Job 12

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →

1“ແມ່ນແລ້ວ ພວກເຈົ້າຄືສຽງຂອງປະຊາຊົນ. ເມື່ອພວກເຈົ້າຕາຍປັນຍາກໍຈະຕາຍກັບພວກເຈົ້າ.

3ແຕ່ຂ້ອຍນີ້ກໍຮູ້ຈັກຄິດດັ່ງພວກເຈົ້າຄືກັນ ຂ້ອຍກໍບໍ່ມີທາງທີ່ຈະອ່ອນແຕ້ມໃຫ້ພວກເຈົ້າ; ສິ່ງທັງໝົດທີ່ພວກເຈົ້າໄດ້ພາກັນເວົ້າມາ ໃຜໆກໍຮູ້ຈັກກັນດີທັງໝົດສາແລ້ວ.

4ແມ່ນວ່າໝູ່ຄູ່ເຍາະເຍີ້ຍຂ້ອຍເວລານີ້ກໍຕາມ ຫົວຫຍໍ້ຫຍັນແມ່ນວ່າຂ້ອຍເປັນຜູ້ຖືກຕ້ອງ; ທັງໆທີ່ຂ້ອຍນີ້ບໍ່ມີຂໍ້ຕຳໜິຫຍັງໝົດ ແຕ່ຄົງມີເວລາທີ່ພຣະເຈົ້າຈະຕອບ ຄຳພາວັນນາອະທິຖານຂອງຂ້ອຍ.

5ພວກເຈົ້າບໍ່ໄດ້ທົນທຸກແຕ່ກໍຫົວຂວັນໃສ່ຂ້ອຍນໍ, ພວກເຈົ້າຕ່ອຍຕົບຕີຄົນທີ່ໃກ້ຈະລົ້ມຢູ່ແລ້ວ.

6ແຕ່ຄົນຂີ້ລັກ ແລະບໍ່ມີພຣະເຈົ້າກໍຍັງມີສັນຕິສຸກ, ແມ່ນວ່າພະຂອງເຂົາຄືກຳລັງຂອງເຂົາເອງ.

7ແມ່ນແຕ່ຝູງນົກແລະຝູງສັດ ກໍຍັງສາມາດສອນພວກເຈົ້າໄດ້ຫລາຍຢ່າງ;

8ຈົ່ງຖາມສັດທີ່ເທິງໂລກແລະສັດໃນທະເລ ເຖິງປັນຍາຊຶ່ງສັດເຫຼົ່ານັ້ນມີແດ່.

9ສັດເຫຼົ່ານັ້ນທັງໝົດຕ່າງກໍຮູ້ເຖິງຄວາມຈິງ ວ່າພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ສ້າງພວກເຂົາມາທັງສິ້ນ.

10ແມ່ນມືຂອງພຣະອົງທີ່ຊີ້ນຳສັບພະທຸກສິ່ງທີ່ສ້າງມາ ຊີວິດຂອງທຸກໆຄົນຢູ່ໃນຣິດອຳນາດຂອງພຣະອົງ.

11ແຕ່ດັ່ງລີ້ນພວກເຈົ້າມັກຊີມຣົດອາຫານສັນໃດ ຫູພວກເຈົ້າກໍຄັນມັກຟັງຄຳຄົນເວົ້າສັນນັ້ນ.

12ຄົນເຖົ້າແກ່ແລ້ວ ກໍຖືວ່າມີປັນຍາ ແຕ່ພຣະເຈົ້າມີທັງສະຕິປັນຍາແລະຣິດເດດ. ຄົນເຖົ້າແກ່ແລ້ວ ກໍຖືວ່າມີຄວາມເຂົ້າໃຈຢ່າງເລິກເຊິ່ງ ແຕ່ພຣະເຈົ້າເຂົ້າໃຈຢ່າງເລິກເຊິ່ງດີ ແລະທັງມີຣິດເດດທີ່ກະທຳການໄດ້.

14ເມື່ອພຣະອົງມ້າງລົງແລ້ວ ມີຜູ້ໃດເດຈະກໍ່ຂຶ້ນໃໝ່ໄດ້ແດ່? ແລະຜູ້ທີ່ພຣະອົງຄຸມຂັງ ໃຜຈະປົດປ່ອຍໄດ້?

15ເມື່ອພຣະອົງກັກຝົນ ຄວາມແຫ້ງແລ້ງກໍມີຂຶ້ນ; ເມື່ອພຣະອົງໃຫ້ຝົນລິນຫລັ່ງ ນໍ້າຖ້ວມກໍມາເຖິງ.

16ພຣະອົງເຂັ້ມແຂງແລະໄຊຊະນະສະເໝີໄປ ຜູ້ຖືກລໍ້ລວງ ແລະຜູ້ຫລອກລວງກໍຢູ່ໃນພຣະອົງ.

17ພຣະອົງເອົາປັນຍາໄປຈາກພວກຜູ້ປົກຄອງ ແລະໃຫ້ພວກຜູ້ນຳເຮັດເໝືອນຄົນໂງ່ຈ້າ.

18ພຣະອົງປົດບັນດາກະສັດລົງຈາກບັນລັງ ແລະເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາຕົກເປັນຊະເລີຍທັງນັ້ນ;

19ພຣະອົງເຮັດໃຫ້ພວກປະໂຣຫິດຍ່າງໄປຕີນເປົ່າ ແລະໂຄ່ນລົ້ມຜູ້ມີອຳນາດລົງໃນທັນທີ.

20ພຣະອົງເຮັດໃຫ້ຄຳເວົ້າຈາກປາກຂອງຜູ້ໃຫ້ຄຳປຶກສາມິດງຽບໄປ ແລະເຮັດໃຫ້ສະຕິປັນຍາໜີໄປຈາກຊາຍຊະຣາດ້ວຍ.

21ພຣະອົງເຮັດໃຫ້ຜູ້ມີອຳນາດໄດ້ຮັບຄວາມອັບອາຍ ແລະເຮັດໃຫ້ພວກນັກປົກຄອງໝົດກຳລັງໄປສິ້ນ.

22ພຣະອົງເຮັດໃຫ້ແສງແຈ້ງສ່ອງໃນບ່ອນມືດມົນ ແລະບ່ອນທີ່ມີຄວາມຕາຍໄດ້ຮັບຊີວິດ.

23ພຣະອົງເຮັດໃຫ້ຊົນຊາດເຂັ້ມແຂງແລະຍິ່ງໃຫຍ່ ແຕ່ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາພ່າຍແພ້ ແລະທຳລາຍພວກເຂົາຕໍ່ມາ.

24ພຣະອົງເຮັດໃຫ້ພວກຜູ້ນຳໂງ່ຈ້າໄປໝົດ; ແລະເຮັດໃຫ້ສັບສົນວຸ້ນວາຍເສຍສະຕິໄປໝົດສິ້ນ;

25ພວກເຂົາງົມທາວໄປໃນຄວາມມືດແລະໂຊເຊ ດັ່ງນັກດື່ມສຸຣາມືນເມົາທີ່ຍ່າງເຊຊັດໄປນັ້ນ.

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →