Jeremiah 17

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →

1“Ang sala sang Juda nasulat sing pluma nga salsalon; nga may taliwis nga diamante natigib ini sa tapitapi sang ila tagiposoon, kag sa mga sungay sang ila mga halaran,

2samtang ang ila mga anak nagadumdum sang ila mga halaran kag sang ila mga Asherim, sa luyo sang mga kahoy nga madabong, sa mataas nga mga bakolod,

3sa mga bukid sa wayang. Ihatag ko nga inagaw ang imo pagkabutang kag ang tanan mo nga bahandi kag ang imo mataas nga mga duug bangud sang sala sa bug-os mo nga mga ginsakpan.

4Ikaw indi magpadayon sa imo panublion nga ginhatag ko sa imo, kag paalagdon ko ikaw sa imo kaaway sa duta nga wala mo makilala, kay nagpadabdab ka sing kalayo sa akon kaakig nga magasonog sa gihapon.”

5Amo ini ang ginasiling sang Ginoo: “Pinakamalaut ang tawo nga nagasalig sa tawo kag nagahimo sang unud nga iya butkon, nga ang iya tagiposoon nagapalayo sa Ginoo.

6Kay manginkaangay sia sang tamarisk sa desierto, kag indi makakita kon mag-abut ang kaayohan. Sia magapuyo sa kigas nga mga duug sa kamingawan, sa duta nga asin kag wala ginapuy-i.

7“Bulahan ang tawo nga nagasalig sa Ginoo, nga ang iya pagsalig amo ang Ginoo.

8Kay manginsubong sia sang kahoy nga natanum sa luyo sang mga tubig, nga nagapakalapkap sang iya mga gamut sa ubay sang suba, kag indi mahadluk kon mag-abut ang kainit, kay ang iya dahon manginhilaw, kag indi maghimud-os sa tuig sang tingadlaw, kay indi mag-untat sa pagpamunga.”

9Ang tagiposoon malimbongon labaw sa tanan nga butang, kag lakas gid kadunut; sin-o bala ang makahibalo sini?

10“Ako nga Ginoo nagausisa sang painoino kag nagatilaw sang tagiposoon, sa paghatag sa tagsa ka tawo sono sa iya mga dalanon, sono sa bunga sang iya mga hinimoan.”

11Subong sang pitaw nga nagaluub sa mga itlog nga wala niya gin-itlog, amo ini ang nagaagum sing mga manggad apang indi paagi sa matarung; sa tunga sang iya mga adlaw pagabayaan sia nila, kag sa iya katapusan manginbuangbuang sia.

12Mahimayaon nga trono sa hitaas kutub sa ginsuguran amo ang duug sang aton santuario.

13O Ginoo, ang paglaum sang Israel, ang tanan nga nagabiya sa imo pakahuy-an; ang mga nagatalikod sa akon isulat sa duta, bangud nga ginbayaan nila ang Ginoo, ang tuburan sang mga tubig nga buhi.

14Ayoha ako, O Ginoo, kag magaayo ako; luwasa ako, kag maluwas ako; kay ikaw ang akon pagdayaw.

15Yari karon, nagasiling sila sa akon, “Diin bala ang polong sang Ginoo? Paabuta ini karon!”

16Nahanungud sa akon wala ako magsako sa paghalin sa pagkamanugpahalab sa olihi nimo, kag wala ako maghandum sang kailo nga adlaw, ikaw nakahibalo; ang naggowa sa akon mga bibig yara sa atubangan sang imo nawung.

17Indi ka magmanginkakugmat sa akon; ikaw amo ang dalangpan nakon sa adlaw sang kalaut.

18Pakahuy-an sila nga nagahingabut sa akon, apang indi ako pagpakahuy-i; pahangaw-i sila, apang indi ako pagpahangaw-i; dalha sa ila ang adlaw sang kalaut; laglaga sila sa pilo nga kalaglagan!

19Amo ini ang ginsiling sa akon sang Ginoo: “Lakat, kag tindug sa gawang sang mga anak sang katawohan, diin nagasulud ang mga hari sang Juda kag diin sila nagaagi pagowa, kag sa tanan nga gawang sang Jerusalem,

20kag isiling sa ila: ‘Pamati kamo sang polong sang Ginoo, kamo nga mga hari sang Juda, kag bug-os nga Juda, kag tanan nga pumuluyo sang Jerusalem, nga nagaagi sini nga mga gawang.

21Amo ini ang ginasiling sang Ginoo: Andam kamo sa inyo kaugalingon, kag dili magdala sing lulan sa adlaw nga inugpahuway ukon magdala sini pasulud sa mga gawang sang Jerusalem.

22Kag dili magpagowa sing lulan sa inyo mga balay sa adlaw nga inugpahuway kag dili kamo maghimo sing bisan anong buluhaton, kondi pakabalaana ninyo ang adlaw nga inugpahuway, subong sa ginsogo ko sa inyo mga ginikanan.

23Apang wala sila magpamati ukon maglingig sang ila idulungug, kondi nagpakatingkoyan sila, agud nga indi sila makabati kag indi makabaton sing pagtudlo.

24“‘Apang kon magpamati kamo sing makugihon sa akon, nagasiling ang Ginoo, nga indi magpasulud sing lulan paagi sa mga gawang sining banwa sa adlaw nga inugpahuway, kondi sa pagpakabalaan sang adlaw nga inugpahuway nga indi maghimo sing buluhaton sa iya,

25niyan magasulud sa mga gawang sining banwa ang mga hari kag ang mga principe nga nagalingkod sa trono ni David, nga nagasakay sa mga kangga kag sa mga kabayo, sila kag ang ila mga principe, ang mga tawo sang Juda kag ang mga pumuluyo sang Jerusalem; kag ining banwa magapabilin sa gihapon.

26kag magaabut ang katawohan gikan sa mga banwa sang Juda kag gikan sa mga duug palibut sang Jerusalem, gikan sa duta sang Benjamin, gikan sa kapatagan, gikan sa kabakoloran, kag gikan sa Bagatnan, nga nagadala sing mga halad-nga-sinonog kag mga halad, mga halad-nga-kalan-on kag incienso, kag nagadala sing mga halad sang pagpasalamat sa balay sang Ginoo.

27Apang kon indi kamo magpamati sa akon sa pagpakabalaan sang adlaw nga inugpahuway, kag indi magdala sing lulan kag magsulud sa mga gawang sang Jerusalem sa adlaw nga inugpahuway, niyan magapadabdab ako sing kalayo sa mga gawang niya, kag magalamon ini sang mga palacio sang Jerusalem kag indi ini mapalong.’”

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →