Job 15

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →

1“ໂຢບເອີຍ ຄຳເວົ້າເຈົ້າໄຮ້ປະໂຫຍດແທ້ນໍ ໄຮ້ປະໂຫຍດອີຫລີ ຄຳທີ່ເຈົ້າເວົ້າອອກມານັ້ນ

3ບໍ່ມີຄົນສະຫລາດຜູ້ໃດ ເຄີຍເວົ້າດັ່ງເຈົ້າເວົ້າມາ ຫລືປ້ອງກັນຕົນເອງ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳທີ່ໄຮ້ສາລະຄືນີ້.

4ຖ້າເປັນຄືເຈົ້າເວົ້າ ບໍ່ມີຜູ້ໃດຈະຢຳເກງພຣະເຈົ້າເດີ ທັງບໍ່ມີໃຜຈະພາວັນນາອະທິຖານຫາພຣະເຈົ້າ.

5ຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງເຈົ້າສະແດງອອກແຈ້ງ ໃນຖ້ອຍຄຳທີ່ເຈົ້າໄດ້ກ່າວອອກມາ; ເຈົ້າກຳລັງພະຍາຍາມປົກປິດມັນ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອັນແຫລມຄົມຂອງເຈົ້າ.

6ບໍ່ຈຳເປັນສຳລັບຂ້ອຍ ທີ່ຈະເວົ້າປະນາມຜູ້ໃດ; ຄຳທີ່ເຈົ້າເວົ້າອອກມາ ກໍປະນາມເຈົ້າເອງແລ້ວ.

7ເຈົ້າຄິດວ່າເຈົ້າເກີດເປັນມະນຸດຄົນທຳອິດຊັ້ນບໍ? ເຈົ້າຢູ່ໃສ ເມື່ອພຣະເຈົ້າສ້າງພູຜານັ້ນ?

8ເຈົ້າລັກຟັງພຣະເຈົ້າເວົ້າຕຽມແຜນການຊັ້ນບໍ? ເຈົ້າແມ່ນຜູ້ດຽວບໍ ທີ່ມີສະຕິປັນຍາຂອງມະນຸດ?

9ມີສິ່ງໃດແດ່ບໍທີ່ເຈົ້າຮູ້ ຊຶ່ງພວກເຮົາບໍ່ຮູ້ແດ່? ມີສິ່ງໃດທີ່ເຈົ້າເຂົ້າໃຈ ຊຶ່ງບໍ່ເປັນທີ່ກະຈ່າງແຈ້ງແກ່ເຮົາ.

10ພວກເຮົາຮຽນຮູ້ປັນຍານຳຄົນຜົມຫງອກອາຍຸສູງ ຄືພວກທີ່ເກີດມາກ່ອນບິດາຂອງເຈົ້າເກີດມາພຸ້ນ.

11ພຣະເຈົ້າໃຫ້ຄຳເລົ້າໂລມ ເປັນຫຍັງຈຶ່ງບໍ່ຮັບເອົາ ເປັນຄຳອ່ອນໂຍນຂອງພຣະອົງ ທີ່ພວກເຮົາມອບໃຫ້.

12ແຕ່ເຈົ້າພັດຕື່ນເຕັ້ນ ມີທ່າທີບໍ່ດີຕໍ່ພວກເຮົາ ເຈົ້າແນມເບິ່ງພວກເຮົາດ້ວຍຄວາມໂກດຮ້າຍ.

13ເມື່ອເຈົ້າມີອາຣົມຮ້າຍໃສ່ພຣະເຈົ້ານັ້ນນາ ເຈົ້າກໍລັ່ນແຕ່ວາຈາປະນາມພຣະອົງທັງນັ້ນ.

14ມະນຸດເປັນຜູ້ບໍຣິສຸດ ແລະຜຸດຜ່ອງແທ້ໆບໍ? ຄົນໃດເປັນຜູ້ຊອບທຳຕໍ່ສາຍຕາພຣະເຈົ້າໄດ້?

15ເປັນຫຍັງພຣະເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ວາງໃຈເທວະດາຂອງພຣະອົງເອງ ໃນສາຍຕາພຣະອົງ ຟ້າສະຫວັນກໍບໍ່ບໍຣິສຸດຜຸດຜ່ອງ.

16ແລະມະນຸດກໍດື່ມສິ່ງຊົ່ວຮ້າຍດັ່ງດື່ມນໍ້າກິນ ແມ່ນແລ້ວ ມະນຸດມີມົນທິນແລະຊຸດໂຊມທຸກວັນ.

17ໂຢບເອີຍ ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງໃນສິ່ງທີ່ຂ້ອຍຮູ້ຈັກສາ ຂ້ອຍຈະເລົ່າສູ່ເຈົ້າຟັງສິ່ງທີ່ຂ້ອຍໄດ້ຄົ້ນພົບ.

18ພວກທີ່ສະຫລາດໄດ້ສອນຂ້ອຍໃຫ້ຮູ້ຈັກ ຄວາມຈິງທີ່ມີມາແຕ່ບັນພະບຸລຸດຂອງເຂົາເຈົ້າ; ແລະພວກເຂົາກໍບໍ່ໄດ້ປິດອຳຫຍັງໄວ້ເລີຍ ແມ່ນແຕ່ຄວາມລັບເລິກໃດໆທັງນັ້ນ.

19ດິນແດນຂອງເຂົາເຈົ້າເປັນອິດສະຫລະເສລີ; ບໍ່ມີຄົນຕ່າງດ້າວໃດໆ ນຳພວກເຂົາຫ່າງໄກຈາກພຣະເຈົ້າ.

20ຄົນຊົ່ວຮ້າຍທີ່ມັກຂົ່ມເຫັງຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງກໍຕາມ ຈະໄດ້ຖືກທໍລະມານຕະຫລອດຊົ່ວຊີວິດ.

21ສຽງແຫ່ງຄວາມຢ້ານຈະຮ້ອງແຜດໃສ່ຫູເຂົາ ຄົນຂີ້ລັກຈະໂຈມຕີ ເມື່ອຕົນຄິດວ່າປອດໄພແລ້ວ.

22ພວກເຂົາບໍ່ມີຫວັງປົບລອດໄປຈາກຄວາມມືດຕຶບ ເພາະໃນທີ່ໜຶ່ງທີ່ໃດມີດາບຄອຍສັງຫານພວກເຂົາຢູ່

23ແລະຝູງແຮ້ງ ກໍຄອຍຖ້າ ກິນຊາກສົບຂອງພວກເຂົາ, ພວກເຂົາຮູ້ວ່າອະນາຄົດຂອງພວກຕົນມືດມົນສໍ່າໃດແລ້ວ

24ຄວາມຈິບຫາຍດັ່ງກອງທັບໃຫຍ່ຂອງກະສັດ ກໍບຸກລັດເຂົ້າມາເພື່ອໂຈມຕີພວກເຂົາຢູ່ບໍ່ຢຸດຢັ້ງ.

25ຜູ້ທີ່ຍົກກຳປັ້ນໃສ່ພຣະຜູ້ສູງສຸດກໍເປັນດັ່ງນີ້ແຫລະ ຄືຜູ້ທີ່ດູໝິ່ນພຣະເຈົ້າອົງຊົງຣິດອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່.

26ຄົນເຊັ່ນນັ້ນ ມັກໂອ້ອວດແລະເປັນກະບົດ ພວກເຂົາຍົກໂລ້ຂຶ້ນຕ້ານທານພຣະເຈົ້າຢ່າງດື້ດ້ານ; ເພາະພວກເຂົານັ້ນ ໜ້າເຫລື້ອມເບັ່ງອ້າງອວດສີສັນ ຈຶ່ງບຸກບືນສຸດກຳລັງຕ້ານຢັນກັບພຣະເຈົ້າ.

28ນີ້ຄືຄົນທີ່ໄດ້ຢຶດເຮືອນຂອງຜູ້ທີ່ໜີໄປຈາກເມືອງ ແຕ່ເສິກຈະທຳລາຍເມືອງແລະເຮືອນເຫຼົ່ານັ້ນ

29ພວກເຂົາຈະຮັ່ງມີເປັນດີຂຶ້ນດົນນານບໍ່ໄດ້ຫລາຍຊ່ວງ ສິ່ງທັງປວງທີ່ພວກເຂົາມີຢູ່ນັ້ນ ຈະຍືນໝັ້ນບໍ່ໄດ້ຕໍ່ໄປ. ພວກເຂົາຈະບໍ່ມີອຳນາດ ຫລືອິດທິພົນຢູ່ໃນດິນແດນ ແມ່ນແຕ່ເງົາຂອງພວກເຂົາເອງ ກໍຈະຍຸບຍອບຫາຍໄປຊໍ້າ

30ພວກເຂົາຈະປົບໜີໄປຈາກຄວາມມືດດຳໄດ້ຢ່າງໃດ ຕົ້ນໄມ້ທີ່ຖືກໄຟເຜົາ ງ່າມັນກໍຖືກເຜົາດ້ວຍ ບັດນີ້ ສິ່ງຈະຕາມມານັ້ນກໍຈະເປັນດັ່ງນີ້ແຫລະ ລົມຈະພັດໂຊຍມາໃສ່ດອກໄມ້ບານ ໃຫ້ດັບສິ້ນ.

31ຖ້າພວກເຂົາໂງ່ຈ້າພໍຈະວາງໃຈເຊື່ອໃນຄວາມອະທຳ ແມ່ນຄວາມອະທຳນັ້ນແຫລະ ຈະມອບລາງວັນໃຫ້.

32ກ່ອນເວລາມາຮອດພວກເຂົາກໍຈະຫ່ຽວແຫ້ງໄປ ດັ່ງງ່າໄມ້ຕາຍແລະບໍ່ຂຽວສົດຊື່ນຂຶ້ນມາໄດ້ອີກ.

33ພວກເຂົາຈະເປັນດັ່ງຕົ້ນອະງຸ່ນທີ່ໝາກຫລົ່ນກ່ອນລະດູ ດັ່ງດອກໝາກກອກເທດທັງຈູມແລະບານຕົກລົງຈາກຕົ້ນ.

34ຄົນທີ່ບໍ່ເຊື່ອຖືພຣະເຈົ້ານັ້ນຈະບໍ່ມີຮອດເຊື້ອສາຍ ໄຟຈະເຜົາຜານເຮືອນທີ່ສ້າງດ້ວຍຊັບສິນຊື້ຈ້າງ.

35ພວກເຂົາສ້າງແຜນການໃຫ້ເກີດຄວາມເດືອດຮ້ອນ ແລະກະທຳໃນສິ່ງຊົ່ວຊ້າ ໃນຈິດໃຈຂອງພວກເຂົານັ້ນ ເຕັມໄປດ້ວຍການຫລອກລວງແລະຕົວະຕົ້ມ.”

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →