Jeremiah 1

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

Jump to: Chapter 2 →

1Ang mga polong ni Jeremias nga anak ni Helcias, isa sang mga sacerdote nga didto sa Anatot sa duta ni Benjamin,

2sa iya nag-abut ang polong sang Ginoo sa mga adlaw ni Josias nga lalaking anak ni Amon, hari sang Juda, sa ikanapulog tatlo nga tuig sang iya paghari.

3Nag-abut man ini sa mga adlaw ni Joaquim nga lalaking anak ni Josias hari sang Juda, kag tubtub sa katapusan sang ikanapulog isa nga tuig ni Sedequias, ang lalaking anak ni Josias, hari sang Juda, tubtub sa pagbihag sang Jerusalem sa ikalimang bulan.

4Karon ang polong sang Ginoo nag-abut sa akon nga nagasiling,

5“Sa wala ko pa ikaw mahuman sa tiyan nakilala ko ikaw, kag sa wala pa ikaw maggowa sa tiyan ginpakabalaan ko ikaw; gintangdo ko ikaw nga manalagna sa mga pungsud.”

6Niyan nagsiling ako, “Ah, Ginoong Dios! Yari karon, indi ako makahibalo maghambal, kay bata ako.”

7Apang ang Ginoo nagsiling sa akon, “Dili ka magsiling, ‘Bata ako’; kay sa bisan kay sin-o ipadala ko ikaw magkadto ka, kag bisan ano ang isogo ko sa imo ipamolong mo.

8Dili ka mahadluk bangud sa ila, kay ako nagaupud sa imo sa pagluwas sa imo, nagasiling ang Ginoo.”

9Niyan gin-untay sang Ginoo ang iya kamut kag gintandug ang akon baba; kag ang Ginoo nagsiling sa akon, “Yari karon, ginbutang ko ang akon mga polong sa imo baba.

10Tan-awa, ginbutang ko ikaw sa sining adlaw sa ibabaw sang mga pungsud kag sa ibabaw sang mga ginharian, sa paggabut kag sa pagguba, sa paglaglag kag sa pagwagwag, sa pagpatindug kag sa pagtanum.”

11Labut pa ang polong sang Ginoo nag-abut sa akon, nga nagasiling, “Jeremias, ano bala ang makita mo?” Kag nagsiling ako, “Makita ko ang isa ka sanga sang almendro.”

12Niyan nagsiling sa akon ang Ginoo, “Nakita mo sing maayo, kay nagabantay ako sang akon polong sa paghimo sini.”

13Ang polong sang Ginoo nag-abut sa akon sa ikaduha, nga nagasiling, “Ano bala ang makita mo?” Kag nagsiling ako, “Makita ko ang nagaindakal nga kawa, kag ang iya nawung gikan sa aminhan.”

14Niyan ang Ginoo nagsiling sa akon, “Gikan sa aminhan magabuka ang malaut sa tanan nga pumuluyo sang duta.

15Kay, yari karon, tawgon ko ang tanan nga panimalay sang mga ginharian sang aminhan, nagasiling ang Ginoo; kag magakari sila kag magapahamtang ang tagsatagsa sang iya trono sa salamputan sang mga gawang sang Jerusalem, batok sa tanan niyang kuta palibut, kag batok sa tanan nga kabanwaanan sang Juda.

16Kag magamitlang ako sang akon mga paghukom batok sa ila, nahanungud sa tanan nilang pagkamalaut sa bagay nga nagbiya sila sa akon; nagsonog sila sing incienso sa iban nga mga dios, kag nagsimba sa mga binuhatan sang ila kaugalingon nga mga kamut.

17Busa ikaw, magtampion sang imo mga balikawang; magtindug, kag magpamolong sa ila sang tanan nga ginasogo ko sa imo. Dili ka mahangawa sa ila, basi nga pahangaw-on ko ikaw sa atubangan nila.

18Kag ako, yari karon, ginhimo ko ikaw sining adlaw nga banwang napamakuran, haligi nga salsalon, kag mga kuta nga saway, batok sa bug-os nga duta, batok sa mga hari sang Juda, batok sa iya mga principe, batok sa iya mga sacerdote, kag batok sa katawohan sang duta.

19Magapakig-away sila sa imo; apang indi sila makadaug sa imo, kay ako nagaupud sa imo, nagasiling ang Ginoo, sa pagluwas sa imo.”

Jump to: Chapter 2 →