Job 19

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 18 Jump to: Chapter 20 →

1“ເປັນຫຍັງພວກເຈົ້າຈຶ່ງສືບຕໍ່ເວົ້າທໍລະມານຂ້ອຍນໍ? ແລະເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍລະທົມໃຈດ້ວຍຄຳເວົ້າເຫຼົ່ານັ້ນ.

3ພວກເຈົ້າໝິ່ນປະໝາດຂ້ອຍຊໍ້າຕື່ມຢ່າງເຖິງໃຈ ແລະບໍ່ອັບອາຍຕໍ່ສິ່ງທີ່ພວກເຈົ້າໄດ້ກ່າວຮ້າຍນັ້ນ.

4ເຖິງແມ່ນວ່າຖ້າຂ້ອຍເຮັດຜິດພາດກໍຕາມ ເຮັດໃຫ້ພວກເຈົ້າເຄືອງຈິດແລະຊໍ້າໃຈຫຍັງຍ້ອນ?

5ທີ່ຈິງແລ້ວ ພວກເຈົ້າຂົ່ມຂ້ອຍເພື່ອຍົກພວກເຈົ້າເອງ ໃຊ້ຄວາມທົນທຸກທີ່ຂ້ອຍມີ ເປັນພິລຸດຈັບຜິດຂ້ອຍ.

6ພວກເຈົ້າບໍ່ເຫັນບໍວ່າ ແມ່ນພຣະເຈົ້າທີ່ໄດ້ທຳການ ພຣະອົງໄດ້ວາງແຜນເພື່ອດັກຈັບຂ້ອຍຢ່າງນີ້.

7ຂ້ອຍປະທ້ວງຕໍ່ຄວາມຮຸນແຮງ ແຕ່ບໍ່ມີຜູ້ໃດຟັງເລີຍ ບໍ່ມີຜູ້ໃດໄດ້ຍິນຄຳຮ້ອງຂໍຄວາມຍຸດຕິທຳສຳລັບຂ້ອຍ.

8ພຣະເຈົ້າກີດກັ້ນຫົນທາງຂ້ອຍຈຶ່ງຜ່ານໄປບໍ່ໄດ້ ພຣະອົງອັດຫົນທາງຂອງຂ້ອຍໃນຄວາມມືດ.

9ພຣະອົງໄດ້ເອົາຊັບສິນທັງໝົດຂອງຂ້ອຍໜີໄປ ທັງໄດ້ທຳລາຍຊື່ສຽງຂອງຂ້ອຍດ້ວຍ.

10ພຣະອົງໃຊ້ໄມ້ຕີຂ້ອຍທຸກປ່ອງທຸກແຈ ແລະໃຫ້ຄວາມຫວັງຫ່ຽວແຫ້ງຕາຍດັ່ງຕົ້ນໄມ້.

11ພຣະເຈົ້າໂກດຮ້າຍແລະຕໍ່ສູ້ຂ້ອຍຢ່າງໂມໂຫ ພຣະອົງເຮັດກັບຂ້ອຍ ດັ່ງເປັນສັດຕູຄູ່ອາຄາດ.

12ພຣະອົງສົ່ງກອງທັບມາໂຈມຕີຂ້ອຍໂດຍກົງ ພວກເຂົາຂຸດຕະຄອງລົງປິດລ້ອມຜ້າເຕັນຂ້ອຍໄວ້.

13ພຣະເຈົ້າໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄອບຄົວຂອງຂ້ອຍ ປະຖິ້ມຂ້ອຍໝົດ ຂ້ອຍເປັນຄົນແປກໜ້າ ຕໍ່ຜູ້ທີ່ເຄີຍຮູ້ຈັກຂ້ອຍນັ້ນ;

14ຍາດຕິພີ່ນ້ອງແລະໝູ່ເພື່ອນມິດສະຫາຍຂອງຂ້ອຍ ຕ່າງກໍພາກັນໜີໄປຈາກຂ້ອຍຢ່າງໝົດສິ້ນ.

15ຜູ້ທີ່ເຄີຍເປັນແຂກໃນບ້ານຂອງຂ້ອຍ ກໍລືມຂ້ອຍໝົດ ສາວໃຊ້ຖືຂ້ອຍເປັນຄົນແປກໜ້າແລະຕ່າງດ້າວ.

16ເມື່ອຂ້ອຍເອີ້ນຫາຄົນຮັບໃຊ້ ເຂົາກໍບໍ່ຍອມຂານ ເຖິງແມ່ນຂ້ອຍຮ້ອງຂໍໃຫ້ຊ່ວຍກໍຕາມ.

17ເມຍຂອງຂ້ອຍຢືນສູ້ກັບກິ່ນລົມຫາຍໃຈບໍ່ໄດ້ເລີຍ ແລະອ້າຍນ້ອງຄີງໆຂອງຂ້ອຍເອງກໍບໍ່ກາຍມາໃກ້.

18ແມ່ນແຕ່ພວກເດັກນ້ອຍກໍເຮັດໃສ່ຂ້ອຍຢ່າງຫຍໍ້ຫຍັນ ຖ້າຂ້ອຍອ້າປາກເວົ້າຈາ ພວກເຂົາກໍຫົວເລາະເຍາະເຍີ້ຍ.

19ໝູ່ເພື່ອນທີ່ສະໜິດ ແນມເບິ່ງຂ້ອຍຢ່າງກຽດຊັງ ຄົນທີ່ຂ້ອຍຍັງຮັກຫລາຍທີ່ສຸດ ກໍຫັນມາຕໍ່ສູ້ຂ້ອຍ.

20ຕາມຕົນຕົວຂອງຂ້ອຍກໍເຫັນແຕ່ກະດູກຕິດໜັງ; ຂ້ອຍຍັງລອດຊີວິດຢູ່ມາໄດ້ພຽງແຕ່ພາງໆເທົ່ານັ້ນ.

21ພວກເຈົ້າເປັນເພື່ອນຂ້ອຍ ສົງສານຂ້ອຍແດ່ແມ ມືພຣະເຈົ້າທຸບຕີຂ້ອຍ ໃຫ້ລົ້ມລົງສາແລ້ວ.

22ເປັນຫຍັງພວກເຈົ້າຈຶ່ງຂົ່ມເຫັງຂ້ອຍ ເໝືອນພວກເຈົ້າເປັນພຣະເຈົ້າ? ພວກເຈົ້າຍັງບໍ່ສົມໃຈຫລື ທີ່ໄດ້ທໍລະມານຂ້ອຍ?

23ຂ້ອຍຢາກໃຫ້ມີຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງຈົດຄຳເວົ້າຂອງຂ້ອຍໄວ້ເດ ແລະບັນທຶກຄຳເວົ້າສິ່ງທັງໝົດໃສ່ໄວ້ໃນປຶ້ມ

24ຫລືໃຊ້ປາກກາສະຫລັກຄຳເວົ້າຂອງຂ້ອຍໄວ້ສືບໄປ ແລະຂຽນໄວ້ທີ່ໂງ່ນຫີນໃຫ້ຄົງມີໄປຕະຫລອດ.

25ແຕ່ຂ້ອຍຮູ້ຜູ້ໜຶ່ງຢູ່ໃນສະຫວັນສະຖານ ຜູ້ທີ່ຈະມາໃນທີ່ສຸດ ປ້ອງກັນຊີວິດຂ້ອຍໄວ້.

26ແມ່ນວ່າເນື້ອກາຍຂ້ອຍຈະຖືກພະຍາດກັດກິນ ເມື່ອຍັງຢູ່ໃນຮ່າງກາຍ ຂ້ອຍຈະໄດ້ເຫັນພຣະເຈົ້າ.

27ຂ້ອຍຈະເຫັນພຣະອົງດ້ວຍຕາຂອງຂ້ອຍເອງ ພຣະອົງຈະບໍ່ເປັນຄົນແປກໜ້າສຳລັບຂ້ອຍ. ຄວາມກ້າຫານຂອງຂ້ອຍໄດ້ເຫີຍຮາດຂາດໄປ ຍ້ອນພວກເຈົ້າໄດ້ຖາມຂ້ອຍວ່າດັ່ງນີ້:

28‘ພວກເຮົາທໍລະມານລາວໄດ້ຢ່າງໃດນໍ?’ ພວກເຈົ້າຫາທາງແກ້ຕົວເພື່ອຈະໂຈມຕີຂ້ອຍ.

29ແຕ່ບັດນີ້ ໃຫ້ພວກເຈົ້າພາກັນຢ້ານດາບແດ່ແມ ຄືດາບທີ່ຈະຖືກນຳສູ່ຄວາມໂກດຮ້າຍຂອງພຣະເຈົ້າ ເພື່ອຈະມາຕໍ່ສູ້ບາບກຳທີ່ພວກເຈົ້າໄດ້ກະທຳ ເພື່ອພວກເຈົ້າຈະໄດ້ຮູ້ວ່າມີຜູ້ໜຶ່ງຕັດສິນຄວາມໃຫ້.”

← Chapter 18 Jump to: Chapter 20 →