Ezekiel 44

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 43 Jump to: Chapter 45 →

1ຊາຍຄົນນັ້ນໄດ້ນຳຂ້າພະເຈົ້າໄປທີ່ປະຕູດ້ານນອກ ທາງທິດຕາເວັນອອກຂອງພື້ນທີ່ພຣະວິຫານ. ປະຕູນັ້ນຖືກອັດໄວ້

2ແລະພຣະເຈົ້າຢາເວກໍໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ປະຕູນີ້ຈະຖືກອັດໄວ້ຢ່າງນີ້ ແລະຈະບໍ່ຖືກໄຂອອກຈັກເທື່ອ. ບໍ່ມີມະນຸດຄົນໃດຈະໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ໃຊ້ປະຕູນີ້ ເພາະພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງຊາດອິດສະຣາເອນ ໄດ້ຜ່ານເຂົ້າໄປທາງປະຕູນີ້. ປະຕູນີ້ຈະຕ້ອງຖືກອັດໄວ້ໃຫ້ແຈບດີ.

3ແຕ່ເຈົ້າຊາຍທີ່ປົກຄອງອາດເຂົ້າໄປທາງປະຕູນີ້ໄດ້ ເພື່ອກິນອາຫານອັນສັກສິດຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າຢາເວ. ລາວຈະເຂົ້າ ແລະຈະອອກຜ່ານປະຕູນີ້ໄປສູ່ຫ້ອງໂຖງທີ່ສົ້ນສຸດ.”

4ແລ້ວຊາຍຄົນນັ້ນກໍນຳຂ້າພະເຈົ້າຜ່ານປະຕູດ້ານເໜືອ ເຂົ້າໄປສູ່ດ້ານໜ້າຂອງພຣະວິຫານ. ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຫລຽວເບິ່ງ ຈຶ່ງເຫັນວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວເຕັມໄປດ້ວຍສະຫງ່າຣາສີຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໝູບໜ້າລົງກັບພື້ນດິນ

5ແລະພຣະເຈົ້າຢາເວກໍໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ມະນຸດເອີຍ ຈົ່ງເອົາໃຈໃສ່ກັບທຸກສິ່ງທີ່ເຈົ້າໄດ້ເຫັນແລະໄດ້ຍິນ. ເຮົາກຳລັງຈະບອກເຈົ້າໃຫ້ຮູ້ຂໍ້ບັງຄັບກັບກົດລະບຽບທັງໝົດຂອງພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ. ຈົ່ງຈົດຈຳໃຫ້ດີວ່າ ຄົນຢ່າງໃດທີ່ຄວນໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ເຂົ້າ ແລະອອກໄປຈາກພຣະວິຫານໄດ້ ແລະຄົນຢ່າງໃດທີ່ບໍ່ຄວນໄດ້ຮັບອະນຸຍາດ.

6ຈົ່ງບອກປະຊາຊົນອິດສະຣາເອນຄືຄົນກະບົດເຫຼົ່ານັ້ນວ່າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າຈະບໍ່ໂຍະຍານອີກຕໍ່ໄປສຳລັບສິ່ງທີ່ໜ້າກຽດຊັງທີ່ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດນັ້ນ.

7ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະວິຫານຂອງເຮົາເປັນມົນທິນ ໂດຍຍອມໃຫ້ຊາວຕ່າງດ້າວຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບພິທີຕັດຄືປະຊາຊົນທີ່ບໍ່ເຊື່ອຟັງເຮົານັ້ນ ເຂົ້າໄປໃນພຣະວິຫານເມື່ອພວກເຂົາກຳລັງຖວາຍໄຂມັນ ແລະເລືອດໃຫ້ແກ່ເຮົາ. ສະນັ້ນ ປະຊາຊົນຂອງເຮົາຈຶ່ງໄດ້ຝ່າຝືນພັນທະສັນຍາຂອງເຮົາ ໂດຍໄດ້ເຮັດສິ່ງທີ່ໜ້າກຽດຊັງທັງໝົດເຫຼົ່ານັ້ນ.

8ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຮັບຜິດຊອບພິທີອັນສັກສິດຢູ່ໃນວິຫານຂອງເຮົາ; ແຕ່ກັບໄດ້ມອບໃຫ້ຊາວຕ່າງຊາດເປັນຜູ້ຮັບຜິດຊອບ.

9ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າປະກາດວ່າ ບໍ່ມີຄົນຕ່າງຊາດທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບພິທີຕັດຜູ້ໜຶ່ງຜູ້ໃດ ຄືຜູ້ທີ່ບໍ່ເຊື່ອຟັງເຮົາຈະໄດ້ເຂົ້າໄປໃນພຣະວິຫານຂອງເຮົາ ແມ່ນແຕ່ຊາວຕ່າງຊາດທີ່ອາໄສຢູ່ທ່າມກາງປະຊາຊົນອິດສະຣາເອນກໍຕາມ ພວກເຂົາຈະເຂົ້າໄປບໍ່ໄດ້ເດັດຂາດ.”

10“ແຕ່ເຮົາຈະລົງໂທດຊາວເລວີເຫຼົ່ານັ້ນ ຄືຜູ້ຮ່ວມກັບຊາວອິດສະຣາເອນຄົນອື່ນໆ ປະຖິ້ມເຮົາແລະໄປຂາບໄຫວ້ບັນດາຮູບເຄົາຣົບ.

11ພວກເຂົາຈະຮັບໃຊ້ເຮົາຢູ່ໃນພຣະວິຫານໄດ້ ໂດຍຮັບຜິດຊອບເຝົ້າຍາມປະຕູ ແລະໂດຍເຮັດວຽກຢ່າງອື່ນໃນພຣະວິຫານ. ພວກເຂົາຈະຂ້າສັດທີ່ປະຊາຊົນຖວາຍເປັນເຄື່ອງເຜົາບູຊາ ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ ແລະມີໜ້າທີ່ຮັບໃຊ້ປະຊາຊົນ.

12ແຕ່ຍ້ອນພວກເຂົາໄດ້ພາປະຊາຊົນອິດສະຣາເອນຂາບໄຫວ້ບັນດາຮູບເຄົາຣົບ ແລະທັງນຳປະຊາຊົນໄປເຮັດບາບໂດຍວິທີນີ້; ສະນັ້ນ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າຈຶ່ງສາບານຢ່າງໜັກແໜ້ນວ່າ ພວກເຂົາຕ້ອງຖືກລົງໂທດ.

13ພວກເຂົາຈະບໍ່ໄດ້ເປັນປະໂຣຫິດຮັບໃຊ້ເຮົາ ຫລືເຂົ້າໄປໃກ້ສິ່ງໃດໆທີ່ສັກສິດສຳລັບເຮົາ ຫລືເຂົ້າໄປໃນບ່ອນສັກສິດທີ່ສຸດ. ນີ້ແຫລະ ຄືໂທດທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຮັບ ເພາະສິ່ງອັນໜ້າກຽດຊັງທີ່ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດນັ້ນ.

14ເຮົາໄດ້ມອບວຽກອັນຕໍ່າທີ່ສຸດໃນພຣະວິຫານໃຫ້ພວກເຂົາເຮັດ.”

15“ແຕ່ພວກປະໂຣຫິດຊາວເລວີຜູ້ທີ່ສືບເຊື້ອສາຍຈາກຊາດົກ ໄດ້ສືບຕໍ່ຮັບໃຊ້ເຮົາໃນພຣະວິຫານຢ່າງສັດຊື່ ໃນເມື່ອປະຊາຊົນອື່ນໆໄດ້ຫັນໜ້າໜີໄປຈາກເຮົາ. ສະນັ້ນ ຕໍ່ໄປນີ້ແມ່ນພວກເຂົາເທົ່ານັ້ນ ທີ່ຈະໄດ້ເຂົ້າມາຊ້ອງໜ້າເຮົາ ເພື່ອຖວາຍໄຂມັນ ແລະເລືອດເປັນເຄື່ອງບູຊາ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າກ່າວດັ່ງນີ້ແຫຼະ.

16ແມ່ນພວກເຂົາເທົ່ານັ້ນ ທີ່ຈະໄດ້ເຂົ້າໄປໃນພຣະວິຫານຂອງເຮົາ, ຮັບໃຊ້ທີ່ແທ່ນບູຊາຂອງເຮົາ ແລະນຳພາການນະມັດສະການໃນພຣະວິຫານ.

17ເມື່ອພວກເຂົາເຂົ້າປະຕູໄປທີ່ເດີ່ນດ້ານໃນຂອງພຣະວິຫານ ພວກເຂົາຕ້ອງນຸ່ງເຄື່ອງຜ້າປ່ານຢ່າງດີ. ຢ່າໃຫ້ພວກເຂົານຸ່ງເຄື່ອງໃດໆທີ່ເຮັດດ້ວຍຂົນແກະ ເວລາພວກເຂົາເຂົ້າມາປະຈຳໜ້າທີ່ຢູ່ໃນເດີ່ນດ້ານໃນ ຫລືຢູ່ໃນພຣະວິຫານ.

18ເພື່ອເຫື່ອຂອງພວກເຂົາຈະບໍ່ໄຫລອອກ ໃຫ້ພວກເຂົາໃສ່ຜ້າຄຽນຫົວ ແລະນຸ່ງສົ້ງທີ່ເຮັດດ້ວຍຜ້າປ່ານ ແຕ່ບໍ່ໃຫ້ໃສ່ສາຍແອວ.

19ກ່ອນພວກເຂົາຈະໄປທີ່ເດີ່ນດ້ານນອກ ບ່ອນທີ່ປະຊາຊົນປະຊຸມກັນຢູ່ນັ້ນ ພວກເຂົາຕ້ອງແກ້ເຄື່ອງປະຈຳໜ້າທີ່ໃນພຣະວິຫານອອກໄວ້ໃນຫ້ອງສັກສິດ. ໃຫ້ພວກເຂົານຸ່ງເຄື່ອງຢ່າງອື່ນ ເພື່ອປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ປະຊາຊົນໄດ້ຮັບອັນຕະລາຍ ຍ້ອນເຄື່ອງນຸ່ງອັນສັກສິດ.

20ບັນດາປະໂຣຫິດຕ້ອງບໍ່ແຖຫົວ ຫລືປ່ອຍຜົມຕົນໃຫ້ຍາວ. ພວກເຂົາຕ້ອງຮັກສາຜົມໄວ້ໃຫ້ຍາວພໍດີພໍງາມ.

21ບັນດາປະໂຣຫິດບໍ່ຕ້ອງດື່ມເຫຼົ້າອະງຸ່ນຊະນິດໃດໆ ກ່ອນເຂົ້າໄປທີ່ເດີ່ນດ້ານໃນ.

22ປະໂຣຫິດຈະແຕ່ງງານກັບແມ່ຮ້າງບໍ່ໄດ້; ລາວຈະຕ້ອງແຕ່ງງານກັບຍິງສາວອິດສະຣາເອນຜູ້ບໍຣິສຸດເທົ່ານັ້ນ ຫລືແຕ່ງງານກັບເມຍໝ້າຍຂອງປະໂຣຫິດຄົນອື່ນ.

23ບັນດາປະໂຣຫິດຕ້ອງສອນປະຊາຊົນຂອງເຮົາໃຫ້ຮູ້ວ່າ ສິ່ງໃດບໍຣິສຸດ ແລະສິ່ງໃດບໍ່ບໍຣິສຸດ ແລະສິ່ງທີ່ເປັນມົນທິນກັບສິ່ງທີ່ບໍ່ເປັນມົນທິນ.

24ເມື່ອມີການຖົກຖຽງກັນເກີດຂຶ້ນ ບັນດາປະໂຣຫິດຕ້ອງຕັດສິນຄະດີນັ້ນຕາມກົດບັນຍັດຕ່າງໆຂອງເຮົາ. ພວກເຂົາຕ້ອງຮັກສາເທດສະການຕ່າງໆທາງສາສະໜາ ຕາມກົດແລະຂໍ້ລະບຽບຕ່າງໆຂອງເຮົາ ແລະທັງໃຫ້ພວກເຂົາຮັກສາວັນຊະບາໂຕເປັນວັນບໍຣິສຸດອີກດ້ວຍ.

25ປະໂຣຫິດຈະຕ້ອງບໍ່ເປັນມົນທິນຍ້ອນແຕະຕ້ອງຊາກສົບ ນອກຈາກວ່າຜູ້ຕາຍນັ້ນຈະເປັນພໍ່ແມ່, ລູກຫລືອ້າຍນ້ອງ ຫລືເອື້ອຍນ້ອງທີ່ຍັງບໍ່ທັນໄດ້ແຕ່ງງານເທື່ອ.

26ຫລັງຈາກຊຳລະຕົນໃຫ້ໝົດມົນທິນແລ້ວ ລາວຕ້ອງລໍຖ້າຈົນເຖິງເຈັດວັນສາກ່ອນ

27ແລ້ວຈຶ່ງສາມາດເຂົ້າໄປທີ່ເດີ່ນດ້ານໃນຂອງພຣະວິຫານໄດ້ ແລະຖວາຍເຄື່ອງບູຊາສຳລັບພິທີຊຳລະຕົນເອງ ເພື່ອວ່າລາວຈະຮັບໃຊ້ຢູ່ໃນພຣະວິຫານອີກຕໍ່ໄປ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າກ່າວດັ່ງນີ້ແຫຼະ.

28ການເປັນປະໂຣຫິດຂອງພວກເຂົານັ້ນແມ່ນສ່ວນແບ່ງ ຊຶ່ງເຮົາໄດ້ມອບໃຫ້ປະຊາຊົນອິດສະຣາເອນສືບຕໍ່ກັນໄປຕະຫລອດທຸກເຊັ່ນຄົນ. ພວກເຂົາຈະບໍ່ມີຊັບສົມບັດໃດໆໃນຊາດອິດສະຣາເອນ; ເພາະເຮົາຈະເປັນທຸກສິ່ງທີ່ພວກເຂົາຈຳເປັນ.

29ເຄື່ອງຖວາຍພືດຜົນເປັນເມັດ, ເຄື່ອງຖວາຍເພື່ອລຶບລ້າງບາບ ແລະເຄື່ອງຖວາຍເພື່ອຊົດໃຊ້ແທນຄືນຈະເປັນອາຫານຂອງພວກປະໂຣຫິດ ແລະໃຫ້ພວກເຂົາຮັບເອົາທຸກໆສິ່ງໃນຊາດອິດສະຣາເອນ ທີ່ໄດ້ແຍກໄວ້ຕ່າງຫາກສຳລັບເຮົາ.

30ພວກປະໂຣຫິດຈະໄດ້ຮັບພືດຜົນດີທີ່ສຸດໃນລະດູເກັບກ່ຽວຄັ້ງທຳອິດ ແລະສິ່ງອື່ນໆທຸກຢ່າງທີ່ໄດ້ຖວາຍແກ່ເຮົາ. ທຸກເທື່ອທີ່ປະຊາຊົນເຮັດເຂົ້າຈີ່ ພວກເຂົາຕ້ອງເອົາເຂົ້າຈີ່ກ້ອນທຳອິດໃຫ້ປະໂຣຫິດເປັນເຄື່ອງຖວາຍ ແລະພຣະພອນຂອງເຮົາກໍຈະດຳລົງຢູ່ໃນຄອບຄົວຂອງພວກເຂົາເຈົ້າ.

31ພວກປະໂຣຫິດບໍ່ຕ້ອງກິນນົກ ຫລືສັດໃດໆທີ່ຕາຍເອງ ຫລືຖືກສັດອື່ນກັດຕາຍ.”

← Chapter 43 Jump to: Chapter 45 →