Jeremiah 15

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →

1Niyan nagsiling sa akon ang Ginoo, “Bisan pa si Moises kag si Samuel nag-atubang sa akon, apang ang akon painoino indi maghuyug sa sining katawohan. Taboga sila gikan sa itololok nakon, kag palakta sila!

2Kag kon magsiling sila sa imo, ‘Diin bala kami makadto’? niyan sugiran mo sila, ‘Amo ini ang ginasiling sang Ginoo: “Ang mga sa kamatayon, sa kamatayon, kag ang mga sa espada, sa espada; ang mga sa tiggulutum, sa tiggulutum, kag ang mga sa kabihagan, sa kabihagan. ”’

3“Itangdo ko sa ila ang apat ka bagay nga manuglaglag, nagasiling ang Ginoo: ang espada sa pagpatay, ang mga ido sa pagkusnit, kag ang kapispisan sang mga langit kag ang kasapatan sang duta sa pagtukub kag sa paglaglag.

4Kag ipatumbotumbo ko sila pakadto pakari sa tanan nga ginharian sang duta bangud kay Manases nga anak ni Ezequias, hari sang Juda, tungud sang iya ginhimo sa Jerusalem.

5“Kay sin-o bala ang magakaawa sa imo, O Jerusalem, ukon sin-o bala ang magakahanoklog sa imo? Sin-o bala ang magabalikid sa pagpamangkot tungud sang imo kaayohan?

6Ginsikway mo ako, nagasiling ang Ginoo, nagtalikod ka; busa gin-untay ko batok sa imo ang akon kamut kag ginlaglag ka;— ginatak-an ako sang pagkalisud.

7Ginpahanginan ko sila nga may inugpahangin sa mga gawang sang duta; ginkuhaan ko sila sing mga anak, ginlaglag ko ang akon katawohan; wala sila magtalikod sa ila mga dalanon.

8Ang ila mga balo nga babayi nagdugang sa akon kapin pa sa balas sang mga dagat; gindala ko batok sa iloy sang pamatan-on nga mga lalaki ang manuglaglag sa kaodtohon; ginpatupa ko sa iya sing hinali ang kalilisdan kag ang mga kakugmat.

9Ang nakaanak sing pito nagakagha; nabugto ang iya ginhawa; ang iya adlaw natunud sa adlawon pa; nahuy-an sia kag nalisang. Kag ang salin sa ila itugyan ko sa espada sa atubangan sang ila mga kaaway, nagasiling ang Ginoo.”

10Kailo ako, iloy ko, kay gin-anak mo ako, lalaking maawayon kag masuayon sa bug-os nga duta! Wala ako makapahulam, kag wala ako mapahulam sang mga tawo, apang ang tagsatagsa sa ila nagapakamalaut sa akon.

11Ang Ginoo nagsiling, Sa pagkamatuud palig-onon ko ikaw sa kaayohan; sa pagkamatuud paampoon ko sa imo ang kaaway sa tion sang kalaut kag sa tion sang kapipit-an!

12Mabali bala sang isa ang salsalon, ang salsalon gikan sa aminhan, kag saway?

13“Ang imo pagkabutang kag ang imo mga bahandi ihatag ko nga inagaw, sa wala sing bili, tungud sa imo tanan nga sala, sa tanan mo nga ginsakpan.

14Paagihon ko ikaw upud sa imo mga kaaway sa duta nga wala mo makilala, kay nagadabdab ang kalayo sa akon kaakig nga magasonog sa inyo.”

15Ikaw nakahibalo, O Ginoo; dumduma ako, kag duawa ako, kag ipanimalus ako sa akon mga manughingabut. Sa imo pagkamainantuson indi ako pagkuhaa; kilalaha nga tungud sa imo nag-antus ako sing pagpakahuya.

16Ang imo mga polong nakit-an, kag ginkaon ko sila, kag ang imo mga polong kalipay sa akon kag kasadya sang akon tagiposoon; kay ginatawag ako sa imo ngalan, O Ginoo, Dios sang mga kasoldadosan.

17Wala ako maglingkod sa katilingban sang mga nagakinasadya, ukon nagkalipay; bangud sang imo kamut naglingkod ako nga isa lamang, kay ginpuno mo ako sing kaalipungut.

18Ngaa bala nga dalayon ang akon kasakit, ang akon pilas dimabolong, nga nagadumili nga ayohon? Matuud gid bala nga ikaw manginmalimbongon nga sapa sa akon, subong sang mga tubig nga nagakahubas?

19Busa amo ini ang ginasiling sang Ginoo. “Kon ikaw magbalik, niyan papaulion ko ikaw, agud nga magtindug ka sa atubangan nakon. Kon pagowaon mo ang bilidhon sa talamayon, manginsubong ka sang akon baba. Magabalik sila sa imo, apang ikaw indi magbalik sa ila.

20Kag himoon ko ikaw sa sini nga katawohan nga kuta nga saway nga pinabakud; magapakig-away sila sa imo, apang indi sila makalandas sa imo, kay ako nagaupud sa imo sa pagluwas sa imo kag sa pagbawi sa imo, nagasiling ang Ginoo.

21Bawion ko ikaw sa kamut sang mga malauton, kag tubson ko ikaw sa kamut sang mga makakulugmat.”

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →