Job 7

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1ຊີວິດມະນຸດຍາກລຳບາກດັ່ງເປັນທະຫານ ຄືຊີວິດກຳມະກອນທຳງານແສນລຳບາກ

2ເໝືອນຄົນເປັນທາດທີ່ເຮັດວຽກໜັກ ຫາທີ່ຮົ່ມເພິ່ງເຢັນໆ ດັ່ງຜູ້ອອກແຮງງານລໍຄອຍເອົາຄ່າຈ້າງ.

3ເດືອນແລ້ວເດືອນເລົ່າ ຊີວິດຂ້ອຍບໍ່ມີຫຍັງໝົດ; ຄືນແລ້ວຄືນເລົ່າ ນຳຄວາມເສົ້າໂສກມາໃຫ້.

4ເວລາຜ່ານໄປຊ້າໆ ເມື່ອຂ້ອຍລົ້ມລົງນອນ; ຂ້ອຍກິ້ງໄປກິ້ງມາ ລໍເວລາໃຫ້ຮອດແຈ້ງ.

5ທົ່ວຮ່າງກາຍຂ້ອຍມີແຕ່ໂຕໜອນໄຕ່ໄປມາ; ມີແຕ່ເກັດບາດແຜບວມຊໍ້ານໍ້າໜອງຍ້ອຍ.

6ວັນເວລາຂອງຂ້ອຍຜ່ານໄປໂດຍສິ້ນຫວັງ ຟ້າວຜ່ານໄປໄວກວ່າກະສວຍຕໍ່າຜ້າ.

7ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າ ໂຜດຈົ່ງຈົດຈຳຊີວິດຂອງຂ້ານ້ອຍວ່າ ເປັນພຽງແຕ່ລົມຫາຍໃຈ ຄວາມຊົມຊື່ນຍິນດີຂອງຂ້ານ້ອຍນັ້ນ ໄດ້ສິ້ນສຸດໄປໝົດສາແລ້ວ.

8ດຽວນີ້ພຣະອົງເຫັນຂ້ານ້ອຍແລ້ວ ແຕ່ພຣະອົງຈະບໍ່ເຫັນອີກຕໍ່ໄປ. ຖ້າພຣະອົງແນມຫາຂ້ານ້ອຍ ຂ້ານ້ອຍກໍຈະຈາກໄປສາແລ້ວ.

9ດັ່ງເມກໝອກເລື່ອນລອຍຫາຍຈາກໄປ ດັ່ງມະນຸດເຮົາທີ່ຈຳຕ້ອງພາກຈາກໄປນັ້ນ ຄັນຈາກໄປແລ້ວ ກໍຈະບໍ່ກັບຄືນມາເລີຍ ທຸກຄົນທີ່ຮູ້ເຂົາກໍຈະລືມໄລເຂົາໄປສິ້ນ.

11ຂ້ານ້ອຍຈະມິດງຽບຢູ່ຢ່າງນີ້ບໍ່ໄດ້ຕີ້ ຂ້ານ້ອຍລະທົມທຸກຈຶ່ງຈຳໃຈເວົ້າເຊັ່ນນີ້.

12ເປັນຫຍັງຈຶ່ງເຝົ້າຍາມຂ້ານ້ອຍຢູ່ຢ່າງນີ້ນໍ? ຄິດວ່າຂ້ານ້ອຍເປັນມັງກອນ ວົນວຽນໃນທະເລຫລືນີ້?

13ເມື່ອຂ້ານ້ອຍເອ່ນຕົວເນີ້ງລົງພັກຜ່ອນຈັກຄາວ ແລະຊາວຫາທີ່ບັນເທົາຄວາມເຈັບປວດນັ້ນ.

14ແຕ່ພຣະອົງໃຫ້ຝັນເຫັນແຕ່ແນວຢ້ານກົວ ໂດຍສົ່ງນິມິດກວ່າໜຶ່ງອັນເຮັດໃຫ້ຝັນຮ້າຍ.

15ຂໍພຣະອົງບີບຄໍຂ້ານ້ອຍໃຫ້ຕາຍສາກໍດີກວ່າ ທົນທຸກຢູ່ໃນຮ່າງກາຍນີ້ທີ່ແສນເວດທະນາ.

16ຂ້ານ້ອຍຍອມແລ້ວ ທັງເບື່ອໜ່າຍທີ່ຈະຢູ່ຕໍ່ໄປ; ຊີວິດຂາດຄວາມໝາຍ ປ່ອຍໃຫ້ຢູ່ຜູ້ດຽວສາເຖີດ.

17ເປັນຫຍັງມະນຸດຈຶ່ງສຳຄັນຕໍ່ພຣະອົງແທ້ນໍ? ເປັນຫຍັງຈຶ່ງເອົາໃຈໃສ່ຕໍ່ສິ່ງທີ່ພວກເຂົາເຮັດນັ້ນ?

18ພຣະອົງກວດເບິ່ງພວກເຂົາທຸກໆເຊົ້າແຕ່ຮຸ່ງອາລຸນ ແລະທົດສອບເບິ່ງພວກເຂົາທຸກໆນາທີອີກຊໍ້າ.

19ພຣະອົງເບິ່ງຂ້ານ້ອຍດົນແລ້ວຍັງບໍ່ພໍບໍ? ຈົນຂ້ານ້ອຍບໍ່ມີເວລາກືນນໍ້າລາຍລົງຊໍ້າ.

20ຖ້າຂ້ານ້ອຍເຮັດບາບຕໍ່ສູ້ພຣະອົງ ຈົ່ງບອກມາເບິ່ງດູວ່າໄດ້ເຮັດບາບຫຍັງແດ່? ເປັນຫຍັງຈຶ່ງເອົາຂ້ານ້ອຍເປັນເປົ້າໃຫ້ພຣະອົງທົດລອງ? ເພາະຂ້ານ້ອຍເປັນພາລະໜັກແກ່ພຣະອົງຫລືນີ້?

21ຈົນວ່າພຣະອົງຍົກໂທດໃຫ້ຂ້ານ້ອຍບໍ່ໄດ້ບໍ? ຈົນພຣະອົງອະໄພຄວາມຜິດໃຫ້ຂ້ານ້ອຍບໍ່ໄດ້. ຍັງບໍ່ດົນດອກ ຂ້ານ້ອຍຈະໄປຢູ່ໃນຂຸມຝັງສົບ ຈາກໄປເມື່ອພຣະອົງແນມຫາຂ້ານ້ອຍຢູ່.”

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →