Job 29

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 28 Jump to: Chapter 30 →

1ແລ້ວໂຢບກໍໄດ້ເລີ່ມເວົ້າຈາອີກ.

2“ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ຖ້າຊີວິດຂອງຂ້ອຍຄືເກົ່າຄືຫລັງ ຄັ້ງທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ປົກປັກຮັກສາເບິ່ງແຍງຢູ່ນັ້ນ.

3ພຣະເຈົ້າຢູ່ກັບຂ້ອຍທັງໃຫ້ແສງແຈ້ງສະເໝີມາ ເມື່ອຂ້ອຍໄດ້ທຽວທາງຜ່ານຜ່າຄວາມມືດ.

4ຄືມື້ທັງຫລາຍທີ່ຂ້ອຍໄດ້ຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງ ໄມຕີຈິດຂອງພຣະເຈົ້າປົກປັກຮັກສາບ້ານເຮືອນຂອງຂ້ອຍ.

5ຄັ້ງນັ້ນ ພຣະເຈົ້າອົງຍິ່ງໃຫຍ່ຢູ່ນຳຂ້ອຍເລື້ອຍໆມາ ລູກຫລານຂອງຂ້ອຍທັງໝົດກໍຢູ່ພ້ອມພຽງຮຽງໜ້າ.

6ຝູງງົວແລະແບ້ ຕ່າງກໍຜະລິດນໍ້ານົມສົມບູນດີ ຕົ້ນໝາກກອກເທດກໍເກີດໃນດິນມີຫີນແກມເກືອ.

7ເທື່ອໃດທີ່ເຖົ້າແກ່ໃນເມືອງນັດພົບປະຊຸມກັນ ເທື່ອນັ້ນຂ້ອຍກໍມີໜ້າຢູ່ນຳໃນທີ່ປະຊຸມຜູ້ໜຶ່ງ.

8ຊາວໜຸ່ມຜີກຕົວອອກ ເມື່ອພວກເຂົາເຫັນຂ້ອຍຍ່າງມາ ແລະພວກຄົນແກ່ຊະຣາ ກໍລຸກຢືນຂຶ້ນຄຳນັບ.

9ພວກຜູ້ນຳປະຊາຊົນຕ່າງກໍຢຸດເວົ້າທັນທີ ແມ່ນແຕ່ຄົນທີ່ສຳຄັນກໍຍັງມິດງຽບ.

11ທຸກໆຄົນທີ່ໄດ້ເຫັນຂ້ອຍຫລືໄດ້ຍິນຂ້ອຍເວົ້າຈາ ຕ່າງກໍພາກັນເວົ້າຍ້ອງຍໍເຖິງສິ່ງທີ່ຂ້ອຍໄດ້ເວົ້າ.

12ເມື່ອຄົນທຸກຮ້ອງໃຫ້ຊ່ວຍ ຂ້ອຍກໍຊ່ວຍເຫລືອພວກເຂົາ ຂ້ອຍໄດ້ຊ່ວຍເຫລືອຜູ້ຂາດທີ່ເພິ່ງຄືລູກກຳພ້າ.

13ຄົນຂັດສົນທີ່ສຸດນັ້ນຕ່າງກໍກ່າວຊົມເຊີຍ ຂ້ອຍເຄີຍຊ່ວຍໃຫ້ຄວາມປອດໄພແກ່ແມ່ໝ້າຍ.

14ຂ້ອຍເຮັດດ້ວຍຄວາມສັດຊື່ແລະທ່ຽງທຳ ຂ້ອຍເປັນຕີນໃຫ້ຄົນເສຍຂາ ຂ້ອຍເປັນຕາໃຫ້ຄົນຕາບອດ.

16ຂ້ອຍນີ້ເປັນດັ່ງພໍ່ຜູ້ໜຶ່ງຂອງຄົນຍາກຈົນ ແລະເຂົ້າຂ້າງຄົນຕ່າງແດນທີ່ຖືກເດືອດຮ້ອນ.

17ຂ້ອຍທຳລາຍອຳນາດຂອງຄົນໂຫດຮ້າຍສາມານ ແລະໄດ້ຊ່ວຍກູ້ເອົາຜູ້ທີ່ເປັນເຫຍື່ອຂອງເຂົາເຈົ້າ.

18ຂ້ອຍເຄີຍຕັ້ງໃຈໄວ້ເລື້ອຍໆວ່າຈະມີອາຍຸຍືນຍາວ ແລະຈະຕາຍທີ່ເຮືອນຢ່າງສຸກກາຍສະບາຍໃຈລົ້ນ.

19ຂ້ອຍເປັນດັ່ງຕົ້ນໄມ້ທີ່ຮາກມີນໍ້າລໍ່ລ້ຽງສະເໝີ ຊຶ່ງກິ່ງກ້ານທັງຫລາຍກໍຊຸ່ມຊື່ນດ້ວຍນໍ້າຄ້າງ.

20ທຸກໆຄົນຕ່າງກໍໃຫ້ຄຳຊົມເຊີຍຢ່າງບໍ່ລົດລະ ແລະກຳລັງຂອງຂ້ອຍກໍບໍ່ເຄີຍຂາດໄປຈັກເທື່ອ.

21ເມື່ອຂ້ອຍກ່າວແນະນຳຂຶ້ນ ປະຊາຊົນຕ່າງກໍມິດງຽບ ແລະຕັ້ງຈິດໃຈຟັງແທ້ໆໃນສິ່ງທີ່ຂ້ອຍໄດ້ເວົ້າໄປ.

22ເມື່ອຂ້ອຍເວົ້າສຸດແລ້ວ ພວກເຂົາກໍບໍ່ມີຫຍັງເວົ້າແຖມ ຄຳເວົ້າຂອງຂ້ອຍເພີ່ມນໍ້າໜັກໃຫ້ດັ່ງນໍ້າຝົນຢາດຍ້ອຍ.

23ທຸກໆຄົນຕ່າງກໍນ້ອມຍອມຮັບສິ່ງທີ່ຂ້ອຍໄດ້ເວົ້າຈາ ດັ່ງພວກພໍ່ນາຍິນດີຮັບເອົານໍ້າຝົນໃນລະດູແລ້ງ.

24ຂ້ອຍຍີ້ມໃສ່ຄົນທີ່ບໍ່ເຊື່ອໝັ້ນໃນຕົນເອງ ໃບໜ້າຂ້ອຍເບີກບານ ກໍໃຫ້ກຳລັງໃຈພວກເຂົາໄດ້.

25ຂ້ອຍເປັນຜູ້ຮັບຜິດຊອບແລະຕັດສິນໃຈ ແລະໃຊ້ຊີວິດນຳພາພວກເຂົາດັ່ງກະສັດຄົນໜຶ່ງ. ຊຶ່ງນຳພາໝູ່ໝວດໃນກອງທັບຂອງຕົນ ທັງໃຫ້ຄຳເລົ້າໂລມໃນຍາມສິ້ນຫວັງແລະອຸກອັ່ງ.

← Chapter 28 Jump to: Chapter 30 →