bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Georgian
/
Georgian 2013 (ბიბლია)
/
Isaiah 41
Isaiah 41
Georgian 2013 (ბიბლია)
← Chapter 40
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 42 →
1
დადუმდით ჩემს წინაშე, კუნძულებო! ხალხებმა ძალი განიახლონ; ახლოს მოდგნენ და თქვან: ერთად მივიდეთო სამსჯავროზე.
2
ვინ აღძრა აღმოსავლეთიდან სიმართლის კაცი, ვინ მოუხმო, რომ მას მიჰყოლოდა, მის წინაშე მიიყვანა ხალხები და დაუმონა მეფენი? თავისი მახვილით გააცამტვერა ისინი, თავისი მშვილდით მიმოფანტა, როგორც ქარი ანიავებს ბზეს.
3
ის მიერეკება მათ, მშვიდობით მიდის გზაზე, რომელზედაც არასოდეს დაუდგამს ფეხი.
4
ვინ მოიმოქმედა და აღასრულა ეს? თაობათა გამომხმობმა დასაბამით. მე ვარ უფალი, – პირველი და უკანასკნელ თაობასთანაც მე ვიქნები.
5
დაინახეს კუნძულებმა და შეშინდნენ, ქვეყნის კიდეები შეძრწუნდნენ, მოახლოვდნენ და მოდგნენ.
6
თითოეული თავის მოყვასს ეხმარება და თავის ძმას განამტკიცებს: „ნუ შედრკები!“
7
მჭედელი ჩამომსხმელს ამხნევებს, უროთი მბეგველი – გრდემლზე კვერის დამკვრელს, ნაწიბურზე ამბობს: კარგიაო! და კერპს ამაგრებს ლურსმნებით, რომ არ დაიშალოს.
8
ხოლო შენ, ისრაელ, ჩემო მსახურო იაკობ, რომელიც მე ამოგირჩიე, თესლო ჩემი საყვარელი აბრაამისა,
9
შენ, რომელიც აგიყვანე ქვეყნის კიდეებიდან და მისი კუთხეებიდან მოგიხმე, გითხარი: „ჩემი მსახური ხარ შენ!“ მე ამოგარჩიე შენ და უკუ არ გაგდე,
10
ნუ გეშინია, რადგან მე შენთანა ვარ; ნუ ფრთხი, რადგან შენი ღმერთი ვარ მე. გაგამაგრებ და შეგეწევი და მხარს დაგიჭერ ჩემი სიმართლის მარჯვენით.
11
აჰა, შერცხვებიან და გაწბილდებიან შენი მოძულენი; არარაობად იქცევიან და დაიღუპებიან შენი მოშუღარნი.
12
ძებნას დაუწყებ და ვერ ჰპოვებ მათ, შენს შეურაცხმყოფელთ; არაფრად და არარაობად იქცევიან შენთან მებრძოლნი.
13
რადგან მე, შენი უფალი ღმერთი, შენი მარჯვენის განმამტკიცებელი გეუბნები: ნუ კრთი, მე შეგეწევი!
14
ნუ გეშინია, მატლო იაკობ, ციცქნა ისრაელო, მე შეგეწევი შენ! – ამბობს უფალი, და შენი გამომსყიდველი, ისრაელის წმიდა ღმერთი!
15
აჰა, შენა ხარ ჩემი ახლად მოკოხილი კევრი; შენ გალეწავ მთებს და დაფშვნი, ბორცვებს ბზესავით აქცევ.
16
გაანიავებ და ქარი წაიღებს მათ, ქარიშხალი მიმოფანტავს, შენ კი გაიხარებ უფალში, ისრაელის წმიდა ღმერთი იქნება შენი დიდება.
17
ღარიბ-ღატაკნი წყალს ეძებენ და არ არის, ენა გაუშრათ წყურვილისაგან. მაგრამ მე, უფალი, ღმერთი ისრაელისა ვუპასუხებ მათ, არ მივატოვებ.
18
ხრიოკ გორაკებზე წყლის ნაკადებს გადმოვადენ და ველ-მინდვრებზე – ნაკადულები ამოხეთქს, უდაბნოს ტბები დაფარავს და გამოგოლვილი მიწა წყლით გაძღება.
19
უდაბნოში კედარს ვახარებ, აკაციას, მირტსა და ზეთისხილს; კვიპაროსთან ერთად ჭადარსა და ფიჭვს გავაშენებ ტრამალებზე,
20
რათა ნახონ და გაიგონ, და მიხვდნენ და დაიჯერონ, რომ უფლის ხელმა გააკეთა ეს, და ისრაელის წმიდა ღმერთმა შექმნა ეს ყოველივე.
21
გაგვაცანით თქვენი სარჩელი, – ამბობს უფალი, – მოიტანეთ თქვენი მტკიცებულებანი, – ამბობს იაკობის მეფე.
22
მოვიდნენ და გვითხრან, რა მოხდება; წინასწარ გვითხრან რაიმე, ვიდრე ის არ მომხდარა, და გულისხმავყოფთ და გავიგებთ მის დასასრულს. ან მომავალზე გვასმინონ რამე წინასწარ,
23
წინასწარ გვაუწყეთ, რა მოხდება, და გვეცოდინება, რომ ღმერთები ხართ; ქმენით სიკეთე, ან ბოროტება, რათა გაოცებით შევხედოთ და ერთად ვნახოთ.
24
მაგრამ ფუჭნი ხართ თქვენ, და თქვენი საქმეებიც არარაობაა; სისაძაგლეს ირჩევენ თქვენით.
25
აღვძარი იგი ჩრდილოეთიდან და მოვიდა; მან აღმოსავლეთიდან მოუხმო ჩემს სახელს! ტალახივით ჩაზელს ის ხელმწიფეთ, როგორც მეთუნე თიხას.
26
ვინ გამოაცხადა თავდაპირველად ეს, რომ გვცოდნოდა, და ადრიდანვე რომ მანამდე დიდი ხნით ადრე გვეთქვა: „ის მართალი იყო?“ მაგრამ არავის გამოუცხადებია, არავის გაუგებინებია, არავის გაუგია თქვენი ნათქვამი.
27
მე პირველმა ვაუწყე სიონს: „აჰა, ისინი!“ მახარობელი გავუგზავნე იერუსალიმს.
28
გავიხედე და არავინ იყო; არავინ იყო მათგან მრჩეველი, რომ მეკითხა და გაეცა პასუხი.
29
აჰა, არარანი არიან ისინი, ფუჭია მათი საქმეები; ქარია და სიცარიელე მათი ჩამოსხმული კერპები.
← Chapter 40
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 42 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66