Jeremiah 3

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1“Nagasiling sila, Kon ang isa ka tawo magsikway sang iya asawa kag maghalin sia sa iya kag mangin-iya sang iban nga lalaki, magauli bala ang iya bana sa iya? Indi bala madagtaan sing daku yadto nga duta? Apang nagpakamahilawason ka sa madamu nga hinigugma; kag nagabalik ka sa akon? nagasiling ang Ginoo.

2Bayawa ang imo mga mata sa hublas nga mga kataasan, kag tan-awa! Diin bala wala ka mahuliri? Sa higad sang mga dalanon naglingkod ka tungud sa ila subong sang Arabiahanon sa kamingawan. Gindagtaan mo ang duta sang imo mga pagkamahilawason kag sang imo pagkamalaut.

3Busa ginpunggan ang mga ulan, kag wala sing ulan nga olihi; apang may agtang ka sang makihilawason, nagdumili ka sa pagkahuya.

4Kutub sini nga tion indi ka bala magtuaw sa akon, ‘Amay ko, ikaw ang tuytuy sang akon pagkapamatan-on—

5huptan bala niya ang iya kaakig sa gihapon, tipigan bala niya ini tubtub sa katapusan?’ Yari karon, ikaw nakapamolong, apang nakahimo ka sing malaut nga mga butang kag nagpatuyang ka.”

6Labut pa ang Ginoo nagsiling sa akon sa mga adlaw ni Hari Josias: “Nakita mo bala ang nahimo niya, sang nagtalikod nga Israel, kon paano nga nagtaklad sia sa tagsa ka bukid nga mataas kag sa idalum sang tagsa ka kahoy nga madabung, kag didto nagpakamahilawason?

7Kag nagsiling ako, ‘Sa tapus nga nahimo niya ini tanan nga butang magabalik sia sa akon’; apang wala sia magbalik, kag nakakita sini ang iya mabudhion nga utud nga Juda.

8Nakita niya nga tungud sang mga pagpanglahi sang nagtalikod nga Israel, ginsikway ko sia kag ginhatagan sing sulat sa pagbulagay; apang ang mabudhion nga Juda nga iya utud wala magkahadluk, kondi sia man naglakat kag nagpakamahilawason.

9Bangud sang pagpatuyang sang iya pagkamahilawason, ang duta gindagtaan, kag nagpanglahi sia sa mga bato kag sa mga kahoy.

10Walay sapayan sini tanan ang iya mabudhion nga utud nga babayi nga Juda wala magbalik sa akon sa bug-os niya nga tagiposoon, kondi talongkaka, nagasiling ang Ginoo.”

11Kag ang Ginoo nagsiling sa akon, “Ang Israel nga nagtalikod nagapakita sang iya kaugalingon nga matarung pa sa Juda nga mabudhion.

12Lakat, kag ibantala ining mga polong nayon sa aminhan, kag isiling, ‘Balik, ikaw nga nagatalikod nga Israel, nagasiling ang Ginoo. Indi ako magtolok sa imo sa kaakig, kay maloloy-on ako, nagasiling ang Ginoo; indi ako maghuput sing kaakig sa gihapon.

13Lamang kilalaha ang imo kalautan, nga ikaw naglalis sa Ginoo nga imo Dios, kag nagpalapta sang imo mga dalanon sa mga dumuloong sa idalum sang tagsa ka kahoy nga madabung, kag wala kamo magtuman sa akon tingug, nagasiling ang Ginoo.

14Balik, O mga anak nga nagatalikod, nagasiling ang Ginoo; kay ako bana sa inyo; magakuha ako sa inyo sing isa sa isa ka banwa kag duha sa isa ka panimalay, kag dalhon ko kamo sa Sion.

15“‘Kag hatagan ko kamo sing mga manugpahalab sono sa akon tagiposoon, nga magapahalab sa inyo sing ihibalo kag paghangup.

16Kag kon magbu-ad kamo kag magdamu sa duta, sa sadtong mga adlaw, nagasiling ang Ginoo, indi na sila magsiling, “Ang kaban sang katipan sang Ginoo.” Indi na ini mag-abut sa painoino, indi pa pagdumdumon nila, kondi limutan nila; indi na paghimoon ini.

17Sa sadtong tion tawgon nila ang Jerusalem nga trono sang Ginoo, kag ang tanan nga pungsud tiponon sa iya, sa ngalan sang Ginoo sa Jerusalem, kag indi na sila maglakat sono sa pagkabatinggilan sang ila tagiposoon nga malaut.

18Sa sadtong mga adlaw ang panimalay sang Juda magalakat upud sa panimalay sang Israel, kag magagowa sila sing tingub gikan sa duta sang aminhan pa duta nga ginhatag ko nga panublion sa inyo mga ginikanan.

19“‘Apang nagsiling ako daw ano nga ibutang ko ikaw sa tunga sang mga anak, kag hatagan ikaw sing duta nga maayo, sing matahum nga panublion sang mga pungsud. Kag nagsiling ako nga tawgon ninyo ako, Amay ko, kag indi magbiya sa pagsonod sa akon.

20Sa pagkamatuud, subong sang asawa nga nagabiya sing mabudhion sa iya bana, sa amo nagmabudhion kamo sa akon, O panimalay sang Israel, nagasiling ang Ginoo.’”

21Isa ka tingug nabatian sa hublas nga mga kataasan, ang hinibi kag mga pag-ampo sang mga anak sang Israel, bangud nga ginpatiko nila ang ila mga dalanon, ginkalipatan nila ang Ginoo nga ila Dios.

22“Balik, kamo nga mga anak nga nagatalikod, ayohon ko ang inyo mga pagtalikod.” “Yari karon, nagakari kami sa imo; kay ikaw amo ang Ginoo nga amon Dios.

23Sa pagkamatuud walay pulus ang tabang nga ginpaabut gikan sa kabakoloran, ang kinagubut sa kabukiran. Sa pagkamatuud sa Ginoo nga aton Dios yara ang kaluwasan sang Israel.

24“Apang ang makahuluya nga butang naglamon sang kinabudlayan sang aton mga ginikanan kutub sa aton pagkapamatan-on, sang ila mga panong kag sang ila kabakahan, sang ila mga anak nga lalaki kag sang ila mga anak nga babayi.

25Maghigda kita sa aton kahuluy-an, kag magtabon sa aton ang aton kalibog; kay nakasala kita batok sa Ginoo nga aton Dios, kita kag ang aton mga ginikanan, kutub sa aton pagkapamatan-on tubtub sining adlaw; kag wala kita magtuman sang tingug sang Ginoo nga aton Dios.”

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →