Jeremiah 11

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1Ang polong gikan sa Ginoo nga nag-abut kay Jeremias:

2“Pamatii ang mga polong sini nga katipan, kag ipamolong sa mga tawo sang Juda kag sa mga pumuluyo sang Jerusalem.

3Isiling mo sa ila, Amo ini ang ginasiling sang Ginoo, ang Dios sang Israel: Pinakamalaut ang tawo nga wala nagapamati sang mga polong sini nga katipan

4nga ginsogo ko sa inyo mga ginikanan sang adlaw nga ginpagowa ko sila gikan sa duta sang Egipto, gikan sa horno nga salsalon, nga nagasiling, Tumana ang akon tingug, kag himoa sila sono sa tanan nga ginasogo ko sa inyo. Sa amo kamo mangin-akon katawohan, kag ako mangin-inyo Dios,

5agud nga mapalig-on ko ang sumpa nga ginsumpa ko sa inyo mga ginikanan sa paghatag sa ila sing duta nga nagailig sing gatas kag dugus, subong sang sa sini nga adlaw.” Niyan nagsabat ako, “Kabay pa, O Ginoo.”

6Kag ang Ginoo nagsiling sa akon, “Ibantala ini tanan nga polong sa kabanwaanan sang Juda, kag sa mga dalan sang Jerusalem: Pamatii ninyo ang mga polong sini nga katipan kag himoon sila.

7Kay ako nagpaandam sing hanuut sa inyo mga ginikanan sang adlaw nga ginpataklad ko sila pagowa sa duta sang Egipto, bisan tubtub sini nga adlaw, nga nagabangon sing aga pa kag nagapaandam, nga nagasiling, Tumana ang akon tingug.

8Apang wala sila magtuman ukon naglingig sang ila idulungug, kondi naglakat ang tagsatagsa sa pagkabatinggilan sang ila tagiposoon nga malaut. Busa gindala ko sa ila ang tanan nga polong sini nga katipan, nga ginsogo ko nga himoon nila, apang wala nila paghimoa.”

9Kag ang Ginoo nagsiling sa akon, “Nasapwan ang puhon sa mga tawo sang Juda kag sa mga pumuluyo sang Jerusalem.

10Nagbalik sila sa mga kalautan sang ila nahauna nga mga ginikanan, nga nagdumili sa pagpamati sang akon mga polong; nagsonod sila sa iban nga mga dios sa pag-alagad sa ila; ang panimalay sang Israel kag ang panimalay sang Juda naglalis sang akon katipan nga ginhimo ko upud sa ila mga ginikanan.

11Busa, amo ini ang ginasiling sang Ginoo, Yari karon, magadala ako sing malaut sa ila nga indi sila sarang makapalagyo; magatuaw sila sa akon, apang indi ko sila pagpamatian.

12Niyan ang kabanwaanan sang Juda kag ang mga pumuluyo sang Jerusalem magakadto kag magatuaw sa mga diosdios nga ginadolotan nila sing incienso, apang sila indi gid magluwas sa ila sa tion sang ila kalisdanan.

13Kay sono sa kadamuon sang imo kabanwaanan amo ang imo mga diosdios, O Juda; kag sono sa kadamuon sang mga dalan sang Jerusalem nagpatindug kamo sing mga halaran sa makahuluya nga butang, mga halaran sa pagsonog sing incienso kay Baal.

14“Busa dili ka magpangamuyo tungud sini nga katawohan, kag dili magbayaw sing pagtuaw ukon pangamuyo tungud sa ila, kay indi ako magpamati sa ila sa tion nga magtuaw sila sa akon bangud sang ila kalisdanan.

15Ano bala ang himoon sang akon hinigugma sa akon balay, sa ginatan-aw nga nakahimo sia sing pagkamahilawason sa madamu? Ang balaan nga unud nagtaliwan sa imo? Sang nagahimo ka sing malaut niyan nagakalipay ka?

16Ang Ginoo nagtawag sang imo ngalan, ‘Olivo nga madabung, matahum nga may maayoayo nga bunga’; apang sa kagahud sang daku nga kinagubut gindabukan niya ini sing kalayo, kag nabali ang iya mga sanga.

17Ang Ginoo sang mga kasoldadosan, nga nagtanum sa imo, naglawag sing malaut batok sa imo, bangud sang kalaut sang panimalay sang Israel kag sang panimalay sang Juda, nga ginhimo nila tungud sa ila kaugalingon sa pagpaakig sa akon sa pagdolot sing incienso kay Baal.”

18Ang Ginoo nagpahibalo sini sa akon kag nahibaloan ko ini; niyan ginpakita mo sa akon ang ila mga ginhimo.

19Apang kaangay ako sang cordero nga mabuut nga ginadala sa ihawan. Wala ako makahibalo nga naghimo sila sing mga padugi batok sa akon, nga nagasiling, “Laglagon naton ang kahoy upud ang iya bunga, utdon naton sia gikan sa duta sang mga buhi, agud nga indi na madumduman ang iya ngalan.”

20Apang, O Ginoo sang mga kasoldadosan, nga nagahukom sing matarung, nga nagatilaw sang tagiposoon kag sang painoino, magatan-aw ako sang imo pagtimalus sa ila, kay sa imo ginpahayag ko ang akon kahimtangan.

21Busa amo ini ang ginasiling sang Ginoo nahanungud sa mga tawo sa Anatot, nga nagatinguha sang imo kabuhi, nga nagasiling, “Dili ka magtagna sa ngalan sang Ginoo, agud nga indi ka mapatay sa amon mga kamut”—

22busa amo ini ang ginasiling sang Ginoo sang mga kasoldadosan: “Yari karon, silotan ko sila; ang pamatan-on nga mga lalaki mapatay sa espada; ang ila mga anak nga lalaki kag ang ila mga anak nga babayi mapatay sa tiggulutum;

23kag wala sing mabilin sa ila. Kay magadala ako sing malaut sa mga tawo sang Anatot, sang tuig sang pagsilot sa ila.”

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →