Jeremiah 31

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 30 Jump to: Chapter 32 →

1“Sa sadto nga tion, nagasiling ang Ginoo, ako mangin-Dios sang tanan nga panimalay sang Israel, kag sila mangin-akon katawohan.”

2Amo ini ang ginasiling sang Ginoo: “Ang katawohan nga nabilin sang espada nakakita sing kahamuut sa kamingawan; sang nagpangita ang Israel sang kapahuwayan,

3kutub sa dumaan ang Ginoo nagpahayag sa akon. Ginhigugma ko ikaw sa gugma nga dayon; busa sa mahigugmaon nga kalolo ginbuyuk ko ikaw.

4Sa liwat patindugon ko ikaw, kag mapatindug ka, O ulay sang Israel! Sa liwat punihan ka sang imo mga panderita, kag magakadto sa mga sinaut sang mga nagakasadya.

5Sa liwat magatanum ka sing mga ulubasan sa kabukiran sang Samaria; ang mga manugtanum magatanum, kag magaagum sang iya bunga.

6Kay may adlaw, nga magasinggit ang mga bantay sa mga bakolod sang Efraim: ‘Tindug kamo, kag magtaklad kita sa Sion, sa Ginoo nga aton Dios.’”

7Kay amo ini ang ginasiling sang Ginoo: “Mag-amba kay Jacob nga may kasadya, kag magsinggit tungud sa puno sang mga pungsud; ibantala ninyo, dayawa, kag isiling, ‘O Ginoo, luwasa ang imo katawohan, ang salin sa Israel.’

8Yari karon, kuhaon ko sila gikan sa duta nga naaminhan, kag tiponon sila gikan sa mga ukbung gid sang duta, upud sa ila ang bulag kag ang piang, ang babayi nga nagabusung kag ang ginasakitan sa pag-anak, sing tingub; sa dakung kadam-an, magabalik sila diri.

9Magaabut sila nga may paghibi, kag mandoan ko sila nga may mga pag-ampo, palakton ko sila sa ubay sang suba sang mga tubig, sa dalan nga matadlong nga indi sila makasandad; kay amay ko sang Israel, kag si Efraim panganay ko.

10“Magpamati sang polong sang Ginoo, O kamo nga mga pungsud, ipahayag ini sa kapuloan sa malayo; isiling, ‘Ang nagapaaplaag sang Israel magatipon sa iya, kay magabantay sa iya subong sang manugpahalab sa iya panong.’

11Kay gingawad sang Ginoo si Jacob, gintubus sia sa kamut sang makusug pa sa iya.

12Magakari sila kag magaamba sa kataasan sang Sion, kag magaduguk sa pagkaayo sang Ginoo, sa uyas, sa bag-ong alak, kag sa lana, kag sa mga tinday sang mga panong kag sang kahayupan; ang ila kalag manginsubong sang katamnan nga nabunyagan, kag indi na gid sila magkalisud pa.

13Niyan ang ulay magakasadya sa saut, kag ang mga pamatan-on kag mga tigulang sing tingub. Kay baylohan ko ang ila paglalaw sa kalipay, lipayon ko sila, kag pasadyahon sila gikan sa ila kasubo.

14Busgon ko ang kalag sang mga sacerdote sing katambok, kag mabusug ang akon katawohan sang akon kaayohan, nagasiling ang Ginoo.”

15Amo ini ang ginasiling sang Ginoo: “Ang tingug nabatian sa Rama, panalabiton kag paghibi nga mapait. Si Raquel nagahibi tungud sa iya mga anak; sia nagasikway sang paglipay tungud sa iya mga anak, bangud nga sila wala na.”

16Amo ini ang ginasiling sang Ginoo: “Punggi ang imo tingug sa paghibi, kag ang imo mga mata sa mga luha; kay balusan ang imo binuhatan, nagasiling ang Ginoo, kag magabalik sila gikan sa duta sang kaaway.

17May paglaum sa imo kaolihian, nagasiling ang Ginoo, kag ang imo mga anak magabalik sa ila kaugalingon nga dulunan.

18Nabatian ko si Efraim nga nagahaya tungud sa iya kaugalingon, ‘Ginsilotan mo ako, kag nasilotan ako, subong sang tinday nga baka nga wala maanad sa gota; palisoa ako kag mapaliso ako, kay ikaw amo ang Ginoo nga akon Dios.

19Kay sa tapus nga ako naliso naghinulsul ako; kag sa tapus nga natudloan ako ginhampak ko ang akon paa; nahuya ako, kag nalibogan, bangud nga gin-antus ko ang kahuluy-an sang akon pagkapamatan-on.’

20Si Efraim bala ang akon pinakamahal nga anak? Pinalangga bala sia nga bata? Kay sa masunsun nga nagapamolong ako batok sa iya, ginapanumdum ko pa sia sing hanuut. Busa ang akon tagiposoon ginahidlaw sa iya; sa pagkamatuud magakalooy ako sa iya, nagasiling ang Ginoo.

21“Patindug nga sa imo sing mga tanda sa dalanon, himo nga sa imo sing mga bugsuk nga tuytuy; ituhuy ang imo tagiposoon sa dakung dalan, ang dalanon diin ka nagpakadto. Balik, O ulay sang Israel, balik sa sining imo kabanwaanan.

22Tubtub bala san-o nga ikaw magapakadto-pakari, O ikaw nga nagatalikod nga babaying anak? Kay ang Ginoo nagatuga sing bag-ong butang sa duta: isa ka babayi magalikup sing lalaki.”

23Amo ini ang ginasiling sang Ginoo sang mga kasoldadosan, ang Dios sang Israel: “Sa liwat pa gamiton nila ining hambal sa duta sang Juda kag sa iya kabanwaanan, kon pahaulian ko ang ila kabihagan: ‘Pakamaayohon ka sang Ginoo, O puluy-an sang pagkamatarung, O bukid sang pagkabalaan!’

24Kag magapuyo sa iya sing tingub ang Juda kag ang tanan niyang kabanwaanan, ang mga mangunguma kag ang mga nagalagaw upud sang ila mga panong.

25Kay ginbusug ko ang kalag nga nalapyo, kag gintugub ko ang tagsa ka kalag nga masinulub-on.”

26Sa sini nagmata ako kag nagtan-aw, kag ang akon katologon matam-is sa akon.

27“Yari karon, nagaabut ang mga adlaw, nagasiling ang Ginoo, nga sab-ogan ko ang panimalay sang Israel kag ang panimalay sang Juda sang binhi sang tawo kag sang binhi sang sapat.

28Kag mahanabu nga subong nga ginpulawan ko sila sa paggabut kag sa pagguba, sa pagpukan, sa paglaglag, kag sa pagpapiot, sa amo magapulaw ako sa ila sa pagpatindug kag sa pagtanum, nagasiling ang Ginoo.

29Sa sadtong mga adlaw indi na sila magsiling: ‘Ang mga ginikanan nakakaon sing mga uvas nga maaslum, kag ang ngipon sang mga anak nagangilo.’

30Apang ang tagsatagsa mapatay tungud sa iya kaugalingon nga kalautan; ang nagakaon sang mga uvas nga maaslum, ang iya ngipon magangilo.

31“Yari karon, nagaabut ang mga adlaw, nagasiling ang Ginoo, nga magahimo ako sing bag-ong katipan upud sa panimalay sang Israel kag upud sa panimalay sang Juda,

32indi sono sa katipan nga ginhimo ko upud sa ila mga ginikanan sang adlaw nga gintuytuyan ko sila sa kamut sa pagpagowa sa ila gikan sa duta sang Egipto, ang akon katipan nga ginlalis nila, bisan ako bana nila, nagasiling ang Ginoo.

33Apang amo ini ang katipan nga himoon ko upud sa panimalay sang Israel sa tapus sadtong mga adlaw, nagasiling ang Ginoo: Ibutang ko ang akon kasogoan sa sulud nila, kag isulat ko ini sa ila tagiposoon; kag ako mangin-ila Dios, kag sila mangin-akon katawohan.

34Kag indi na sila magtudlo ang tagsatagsa sa iya isigkatawo kag ang tagsa ka tawo sa iya utud, nga nagasiling, ‘Kilalaha ang Ginoo,’ kay sila tanan makakilala sa akon, kutub sa labing magamay sa ila tubtub sa labing daku, nagasiling ang Ginoo; kay patawaron ko ang kalautan nila, kag indi na pagdumdumon ang ila sala. ”

35Amo ini ang ginasiling sang Ginoo, nga nagahatag sang adlaw nga kapawa sa adlawon kag sang mga pagsolondan sang bulan kag sang kabitoonan nga kapawa sa kagab-ihon, nga nagaukay sang dagat sa bagay nga nagadaguhub ang iya mga balud— ang Ginoo sang mga kasoldadosan amo ang iya ngalan:

36“Kon ining mga pagsolondan magtaliwan sa atubangan nakon, nagasiling ang Ginoo, niyan ang mga kaliwatan sang Israel man magauntat sa pagkapungsud sa atubangan nakon sing dayon.”

37Amo ini ang ginasiling sang Ginoo: “Kon matakus ang langit sa ibabaw, kag matungkad ang mga sadsaran sang duta sa idalum, niyan ako man magasikway sang bug-os nga kaliwatan sang Israel tungud sang tanan nga ila nahimo, nagasiling ang Ginoo.”

38“Yari karon, ang mga adlaw naga-abut, nagasiling ang Ginoo, nga ang banwa patindugon tungud sa Ginoo kutub sa torre ni Hananel tubtub sa Gawang sang Pamusud.

39Kag ang latid magagowa patadlong sa unhan, tubtub sa bakolod sang Gareb, kag magaliko pa Goa.

40Ang bug-os nga nalupyakan sang mga bangkay kag sang abo, kag ang bug-os nga latagon tubtub sa sapa nga Cedron, tubtub sa pamusud sang Gawang sang Kabayo nayon sa sidlangan, manginbalaan sa Ginoo. Indi ini paggabuton ukon pukanon pa sing dayon.”

← Chapter 30 Jump to: Chapter 32 →