Job 39

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 38 Jump to: Chapter 40 →

1ເຈົ້າຮູ້ບໍວ່າແບ້ແມ່ທີ່ເທິງພູເຂົາເກີດມາເມື່ອໃດ? ເຈົ້າໄດ້ເຝົ້າເບິ່ງກວາງອອກລູກຫລືບໍ່?

2ເຈົ້າຮູ້ວ່າມັນມີທ້ອງດົນນານປານໃດບໍ? ເຈົ້າຮູ້ວ່າເວລາໃດມັນເກີດມາຫລືບໍ່?

3ເຈົ້າຮູ້ວ່າພວກມັນໝູບໂຕລົງເມື່ອໃດບໍ? ແລະເມື່ອໃດມັນເກີດລູກມາຢູ່ໃນໂລກນີ້ບໍ?

4ໃນກາງປ່າ ລູກນ້ອຍມັນໃຫຍ່ຂຶ້ນແລະເຂັ້ມແຂງ ພວກມັນໜີໄປແລະບໍ່ກັບຄືນມາອີກ.

5ຜູ້ໃດໄດ້ໃຫ້ອິດສະລະພາບແກ່ລໍປ່າທັງຫລາຍ? ຜູ້ໃດປ່ອຍໃຫ້ລໍປ່າແລ່ນໄປຢ່າງກະໂດດໂລດເຕັ້ນ?

6ເຮົາໃຫ້ຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງເປັນທີ່ອາໄສຂອງພວກມັນ ແລະປ່ອຍໃຫ້ຢູ່ຕາມທົ່ງພຽງທີ່ມີດິນເຄັມນັ້ນ.

7ພວກມັນຢູ່ໄກຈາກເມືອງທີ່ອຶກກະທຶກສັບສົນ ແລະບໍ່ມີຜູ້ໃດເອົາມັນມາຝຶກແອບເຮັດວຽກໄດ້.

8ເນີນພູແມ່ນທົ່ງຫຍ້າບ່ອນທີ່ມັນຫາຢູ່ຫາກິນ ຄືຊອກຫາພືດໃບຂຽວມາກິນເປັນອາຫານໄດ້.

9ຄວາຍປ່ານັ້ນມັນຈະເຮັດວຽກໃຫ້ເຈົ້າບໍ? ມັນຈະຄ້າງຄືນຢູ່ໃນຄອກຂອງເຈົ້າຫລືບໍ່?

10ເຈົ້າມັດໂຕໜຶ່ງໄວ້ແລະໃສ່ແອກໃຫ້ໄຖນາໄດ້ບໍ? ຫລືເຮັດໃຫ້ມັນແກ່ຄາດໃນນາຂອງເຈົ້າໄດ້ຫລືບໍ່?

11ເຈົ້າເພິ່ງກຳລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງມັນໄດ້ບໍ? ເຈົ້າຫວັງໃຫ້ມັນມາເຮັດວຽກໜັກໃຫ້ເຈົ້າໄດ້ຫລືບໍ່?

12ເຈົ້າຫວັງໃຫ້ມັນແກ່ຜົນລະປູກໄປໄວ້ໄດ້ບໍ? ແລະຮິບໂຮມເມັດເຂົ້າໃນລານໄວ້ໄດ້ຫລືບໍ່?

13ປີກນົກກະຈອກເທດພືອອກໄດ້ໄວສໍ່າໃດ ແຕ່ມັນບິນດັ່ງນົກກະສາດຳບໍ່ໄດ້.

14ນົກກະຈອກເທດປ່ອຍໄຂ່ມັນໄວ້ຢູ່ເທິງໜ້າດິນ ເພື່ອຄວາມຮ້ອນໃນດິນຊ່ວຍຟັກໄຂ່ໃຫ້ມັນໄດ້.

15ມັນບໍ່ຮູ້ວ່າຕີນຂອງພວກມັນອາດຈະຢຽບໄຂ່ມັນ ຫລືສັດປ່າໂຕໜຶ່ງຢຽບໄຂ່ນັ້ນໃຫ້ແຕກ.

16ມັນເຮັດຄືວ່າໄຂ່ນັ້ນບໍ່ເປັນຂອງມັນເລີຍ ແລະບໍ່ເຄີຍຫ່ວງໃຍວ່າເຫື່ອແຮງຈະເສຍໄປລ້າໆ.

17ເພາະວ່າພຣະເຈົ້າ ທີ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ມັນໂງ່ງ່າວ ແລະບໍ່ໃຫ້ມັນມີສະຕິປັນຍາຫຍັງຈັກດີ້.

18ແຕ່ເມື່ອມັນເລີ່ມກ້າວແລ່ນອອກໄປ ມັນກໍຈະຫົວໃສ່ຄົນທີ່ຂີ່ມ້າຫອບໄປນັ້ນ.

19ໂຢບເອີຍ ແມ່ນເຈົ້າບໍທີ່ເຮັດໃຫ້ມ້າແຂງແຮງ ແລະໃຫ້ມັນມີຂົນຫຸ້ມຄໍຂອງມັນນັ້ນ?

20ເຈົ້າເຮັດໃຫ້ມ້າຫອບດັ່ງຕັກແຕນເຕັ້ນໄດ້ບໍ? ດ້ວຍສຽງຮ້ອງຂອງມັນເຮັດໃຫ້ຄົນຢ້ານຫລືບໍ່?

21ໂບກຕີນມັນຄວັດພື້ນດິນທີ່ຮ່ອມພູຢ່າງກະຫາຍ; ຮີບຮ້ອນເຂົ້າສູ່ເສິກຢ່າງສຸດກຳລັງຂອງມັນນັ້ນ.

22ມັນບໍ່ຮູ້ວ່າຄວາມຢ້ານໝາຍຄວາມວ່າຢ່າງໃດ? ແລະບໍ່ມີດາບດວງໃດທີ່ຈະໃຫ້ມັນຫັນຄືນໄດ້.

23ພວກຄົນຂີ່ມ້າຜູ້ທີ່ຖືອາວຸດຢູ່ໃນມື ດາດກັນດັງຕອບແສງຕາເວັນມາບໆ.

24ເຂົາສັ່ນຢ່າງຕື່ນເຕັ້ນ ເມື່ອມ້າຫອບແລ່ນໄປ ເມື່ອສຽງແກດັງ ມັນກໍຢືນເສີຍຢູ່ຕໍ່ໄປບໍ່ໄດ້.

25ເມື່ອສຽງແກດັງຂຶ້ນ ມັນກໍຮ້ອງຂຶ້ນຄືກັນ ມັນສາມາດດົມກິ່ນຂອງການສູ້ຮົບໄດ້. ແມ່ນແຕ່ກ່ອນໄປຮອດສະໜາມຮົບກໍຕາມ ມັນກໍໄດ້ຍິນນາຍທະຫານຮ້ອງສັ່ງໃຫ້ສູ້ຮົບ.

26ແຫລວໂຕໜຶ່ງນັ້ນ ມັນຮຽນບິນນຳເຈົ້າບໍ? ເມື່ອມັນພືປີກບິນອອກໄປທາງທິດໃຕ້?

27ແຮ້ງໂຕໜຶ່ງນັ້ນ ລໍຖ້າຄຳສັ່ງຈາກເຈົ້າບໍ? ເພື່ອສ້າງຮັງຂອງມັນທີ່ພູສູງນັ້ນ?

28ມັນສ້າງຮັງຂອງມັນຢູ່ທີ່ເທິງໂງ່ນຫີນສູງ ໃຊ້ຈອມຜາສູງເປັນປ້ອມຫໍຄອຍແນມເບິ່ງ.

29ມັນເຝົ້າແນມເບິ່ງຈາກທີ່ນັ້ນທັງທີ່ໃກ້ທີ່ໄກ ເພື່ອຂ້າເຫຍື່ອກິນເປັນອາຫານ.

30ໂຕແຮ້ງໂຮມກັນຢູ່ອ້ອມຊາກສົບທັງຫລາຍ ແລະໂຕແຮ້ງໜຸ່ມກໍພາກັນດູດກິນເລືອດ.”

← Chapter 38 Jump to: Chapter 40 →