2 Chronicles 32

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 31 Jump to: Chapter 33 →

1ຫລັງຈາກທີ່ກະສັດເຮເຊກີຢາໄດ້ຮັບໃຊ້ພຣະເຈົ້າຢ່າງສັດຊື່ ຕາມທີ່ກ່າວມາແລ້ວນັ້ນ; ກະສັດເຊັນນາເກຣິບແຫ່ງອັດຊີເຣຍ ກໍໄດ້ມາຮຸກຮານອານາຈັກຢູດາຍ. ເພິ່ນໄດ້ປິດລ້ອມເມືອງຕ່າງໆທີ່ມີປ້ອມປ້ອງກັນ ແລະສັ່ງໃຫ້ກອງທັບຂອງເພິ່ນທະລຸກຳແພງເມືອງ.

2ເມື່ອເຮເຊກີຢາເຫັນວ່າ ເຊັນນາເກຣິບຕັ້ງໃຈຈະໂຈມຕີນະຄອນເຢຣູຊາເລັມຄືກັນ

3ເພິ່ນແລະບັນດາຂ້າຣາຊການຂອງເພິ່ນໄດ້ຕັດສິນໃຈ ຕັນບ່ອນລຳລຽງນໍ້າທີ່ນອກເມືອງ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ພວກອັດຊີເຣຍມີນໍ້າດື່ມ ເມື່ອພວກເຂົາຍົກທັບເຂົ້າມາໃກ້ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ. ດັ່ງນັ້ນ ບັນດາຂ້າຣາຊການຈຶ່ງນຳປະຊາຊົນຈຳນວນຫລວງຫລາຍ ໄປຖົມບໍ່ນໍ້າທັງໝົດເພື່ອບໍ່ໃຫ້ມີນໍ້າໄຫລອອກມາ.

5ກະສັດຍັງໄດ້ສ້ອມແປງກຳແພງປ້ອງກັນເມືອງໃຫ້ເຂັ້ມແຂງຂຶ້ນ ໂດຍສ້າງຫໍຄອຍໄວ້ຕາມເທິງກຳແພງ ແລະກໍ່ສ້າງກຳແພງຮອບນອກອີກ. ນອກຈາກນີ້ ເພິ່ນຍັງໄດ້ສ້ອມແປງບ່ອນປ້ອງກັນທີ່ມີຢູ່ທົ່ວໄປ ທາງດ້ານທິດຕາເວັນອອກຂອງນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ຕາມບໍລິເວນທີ່ເກົ່າແກ່. ເພິ່ນຍັງເຮັດຫອກແລະໂລ້ເປັນຈຳນວນຫລວງຫລາຍໄວ້ອີກ.

6ເພິ່ນໄດ້ເກນຜູ້ຊາຍໃນນະຄອນທຸກຄົນໃຫ້ເຂົ້າປະຈຳການ ໂດຍໃຫ້ຢູ່ໃຕ້ການບັນຊາຂອງນາຍທະຫານໃນກອງທັບ ແລະເອີ້ນພວກເຂົາໃຫ້ມາປະຊຸມກັນທີ່ສີ່ແຍກໃຈກາງເມືອງ. ແລ້ວເພິ່ນກໍໄດ້ກ່າວໜູນໃຈພວກເຂົາວ່າ,

7“ຈົ່ງເດັດດ່ຽວແລະກ້າຫານ ແລະຢ່າສູ່ຢ້ານຈັກກະພັດອັດຊີເຣຍ ຫລືກອງທັບທີ່ລາວນຳມາ. ພວກເຮົາມີອຳນາດຫລາຍກວ່າພວກເຂົາ.

8ພວກເຂົາມີອຳນາດຂອງມະນຸດ ແຕ່ພວກເຮົາມີພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາຊ່ວຍເຫຼືອ ແລະຕໍ່ສູ້ເພື່ອພວກເຮົາ.” ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳທີ່ກະສັດຂອງພວກເຂົາກ່າວ ປະຊາຊົນກໍມີກຳລັງໃຈຂຶ້ນ.

9ຕໍ່ມາ ຂະນະທີ່ກະສັດເຊັນນາເກຣິບແຫ່ງອັດຊີເຣຍແລະກອງທັບຂອງຕົນຍັງຢູ່ທີ່ເມືອງລາກິດ ເພິ່ນໄດ້ສົ່ງສານມາຫາກະສັດເຮເຊກີຢາ ແລະປະຊາຊົນຊາວຢູດາ ທີ່ອາໄສຢູ່ໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມກັບເພິ່ນ ໂດຍມີຖ້ອຍຄຳດັ່ງນີ້:

10“ຂ້າພະເຈົ້າ ກະສັດເຊັນນາເກຣິບແຫ່ງອັດຊີເຣຍ ຂໍຖາມວ່າ ແມ່ນສິ່ງໃດທີ່ເຮັດໃຫ້ພວກເຈົ້າໝັ້ນໃຈ ຍັງຢູ່ໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມທີ່ຖືກປິດລ້ອມນີ້.

11ເຮເຊກີຢາບອກພວກເຈົ້າວ່າ ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າຈະຊ່ວຍເອົາພວກເຈົ້າ ໃຫ້ພົ້ນຈາກອຳນາດຂອງພວກເຮົາ, ແຕ່ເຮເຊກີຢາກຳລັງຫລອກລວງພວກເຈົ້າ ແລະຈະພາພວກເຈົ້າຕາຍຍ້ອນອຶດເຂົ້າແລະຫິວນໍ້າ.

12ລາວເປັນຜູ້ທີ່ທຳລາຍສະຖານທີ່ສູງ ແລະແທ່ນບູຊາຕ່າງໆຂອງພຣະອົງ ແຕ່ແລ້ວລາວກໍບອກປະຊາຊົນຊາວຢູດາກັບຊາວນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ນະມັດສະການ ແລະເຜົາຖວາຍບູຊາທີ່ເທິງແທ່ນບູຊາພຽງແຫ່ງດຽວ.

13ພວກເຈົ້າບໍ່ຮູ້ບໍວ່າ ບັນພະບຸລຸດຂອງເຮົາແລະເຮົາເອງ ໄດ້ເຮັດຕໍ່ຊົນຊາດອື່ນຢ່າງໃດ? ພະຂອງຊົນຊາດອື່ນໆຊ່ວຍປະຊາຊົນຂອງພວກເຂົາ ໃຫ້ພົ້ນຈາກກຳມືຂອງຂ້ອຍໄດ້ບໍ?

14ພະທັງໝົດຂອງຊົນຊາດເຫຼົ່ານັ້ນເຄີຍຊ່ວຍປະເທດຂອງຕົນ ຈາກພວກເຮົາເມື່ອໃດ? ແລ້ວແມ່ນຫຍັງທີ່ເຮັດໃຫ້ພວກເຈົ້າຄິດວ່າພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າຊ່ວຍພວກເຈົ້າພົ້ນຈາກກຳມືຂອງຂ້ອຍໄດ້?

15ບັດນີ້ ຢ່າປ່ອຍໃຫ້ເຮເຊກີຢາຫລອກລວງ ຫລືນຳພາພວກເຈົ້າໄປໃນທາງຜິດຢ່າງນັ້ນເລີຍ. ຢ່າສູ່ເຊື່ອລາວ ບໍ່ມີພະຂອງຊົນຊາດໃດດອກ ທີ່ສາມາດຊ່ວຍປະຊາຊົນຂອງຕົນ ຈາກມືຂອງຂ້ອຍແລະຈາກມືຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງຂ້ອຍໄດ້. ສະນັ້ນ ຈຶ່ງແນ່ນອນທີ່ສຸດວ່າ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າກໍຊ່ວຍພວກເຈົ້າໃຫ້ພົ້ນຈາກກຳມືຂອງຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ຄືກັນ.”

16ບັນດາຂ້າຣາຊການອັດຊີເຣຍເວົ້າສິ່ງທີ່ຕໍ່າຊ້າຕໍ່ສູ້ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າ ແລະຕໍ່ສູ້ກະສັດເຮເຊກີຢາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ.

17ເພິ່ນຍັງໄດ້ຂຽນຈົດໝາຍໝິ່ນປະໝາດພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງຊາດອິດສະຣາເອນ ມີຖ້ອຍຄຳຕໍ່ສູ້ພຣະອົງວ່າ, “ພະຂອງຊົນຊາດອື່ນນັ້ນຊ່ວຍປະຊາຊົນຂອງຕົນໃຫ້ພົ້ນຈາກກຳມືຂອງເຮົາບໍ່ໄດ້ຢ່າງໃດ ແລະພຣະເຈົ້າຂອງເຮເຊກີຢາຈະຊ່ວຍປະຊາຊົນຂອງຕົນໃຫ້ພົ້ນຈາກກຳມືຂອງເຮົາບໍ່ໄດ້ຢ່າງນັ້ນ.”

18ຂ້າຣາຊການໄດ້ຮ້ອງກ່າວຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ເປັນພາສາເຮັບເຣີ ໃສ່ປະຊາຊົນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມທີ່ຢູ່ເທິງກຳແພງເມືອງ ເພື່ອນາບຂູ່ໃຫ້ຢ້ານ ແລະໃຫ້ເສຍກຳລັງໃຈ; ແລ້ວພວກເຂົາກໍຈະເຂົ້າຢຶດເມືອງໄດ້ຢ່າງງ່າຍດາຍ.

19ພວກເຂົາໄດ້ເວົ້າໃສ່ພຣະເຈົ້າຂອງຊາວນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ຢ່າງດຽວກັບບັນດາພະຂອງຊົນຊາດອື່ນ ຄືພະເປັນຮູບປັ້ນທີ່ມືມະນຸດໄດ້ສ້າງຂຶ້ນ.

20ແລ້ວກະສັດເຮເຊກີຢາແລະຜູ້ທຳນວາຍເອຊາຢາລູກຊາຍຂອງອາໂມດ ກໍໄດ້ພາວັນນາອະທິຖານໃນເລື່ອງນັ້ນແລະຮ້ອງໄຫ້ສູ່ສະຫວັນ.

21ພຣະເຈົ້າຢາເວຈຶ່ງໃຊ້ເທວະດາຕົນໜຶ່ງມາຂ້າທະຫານ ແລະນາຍທະຫານຂອງກອງທັບອັດຊີເຣຍ. ສະນັ້ນ ກະສັດແຫ່ງອັດຊີເຣຍຈຶ່ງໄດ້ກັບຄືນເມືອປະເທດຢ່າງອັບອາຍຂາຍໜ້າ. ມື້ໜຶ່ງ ເມື່ອເພິ່ນຍັງຢູ່ໃນວິຫານພະຂອງເພິ່ນ ລູກຊາຍເພິ່ນບາງຄົນໄດ້ໃຊ້ດາບສັງຫານເພິ່ນເສຍ.

22ດັ່ງນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຢາເວຈຶ່ງໄດ້ຊ່ວຍກູ້ເອົາກະສັດເຮເຊກີຢາ ແລະປະຊາຊົນຊາວອິດສະຣາເອນຈາກກຳມືຂອງເຊັນນາເກຣິບ ກະສັດແຫ່ງອັດຊີເຣຍ ແລະຈາກເຫຼົ່າສັດຕູອື່ນໆອີກຂອງເພິ່ນ. ພຣະອົງໄດ້ເຮັດໃຫ້ປະຊາຊົນຢູ່ຢ່າງສະຫງົບສຸກ ກັບປະເທດໃກ້ຄຽງ.

23ມີຫລາຍຄົນໄດ້ມາທີ່ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ເພື່ອນຳເຄື່ອງຂອງມາຖວາຍແກ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພ້ອມທັງນຳຂອງຂວັນມາໃຫ້ເຮເຊກີຢາດ້ວຍ; ສະນັ້ນ ຕັ້ງແຕ່ນັ້ນມາ ຊົນຊາດທັງຫລາຍຈຶ່ງຍ້ອງຍໍໃຫ້ກຽດເຮເຊກີຢາ.

24ໃນເວລານັ້ນ ກະສັດເຮເຊກີຢາໄດ້ເຈັບປ່ວຍໜັກ ເກືອບຈະສິ້ນໃຈຕາຍ. ເພິ່ນຈຶ່ງພາວັນນາອະທິຖານຕໍ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ແລະພຣະອົງໄດ້ຕອບເພິ່ນໂດຍສຳແດງໝາຍສຳຄັນໃຫ້ຮູ້ວ່າເພິ່ນຈະດີ.

25ແຕ່ເຮເຊກີຢາມີໃຈຈອງຫອງຂຶ້ນ, ເພິ່ນຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ສະແດງຄວາມຮູ້ບຸນຄຸນໃນສິ່ງທີ່ເພິ່ນໄດ້ຮັບ, ຄວາມໂກດຮ້າຍຂອງພຣະອົງຈຶ່ງລົງມາເທິງເພິ່ນ, ເທິງຢູດາຍພ້ອມນະຄອນເຢຣູຊາເລັມກໍໄດ້ຮັບຄວາມລຳບາກ.

26ແຕ່ໃນທີ່ສຸດ ເຮເຊກີຢາແລະປະຊາຊົນຊາວນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ໄດ້ຖ່ອມຕົວລົງ; ສະນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຢາເວຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ລົງໂທດປະຊາຊົນ ຈົນກວ່າເຮເຊກີຢາໄດ້ຕາຍໄປ.

27ກະສັດເຮເຊກີຢາໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ຮັ່ງມີ ແລະທຸກຄົນກໍຍ້ອງຍໍໃຫ້ກຽດເພິ່ນ. ເພິ່ນໄດ້ສ້າງຫ້ອງມ້ຽນຊັບສົມບັດທັງຫລາຍຄື ເງິນ, ຄຳ, ແກ້ວປະເສີດ, ເຄື່ອງເທດ, ໂລ້ ແລະຂອງມີຄ່າອື່ນໆ.

28ນອກຈາກນີ້ ເພິ່ນຍັງສ້າງຫ້ອງມ້ຽນເຂົ້າ, ເຫຼົ້າອະງຸ່ນ, ນໍ້າມັນໝາກກອກເທດ; ສ້າງຄອກງົວແລະຄອກແກະ.

29ນອກເໜືອຈາກສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ທັງໝົດ ພຣະເຈົ້າຍັງໃຫ້ເພິ່ນມີແກະ ແລະງົວຢ່າງຫລວງຫລາຍຕື່ມ ແລະຊັບສົມບັດອື່ນໆອີກມາກມາຍ ຈົນເພິ່ນສ້າງຫລາຍເມືອງຂຶ້ນໃໝ່.

30ແມ່ນກະສັດເຮເຊກີຢາ ທີ່ເປັນຜູ້ອັດຮູນໍ້າທີ່ໄຫລໄປສູ່ເມືອງກີໂຮນ ແລະເຮັດຮູນໍ້າໃຫ້ໄຫລໄປຕາມອຸບມຸງ ຜ່ານກຳແພງຂອງນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ. ເຮເຊກີຢາໄດ້ເຮັດທຸກສິ່ງເປັນຜົນສຳເລັດ

31ແລະແມ່ນແຕ່ຄະນະທູດຊາວບາບີໂລນກໍຍັງມາສອບຖາມເພິ່ນ ກ່ຽວກັບເຫດການອັນເປັນໝາຍສຳຄັນທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນດິນແດນຂອງເພິ່ນ. ພຣະເຈົ້າໄດ້ປ່ອຍໃຫ້ເພິ່ນດຳເນີນການໂດຍຕົນເອງ ເພື່ອລອງເບິ່ງນິໄສໃຈຄໍຂອງເພິ່ນ.

32ສິ່ງອື່ນໆອີກທີ່ກະສັດເຮເຊກີຢາໄດ້ເຮັດ ຕະຫລອດທັງການດີທັງຫລາຍຂອງເພິ່ນແມ່ນໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນ ໜັງສືນິມິດຂອງຜູ້ທຳນວາຍເອຊາຢາລູກຊາຍຂອງອາໂມດ ແລະໃນ ປຶ້ມປະຫວັດສາດຂອງບັນດາກະສັດແຫ່ງຢູດາຍແລະອິດສະຣາເອນ.

33ເຮເຊກີຢາໄດ້ຕາຍໄປແລະຖືກຝັງໄວ້ທີ່ສ່ວນເທິງຂອງອຸບມຸງແຫ່ງກະສັດ. ປະຊາຊົນທັງໝົດໃນຢູດາຍແລະຊາວເຢຣູຊາເລັມໄດ້ເທີດທູນໃຫ້ກຽດເພິ່ນຢ່າງສູງເມື່ອເພິ່ນຕາຍໄປ. ແລ້ວເຈົ້າມານາເຊລູກຊາຍຂອງເພິ່ນກໍຂຶ້ນປົກຄອງແທນ.

← Chapter 31 Jump to: Chapter 33 →