Jeremiah 33

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 32 Jump to: Chapter 34 →

1ໃນຂະນະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ໃນຄຸກຂອງບໍລິເວນຣາຊວັງນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ບອກຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະອົງໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າອີກວ່າ,

2“ພຣະເຈົ້າຢາເວອົງທີ່ໄດ້ສ້າງແຜ່ນດິນໂລກ ແລະພຣະເຈົ້າຢາເວປະກອບໃຫ້ເປັນຮູບຮ່າງ ຜູ້ມີນາມວ່າພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ກ່າວດັ່ງນີ້:

3‘ຈົ່ງຮ້ອງຫາເຮົາ ແລະເຮົາຈະຕອບເຈົ້າ; ເຮົາຈະບອກໃຫ້ເຈົ້າຮູ້ເຖິງສິ່ງທີ່ໜ້າງຶດງໍ້ແລະການອັດສະຈັນຕ່າງໆທີ່ເຈົ້າບໍ່ຮູ້.’

4ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງຊາດອິດສະຣາເອນກ່າວວ່າ ເຮືອນທັງຫລາຍຂອງນະຄອນເຢຣູຊາເລັມກັບຣາຊວັງຂອງຢູດາຍຈະຖືກທຳລາຍເນື່ອງຈາກຖືກປິດລ້ອມແລະຖືກໂຈມຕີ.

5ບາງຄົນຈະຕໍ່ສູ້ພວກບາບີໂລນ ຄືພວກທີ່ຈະປະຊາກສົບໄວ້ເຕັມເຮືອນທັງຫລາຍ ເປັນຊາກສົບຂອງພວກທີ່ເຮົາກຳລັງຈະທຳລາຍດ້ວຍຄວາມໂກດຮ້າຍ ແລະໂມໂຫຂອງເຮົາ. ເຮົາໄດ້ຫັນໜ້າໜີຈາກເມືອງນີ້ເພາະຄວາມຊົ່ວຊ້າ ຊຶ່ງຊາວເມືອງນີ້ໄດ້ກະທຳ.

6ແຕ່ເຮົາຈະປິ່ນປົວເມືອງນີ້ ແລະປະຊາຊົນຂອງເຮົາ ແລະປົວແປງສຸຂະພາບຂອງພວກເຂົາຂຶ້ນໃໝ່. ເຮົາຈະໃຫ້ພວກເຂົາສະຫງົບສຸກແລະປອດໄພຢ່າງຫລວງຫລາຍ.

7ເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ອານາຈັກຢູດາຍກັບອິດສະຣາເອນຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງ ແລະເຮົາຈະສ້າງພວກເຂົາຂຶ້ນໃໝ່ໃຫ້ເປັນດັ່ງແຕ່ກ່ອນ.

8ເຮົາຈະຫລໍ່ຫລອມພວກເຂົາໃຫ້ພົ້ນຈາກການບາບ ທີ່ພວກເຂົາໄດ້ກະທຳຕໍ່ສູ້ເຮົານັ້ນ ແລະເຮົາຈະຍົກບາບກຳເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະການກະບົດຂອງພວກເຂົາ.

9ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມຈະເປັນບໍ່ແຫ່ງຄວາມຊົມຊື່ນຍິນດີ, ກຽດສັກສີ ແລະຄວາມພາກພູມໃຈໃຫ້ແກ່ເຮົາ ແລະທຸກໆຊົນຊາດໃນໂລກຈະຢ້ານກົວແລະສັ່ນເຊັນ ເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ຍິນເຖິງສິ່ງດີທັງຫລາຍ ຊຶ່ງເຮົາເຮັດໃຫ້ແກ່ຊາວນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ແລະທັງໄດ້ຍິນເຖິງຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງທີ່ເຮົາໄດ້ນຳມາສູ່ນະຄອນນີ້.”

10ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ກ່າວວ່າ, “ປະຊາຊົນກຳລັງເວົ້າວ່າ ບ່ອນນີ້ເປັນດັ່ງຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານ; ໃນທີ່ນັ້ນບໍ່ມີແມ່ນແຕ່ຄົນ ແລະສັດອາໄສຢູ່. ເຂົາເວົ້າຖືກແລ້ວ; ເມືອງຂອງຢູດາຍກັບຕາມທ້ອງຖະໜົນຂອງນະຄອນເຢຣູຊາເລັມກໍຫວ່າງເປົ່າ; ບໍ່ມີຄົນຫລືສັດອາໄສຢູ່ເລີຍ, ແຕ່ໃນບ່ອນເຫຼົ່ານີ້ ພວກເຈົ້າຈະໄດ້ຍິນອີກເທື່ອໃໝ່

11ສຽງແຫ່ງການໂຮຮ້ອງຍິນດີ ແລະຊົມຊື່ນ ແລະສຽງແຫ່ງຄວາມສຸກໃຈຂອງພິທີແຕ່ງງານ. ພວກເຈົ້າຈະໄດ້ຍິນປະຊາຊົນຮ້ອງເພງ ເມື່ອພວກເຂົານຳເຄື່ອງຖວາຍມາໂມທະນາຂອບພຣະຄຸນໃນວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ; ພວກເຂົາຈະເວົ້າວ່າ, ຈົ່ງໂມທະນາຂອບພຣະຄຸນພຣະເຈົ້າຢາເວອົງຊົງຣິດອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່ ເພາະພຣະເຈົ້າຢາເວຊົງຄຸນຄວາມດີ ຄວາມຮັກຂອງພຣະອົງດຳລົງຢູ່ສືບໄປເປັນນິດ. ເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ດິນແດນນີ້ຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງດັ່ງຄາວແຕ່ກ່ອນ.” ພຣະເຈົ້າຢາເວກ່າວດັ່ງນັ້ນແຫຼະ.

12ພຣະເຈົ້າຢາເວອົງຊົງຣິດອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່ກ່າວວ່າ, “ຢູ່ໃນດິນແດນທີ່ເປັນດັ່ງຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານ ແລະເປັນບ່ອນທີ່ບໍ່ມີຄົນ ຫລືສັດອາໄສຢູ່ນີ້; ດິນແດນນັ້ນຈະມີທົ່ງຫຍ້າ ຊຶ່ງຄົນລ້ຽງແກະເບິ່ງແຍງຝູງແກະຂອງພວກເຂົາ.

13ຕາມເມືອງຕ່າງໆແລະຕາມເຂດເນີນພູ, ຕາມຕີນພູຕ່າງໆ ແລະທາງພາກໃຕ້ຂອງຢູດາຍ, ໃນເຂດແດນຂອງເບັນຢາມິນ, ໃນໝູ່ບ້ານຢູ່ອ້ອມແອ້ມນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ແລະໃນເມືອງຕ່າງໆຂອງຢູດາຍ, ພວກລ້ຽງແກະຈະນັບເບິ່ງຝູງແກະຂອງພວກເຂົາອີກເທື່ອໜຶ່ງ.” ພຣະເຈົ້າຢາເວກ່າວດັ່ງນັ້ນແຫຼະ.

14ພຣະເຈົ້າຢາເວກ່າວວ່າ, “ເມື່ອເວລານັ້ນມາເຖິງ ເຮົາຈະໃຫ້ຄຳສັນຍາທີ່ເຮົາໄດ້ເຮັດໄວ້ກັບປະຊາຊົນອິດສະຣາເອນ ແລະຢູດາເປັນຜົນສຳເລັດ.

15ໃນເວລານັ້ນ ເຮົາຈະເລືອກເອົາຜູ້ຊອບທຳຄົນໜຶ່ງ ຈາກເຊື້ອສາຍຂອງດາວິດໃຫ້ເປັນກະສັດ. ກະສັດຜູ້ນີ້ຈະເຮັດແຕ່ສິ່ງທີ່ຖືກຕ້ອງແລະຍຸດຕິທຳທົ່ວທັງດິນແດນ.

16ປະຊາຊົນຢູດາກັບເຢຣູຊາເລັມຈະຖືກຊ່ວຍກູ້ເອົາ ແລະໃຊ້ຊີວິດຢູ່ຢ່າງປອດໄພ. ຄົນຈະເອີ້ນເມືອງນີ້ວ່າ ‘ພຣະເຈົ້າຢາເວອົງເປັນຄວາມຊອບທຳຂອງພວກຂ້ານ້ອຍ.’

17ເພາະພຣະເຈົ້າຢາເວສັນຍາວ່າ, ຈະມີຄົນໜຶ່ງຈາກເຊື້ອສາຍຂອງດາວິດ ໄດ້ເປັນກະສັດຂອງຊາດອິດສະຣາເອນຢູ່ເລື້ອຍໄປ.

18ແລະຈະມີປະໂຣຫິດຈາກເຜົ່າເລວີໄດ້ຮັບໃຊ້ເຮົາຢູ່ເລື້ອຍໄປ ເພື່ອຖວາຍເຄື່ອງເຜົາບູຊາ, ພືດຜົນເປັນເມັດ ແລະຖວາຍເຄື່ອງບູຊາຕ່າງໆ.”

19ຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ມາເຖິງຂ້າພະເຈົ້າກ່າວວ່າ,

20“ພຣະເຈົ້າຢາເວກ່າວວ່າດັ່ງນີ້: ເຮົາໄດ້ເຮັດພັນທະສັນຍາຢ່າງໜຶ່ງໄວ້ກັບມື້ເວັນແລະກັບມື້ຄືນ ເພື່ອວ່າສິ່ງນັ້ນຈະມາຖືກຕ້ອງຕາມເວລາສະເໝີ; ແລະພັນທະສັນຍານັ້ນຈະບໍ່ຖືກລົບລ້າງຈັກເທື່ອ.

21ໃນທຳນອງດຽວກັນ ເຮົາໄດ້ເຮັດພັນທະສັນຍາຢ່າງໜຶ່ງໄວ້ກັບດາວິດຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາວ່າ ລາວຈະມີເຊື້ອສາຍຂຶ້ນເປັນກະສັດຕະຫລອດໄປ; ເຮົາໄດ້ເຮັດພັນທະສັນຍາຢ່າງໜຶ່ງໄວ້ກັບພວກປະໂຣຫິດຈາກເຜົ່າເລວີວ່າ ພວກເຂົາຈະຮັບໃຊ້ເຮົາສະເໝີໄປ ແລະພັນທະສັນຍານີ້ຈະບໍ່ຖືກລົບລ້າງຈັກເທື່ອ.

22ເຮົາຈະຕື່ມຈຳນວນໃຫ້ເຊື້ອສາຍຂອງດາວິດຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາ ແລະຕື່ມຈຳນວນປະໂຣຫິດຈາກເຜົ່າເລວີ ເພື່ອວ່າພວກເຂົາຈະໄດ້ມີຢ່າງຫລວງຫລາຍ ເໝືອນດັ່ງດວງດາວໃນທ້ອງຟ້າ ຫລືເມັດດິນຊາຍທີ່ແຄມທະເລ.”

23ຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ມາເຖິງຂ້າພະເຈົ້າກ່າວວ່າ,

24“ພວກເຈົ້າບໍ່ໄດ້ສັງເກດເບິ່ງບໍສິ່ງທີ່ຄົນກຳລັງເວົ້າກັນວ່າ ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ປະຖິ້ມອິດສະຣາເອນ ແລະຢູດາ ສອງຄອບຄົວທີ່ເຮົາໄດ້ເລືອກເອົານັ້ນ? ສະນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງໝິ່ນປະໝາດຄົນຂອງເຮົາ ແລະບໍ່ໄດ້ຖືວ່າພວກເຂົາເປັນຊົນຊາດໜຶ່ງອີກຕໍ່ໄປ.

25ແຕ່ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ເຮັດພັນທະສັນຍາໄວ້ທັງກາງເວັນແລະກາງຄືນ ແລະເຮົາໄດ້ຕັ້ງກົດຕ່າງໆຄວບຄຸມສະຫວັນ ແລະແຜ່ນດິນໂລກ.

26ເຮົາໄດ້ເຮັດສິ່ງນີ້ໄວ້ຢ່າງແນ່ນອນສັນໃດ ເຮົາກໍຈະຮັກສາພັນທະສັນຍາຂອງເຮົາໄວ້ຢ່າງແນ່ນອນສັນນັ້ນ ກັບເຊື້ອສາຍຂອງຢາໂຄບ ແລະກັບດາວິດຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາ. ເຮົາຈະເລືອກເອົາເຊື້ອສາຍຂອງດາວິດຜູ້ໜຶ່ງໄວ້ ເພື່ອໃຫ້ປົກຄອງເຊື້ອສາຍຂອງອັບຣາຮາມ, ອີຊາກ ແລະຢາໂຄບ. ເຮົາຈະເມດຕາປະຊາຊົນຂອງເຮົາ ແລະຈະເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງຂຶ້ນອີກ.”

← Chapter 32 Jump to: Chapter 34 →