2 Chronicles 24

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 23 Jump to: Chapter 25 →

1ເຈົ້າໂຢອາດໄດ້ຂຶ້ນເປັນກະສັດແຫ່ງຢູດາຍເມື່ອເພິ່ນອາຍຸໄດ້ເຈັດປີ ແລະໄດ້ປົກຄອງຢູ່ທີ່ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມເປັນເວລາສີ່ສິບປີ. ແມ່ຂອງເພິ່ນຊື່ວ່າຊີບີຢາ ຊາວເມືອງເບເອນເຊບາ.

2ເພິ່ນໄດ້ເຮັດສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວພໍໃຈ ຕາບໃດທີ່ປະໂຣຫິດເຢໂຮຍອາດາຍັງມີຊີວິດຢູ່.

3ເຢໂຮຍອາດາໄດ້ເລືອກເມຍສອງຄົນໃຫ້ກະສັດໂຢອາດ ແລະພວກນາງກໍໄດ້ເກີດລູກຊາຍ ແລະລູກຍິງຫລາຍຄົນໃຫ້ເພິ່ນ.

4ຫລັງຈາກທີ່ເພິ່ນໄດ້ເປັນກະສັດໄປຊົ່ວໄລຍະໜຶ່ງແລ້ວ ໂຢອາດກໍໄດ້ຕັດສິນໃຈສ້ອມແປງວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ.

5ເພິ່ນໄດ້ສັ່ງໃຫ້ບັນດາປະໂຣຫິດ ແລະຊາວເລວີໄປທີ່ເມືອງຕ່າງໆໃນຢູດາຍ ແລະແຜ່ເງິນຈາກປະຊາຊົນທັງໝົດ ເພື່ອຈະໄດ້ເງິນພຽງພໍສຳລັບສ້ອມແປງວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າແຕ່ລະປີ. ເຢໂຮຍອາດາບອກພວກເຂົາໃຫ້ລົງມືສ້ອມແປງໂດຍໄວ, ແຕ່ຊາວເລວີຍັງຊັກຊ້າຢູ່;

6ສະນັ້ນ ເພິ່ນຈຶ່ງໄດ້ເອີ້ນບັນດາຜູ້ນຳຂອງພວກເຂົາ ມາທີ່ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ແລະຖາມວ່າ, “ເປັນຫຍັງພວກເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ເບິ່ງແຍງ ຊາວເລວີໃຫ້ເກັບເງິນເສຍສ່ວຍໃນຢູດາຍແລະນະຄອນເຢຣູຊາເລັມຕາມທີ່ໂມເຊ ຄົນຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວຮຽກຮ້ອງປະຊາຊົນອິດສະຣາເອນ ໃຫ້ໃຊ້ຈ່າຍສຳລັບຫໍເຕັນແຫ່ງພັນທະສັນຍາ?”

7ຄົນຂອງນາງອາທາລີຢາ ຍິງຊົ່ວຮ້າຍຜູ້ນີ້ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າເສື່ອມເສຍແລະເສົ້າໝອງ ໂດຍພວກເຂົາໄດ້ໃຊ້ເຄື່ອງບໍຣິສຸດຕ່າງໆ ໃນວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວໄປໃຊ້ສຳລັບພິທີຂາບໄຫວ້ພະບາອານ.

8ກະສັດໄດ້ສັ່ງຊາວເລວີໃຫ້ເຮັດຫີບຖວາຍໜ່ວຍໜຶ່ງ ແລະເອົາວາງໄວ້ທາງປະຕູເຂົ້າວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ.

9ພວກເຂົາໄດ້ປະກາດໄປທົ່ວນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ແລະຢູດາຍ ເພື່ອໃຫ້ທຸກຄົນນຳເຄື່ອງມາເປັນການເສຍສ່ວຍແກ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ຕາມທີ່ໂມເຊຄົນຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ເຄີຍແຜ່ກັນມາແລ້ວຄັ້ງໜຶ່ງໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານ.

10ການກະທຳເຊັ່ນນີ້ເຮັດໃຫ້ປະຊາຊົນ ພ້ອມທັງພວກຜູ້ນຳຂອງພວກເຂົາພໍໃຈຫລາຍ ແລະພວກເຂົາໄດ້ນຳເງິນເສຍສ່ວຍມາ ແລະຖວາຍຈົນເຕັມຫີບ.

11ທຸກໆວັນ ຊາວເລວີຈະຕ້ອງນຳຫີບຖວາຍໄປຫາເຈົ້າໜ້າທີ່ຂອງກະສັດ ຜູ້ຮັບຜິດຊອບໃນເລື່ອງນີ້. ເມື່ອເງິນເຕັມຫີບຖວາຍຍາມໃດ ເລຂາທິການຂອງຣາຊວັງແລະຜູ້ຕາງໜ້າມະຫາປະໂຣຫິດ ຈະເອົາເງິນອອກຈາກຫີບຍາມນັ້ນ ແລະນຳຫີບໄປໄວ້ບ່ອນເກົ່າ. ສະນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງແຜ່ເງິນໄດ້ເປັນຈຳນວນຫລວງຫລາຍ.

12ແລ້ວກະສັດ ແລະເຢໂຮຍອາດາກໍຈະມອບເງິນນີ້ ໃຫ້ຜູ້ຮັບຜິດຊອບວຽກງານວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ ແລະພວກເຂົາໄດ້ຈ້າງຊ່າງຫີນ, ຊ່າງໄມ້ ເພື່ອສ້ອມແປງວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ ພ້ອມທັງຊ່າງເຫຼັກແລະຊ່າງທອງ ເພື່ອສ້ອມແປງວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ.

13ພວກຄົນງານທັງໝົດຕ່າງກໍເຮັດວຽກຢ່າງໜັກໜ່ວງ ພວກເຂົາໄດ້ສ້ອມແປງວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຂຶ້ນໃໝ່ຈົນເຂົ້າສູ່ສະພາບເດີມ ແລະແໜ້ນໜາກວ່າເກົ່າ.

14ເມື່ອການສ້ອມແປງສຳເລັດຮຽບຮ້ອຍແລ້ວ ຄຳແລະເງິນທີ່ຍັງເຫລືອນັ້ນກໍຖືກມອບໃຫ້ກະສັດແລະເຢໂຮຍອາດາ ເພື່ອໃຊ້ເຮັດຖ້ວຍແລະເຄື່ອງໃຊ້ອື່ນໆສຳລັບວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ. ຕາບໃດທີ່ເຢໂຮຍອາດາຍັງມີຊີວິດຢູ່ ການຖວາຍເຄື່ອງບູຊາກໍມີຢ່າງສະໝໍ່າສະເໝີທີ່ວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ.

15ຫລັງຈາກອາຍຸໄດ້ໜຶ່ງຮ້ອຍສາມສິບປີ ເພິ່ນກໍໄດ້ຕາຍໄປ.

16ພວກເຂົາໄດ້ຝັງສົບເພິ່ນໄວ້ໃນອຸບມຸງແຫ່ງກະສັດໃນເມືອງຂອງດາວິດ ເພື່ອລະນຶກເຖິງຄຸນງາມຄວາມດີທີ່ເພິ່ນໄດ້ເຮັດສຳລັບປະຊາຊົນອິດສະຣາເອນ, ສຳລັບພຣະເຈົ້າ ແລະສຳລັບວິຫານຂອງພຣະອົງ.

17ແຕ່ພໍເມື່ອເຢໂຮຍອາດາໄດ້ຕາຍໄປແລ້ວ ບັນດາຜູ້ນຳຂອງຢູດາຈຶ່ງຊັກຊວນກະສັດໂຢອາດໃຫ້ເຊື່ອຟັງພວກເຂົາ.

18ສະນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ປະຖິ້ມວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຂົາ ແລະພວກເຂົາໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຂາບໄຫວ້ຮູບເຄົາຣົບ ແລະຮູບເຈົ້າແມ່ອາເຊຣາ. ຄວາມສຳນຶກຜິດໃນການບາບຂອງພວກເຂົາໃນຄັ້ງນີ້ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະເຈົ້າຢາເວໂກດຮ້າຍຢູດາຍແລະນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ.

19ສະນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຢາເວຈຶ່ງໃຊ້ບັນດາຜູ້ທຳນວາຍ ມາເຕືອນພວກເຂົາໃຫ້ກັບມາຫາພຣະອົງ ແຕ່ປະຊາຊົນບໍ່ເຊື່ອຟັງ.

20ແລ້ວພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຄວບຄຸມເຊກາຣີຢາລູກຊາຍຂອງປະໂຣຫິດເຢໂຮຍອາດາ. ເພິ່ນໄດ້ຢືນຂຶ້ນໃນບ່ອນທີ່ປະຊາຊົນເຫັນເພິ່ນໄດ້ ແລະຮ້ອງຂຶ້ນວ່າ, “ພຣະເຈົ້າຖາມວ່າ, ເປັນຫຍັງພວກທ່ານຈຶ່ງບໍ່ເຊື່ອຟັງຂໍ້ຄຳສັ່ງຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ ແລະກຳລັງນຳເອົາຄວາມຈິບຫາຍມາສູ່ພວກທ່ານເອງ ພວກທ່ານໄດ້ປະຖິ້ມພຣະເຈົ້າຢາເວ. ສະນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງຈະປະຖິ້ມພວກທ່ານເໝືອນກັນ.”

21ກະສັດໂຢອາດໄດ້ຮ່ວມຄິດຮ້າຍຕໍ່ສູ້ເຊກາຣີຢາ ແລະຕາມຄຳສັ່ງກະສັດ ປະຊາຊົນໄດ້ແກວ່ງກ້ອນຫີນໃສ່ລາວໃນເດີ່ນວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ.

22ກະສັດໂຢອາດໄດ້ລືມໄລຄຸນງາມຄວາມດີທີ່ເຢໂຮຍອາດາ ພໍ່ຂອງເຊກາຣີຢາໄດ້ເຮັດໄວ້ແກ່ຕົນ ຈົນເພິ່ນຕ້ອງປະຫານເຊກາຣີຢາ. ກ່ອນເຊກາຣີຢາໃກ້ຈະສິ້ນໃຈຕາຍ ເພິ່ນໄດ້ຮ້ອງຂຶ້ນວ່າ, “ຂໍໃຫ້ພຣະເຈົ້າຢາເວເບິ່ງສິ່ງທີ່ທ່ານກຳລັງເຮັດແລະລົງໂທດທ່ານດ້ວຍ.”

23ພໍເຖິງລະດູໃບໄມ້ລົ່ນໃນປີນັ້ນເອງ ກອງທັບຂອງຊີເຣຍໄດ້ມາໂຈມຕີຢູດາຍແລະນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ. ພວກເຂົາໄດ້ຂ້າພວກຜູ້ນຳໝົດທຸກຄົນ ແລະໄດ້ປຸ້ນເອົາເຄື່ອງຂອງກັບຄືນໄປນະຄອນດາມັສກັດຢ່າງຫລວງຫລາຍ.

24ກອງທັບຊີເຣຍເປັນກອງທັບນ້ອຍ ແຕ່ພຣະເຈົ້າຢາເວໃຫ້ພວກເຂົາເອົາຊະນະກອງທັບໃຫຍ່ຂອງຢູດາຍ ເພາະປະຊາຊົນໄດ້ປະຖິ້ມພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຂົາ. ກະສັດໂຢອາດໄດ້ຖືກລົງໂທດດ້ວຍວິທີນີ້ແຫຼະ.

25ເພິ່ນໄດ້ຮັບບາດເຈັບຢ່າງສາຫັດ ແລະເມື່ອສັດຕູຖອຍກັບໄປແລ້ວ ຂ້າຣາຊການຂອງເພິ່ນສອງຄົນກໍໄດ້ຄົບຄິດກັນວາງອຸບາຍ ແລະສັງຫານເພິ່ນເສຍເທິງຕຽງນອນເພື່ອແກ້ແຄ້ນແທນໃຫ້ລູກຊາຍ ຂອງປະໂຣຫິດເຢໂຮຍອາດາ ຜູ້ທີ່ເພິ່ນໄດ້ສັ່ງໃຫ້ປະຫານນັ້ນ. ເພິ່ນຖືກຝັງໄວ້ໃນເມືອງຂອງດາວິດ, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນໃນອຸບມຸງແຫ່ງກະສັດ.

26ຜູ້ທີ່ວາງແຜນຂ້າເພິ່ນນັ້ນແມ່ນຊາບັດລູກຊາຍຂອງຍິງຊາວອຳໂມນ ຊື່ວ່າຊິມເມອາດ ແລະເຢໂຮຊາບັດລູກຊາຍຂອງຍິງຊາວໂມອາບຊື່ວ່າຊິມຣິດ.

27ບົດວິຈານຂອງໜັງສືແຫ່ງກະສັດ ບັນຈຸເລື່ອງຂອງລູກຊາຍຂອງກະສັດໂຢອາດ, ຄຳທຳນວາຍຕ່າງໆທີ່ໄດ້ກ່າວຕໍ່ສູ້ເພິ່ນ ແລະບົດບັນທຶກກ່ຽວກັບການທີ່ເພິ່ນໄດ້ສ້າງວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຂຶ້ນໃໝ່. ເຈົ້າອາມາຊີຢາລູກຊາຍຂອງເພິ່ນໄດ້ຂຶ້ນເປັນກະສັດປົກຄອງແທນ.

← Chapter 23 Jump to: Chapter 25 →