2 Chronicles 25

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 24 Jump to: Chapter 26 →

1ເຈົ້າອາມາຊີຢາຂຶ້ນເປັນກະສັດເມື່ອເພິ່ນອາຍຸໄດ້ຊາວຫ້າປີ ແລະໄດ້ປົກຄອງຢູ່ທີ່ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມເປັນເວລາຊາວເກົ້າປີ. ແມ່ຂອງເພິ່ນຊື່ວ່າເຢໂຮອັດດານ ຊາວນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ.

2ເພິ່ນໄດ້ເຮັດສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວພໍໃຈ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ເຮັດດ້ວຍຄວາມເຕັມໃຈ.

3ເມື່ອເພິ່ນໄດ້ຂຶ້ນກຳອຳນາດຢ່າງໝັ້ນຄົງແລ້ວ ເພິ່ນກໍສັງຫານຂ້າຣາຊການທີ່ໄດ້ຂ້າພໍ່ຂອງເພິ່ນ.

4ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ ເພິ່ນບໍ່ໄດ້ຂ້າລູກຂອງພວກເຂົາ, ແຕ່ເພິ່ນໄດ້ປະຕິບັດຕາມກົດບັນຍັດຂອງໂມເຊ ທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ສັ່ງໄວ້ວ່າ, “ພໍ່ແມ່ຈະບໍ່ຖືກປະຫານຍ້ອນລູກເຮັດຜິດ ແລະລູກກໍຈະບໍ່ຖືກປະຫານຍ້ອນພໍ່ແມ່ເຮັດຜິດ; ຜູ້ໃດເຮັດຜິດໃຫ້ປະຫານຜູ້ນັ້ນ.”

5ກະສັດອາມາຊີຢາໄດ້ເກນເອົາຜູ້ຊາຍທັງໝົດຈາກເຜົ່າຢູດາແລະເຜົ່າເບັນຢາມິນເຂົ້າເປັນທະຫານໃນກອງທັບ ຕາມຕະກຸນຂອງພວກເຂົາ ແລະຕັ້ງນາຍທະຫານບັນຊາການປະຈຳກອງພັນແລະກອງຮ້ອຍ. ການເກນນີ້ໄດ້ລວມເອົາຜູ້ຊາຍທັງໝົດ ຕັ້ງແຕ່ອາຍຸຊາວປີຂຶ້ນໄປ ຊຶ່ງລວມແລ້ວມີສາມແສນຄົນ. ພວກເຂົາເປັນທະຫານທີ່ໄດ້ຖືກຄັດເລືອກເອົາສະເພາະໃຫ້ຕຽມພ້ອມເພື່ອສູ້ຮົບ ແລະຊຳນິຊຳນານໃນການໃຊ້ຫອກແລະໃຊ້ໂລ້.

6ນອກຈາກນີ້ ເພິ່ນຍັງໄດ້ຈ້າງທະຫານມາຈາກອິດສະຣາເອນໜຶ່ງແສນຄົນ ໃນລາຄາເງິນປະມານສີ່ໂຕນ.

7ແຕ່ມີຜູ້ທຳນວາຍຄົນໜຶ່ງໄດ້ໄປພົບກະສັດ ແລະບອກເພິ່ນວ່າ, “ຢ່າເອົາທະຫານອິດສະຣາເອນເຫຼົ່ານີ້ໄປກັບທ່ານເລີຍ. ພຣະເຈົ້າຢາເວຈະບໍ່ສະຖິດຢູ່ກັບທະຫານທີ່ມາຈາກອານາຈັກເໜືອ.

8ທ່ານອາດຄິດວ່າ ພວກເຂົາຈະເຮັດໃຫ້ທ່ານເຂັ້ມແຂງຂຶ້ນ ໃນສະໜາມຮົບ, ແຕ່ແມ່ນພຣະເຈົ້າຕ່າງຫາກ ທີ່ມີອຳນາດຊີ້ຂາດຄວາມມີໄຊ ຫລືການພ່າຍແພ້ ແລະພຣະເຈົ້າຈະເຮັດໃຫ້ສັດຕູເອົາຊະນະທ່ານ.”

9ອາມາຊີຢາຖາມຄົນຂອງພຣະເຈົ້າວ່າ, “ສ່ວນເງິນທີ່ເຮົາໄດ້ຈ່າຍໃຫ້ພວກເຂົາແລ້ວນັ້ນເດ ເຮົາຈະເຮັດຢ່າງໃດ?” ຄົນຂອງພຣະເຈົ້າຕອບວ່າ, “ພຣະເຈົ້າຢາເວສົ່ງຄືນໃຫ້ທ່ານໄດ້ຫລາຍກວ່ານັ້ນ.”

10ດັ່ງນັ້ນ ກະສັດອາມາຊີຢາຈຶ່ງສົ່ງທະຫານທີ່ຮັບຈ້າງນັ້ນກັບຄືນເມືອ. ພວກເຂົາກັບຄືນເມືອເຮືອນໂດຍທີ່ຕ່າງຄົນຕ່າງກໍຄຽດແຄ້ນຢ່າງຂົມຂື່ນໃຫ້ປະຊາຊົນຊາວຢູດາ.

11ອາມາຊີຢາສຸມທຸກຄວາມກ້າຫານຂອງຕົນ ແລະນຳພາກອງທັບອອກໄປສູ່ຮ່ອມພູເກືອ. ໃນທີ່ນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ດຳເນີນການສູ້ຮົບ ແລະໄດ້ຂ້າທະຫານເອໂດມສິບພັນຄົນ

12ແລະທັງຈັບເປັນຊະເລີຍໄດ້ອີກ ສິບພັນຄົນ. ພວກເຂົານຳຊະເລີຍເສິກເຫຼົ່ານັ້ນຂຶ້ນໄປເທິງຈອມຜາທີ່ເມືອງເສລາ ແລະຍູ້ພວກເຂົາໃຫ້ຕົກລົງໃນເຫວຕາຍ.

13ໃນເວລາດຽວກັນນັ້ນ ບັນດາທະຫານອິດສະຣາເອນທີ່ອາມາຊີຢາບໍ່ຍອມໃຫ້ໄປເຮັດເສິກນຳນັ້ນ ໄດ້ໂຈມຕີເມືອງຕ່າງໆຂອງຢູດາຍ ລະຫວ່າງເມືອງຊາມາເຣຍແລະເມືອງເບັດໂຮໂຣນ. ພວກເຂົາໄດ້ຂ້າຜູ້ຊາຍສາມພັນຄົນ ແລະປຸ້ນສະດົມເອົາສິ່ງຂອງຕິດຕົວໄປນຳຢ່າງຫລວງຫລາຍ.

14ເມື່ອກະສັດອາມາຊີຢາກັບມາແຕ່ປາບພວກເອໂດມແລ້ວ ເພິ່ນກໍໄດ້ນຳເອົາຮູບເຄົາຣົບຂອງພວກເຂົາມານຳດ້ວຍ. ເພິ່ນໄດ້ຕັ້ງມັນຂຶ້ນຂາບໄຫວ້ ແລະເຜົາເຄື່ອງຫອມບູຊາມັນ.

15ການເຮັດເຊັ່ນນີ້ພາໃຫ້ພຣະເຈົ້າຢາເວໂກດຮ້າຍ; ສະນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງໄດ້ໃຊ້ຜູ້ທຳນວາຍຄົນໜຶ່ງໄປຫາອາມາຊີຢາ. ຜູ້ທຳນວາຍໄດ້ຖາມເພິ່ນວ່າ, “ເປັນຫຍັງທ່ານຈຶ່ງຂາບໄຫວ້ພະຕ່າງຊາດ ທີ່ຊ່ວຍແມ່ນແຕ່ປະຊາຊົນຂອງຕົນເອງຈາກອຳນາດຂອງທ່ານບໍ່ໄດ້?”

16ອາມາຊີຢາເວົ້າຕັດບົດວ່າ, “ເຮົາແຕ່ງຕັ້ງເຈົ້າໃຫ້ເປັນທີ່ປຶກສາຂອງກະສັດເມື່ອໃດ? ຈົ່ງຢຸດເວົ້າແມ ຫລືຈະໃຫ້ເຮົາຂ້າເຈົ້າເສຍ.” ແຕ່ຜູ້ທຳນວາຍເວົ້າສວນຂຶ້ນ ແລະບອກເພິ່ນວ່າ, “ບັດນີ້ ຂ້ານ້ອຍຮູ້ວ່າພຣະເຈົ້າໄດ້ຕັດສິນໃຈທຳລາຍທ່ານແລ້ວ ເພາະທ່ານໄດ້ເຮັດສິ່ງທັງໝົດນີ້ ແລະຍັງບໍ່ຍອມຟັງຄຳຕັກເຕືອນຂອງຂ້ານ້ອຍ.”

17ກະສັດອາມາຊີຢາແຫ່ງຢູດາຍກັບທີ່ປຶກສາຂອງເພິ່ນ ໄດ້ວາງອຸບາຍຕໍ່ສູ້ອານາຈັກອິດສະຣາເອນ. ເພິ່ນໄດ້ໃຊ້ທູດນຳຂ່າວໄປບອກກະສັດເຢໂຮອາດລູກຊາຍຂອງເຢໂຮອາຮາດ ແລະຫລານຊາຍຂອງເຢຮູແຫ່ງອິດສະຣາເອນ ໂດຍທ້າທາຍເພິ່ນໃຫ້ອອກມາຕໍ່ສູ້.

18ເຈົ້າເຢໂຮອາດແຫ່ງອິດສະຣາເອນໄດ້ຕອບເຈົ້າອາມາຊີຢາແຫ່ງຢູດາຍຄືນໄປດັ່ງນີ້: “ມີຄັ້ງໜຶ່ງ ຕົ້ນໜາມທີ່ເທິງພູເລບານອນໄດ້ສົ່ງຂ່າວມາຫາຕົ້ນສົນສີດາວ່າ, ‘ຈົ່ງໃຫ້ລູກສາວຂອງເຈົ້າແຕ່ງງານກັບລູກຊາຍຂອງເຮົາເຖີດ.’ ແລ້ວກໍມີສັດປ່າໂຕໜຶ່ງຜ່ານມາ ແລະຢຽບຢໍ່າຕົ້ນໜາມນັ້ນລົງ.

19ບັດນີ້ ອາມາຊີຢາເອີຍ ທ່ານຄຸຍໂມ້ວ່າທ່ານໄດ້ເອົາຊະນະຊາວເອໂດມ; ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າຂໍແນະນຳທ່ານໃຫ້ຢູ່ເຮືອນສາດີກວ່າ. ເປັນຫຍັງຈຶ່ງດີ້ນຮົນຫາຄວາມເດືອດຮ້ອນທີ່ຈະນຳຄວາມຈິບຫາຍ ມາສູ່ທ່ານເອງແລະປະຊາຊົນຂອງທ່ານ?”

20ແຕ່ອາມາຊີຢາບໍ່ຍອມຟັງ. ມັນແມ່ນພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ອາມາຊີຢາພ່າຍແພ້ ເພາະເພິ່ນໄດ້ຂາບໄຫວ້ຮູບເຄົາຣົບຂອງຊາວເອໂດມ.

21ດັ່ງນັ້ນ ກະສັດເຢໂຮອາດແຫ່ງອິດສະຣາເອນ ຈຶ່ງເຮັດເສິກຕໍ່ສູ້ກະສັດອາມາຊີຢາແຫ່ງຢູດາຍ. ກອງທັບຂອງສອງຝ່າຍໄດ້ປະເຊີນໜ້າກັນຢູ່ທີ່ເມືອງເບັດເຊເມດໃນຢູດາຍ

22ກອງທັບຂອງຢູດາໄດ້ພ່າຍແພ້ໄປ ແລະທະຫານກໍປົບເມືອເຮືອນໃຜລາວ.

23ເຈົ້າເຢໂຮອາດແຫ່ງອິດສະຣາເອນຈັບອາມາຊີຢາລູກຊາຍຂອງໂຢອາດຫຼານຊາຍຂອງອາຮາຊີຢາແຫ່ງຢູດາຍໄດ້ທີ່ເບັດເຊເມດ ແລະນຳຕົວມາທີ່ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ. ໃນທີ່ນັ້ນ ເພິ່ນໄດ້ຮື້ກຳແພງເມືອງຖິ້ມ, ຕັ້ງແຕ່ປະຕູເອຟຣາອິມຈົນເຖິງປະຕູແຈເມືອງ ຊຶ່ງຍາວປະມານສອງຮ້ອຍແມັດ.

24ເພິ່ນໄດ້ຢຶດເອົາຄຳ, ເງິນທັງໝົດຢູ່ໃນວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະເຄື່ອງໃຊ້ຕ່າງໆທີ່ພົບເຫັນ ຊຶ່ງເຊື້ອສາຍຂອງໂອເບັດເອໂດມເປັນຄົນເຝົ້າຮັກສາ ແລະຊັບສົມບັດໃນຣາຊວັງ. ເພິ່ນຍັງຈັບຕົວປະກັນຫລາຍຄົນກັບຄືນໄປນະຄອນຊາມາເຣຍ.

25ກະສັດອາມາຊີຢາລູກຊາຍຂອງໂຢອາດແຫ່ງຢູດາຍມີອາຍຸຍືນຍົງຢູ່ອີກສິບຫ້າປີ ຫລັງຈາກທີ່ກະສັດເຢໂຮອາດລູກຊາຍຂອງເຢໂຮອາຮາດແຫ່ງອິດສະຣາເອນໄດ້ຕາຍໄປ.

26ສິ່ງອື່ນໆທີ່ອາມາຊີຢາໄດ້ເຮັດໃນຣາຊການຂອງເພິ່ນ ຕັ້ງແຕ່ບັ້ນຕົ້ນຈົນເຖິງບັ້ນປາຍແມ່ນໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນ ປຶ້ມປະຫວັດສາດຂອງກະສັດແຫ່ງຢູດາຍ ແລະອິດສະຣາເອນ.

27ຕັ້ງແຕ່ສະໄໝທີ່ເພິ່ນໄດ້ກະບົດຕໍ່ສູ້ພຣະເຈົ້າຢາເວ ການວາງອຸບາຍໂຄ່ນລົ້ມເພິ່ນທີ່ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມກໍເກີດມີຂຶ້ນ. ໃນທີ່ສຸດ ເພິ່ນໄດ້ປົບໜີໄປເມືອງລາກິດ, ແຕ່ສັດຕູຂອງເພິ່ນໄດ້ຕາມໄປທີ່ນັ້ນ ແລະສັງຫານເພິ່ນເສຍ.

28ຊາກສົບຂອງເພິ່ນໄດ້ຖືກບັນທຸກໃສ່ຫລັງມ້າ ແລະນຳກັບຄືນມານະຄອນເຢຣູຊາເລັມ. ແລ້ວກໍຖືກຝັງໄວ້ໃນອຸບມຸງແຫ່ງກະສັດໃນເມືອງຂອງດາວິດ.

← Chapter 24 Jump to: Chapter 26 →