Jeremiah 7

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1Ang polong nga nag-abut kay Jeremias gikan sa Ginoo:

2“Magtindug sa gawang sang balay sang Ginoo, kag ibantala didto ini nga polong, kag isiling, Magpamati sang polong sang Ginoo, tanan kamo nga taga-Juda nga nagasulud sa sini nga mga gawang sa pagsimba sa Ginoo.

3Amo ini ang ginasiling sang Ginoo sang mga kasoldadosan, ang Dios sang Israel, Kaayoha ang inyo mga dalanon kag ang inyo mga binuhatan, kag papuy-on ko kamo sa sini nga duug.

4Dili kamo magsalig sa binutig nga mga polong: ‘Ang templo sang Ginoo, ang templo sang Ginoo, ang templo sang Ginoo, amo ini sila.’

5“Kay kon kaayohon ninyo sing bug-os ang inyo mga dalanon kag ang inyo mga binuhatan, kon himoon ninyo sing bug-os ang katarungan sa tunga sang tawo kag sang iya isigkatawo,

6kon indi ninyo pagpiguson ang manlulugayaw, ang ilo kag ang balo nga babayi, kag indi magpaagay sa sini nga duug sing dugo nga wala sing sala, ukon magsonod sa iban nga mga dios sa inyo kaugalingon nga kasamaran,

7niyan papuy-on ko kamo sa sini nga duug, sa duta nga ginhatag ko sa inyo mga ginikanan kutub sa dumaan bisan sa gihapon.

8“Yari karon, nagasalig kamo sa binutig nga mga polong, nga indi mapuslan.

9Kamo bala magapangawat, magapatay, magapanglahi, magasumpa sing dimatuud, magasonog sing incienso kay Baal, kag magasonod sa iban nga mga dios nga wala ninyo makilala,

10kag magakari kag magatindug sa akon atubangan sa sini nga balay, nga ginatawag sa akon ngalan, kag magasiling, ‘Naluwas kami!’—agud nga mahimo ninyo ini tanan nga kangil-aran?

11Ini bala nga balay, nga ginatawag sa akon ngalan, nanginlungib sang mga buyong sa inyo mga mata? Yari karon, ako gid nakakita sini, nagasiling ang Ginoo.

12Apang kadto kamo karon sa akon duug nga didto sa Silo, diin ginpapuyo ko ang akon ngalan sing una, kag tan-awa kon ano ang ginhimo ko sa sini tungud sang pagkamalaut sang akon katawohan nga Israel.

13Kag karon, bangud nga ginhimo ninyo ini tanan nga binuhatan, nagasiling ang Ginoo, kag nagpamolong ako sa inyo nga nagabangon sing aga pa kag nagapamolong, apang wala kamo magpamati, kag gintawag ko kamo, apang wala kamo magsabat,

14busa himoon ko sa balay nga ginatawag sa akon ngalan, sa diin nagasalig kamo, kag sa duug nga ginhatag ko sa inyo kag sa inyo mga ginikanan, subong sang ginhimo ko sa Silo.

15Kag sobolon ko kamo sa akon itololok, subong sang pagsobol ko sang tanan ninyo nga himata, ang bug-os nga kaliwat sang Efraim.

16“Busa, dili ka magpangamuyo tungud sini nga katawohan, kag dili magtuaw ukon magpangamuyo tungud sa ila, kag dili magpakilooy sa akon, kay indi ako magpamati sa imo.

17Wala mo bala makita ang ginahimo nila sa kabanwaanan sang Juda kag sa mga dalan sang Jerusalem?

18Ang mga anak nagatipon sing gatong, ang mga ginikanan nagadabok sang kalayo, kag ang mga babayi nagaligis sang linamas, sa paghimo sing mga kalan-onon sa hara sang langit; kag sa pagbobo sing mga halad-nga-ilimnon sa iban nga mga dios, agud nga mapaakig ako nila.

19Ginapaakig bala nila ako? nagasiling ang Ginoo. Wala bala sila nagapaakig sang ila kaugalingon, nga sa kalibog sang ila kaugalingon nga mga nawung?

20Busa amo ini ang ginasiling sang Ginoong Dios: Yari karon, ang akon kaakig kag ang akon kasingkal iula sa sini nga duug, sa tawo kag sa sapat, sa kakahoyan sang latagon kag sa bunga sang duta; masonog ini kag indi mapalong.”

21Amo ini ang ginasiling sang Ginoo sang mga kasoldadosan, ang Dios sang Israel: “Idugang ang inyo mga halad-nga-sinonog sa inyo mga halad, kag magkaon kamo sing unud.

22Kay wala ako magpamolong sa inyo mga ginikanan ukon magsogo sa ila sang adlaw nga ginpagowa ko sila gikan sa duta sang Egipto, nahanungud sang mga halad-nga-sinonog kag sang mga halad.

23Apang ini nga butang ginsogo ko sa ila, ‘Pamatii ang akon tingug, kag ako mangin-inyo Dios, kag kamo mangin-akon katawohan; kag lakat kamo sa bug-os nga dalanon nga ginasogo ko sa inyo, agud nga magmaayo sa inyo.’

24Apang wala sila magpamati ukon maglingig sang ila idulungug, kondi naglakat sa ila kaugalingon nga mga laygay kag sa kabatinggilan sang ila malaut nga mga tagiposoon, kag nag-isul kag wala magpaatubang.

25Kutub sang adlaw nga ang inyo mga ginikanan naggowa gikan sa duta sang Egipto tubtub sini nga adlaw, ginpadala ko sa inyo ang tanan nakon nga alagad nga mga manalagna, nga nagabangon sing aga pa sa adlawadlaw kag nagapadala sa ila;

26apang wala sila magpamati sa akon, ukon maglingig sang ila idulungug, kondi nagtingkoyan sila. Naghimo sila sing malain pa sang ila mga ginikanan.

27“Kag ikaw magpamolong sa ila sini tanan nga polong, apang indi sila mag-pamati sa imo. Magtawag ka man sa ila, apang indi sila magsabat sa imo.

28Kag magsiling ka sa ila, ‘Ini amo ang pungsud nga wala magpamati sa tingug sang Ginoo nga ila Dios, ukon nagbaton sing pagtudlo; nawala ang kamatooran; nag-untat ini sa baba nila.

29Alota ang imo bohok kag ipilak; magpanalabiton sa ibabaw sang hublas nga mga kataasan, kay ang Ginoo nagsikway kag nagbiya sang kaliwatan sang iya kasingkal.’

30“Kay ang mga anak sang Juda naghimo sang malaut sa akon itololok, nagasiling ang Ginoo; ginbutang nila ang ila mga kangil-aran sa balay nga ginatawag sa akon ngalan, sa pagdagta sini.

31Kag ginpatindug nila ang mataas nga mga duug sang Tofet, nga yara sa nalupyakan sang anak ni Hinom, sa pagsonog sang ila mga anak nga lalaki kag sang ila mga anak nga babayi sa kalayo; nga wala ko pag-isogo, ukon nag-abut sa akon painoino.

32Busa, yari karon, magaabut ang mga adlaw, nagasiling ang Ginoo, nga indi na ini pagtawgon nga Tofet, ukon ang nalupyakan sang anak ni Hinom, kondi ang nalupyakan nga Palatyan: kay magalubung sila sa Tofet, bangud nga wala na sing malubngan sa iban pa.

33Kag ang mga bangkay sini nga katawohan manginkalan-on sang kapispisan sang mga langit, kag sang kasapatan sang duta; kag wala gid sing sin-o nga magapahadluk sa ila.

34Niyan pauntaton ko sa kabanwaanan sang Juda kag sa mga dalan sang Jerusalem ang tingug sang kalipay kag ang tingug sang kasadya, ang tingug sang nobyo kag ang tingug sang nobya; kay ang duta manginkalaglagan.

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →