Job 31 — Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

1ຂ້ອຍໄດ້ເຮັດສັນຍາຢ່າງໜຶ່ງໜັກແໜ້ນຈິງໃຈ ຄືບໍ່ແນມເບິ່ງຜູ້ຍິງດ້ວຍຕັນຫາຄວາມຢາກ.

2ພຣະເຈົ້າອົງຍິ່ງໃຫຍ່ເຮັດຫຍັງໃຫ້ພວກເຮົາແດ່ບໍ? ພຣະອົງສະໜອງການກະທຳຂອງຄົນຢ່າງໃດແດ່?

3ພຣະອົງສົ່ງຄວາມພິນາດແລະຄວາມຈິບຫາຍ ມາທຳລາຍຄົນທັງຫລາຍທີ່ເຮັດການຊົ່ວຮ້າຍ.

4ພຣະເຈົ້າຮູ້ທຸກໆສິ່ງທີ່ຂ້ອຍໄດ້ກະທຳ ພຣະອົງເຫັນທຸກໆບາດຕີນທີ່ຂ້ອຍກ້າວໄປນັ້ນ.

5ຂ້ອຍສາບານໄດ້ວ່າບໍ່ເຄີຍກະທຳຊົ່ວໃດໆ ແລະບໍ່ໄດ້ພະຍາຍາມຫລອກລວງຄົນໃດໆທັງນັ້ນ.

6ຂ້ອຍໃຫ້ພຣະເຈົ້າຊັ່ງເບິ່ງໂດຍຕາຊິງອັນທ່ຽງທຳ ພຣະອົງກໍຈະໄດ້ຮູ້ຈັກວ່າຂ້ອຍສັດຊື່ສໍ່າໃດແທ້.

7ຖ້າຂ້ອຍຫັນປ່ຽນຈາກທິດທາງເດີນ ຄືທິດທາງເດີນອັນຍຸດຕິທຳແລະຖືກຕ້ອງ; ຫລືປ່ອຍຕົວເອງໃຫ້ຄວາມຊົ່ວຈ່ອງດຶງໄປ ຖ້າມືຂ້ອຍດ່າງພອຍດ້ວຍຮອຍເປື້ອນເປິໃດໆນັ້ນ

8ກໍຂໍໃຫ້ຜົນລະປູກຂອງຂ້ອຍຖືກທຳລາຍໝົດ ຫລືໃຫ້ຄົນອື່ນໆກິນອາຫານທີ່ຂ້ອຍໄດ້ປູກໄວ້.

9ຖ້າຂ້ອຍຖືກເມຍຂອງເພື່ອນບ້ານຈ່ອງດຶງໄປ ແລະຖ້າຂ້ອຍຜົກຈອບຢູ່ນອກປະຕູເຮືອນຂອງນາງນັ້ນ;

10ແລ້ວຈົ່ງໃຫ້ເມຍຂອງຂ້ອຍເຮັດກິນໃຫ້ຊາຍອື່ນ ໃຫ້ນາງມີຊາຍອື່ນເປັນຄູ່ຊ້ອນນອນທີ່ຕຽງຂອງລາວ.

11ຄວາມຊົ່ວເຊັ່ນນີ້ຄວນຖືກລົງໂທດໃຫ້ໜັກໆ ຄືໃຫ້ລົງໂທດເຖິງຕາຍຜູ້ທີ່ໄດ້ກະທຳເຊັ່ນນີ້.

12ນັ້ນຈະເປັນດັ່ງໄຟຮ້ອນໃນນະຣົກເຜົາຜານ ກຳລັງທຳລາຍທຸກສິ່ງທຸກອັນ ທີ່ຂ້ອຍຄອບຄອງຢູ່ນັ້ນ.

13ເມື່ອຄົນຮັບໃຊ້ຜູ້ໜຶ່ງຂອງຂ້ອຍໄດ້ຕໍ່ວ່າຕໍ່ຂານ ຂ້ອຍກໍຟັງແລະເຮັດກັບລາວຢ່າງທ່ຽງທຳແທ້.

14ຖ້າບໍ່ເຮັດເຊັ່ນນີ້ ຈະສູ້ໜ້າກັບພຣະເຈົ້າໄດ້ຢ່າງໃດ? ຂ້ອຍຈະເວົ້າແນວໃດ ເມື່ອພຣະເຈົ້າມາຕັດສິນຂ້ອຍ?

15ພຣະເຈົ້າອົງທີ່ໄດ້ສ້າງຂ້ອຍກໍແມ່ນອົງດຽວກັນ ກັບອົງທີ່ໄດ້ສ້າງພວກຄົນຮັບໃຊ້ຂອງຂ້ອຍ.

16ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍປະຕິເສດຊ່ວຍເຫລືອຄົນຍາກຈົນ ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍປະໃຫ້ແມ່ໝ້າຍສິ້ນຫວັງຈັກເທື່ອ

17ຫລືຂ້ອຍກິນເຂົ້າແລະອາຫານແຕ່ຄົນດຽວ ໂດຍບໍ່ຍອມຫລຽວແລພວກລູກກຳພ້າ.

18ລູກກຳພ້າໄວໜຸ່ມໃຫ້ກຽດຂ້ອຍດັ່ງພໍ່ຜູ້ໜຶ່ງ ຊຶ່ງຂ້ອຍໄດ້ໜູນຫລັງພວກເຂົາມາຕະຫລອດ.

19ເມື່ອຂ້ອຍພົບຄົນໜຶ່ງທີ່ລຳບາກແລະຂັດສົນ ຍາກຈົນເກີນກວ່າພວກເຂົາຈະຊື້ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມໄດ້

20ຂ້ອຍກໍເອົາເສື້ອເປັນຂົນແກະໃຫ້ລາວນຸ່ງ ຊຶ່ງໄດ້ມາຈາກຝູງແກະຂອງຂ້ອຍເອງ. ແລ້ວລາວກໍກ່າວຍ້ອງຂ້ອຍທັງຮັກຫໍ່ຊົມເຊີຍ ດ້ວຍຄຳເວົ້າຈາກສ່ວນເລິກຈິດໃຈລາວນັ້ນ.

21ຖ້າຂ້ອຍຍົກແຂນຂຶ້ນຕໍ່ສູ້ເດັກກຳພ້າຜູ້ໜຶ່ງ ເພາະເຫັນວ່າຂ້ອຍມີກຳລັງເອົາຊະນະພວກເຂົາໄດ້

22ກໍຂໍໃຫ້ແຂນຂອງຂ້ອຍຫັກລົງກັບທີ່ ຂໍໃຫ້ມັນຫລຸດທັນທີອອກຈາກຂໍ້ຕໍ່ທີ່ບ່າໄຫລ່.

23ເພາະວ່າຂ້ອຍຢ້ານພຣະເຈົ້າລົງໂທດທັນ ຈຶ່ງບໍ່ກ້າທີ່ຈະກະທຳສິ່ງໃດໆເຊັ່ນນັ້ນ.

24ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ໃຫ້ຄຳເປັນຄວາມຫວັງຂອງຂ້ອຍ ຫລືວ່າໃຫ້ຄຳບໍຣິສຸດເປັນຄວາມໝັ້ນໃຈຂອງຂ້ອຍ.

25ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ຊົມຊື່ນຍ້ອນຊັບສົມບັດທີ່ຂ້ອຍມີ ຄືໃນເຄື່ອງຂອງທັງຫລາຍທີ່ຂ້ອຍມີຢູ່ນັ້ນ.

26ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍຂາບໄຫວ້ດວງອາທິດທີ່ສ່ອງໃສ ຫລືດວງຈັນເຕັມດວງທີ່ສະຫງ່າງາມນັ້ນ.

27ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍຖືກຈ່ອງໄປຍົກຍໍສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນເລີຍ ໂດຍຈູບມືໃຫ້ຄວາມເຄົາຣົບແກ່ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ.

28ບາບຢ່າງນີ້ ສົມຄວນໄດ້ຮັບໂທດເຖິງຕາຍ ເພາະຫັກຫລັງພຣະເຈົ້າອົງຊົງຣິດອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່.

29ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍສົມນໍ້າໜ້າ ເມື່ອສັດຕູໄດ້ທົນທຸກ ຫລືພໍໃຈນຳ ທີ່ພວກເຂົາໄດ້ປະສົບຄວາມຈິບຫາຍ.

30ຂ້ອຍບໍ່ກ້າແມ່ນແຕ່ຈະເຮັດບາບໃດໆ ເພື່ອສາບແຊ່ງພວກເຂົາໂດຍໃຫ້ພຣະເຈົ້າດັບຊີວິດ.

31ທຸກໆຄົນທີ່ເຮັດວຽກໃຫ້ຂ້ອຍພວກເຂົາຮູ້ເລື່ອງນີ້ດີ ວ່າຂ້ອຍມີໃຈຕ້ອນຮັບຄົນແປກໜ້າຢູ່ເລື້ອຍໆ.

32ຄົນທຽວທາງນັ້ນ ຂ້ອຍເຊີນພວກເຂົາໃຫ້ເຂົ້າພັກໃນເຮືອນ ແລະບໍ່ເຄີຍປ່ອຍໃຫ້ນອນຕາມຫົນທາງຈັກເທື່ອ.

33ຄົນອື່ນນັ້ນ ພະຍາຍາມເຊື່ອງຊ້ອນບາບຕົນເອງ ແຕ່ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍປິດບັງບາບຂອງຂ້ອຍຈັກເທື່ອ.

34ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍຄິດຢ້ານຕໍ່ສິ່ງໃດໆເລີຍ ຄືສິ່ງທີ່ຄົນມັກເວົ້າເລົ່າລືກັນນັ້ນ; ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍມິດງຽບ ຫລືອັດປະຕູຂັງຕົວເອງ ເພາະຢ້ານກົວຕໍ່ຄຳເວົ້າສຽດສີນິນທານັ້ນ.

35ໂອ ຂ້ອຍຢາກໃຫ້ມີຜູ້ໜຶ່ງໄດ້ຍິນສິ່ງທີ່ຂ້ອຍເວົ້າເດ ຂ້ອຍຢືນຢັນສິ່ງທີ່ຂ້ອຍໄດ້ເວົ້າໄປນັ້ນໄດ້ ຂໍໃຫ້ພຣະເຈົ້າອົງຊົງຣິດອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່ກະລຸນາ ໂຕ້ຕອບຂ້ອຍມາໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້ຈັກແດ່. ຖ້າຄຳກ່າວຫາທີ່ຄູ່ຄວາມໄດ້ນຳມາ ຕໍ່ສູ້ຂ້ອຍຖືກບັນທຶກລົງເພື່ອຂ້ອຍຈະໄດ້ເຫັນ.

36ຂ້ອຍຈະຖືມັນໄວ້ຢູ່ເທິງບ່າໄຫລ່ຢ່າງທະນົງຕົວ ແລະເອົາສຸບໄວ້ເທິງຫົວດັ່ງມົງກຸດໜ່ວຍໜຶ່ງ.

37ຂ້ອຍຈະເວົ້າຕໍ່ພຣະເຈົ້າທຸກສິ່ງທີ່ຂ້ອຍໄດ້ກະທຳ ແລະເງີຍຫົວຂຶ້ນສູງຢູ່ຊ້ອງໜ້າພຣະເຈົ້າ.

38ຖ້າຂ້ອຍໄດ້ລັກເອົາທີ່ດິນຊຶ່ງປູກຝັງກິນ ຢຶດທີ່ດິນຈາກເຈົ້າຂອງເດີມທີ່ມີສິດອັນຖືກຕ້ອງ

39ຖ້າຂ້ອຍໄດ້ກິນອາຫານທີ່ໄດ້ໃຫຍ່ຂຶ້ນມາ ແຕ່ປ່ອຍໃຫ້ພວກພໍ່ນາຕາຍອຶດຕາຍຢາກ

40ກໍຂໍໃຫ້ມີຕົ້ນຫຍ້າ ງອກແທນຕົ້ນເຂົ້າບະເລ ຂໍໃຫ້ມີຫຍ້າໜາມ ງອກແທນເຂົ້າເດືອຍເຖີດ.” ຄຳເວົ້າຂອງໂຢບຈົບລົງພຽງເທົ່ານີ້.