Ezekiel 11

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1ແລ້ວພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າກໍຍົກຂ້າພະເຈົ້າຂຶ້ນ ທັງໄດ້ນຳຂ້າພະເຈົ້າໄປທີ່ປະຕູທາງທິດຕາເວັນອອກຂອງວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ. ໃກ້ປະຕູນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນຊາຍຊາວຫ້າຄົນ ໂດຍມີຢາອາຊານີຢາລູກຊາຍຂອງອັດຊູຣະ ແລະເປລາຕີຢາລູກຊາຍຂອງເບນາອີຢາ ຮ່ວມຢູ່ດ້ວຍ.

2ພຣະເຈົ້າໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ມະນຸດເອີຍ ຄົນເຫຼົ່ານີ້ວາງແຜນການຊົ່ວຮ້າຍ ແລະໃຫ້ຄຳແນະນຳແນວບໍ່ດີໃນເມືອງນີ້.

3ພວກເຂົາເວົ້າວ່າ, ‘ພວກເຮົາຈະປຸກເຮືອນຂຶ້ນອີກ ໃນໄວໆນີ້. ເມືອງນີ້ເປັນດັ່ງໝໍ້ຄົວກິນແລະພວກເຮົາກໍເປັນດັ່ງຊີ້ນໃນໝໍ້.’

4ເພາະສະນັ້ນ ບັດນີ້ມະນຸດເອີຍ ຈົ່ງກ່າວໂທດພວກເຂົາສາ.”

5ແລ້ວພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວກໍເຂົ້າຄວບຄຸມຂ້າພະເຈົ້າ ແລະພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ບອກຂ້າພະເຈົ້າ ໃຫ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ສູ່ປະຊາຊົນຟັງວ່າ: “ປະຊາຊົນອິດສະຣາເອນເອີຍ ເຮົາຮູ້ສິ່ງທີ່ພວກເຈົ້າກຳລັງເວົ້າ ແລະສິ່ງທີ່ພວກເຈົ້າກຳລັງວາງແຜນການ.

6ພວກເຈົ້າໄດ້ຂ້າປະຊາຊົນຢ່າງຫລວງຫລາຍໃນເມືອງນີ້ ຈົນວ່າຕາມທ້ອງຖະໜົນຫົນທາງເຕັມໄປດ້ວຍຊາກສົບ.

7ດັ່ງນັ້ນ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າກ່າວແກ່ພວກເຈົ້າວ່າ: ເມືອງນີ້ເປັນໝໍ້ຄົວກິນຖືກຕ້ອງແລ້ວ ແຕ່ຊີ້ນຢູ່ໃສ? ກໍແມ່ນຊາກສົບຂອງຄົນທີ່ພວກເຈົ້າໄດ້ຂ້ານັ້ນເອງ ພວກເຈົ້າຈະບໍ່ໄດ້ຢູ່ທີ່ນີ້ ເຮົາຈະໂຍນພວກເຈົ້າອອກໄປຈາກເມືອງນີ້

8ພວກເຈົ້າຢ້ານດາບບໍ? ເຮົາຈະນຳນັກຟັນດາບມາໂຈມຕີພວກເຈົ້າ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າກ່າວດັ່ງນີ້ແຫຼະ.

9ເຮົາຈະໄລ່ພວກເຈົ້າອອກໄປຈາກເມືອງນີ້ ແລະຈະມອບພວກເຈົ້າໃຫ້ຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງຊາວຕ່າງດ້າວ. ເຮົາຈະລົງໂທດພວກເຈົ້າໃຫ້ເຖິງຕາຍ

10ແລະພວກເຈົ້າກໍຈະຖືກຂ້າໃນສົງຄາມທີ່ປະເທດຂອງພວກເຈົ້າເອງ. ແລ້ວທຸກຄົນກໍຈະໄດ້ຮູ້ວ່າເຮົາແມ່ນພຣະເຈົ້າຢາເວ.

11ເມືອງນີ້ຈະບໍ່ປ້ອງກັນພວກເຈົ້າໄວ້ ດັ່ງໝໍ້ປ້ອງກັນຊີ້ນທີ່ຢູ່ໃນໝໍ້ນັ້ນເລີຍ. ເຮົາຈະລົງໂທດພວກເຈົ້າ ບໍ່ວ່າພວກເຈົ້າຈະຢູ່ບ່ອນໃດກໍຕາມໃນດິນແດນອິດສະຣາເອນ.

12ພວກເຈົ້າຈະຮູ້ວ່າເຮົາແມ່ນພຣະເຈົ້າຢາເວ ແລະທັງຈະຮູ້ວ່າ ໃນຂະນະທີ່ພວກເຈົ້າຢຶດຖືກົດໝາຍຕ່າງໆຂອງຊົນຊາດໃກ້ຄຽງນັ້ນ ພວກເຈົ້າໄດ້ລະເມີດກົດບັນຍັດທັງຫລາຍຂອງເຮົາ ແລະບໍ່ຍອມເຊື່ອຟັງຂໍ້ຄຳສັ່ງຂອງເຮົາ.”

13ໃນຂະນະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງປະກາດພຣະທຳຢູ່ນັ້ນ ເປລາຕີຢາກໍລົ້ມລົງສິ້ນໃຈຕາຍ. ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງໝູບໜ້າລົງກັບພື້ນດິນແລະຮ້ອງຂຶ້ນວ່າ, “ຂໍນຳ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າເອີຍ! ພຣະອົງຈະຂ້າທຸກໆຄົນທີ່ຍັງເຫລືອຢູ່ໃນຊາດອິດສະຣາເອນບໍ?”

14ຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ມາເຖິງຂ້າພະເຈົ້າວ່າ,

15“ມະນຸດເອີຍ ປະຊາຊົນທີ່ອາໄສຢູ່ໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມກຳລັງເວົ້າເຖິງເຈົ້າ ແລະເຖິງພີ່ນ້ອງຊາວອິດສະຣາເອນທີ່ຕົກເປັນຊະເລີຍຢູ່ຕ່າງຖິ່ນ. ພວກເຂົາເວົ້າວ່າ, ‘ພວກທີ່ຕົກເປັນຊະເລີຍໃນຕ່າງຖິ່ນນັ້ນ ຢູ່ໄກຫຼາຍຈຶ່ງນະມັດສະການພຣະເຈົ້າຢາເວບໍ່ໄດ້. ພຣະອົງໄດ້ມອບດິນແດນນີ້ໃຫ້ພວກເຮົາເປັນກຳມະສິດ.’

16ບັດນີ້ ຈົ່ງບອກພີ່ນ້ອງຂອງພວກເຈົ້າຜູ້ຕົກເປັນຊະເລີຍໃນຕ່າງຖິ່ນວ່າ, ‘ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າກ່າວດັ່ງນີ້: ເຮົາເປັນຜູ້ສົ່ງພວກເຂົາໄປຢູ່ໃນທ່າມກາງຊົນຊາດທີ່ຫ່າງໄກ ແລະໄດ້ກະຈັດກະຈາຍພວກເຂົາໄປໃນປະເທດຕ່າງໆ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ ເຮົາຈະຢູ່ນຳພວກເຂົາຊົ່ວໄລຍະໜຶ່ງໃນດິນແດນບ່ອນທີ່ພວກເຂົາໄປຢູ່ນັ້ນ.’

17ສະນັ້ນ ຈົ່ງບອກພວກເຂົາວ່າ, ‘ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າກຳລັງກ່າວດັ່ງນີ້: ເຮົາຈະເຕົ້າໂຮມພວກເຂົາໃຫ້ອອກຈາກປະເທດຕ່າງໆ ທີ່ເຮົາໄດ້ກະຈັດກະຈາຍພວກເຂົາໄປນັ້ນ; ແລະເຮົາຈະມອບດິນແດນອິດສະຣາເອນຄືນໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ.’

18ເມື່ອພວກເຂົາກັບຄືນມາ ພວກເຂົາຈະກຳຈັດຮູບເຄົາຣົບອັນເປິເປື້ອນ ແລະໜ້າກຽດຊັງທັງໝົດທີ່ພວກເຂົາພົບເຫັນນັ້ນໃຫ້ສິ້ນໄປ.

19ເຮົາຈະໃຫ້ພວກເຂົາມີຄວາມຄິດແລະຈິດໃຈໃໝ່. ເຮົາຈະເອົາຈິດໃຈດື້ດ້ານທີ່ແຂງດັ່ງຫີນນັ້ນໜີໄປ ແລະຈະເອົາຈິດໃຈເປັນເນື້ອໜັງທີ່ເຊື່ອຟັງໃຫ້ພວກເຂົາ.

20ແລ້ວພວກເຂົາກໍຈະໄດ້ຮັກສາກົດບັນຍັດທັງຫລາຍຂອງເຮົາ ແລະເຊື່ອຟັງຂໍ້ຄຳສັ່ງທັງໝົດຂອງເຮົາຢ່າງສັດຊື່. ພວກເຂົາຈະເປັນປະຊາຊົນຂອງເຮົາແລະເຮົາຈະເປັນພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຂົາ.

21ແຕ່ເຮົາຈະລົງໂທດປະຊາຊົນຜູ້ມັກຂາບໄຫວ້ຮູບເຄົາຣົບຕ່າງໆ ອັນເປິເປື້ອນແລະໜ້າກຽດຊັງ. ເຮົາຈະລົງໂທດພວກເຂົາສຳລັບສິ່ງທີ່ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດ.” ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າກ່າວດັ່ງນີ້ແຫຼະ.

22ແລ້ວເຄຣຸບເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ເລີ່ມບິນຂຶ້ນໄປ ແລະລໍ້ທັງຫລາຍກໍໄປນຳດ້ວຍ. ສະຫງ່າຣາສີຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງຊາດອິດສະຣາເອນໄດ້ປົກຄຸມພວກເພິ່ນ.

23ແລ້ວສະຫງ່າຣາສີຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວກໍຈາກນະຄອນໄປ ແລະເຄື່ອນຍ້າຍໄປສູ່ພູເຂົາທາງທິດຕາເວັນອອກ.

24ໃນນິມິດນັ້ນ ພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຍົກຂ້າພະເຈົ້າຂຶ້ນ ແລະນຳຂ້າພະເຈົ້າກັບຄືນມາສູ່ບ່ອນທີ່ຕົກເປັນຊະເລີຍໃນຕ່າງຖິ່ນທີ່ບາບີໂລນ ແລ້ວນິມິດກໍຫາຍໄປ

25ແລະຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ບອກທຸກໆສິ່ງ ທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ສຳແດງຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້ານັ້ນ ສູ່ພວກທີ່ຕົກເປັນຊະເລີຍໃນຕ່າງຖິ່ນຟັງ.

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →