Ezekiel 47

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 46 Jump to: Chapter 48 →

1ຊາຍຜູ້ນັ້ນໄດ້ນຳຂ້າພະເຈົ້າກັບຄືນມາທີ່ປະຕູເຂົ້າພຣະວິຫານ. ມີນໍ້າໄຫລອອກມາຈາກລຸ່ມທາງປະຕູເຂົ້າໄປສູ່ທາງທິດຕາເວັນອອກ ສູ່ທິດທີ່ຢູ່ກົງກັບພຣະວິຫານ. ລຳນໍ້ານັ້ນໄດ້ໄຫລລົງຈາກເບື້ອງລຸ່ມຂອງພຣະວິຫານດ້ານໃຕ້ ແລະຜ່ານດ້ານໃຕ້ຂອງແທ່ນບູຊາໄປ.

2ແລ້ວຊາຍຄົນນັ້ນກໍໄດ້ນຳຂ້າພະເຈົ້າອອກຈາກບໍລິເວນພຣະວິຫານ ໂດຍທາງປະຕູດ້ານເໜືອ ແລະນຳຂ້າພະເຈົ້າອ້ອມໄປສູ່ປະຕູທີ່ຢູ່ກົງກັບທິດຕາເວັນອອກ. ມີຫ້ວຍນ້ອຍຫ້ວຍໜຶ່ງໄຫລອອກຈາກທີ່ດ້ານໃຕ້ຂອງປະຕູເຂົ້າ.

3ຊາຍຄົນນັ້ນໄດ້ໃຊ້ເຊືອກວັດແທກສາຍນໍ້າໄປທາງທິດຕາເວັນອອກ ຈຶ່ງເຫັນວ່າມີຢູ່ຫ້າຮ້ອຍແມັດ ແລະບອກໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຂ້າມຫ້ວຍນໍ້າໄປໃນທີ່ນັ້ນ. ນໍ້າເລິກພຽງແຕ່ຂໍ້ຕີນ.

4ແລ້ວເພິ່ນກໍໄດ້ແທກອີກຫ້າຮ້ອຍແມັດ ແລະນໍ້າກໍເລິກພຽງຫົວເຂົ່າ. ເພິ່ນແທກຫ້າຮ້ອຍແມັດລົງໄປອີກ ນໍ້າເລິກພຽງແອວ.

5ເພິ່ນໄດ້ແທກຕື່ມອີກຫ້າຮ້ອຍແມັດ ໃນທີ່ນັ້ນນໍ້າເລິກທີ່ສຸດ ຈົນຂ້າພະເຈົ້າລຸຍໄປບໍ່ໄດ້. ນໍ້າເລິກຫຼາຍທີ່ຈະຂ້າມໄປ ນອກຈາກລອຍເອົາເທົ່ານັ້ນ.

6ເພິ່ນໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ມະນຸດເອີຍ ຈົ່ງສັງເກດສິ່ງທັງໝົດນີ້ຢ່າງເອົາໃຈໃສ່.” ແລ້ວຊາຍຄົນນັ້ນກໍໄດ້ນຳຂ້າພະເຈົ້າກັບຄືນໄປທີ່ແຄມຫ້ວຍນໍ້າ,

7ແລະເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າໄປຮອດບ່ອນນັ້ນແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າກໍເຫັນວ່າທີ່ແຄມຫ້ວຍນໍ້າແຕ່ລະຟາກນັ້ນ ມີຕົ້ນໄມ້ຢ່າງຫລວງຫລາຍ.

8ເພິ່ນໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ນໍ້ານີ້ໄຫລຜ່ານດິນແດນໄປທາງທິດຕາເວັນອອກ ແລະໄຫລລົງໄປສູ່ຮ່ອມພູຈໍແດນແລະໄປສູ່ທະເລຕາຍ. ເມື່ອໄຫລລົງໄປໃນທະເລຕາຍ ນໍ້ານີ້ກໍເຮັດໃຫ້ນໍ້າເຄັມໃນທະເລກາຍເປັນນໍ້າຈືດ.

9ບ່ອນໃດທີ່ລຳນໍ້ານີ້ໄຫລໄປ ບ່ອນນັ້ນກໍຈະມີສັດແລະປາທຸກໆຊະນິດ. ລຳນໍ້ານີ້ຈະເຮັດໃຫ້ນໍ້າໃນທະເລຕາຍນັ້ນຈືດ ແລະເມື່ອມັນໄຫລໄປທີ່ໃດ ກໍຈະນຳຊີວິດໄປສູ່ທີ່ນັ້ນ.

10ຕັ້ງແຕ່ນໍ້າພຸເອນ-ເກດີໄປ ຈົນເຖິງນໍ້າພຸເອເນັກລາອີມ ຈະມີຊາວຫາປາຕາມແຄມຝັ່ງທະເລ ແລະພວກເຂົາຈະກາງມອງຂອງພວກເຂົາຕາກໄວ້ໃນທີ່ນັ້ນ. ທີ່ນັ້ນຈະມີປາຫລາຍຊະນິດ ດັ່ງທີ່ມີຢູ່ໃນທະເລເມດີແຕຣາເນ.

11ສ່ວນນໍ້າໃນບຶງ ແລະນໍ້າໃນໜອງຕາມແຄມຝັ່ງທະເລຈະບໍ່ຈືດ ແຕ່ຈະກາຍເປັນບໍ່ເກືອ.

12ແຕ່ລະຟາກຂອງລຳນໍ້ານັ້ນຈະມີຕົ້ນໄມ້ທຸກຊະນິດ ເກີດຂຶ້ນເພື່ອເປັນອາຫານ. ໃບຂອງຕົ້ນໄມ້ເຫຼົ່ານີ້ຈະບໍ່ຫ່ຽວແຫ້ງຈັກເທື່ອ ແລະຕົ້ນໄມ້ນັ້ນຈະບໍ່ຢຸດເກີດໝາກຈັກເທື່ອ. ຕົ້ນໄມ້ເຫຼົ່ານີ້ຈະໃຫ້ໝາກໄມ້ສົດແຕ່ລະເດືອນ ເພາະໄດ້ຮັບນໍ້າລໍ່ລ້ຽງ ທີ່ໄຫລມາຈາກພຣະວິຫານ. ຕົ້ນໄມ້ຕ່າງໆຈະໃຫ້ໝາກໄມ້ເປັນອາຫານ ແລະໃບຂອງມັນກໍຈະຖືກນຳມາເພື່ອໃຊ້ໃນການປິ່ນປົວຄົນ.”

13ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າກ່າວວ່າ, “ຕໍ່ໄປນີ້ແມ່ນອານາເຂດຂອງດິນແດນທີ່ຈະຕ້ອງແບ່ງປັນກັນໃນທ່າມກາງສິບສອງເຜົ່າ ລວມທັງເຜົ່າຂອງໂຢເຊັບ ທີ່ຈະຕ້ອງໄດ້ຮັບສອງສ່ວນ.

14ເຮົາໄດ້ສັນຍາຕໍ່ປູ່ຍ່າຕາຍາຍຂອງພວກເຈົ້າຢ່າງໜັກແໜ້ນວ່າ ເຮົາຈະໃຫ້ພວກເຂົາເປັນກຳມະສິດດິນແດນນີ້; ບັດນີ້ ຈົ່ງແບ່ງປັນໃນທ່າມກາງພວກເຈົ້າໃຫ້ເທົ່າກັນເຖີດ.

15ເຂດແດນທາງທິດເໜືອ ນັບໄປແຕ່ດ້ານຕາເວັນອອກຂອງທະເລເມດີແຕຣາເນ ຈົນເຖິງເມືອງເຮດໂລນ, ຊ່ອງແຄບຮາມັດເຖິງເຊດາດ,

16ເມືອງຕ່າງໆຂອງເບໂຣທາ ແລະຊິບຣາອິມ (ເມືອງເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຕັ້ງຢູ່ລະຫວ່າງເຂດແດນຂອງອານາຈັກດາມັສກັດ ແລະອານາຈັກຮາມັດ) ແລະເມືອງຕີໂກນ (ໄດ້ຕັ້ງຢູ່ຕາມຊາຍແດນຂອງອານາຈັກແຫ່ງຮາອູຣານ.)

17ສະນັ້ນ ເຂດແດນທາງທິດເໜືອ ຈຶ່ງນັບໄປຈາກດ້ານຕາເວັນອອກຂອງທະເລເມດີແຕຣາເນຈົນເຖິງເມືອງຮາຊາເອໂນນ ລວມທັງຊາຍແດນຂອງຂົງເຂດດາມັສກັດ ແລະຮາມັດໄປທາງທິດເໜືອ.

18ຊາຍແດນທາງທິດຕາເວັນອອກນັບແຕ່ດ້ານໃຕ້ ຈາກຈຸດລະຫວ່າງເຂດແດນດາມັສກັດ ແລະຮາອູຣານ ພ້ອມດ້ວຍແມ່ນໍ້າຈໍແດນລວມເປັນຊາຍແດນ ລະຫວ່າງດິນແດນອິດສະຣາເອນດ້ານຕາເວັນຕົກ ແລະເມືອງກີເລອາດດ້ານຕາເວັນອອກໄປເຖິງເມືອງຕາມາ ທີ່ທະເລຕາຍ.

19ຊາຍແດນດ້ານໃຕ້ ນັບຈາກທິດຕາເວັນອອກສ່ຽງໃຕ້ຂອງຕາມາ ເຖິງນໍ້າພຸກາເດັດເມຣີບາ ແມ່ນໄປທາງທິດຕາເວັນຕົກສ່ຽງເໜືອ ລຽບຕາມຊາຍແດນປະເທດເອຢິບຈົນເຖິງທະເລເມດີແຕຣາເນ.

20ຊາຍແດນທາງທິດຕາເວັນຕົກປະກອບດ້ວຍ ທະເລເມດີແຕຣາເນໄປສູ່ພາກເໜືອ ເຖິງຈຸດໜຶ່ງຢູ່ທາງຕາເວັນຕົກຂອງຊ່ອງແຄບຮາມັດ.

21ຈົ່ງແບ່ງປັນດິນແດນນີ້ໃນທ່າມກາງບັນດາເຜົ່າຂອງພວກເຈົ້າ;

22ມັນເປັນກຳມະສິດອັນຖາວອນຂອງພວກເຈົ້າ. ຊາວຕ່າງດ້າວທີ່ອາໄສຢູ່ທ່າມກາງພວກເຈົ້າ ແລະຜູ້ທີ່ມີລູກເກີດໃນທີ່ນີ້ ກໍມີສ່ວນໃນດິນແດນນີ້ຄືກັນເມື່ອເຈົ້າແບ່ງປັນດິນແດນ. ໃຫ້ຖືພວກເຂົາເປັນພົນລະເມືອງອິດສະຣາເອນຢ່າງເຕັມສ່ວນ ແລະໃຫ້ພວກເຂົາໃຊ້ສະຫລາກເອົາສ່ວນດິນແດນກັບເຜົ່າຕ່າງໆຂອງຊາດອິດສະຣາເອນ.

23ຊາວຕ່າງດ້າວແຕ່ລະຄົນທີ່ອາໄສຢູ່ນຳ ຈະໄດ້ຮັບສ່ວນແບ່ງຂອງຕົນກັບປະຊາຊົນໃນເຜົ່າທີ່ຕົນຢູ່ນຳນັ້ນ.” ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າກ່າວດັ່ງນີ້ແຫຼະ.

← Chapter 46 Jump to: Chapter 48 →