Job 16

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →

1“ຂ້ອຍເຄີຍໄດ້ຍິນຄຳເວົ້າຢ່າງນີ້ມາຫລາຍແລ້ວ ຄຳເລົ້າໂລມໃຈທີ່ພວກເຈົ້າໃຫ້ມາ ຊໍ້າທໍລະມານຂ້ອຍ.

3ພວກເຈົ້າຈະສືບຕໍ່ເວົ້າຢ່າງນີ້ໄປເລື້ອຍໆຊັ້ນບໍ? ເປັນຫຍັງພວກເຈົ້າເວົ້າບໍ່ສຸດເປັນຈັກເທື່ອ?

4ຖ້າພວກເຈົ້າເປັນຂ້ອຍແລະຂ້ອຍເປັນພວກເຈົ້າເບິ່ງດູ ຂ້ອຍກໍຮູ້ເວົ້າທຸກແນວທີ່ພວກເຈົ້າເວົ້າມານັ້ນ. ຂ້ອຍອາດແກວ່ງຫົວປະຕິເສດຢ່າງຫລັກແຫລມ ໃຫ້ພວກເຈົ້າຈົມລົງໂດຍຄຳເວົ້າດັ່ງທີ່ນໍ້າໄຫລຖ້ວມ.

5ຂ້ອຍຈະເຮັດໃຫ້ພວກເຈົ້າເຂັ້ມແຂງດ້ວຍຄຳແນະນຳ ແລະສືບຕໍ່ເລົ້າໂລມໃຈດ້ວຍຄຳເວົ້າຕ່າງໆ.

6ແຕ່ຄຳເວົ້າໃດໆຂອງຂ້ອຍກໍບໍ່ອາດຊ່ວຍໄດ້ເລີຍ ຖ້າຂ້ອຍມິດມັນກໍບໍ່ຊ່ວຍຂ້ອຍທຸເລົາເຈັບປວດໄດ້.

7ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າ ພຣະອົງໄດ້ເຮັດໃຫ້ຂ້ານ້ອຍຊຸດໂຊມລົງ ພຣະອົງໄດ້ປ່ອຍໃຫ້ຄອບຄົວຂອງຂ້ານ້ອຍຖືກຂ້າ.

8ພຣະອົງໄດ້ຈັບຂ້ານ້ອຍມັດ ແລະຢຶດຕົວຂ້ານ້ອຍນຳ ພຣະອົງເປັນທັງສັດຕູ ແລະຄູ່ປໍລະປັກດ້ວຍ. ຂ້ານ້ອຍຜອມຊູບຊີບເຫັນແຕ່ກະດູກຕິດໜັງ ຄົນດູຖູກກຽດຊັງຖືເປັນຄວາມຜິດທັງສິ້ນ.

9ໂດຍຄວາມໂກດຮ້າຍ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຈີກຂ້ອຍທັງເປັນ ພຣະອົງເບິ່ງເຫັນແຕ່ຄວາມກຽດຊັງສຳລັບຂ້ອຍ.

10ຄົນເວົ້າຫຍໍ້ຫຍັນຂ້ອຍທັງດູຖູກຖາກຖາງ ລ້ອມຂ້ອຍໄວ້ທຸກທາງແລະຕົບໜ້າຂ້ອຍດ້ວຍ.

11ພຣະເຈົ້າໄດ້ມອບຂ້ອຍໃຫ້ຄົນຊົ່ວ ພຣະອົງໄດ້ປະຖິ້ມຂ້ອຍໄວ້ໃນກຳມືຂອງພວກຊົ່ວຮ້າຍ.

12ຂ້ອຍກຳລັງໃຊ້ຊີວິດຢູ່ຢ່າງສັນຕິສຸກ ແຕ່ພຣະອົງພັດກຳຄໍຫອຍຂ້ອຍຈັບຈຶ້ງໄວ້; ທັງຕົບຕີຂ້ອຍດ້ວຍແລະຢຽບຢໍ່າຂ້ອຍລົງ ຊົງໃຊ້ຂ້ອຍເປັນເປົ້າໝາຍສຳລັບຝຶກແອບ

13ແລະຍິງລູກທະນູໃສ່ຂ້ອຍທຸກດ້ານທຸກແຈ ທະລຸຊອດຕັບໄຕໂດຍບໍ່ເມດຕາຂ້ອຍຈັກດີ້; ນໍ້າບີທີ່ຕັບຂ້ອຍກໍໄຫລຍ້ອຍຢອດລົງດິນ ຂ້ອຍດີ້ນຊັກເພາະບາດເຈັບສາຫັດແທ້ໆ

14ພຣະອົງເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍເຈັບຊໍ້າແລ້ວຊໍ້າອີກ ດັ່ງທະຫານຜູ້ໂຫດຮ້າຍໂຈມຕີ ຢ່າງກຽດຊັງຍິ່ງ.

15ຂ້ອຍນຸ່ງຜ້າກະສອບເຂົ້າໂສກເສົ້າແລະທຸກໃຈ ໃນຂີ້ຝຸ່ນດິນ ຂ້ອຍນັ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນຢ່າງພ່າຍແພ້.

16ຂ້ອຍເຝົ້າແຕ່ຮ້ອງໄຫ້ຈົນຕາກໍ່າຕາແດງ ຕາຕູບຕາໂປ ເຫັນແຕ່ແສງມືດດຳຮອບດ້ານ.

17ແຕ່ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ເຮັດຜິດຍ້ອນຄວາມຮຸນແຮງເລີຍ ຂ້ອຍເຄີຍພາວັນນາອະທິຖານ ຂໍດ້ວຍຄວາມຈິງໃຈຕໍ່ພຣະເຈົ້າ.

18ໂອ ແຜ່ນດິນເອີຍ ຢ່າປົກປິດຄວາມຜິດທີ່ເຮັດຕໍ່ຂ້ອຍເດີ ຢ່າໃຫ້ສຽງຮ້ອງຂໍຄວາມເປັນທຳມິດຫາຍໄປຈ້ອຍ

19ທີ່ເທິງຟ້າສະຫວັນຄົງຍັງມີຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງ ທີ່ຢືນຢູ່ເພື່ອຂ້ອຍແລະເຂົ້າຂ້າງຂ້ອຍສະເໝີ.

20ໝູ່ເພື່ອນຂອງຂ້ອຍຕ່າງກໍພາກັນຫຍໍ້ຫຍັນ ນໍ້າຕາຂ້ອຍຈຶ່ງຫລັ່ງລິນ ເມື່ອເງີຍໜ້າຫາພຣະເຈົ້າ.

21ຂ້ອຍຢາກໃຫ້ມີຄົນກາງຜູ້ໜຶ່ງ ຮ້ອງຂໍຕໍ່ພຣະເຈົ້າເດ ແມ່ນຜູ້ໜຶ່ງທີ່ຈະສູ້ຄະດີໃຫ້ເພື່ອນຂອງຕົນໄດ້.

22ບັດນີ້ ວັນ ເດືອນ ປີ ຂອງຂ້ອຍກຳລັງຜ່ານພົ້ນໄປ ຂ້ອຍກຳລັງຍ່າງໄປຕາມທາງຢ່າງບໍ່ມີວັນກັບມາອີກ.

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →