bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Ilonggo
/
Ilonggo (Ang Biblia (1982))
/
Jeremiah 14
Jeremiah 14
Ilonggo (Ang Biblia (1982))
← Chapter 13
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 15 →
1
Ang polong sang Ginoo nga nag-abut kay Jeremias nahanungud sang malawig nga tingadlaw:
2
“Nagakalisud ang Juda, kag ang iya mga gawang nagakag-as; nagalingkod sila sa duta nga nagalalaw, kag ang pagtuaw sang Jerusalem nagasaka.
3
Ang ila mga dungganon nagpadala sang ila mga magamay sa mga tubig; nagakadto sila sa mga tangke, wala makakita sing tubig, nagapauli sila nga walay sulud ang ila mga suludlan; nahuy-an sila kag ginlibogan kag nagapanabon sang ila mga olo.
4
Bangud nga nagpanglitik ang duta, kay walay ulan sa duta, ang mga manug-arado nahuy-an, nagpanabon sila sang ila mga olo.
5
Bisan ang mga usa man nga babayi sa latagon nagaanak kag nagabiya sang iya tinday bangud nga walay hilamon.
6
Ang mga asno nga talonon nagatindug sa hublas nga mga kataasan, nagahakalhakal sila tungud sa hangin kaangay sang mga chacal; nagadulum ang ila mga mata bangud nga walay hilamon.
7
“Bisan ang amon mga kalautan nagapamatuud batok sa amon, O Ginoo, panghikot ka tungud sa imo ngalan; kay ang amon mga pagtalikod madamu, nakasala kami batok sa imo.
8
O ikaw nga lalauman sang Israel, ang Manluluwas niya sa tion sang kalisdanan, ngaa bala nga magmanginsubong ka sang manlulugayaw sa duta, subong sang manlalakat nga nagahapit sa pagpabilin sa isa ka gab-i?
9
Ngaa bala manginsubong ka sang tawong nakayasan, subong sang gamhanan nga tawo nga indi makaluwas? Apang ikaw yari sa tunga namon, O Ginoo, kag ginatawag kami sa imo ngalan; dili kami pagbayai.”
10
Amo ini ang ginasiling sang Ginoo sa sining katawohan: “Bisan pa man naluyag sila sa paglagaw, wala nila pagpunggi ang ila mga tiil; busa ang Ginoo wala nagabaton sa ila, karon dumdumon niya ang kalautan nila kag silotan ang ila mga sala.”
11
Nagsiling sa akon ang Ginoo: “Dili ka magpangamuyo tungud sining katawohan sa kaayohan nila.
12
Kon magpuasa sila, indi ako magpamati sang ila pagtuaw, kag kon magdolot sila sing halad-nga-sinonog kag halad-nga-kalan-on, indi ko sila pagbatonon; kondi papason ko sila sa espada, sa tiggulutum, kag sa kamatay.”
13
Niyan ako nagsiling, “Ah, Ginoong Dios, yari karon, ang mga manalagna nagasiling sa ila, ‘Indi kamo makakita sang espada, ukon may tiggulutum kamo, kondi hatagan ko kamo sing malig-on nga paghidait sa sining duug.’”
14
Niyan nagsiling sa akon ang Ginoo: “Ang mga manalagna nagatagna sing kabutigan sa akon ngalan; wala ko pag-ipadala sila, ukon ginsogo sila ukon nagpamolong ako sa ila. Nagatagna sila sa inyo sing binutig nga palanan-awon, pagpamakot nga walay pulus, kag limbong sang ila tagiposoon.
15
Busa amo ini ang ginasiling sang Ginoo nahanungud sa mga manalagna nga nagatagna sa akon ngalan, bisan wala ko sila pag-ipadala, apang nagasiling sila, ‘Ang espada kag ang tiggulutum indi mag-abut sa sining duta’: Sa espada kag sa tiggulutum papason yadtong mga manalagna.
16
Kag ang katawohan nga ginatagnaan nila ipilak sa mga dalan sang Jerusalem, bangud sang tiggulutum kag sang espada, nga wala gid sing magalubung sa ila—sila, ang ila mga asawa, ang ila mga anak nga lalaki, kag ang ila mga anak nga babayi. Kay iula ko sa ibabaw nila ang pagkamalaut nila.
17
“Magsiling ka sa ila sining polong: ‘Mag-ilig sa akon mga mata ang mga luha sa gab-i kag adlaw, kag indi sila mag-untat, kay ang ulay nga babaying anak sang akon katawohan naboong sa dakung pagkaboong, sa tama gid nga pilas.
18
Kon maggowa ako sa latagon, yari karon, ang mga pinatay sa espada! Kag kon magsulud ako sa banwa, yari karon, ang mga nagabalatian sa tiggulutum! Kay ang manalagna kag ang sacerdote nagalagaw sa duta, kag walay ihibalo.’”
19
Ginsikway mo bala sing bug-os ang Juda? Nagakangil-ad bala ang imo kalag sa Sion? Ngaa bala ginpilas mo kami kag walay pag-ayo nga sa amon? Naghulat kami sang paghidait, apang walay kaayohan nga nag-abut; sang tion sang pag-ayo, apang yari karon, kahangawa.
20
Ginakilala namon, O Ginoo, ang amon pagkamalaut, kag ang kalautan sang amon mga ginikanan; kay sa imo nakasala kami.
21
Dili kami pagkangil-ari, tungud sa imo ngalan; dili pagkahuy-i ang trono sang imo himaya; dumduma kag dili pagbungkaga ang imo katipan sa amon.
22
May dira bala sa tunga sang mga kadayawan sang mga pungsud nga makapaulan? Ukon makahatag bala sing mga talithi ang mga langit? Indi bala ikaw sia, O Ginoo nga amon Dios? Sa imo nagahulat kami, kay ikaw nagahimo sini tanan nga butang.
← Chapter 13
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 15 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52