Job 28

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 27 Jump to: Chapter 29 →

1“ກ່ອນຈະຂຸດເອົາເງິນໄດ້ມັນຕ້ອງມີເໝືອງແຮ່ ກ່ອນຈະເຮັດໃຫ້ຄຳບໍຣິສຸດໄດ້ຕ້ອງມີບ່ອນຫລອມ.

2ມະນຸດຂຸດເອົາເຫຼັກອອກມາຈາກພື້ນດິນ ແລະຈາກກ້ອນຫີນ, ມະນຸດຂຸດເອົາທອງແດງໄດ້.

3ມະນຸດສຳຫລວດກວດເບິ່ງຄວາມມືດອັນຕຶບໜາ ຄົ້ນຫາໃນຄວາມເລິກຂອງຫີນຢູ່ພື້ນແຜ່ນດິນໂລກ.

4ໄກຈາກທີ່ຄົນຢູ່ ຫລືຕີນຍ່າງຍ້າຍໄປມາ ມະນຸດຊອກຫາບໍ່ແຮ່ໂດຍຂຸດເປັນທາງລອດພື້ນ ທີ່ນັ້ນ ພວກເຂົາເຮັດວຽກຢ່າງໂດດດ່ຽວປ່ຽວໃຈ ຕິດຫ້ອຍຢູ່ກັບເຊືອກທີ່ຢ່ອນພວກເຂົາລົງໃນຫລຸມນັ້ນ.

5ອາຫານການກິນເກີດຈາກພື້ນແຜ່ນດິນ ແຕ່ໃນບ່ອນດຽວກັນ, ທຸກສິ່ງກໍຖືກຈີກໃຫ້ໝຸ່ນ.

6ຫີນຂອງແຜ່ນດິນໂລກບັນຈຸແກ້ວໄພທູນ ແລະຝຸ່ນຂອງຂີ້ດິນກໍບັນຈຸຄຳດ້ວຍ.

7ບໍ່ມີແຫລວໂຕໃດດອກເຫັນທາງໄປສູ່ບໍ່ແຮ່ ບໍ່ມີແຮ້ງໂຕໃດດອກບິນຜ່ານເທິງມັນໄດ້ເລີຍ.

8ບໍ່ມີໂຕສິງຫລືສັດຮ້າຍອື່ນໆໂຕໃດເລີຍ ທີ່ເຄີຍທ່ຽວໄປຜ່ານທາງທີ່ໂດດດ່ຽວນີ້ໄດ້.

9ແຕ່ມະນຸດນັ້ນກ້າຂຸດໂງ່ນຫີນອັນແຂງ ທັງກ້າຂຸດພູເຂົາຫລາຍໆໜ່ວຍອອກຈາກຕີນພູໄດ້.

10ເມື່ອພວກເຂົາຂຸດເປັນຖໍ້າຜ່ານໂງ່ນຫີນເຂົ້າໄປ ພວກເຂົາກໍໄດ້ຄົ້ນພົບຫີນນາໆຊະນິດທີ່ປະເສີດ.

11ພວກເຂົາຂຸດໄປສູ່ແຫລ່ງເກີດແມ່ນໍ້າທັງຫລາຍ ແລະນຳສິ່ງທີ່ຖືກປິດບັງອອກສູ່ແສງແຈ້ງໄດ້.

12ແຕ່ປັນຍານັ້ນຈະຊອກຫາໄດ້ຢູ່ໃສ? ຢູ່ທີ່ໃດພວກເຮົາຈະຮຽນເອົາຄວາມເຂົ້າໃຈໄດ້?

13ປັນຍາຊອກຫາພົບບໍ່ໄດ້ໃນທ່າມກາງມະນຸດເດີ ບໍ່ມີຜູ້ໃດເຄີຍຮູ້ຈັກຄຸນຄ່າອັນແທ້ຈິງຂອງປັນຍາໄດ້.

14ທະເລເລິກກວ້າງ ແລະມະຫາສະໝຸດກວ້າງໃຫຍ່ ເວົ້າວ່າ, ‘ປັນຍາກໍບໍ່ອາດຫາພົບໄດ້ຢູ່ໃນທີ່ນັ້ນ.’

15ປັນຍາຊື້ເອົາບໍ່ໄດ້ດ້ວຍເງິນຫລືຄຳ ຄຳຈາກໂອເຟຍກັບເພັດພອຍບໍຣິສຸດ ກໍມີຄ່າທຽບປັນຍາບໍ່ໄດ້.

17ປັນຍານັ້ນມີຄຸນຄ່າຫລາຍກວ່າຄຳ ກວ່າອ່າງຄຳຢ່າງດີຫລືແກ້ວບໍຣິສຸດທີ່ໃສແຈ້ງ.

18ຄຸນຄ່າຂອງປັນຍານັ້ນມີຫລາຍເຫລືອລົ້ນ ກວ່າເພັດນິນຈິນດາຫລືທັບທີມດ້ວຍ.

19ພອຍສີເຫລືອງນໍ້າໜຶ່ງທັງຄຳນໍ້າໜຶ່ງກໍດີ ກໍທຽບເທົ່າກັບຄຸນຄ່າຂອງປັນຍາບໍ່ໄດ້.

20ຖ້າດັ່ງນັ້ນ ແຫລ່ງຂອງປັນຍານັ້ນຢູ່ບ່ອນໃດ? ພວກເຮົາຈະຮຽນເອົາຄວາມເຂົ້າໃຈຢູ່ທີ່ໃດໄດ້?

21ບໍ່ມີສິ່ງທີ່ມີຊີວິດຢູ່ຈະສາມາດເຫັນປັນຍາ ແມ່ນແຕ່ນົກບິນໄປມາໃນທ້ອງຟ້າອາກາດ.

22ແມ່ນແຕ່ຄວາມຕາຍ ແລະການທຳລາຍກໍດີ ‘ກໍຍັງຮັບວ່າໄດ້ຍິນພຽງແຕ່ສຽງເລົ່າລືກັນເທົ່ານັ້ນ.’

23ພຣະເຈົ້າເທົ່ານັ້ນທີ່ຮູ້ຈັກຊ່ອງທາງ ຮູ້ຈັກບ່ອນທີ່ມະນຸດຈະຫາພົບປັນຍາໄດ້.

24ເພາະພຣະອົງເຫັນທີ່ສຸດປາຍແຜ່ນດິນໂລກ, ເຫັນສິ່ງທັງຫລາຍທີ່ຢູ່ກ້ອງຟ້າສະຫວັນ.

25ເມື່ອພຣະເຈົ້າໄດ້ໃຫ້ອຳນາດແກ່ລົມພັດຜ່ານ ແລະໄດ້ກຳນົດເຂດໝາຍຂອງທ້ອງທະເລກວ້າງ.

26ເມື່ອພຣະເຈົ້າຕັດສິນຊີ້ຂາດບ່ອນທີ່ຝົນຈະຕົກ ກຳນົດທິດທາງແສງຟ້າແມບຜ່າຜ່ານໄປນັ້ນ.

27ເມື່ອນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ເຫັນຊອບຕໍ່ສິ່ງນີ້ທັງໝົດ ຍ້ອນເຫັນປັນຍາ ແລະພິສູດຄຸນຄ່າຂອງປັນຍານັ້ນ.

28ພຣະເຈົ້າໄດ້ກ່າວອອກເປັນຖ້ອຍເປັນຄຳ ແກ່ມວນມະນຸດທັງຫລາຍດັ່ງຕໍ່ລົງໄປນີ້: ‘ເພື່ອຈະມີປັນຍາຕ້ອງຢຳເກງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ເພື່ອຈະເຂົ້າໃຈຕ້ອງຫັນໜີຈາກຄວາມຊົ່ວຊ້າ.”’

← Chapter 27 Jump to: Chapter 29 →