Ezekiel 33

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 32 Jump to: Chapter 34 →

1ຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ມາເຖິງຂ້າພະເຈົ້າກ່າວວ່າ,

2“ມະນຸດເອີຍ ຈົ່ງບອກປະຊາຊົນສິ່ງທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນ ເມື່ອເຮົານຳສົງຄາມມາສູ່ປະເທດໜຶ່ງ. ປະຊາຊົນໃນປະເທດນັ້ນກໍແຕ່ງຕັ້ງຄົນໜຶ່ງໃນພວກເຂົາໃຫ້ເປັນຄົນເຝົ້າຍາມ.

3ເມື່ອຄົນເຝົ້າຍາມເຫັນສັດຕູມາໃກ້ ລາວຈະເປົ່າແກປຸກເຕືອນທຸກໆຄົນ.

4ຖ້າຄົນໜຶ່ງໄດ້ຍິນສຽງແກ ແຕ່ບໍ່ເອົາໃຈໃສ່ຕໍ່ສຽງປຸກເຕືອນ ສັດຕູກໍຈະມາຂ້າຄົນນັ້ນເສຍ ແລ້ວລາວກໍຈະຖືກປະນາມເພາະການຕາຍນັ້ນ.

5ຄວາມຜິດເປັນຂອງຜູ້ທີ່ຕາຍນັ້ນເອງ ເພາະລາວບໍ່ໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ຕໍ່ສຽງປຸກເຕືອນ. ຖ້າເອົາໃຈໃສ່ລາວກໍຈະປົບໜີໄປໄດ້.

6ແຕ່ຖ້າຄົນເຝົ້າຍາມເຫັນສັດຕູກຳລັງມາ ແລະບໍ່ເປົ່າແກປຸກເຕືອນ ສັດຕູກໍຈະມາຂ້າຄົນບາບທັງຫລາຍຖິ້ມ; ແລ້ວເຮົາກໍຈະຖືວ່າ ການຕາຍນັ້ນເປັນຄວາມຜິດຂອງຜູ້ເຝົ້າຍາມ.

7ບັດນີ້ມະນຸດເອີຍ ເຮົາແຕ່ງຕັ້ງເຈົ້າໃຫ້ເປັນຜູ້ເຝົ້າຍາມຊົນຊາດອິດສະຣາເອນ. ເຈົ້າຕ້ອງນຳຄຳຕັກເຕືອນທີ່ເຮົາໄດ້ມອບໃຫ້ເຈົ້ານັ້ນໄປບອກພວກເຂົາ.

8ຖ້າເຮົາປະກາດວ່າຄົນຊົ່ວຜູ້ໜຶ່ງກຳລັງຈະຕາຍ ແຕ່ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຕັກເຕືອນລາວໃຫ້ປ່ຽນທິດທາງເພື່ອຊ່ວຍຊີວິດຂອງຕົນໄວ້; ແລ້ວລາວກໍຈະຕາຍເສຍທັງໆທີ່ຍັງເປັນຄົນບາບຢູ່; ເຮົາຈະຖືວ່າການຕາຍຂອງຄົນນັ້ນ ເປັນຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງເຈົ້າ.

9ຖ້າເຈົ້າຕັກເຕືອນຄົນຊົ່ວຜູ້ໜຶ່ງ ແລະລາວບໍ່ເຊົາເຮັດບາບ ລາວກໍຈະຕາຍທັງໆທີ່ລາວຍັງເປັນຄົນບາບຢູ່, ແຕ່ເຈົ້າເອງຈະລອດຊີວິດ.”

10“ມະນຸດເອີຍ ຈົ່ງກ່າວຢໍ້າສິ່ງທີ່ຊາວອິດສະຣາເອນກຳລັງເວົ້າ, ‘ຜົນບາບກຳແລະການກະທຳຜິດຂອງພວກເຮົາກໍຢູ່ເທິງພວກເຮົາ. ພວກເຮົາກຳລັງເສື່ອມເສຍໄປ. ເຮັດແນວໃດພວກເຮົາຈຶ່ງຈະມີຊີວິດຢູ່ໄດ້?’

11ຈົ່ງບອກເຂົາວ່າ, ‘ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າກ່າວວ່າ ເຮົາມີຊີວິດຢູ່ຢ່າງແນ່ແທ້ ເຮົາຈະບໍ່ດີໃຈເມື່ອເຫັນຄົນບາບຜູ້ໜຶ່ງຕາຍໄປ. ເຮົາຈະດີໃຈຫລາຍກວ່າເມື່ອເຫັນລາວເຊົາເຮັດບາບແລະມີຊີວິດຢູ່. ຊາດອິດສະຣາເອນເອີຍ ຈົ່ງເຊົາເຮັດການຊົ່ວຮ້າຍທີ່ພວກເຈົ້າກຳລັງເຮັດຢູ່ນັ້ນສາ. ເປັນຫຍັງພວກເຈົ້າຈຶ່ງຢາກຕາຍ?’

12ບັດນີ້ມະນຸດເອີຍ ຈົ່ງບອກຊາວອິດສະຣາເອນວ່າ, ‘ເມື່ອຄົນດີຜູ້ໜຶ່ງເຮັດບາບ ການດີທີ່ລາວໄດ້ເຮັດມານັ້ນຈະບໍ່ຊ່ວຍລາວເລີຍ. ຖ້າຄົນຊົ່ວຜູ້ໜຶ່ງເຊົາເຮັດຊົ່ວ ລາວຈະບໍ່ໄດ້ຖືກລົງໂທດ; ຖ້າຄົນດີຜູ້ໜຶ່ງເລີ່ມເຮັດບາບ ຊີວິດຂອງລາວຈະບໍ່ຖືກຍົກເວັ້ນ.’

13ເຮົາອາດສັນຍາວ່າຈະໃຫ້ຊີວິດແກ່ຄົນດີຜູ້ໜຶ່ງ; ແຕ່ຖ້າລາວເລີ່ມຄິດວ່າ ການກະທຳດີຂອງລາວທີ່ຜ່ານມານັ້ນພຽງພໍແລ້ວ ແລະເລີ່ມເຮັດບາບ ເຮົາຈະບໍ່ລະນຶກເຖິງການດີໃດໆທີ່ລາວໄດ້ເຮັດມານັ້ນ. ລາວຈະຕ້ອງຕາຍເພາະການບາບຂອງລາວ.

14ເຮົາອາດຈະຕັກເຕືອນຄົນຊົ່ວຜູ້ໜຶ່ງວ່າລາວຈະຕ້ອງຕາຍ; ແຕ່ຖ້າລາວເຊົາເຮັດບາບແລະເຮັດໃນສິ່ງທີ່ຖືກຕ້ອງແລະດີງາມ

15ຖ້າລາວຄືນຂອງຈຳນຳໃຫ້ແກ່ລູກໜີ້ ຫລືສົ່ງຂອງທີ່ຕົນໄດ້ລັກມານັ້ນ; ຖ້າລາວເຊົາເຮັດບາບແລະປະພຶດຕາມກົດບັນຍັດທັງຫລາຍທີ່ໃຫ້ຊີວິດ ລາວກໍຈະບໍ່ຕາຍ ແຕ່ຈະມີຊີວິດ.

16ເຮົາຈະອະໄພການບາບທີ່ລາວໄດ້ເຮັດນັ້ນ ແລະລາວຈະມີຊີວິດ ເພາະລາວໄດ້ເຮັດສິ່ງທີ່ຖືກຕ້ອງແລະດີງາມ.

17ແລ້ວປະຊາຊົນຂອງພວກເຈົ້າກໍເວົ້າວ່າ, ‘ທາງຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້ານັ້ນບໍ່ຖືກຕ້ອງ’ ແຕ່ແມ່ນຄວາມປະພືດຂອງພວກເຂົານັ້ນແຫຼະທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງ.

18ເມື່ອຄົນຊອບທຳຜູ້ໜຶ່ງເຊົາເຮັດດີແລະເລີ່ມເຮັດຊົ່ວ ລາວກໍຈະຕາຍສຳລັບການນັ້ນ.

19ເມື່ອຄົນຊົ່ວຜູ້ໜຶ່ງເຊົາເຮັດຊົ່ວ ແລະເຮັດສິ່ງທີ່ຖືກຕ້ອງດີງາມ ລາວກໍໄດ້ຊ່ວຍຊີວິດລາວ.

20ພວກເຈົ້າເວົ້າວ່າ, ‘ທາງຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້ານັ້ນບໍ່ຖືກຕ້ອງ’ ແຕ່ຊາດອິດສະຣາເອນເອີຍ ເຮົາຈະຕັດສິນພວກເຈົ້າຕາມທີ່ພວກເຈົ້າກະທຳ.”

21ໃນວັນທີຫ້າຂອງເດືອນທີສິບ ອັນກົງກັບປີທີສິບສອງ ແຫ່ງການເປັນຊະເລີຍໃນຕ່າງຖິ່ນຂອງພວກເຮົານັ້ນ ມີຊາຍຄົນໜຶ່ງໄດ້ປົບໜີຈາກນະຄອນເຢຣູຊາເລັມມາບອກຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມແຕກແລ້ວ.”

22ໃນຕອນຄໍ່າກ່ອນຊາຍຄົນນັ້ນມາເຖິງ ຂ້າພະເຈົ້າຕົກຢູ່ພາຍໃຕ້ອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ. ເມື່ອຊາຍຄົນນັ້ນມາຮອດໃນຕອນເຊົ້າ ພຣະອົງຈຶ່ງໄດ້ໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າມີຣິດປາກເວົ້າໄດ້ອີກ.

23ແລ້ວຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ມາເຖິງຂ້າພະເຈົ້າກ່າວວ່າ,

24“ມະນຸດເອີຍ ປະຊາຊົນທີ່ກຳລັງອາໄສຢູ່ໃນບັນດາເມືອງຮົກຮ້າງເພພັງ ຂອງດິນແດນອິດສະຣາເອນກຳລັງເວົ້າວ່າ, ‘ອັບຣາຮາມພຽງຄົນດຽວ ກໍຍັງໄດ້ຮັບດິນແດນ. ພວກເຮົາມີຕັ້ງຫລວງຫລາຍ ສະນັ້ນ ແນ່ນອນດິນແດນຈຶ່ງເປັນຂອງພວກເຮົາ.’

25ຈົ່ງບອກພວກເຂົາເຖິງສິ່ງທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າກ່າວວ່າ: ‘ພວກເຈົ້າກິນຊີ້ນທີ່ຍັງມີເລືອດຢູ່. ພວກເຈົ້າຂາບໄຫວ້ບັນດາຮູບເຄົາຣົບ. ພວກເຈົ້າຂ້າຄົນ. ແມ່ນຫຍັງທີ່ເຮັດໃຫ້ພວກເຈົ້າຄິດວ່າ ດິນແດນນັ້ນເປັນຂອງພວກເຈົ້າ?

26ພວກເຈົ້າເພິ່ງດາບຂອງຕົນ. ການກະທຳຂອງພວກເຈົ້າເປັນທີ່ໜ້າກຽດຊັງ. ທຸກຄົນຫລີ້ນຊູ້ສູ່ຜົວເມຍເຂົາ. ແມ່ນຫຍັງເຮັດໃຫ້ພວກເຈົ້າຄິດວ່າ ດິນແດນເປັນຂອງພວກເຈົ້າ?’

27ຈົ່ງບອກພວກເຂົາວ່າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າກ່າວວ່າ, ‘ເຮົາເປັນພຣະເຈົ້າອົງຊົງຊີວິດຢູ່ຢ່າງແນ່ແທ້ ປະຊາຊົນທີ່ກຳລັງອາໄສຢູ່ໃນເມືອງທີ່ຮົກຮ້າງເພພັງຈະຖືກຂ້າ. ພວກທີ່ຢູ່ນອກເມືອງຈະຖືກສັດປ່າກິນ. ພວກທີ່ລີ້ຢູ່ຕາມພູແລະໃນຖໍ້າ ຈະຕາຍຍ້ອນການເຈັບໄຂ້ໄດ້ປ່ວຍ.

28ເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ປະເທດຮົກຮ້າງຫວ່າງເປົ່າ ແລະອຳນາດທີ່ພວກເຂົາແສນພູມໃຈນັ້ນກໍຈະໝົດສິ້ນໄປ. ພູທັງຫລາຍຂອງຊາດອິດສະຣາເອນຈະເປັນປ່າຮົກ ຈົນບໍ່ມີຜູ້ໃດກ້າທ່ອງທ່ຽວຜ່ານໄປ.

29ແລ້ວພວກເຂົາກໍຈະຮູ້ວ່າເຮົາແມ່ນພຣະເຈົ້າຢາເວ ເມື່ອເຮົາລົງໂທດປະຊາຊົນຍ້ອນການບາບຂອງພວກເຂົາ ແລະເຮັດໃຫ້ປະເທດຮົກຮ້າງຫວ່າງເປົ່າ.”’

30“ມະນຸດເອີຍ ປະຊາຊົນຂອງເຈົ້າກຳລັງເວົ້າເຖິງເຈົ້າ ເມື່ອພວກເຂົາມາພົບກັນຕາມກຳແພງເມືອງ ຫລືທີ່ປະຕູເຮືອນຂອງພວກເຂົາ. ພວກເຂົາເວົ້າຕໍ່ກັນແລະກັນວ່າ, ‘ຈົ່ງໄປຟັງຖ້ອຍຄຳທີ່ມາຈາກພຣະເຈົ້າຢາເວດຽວນີ້ເຖີດ.’

31ສະນັ້ນ ປະຊາຊົນຂອງເຮົາຈຶ່ງຫລັ່ງໄຫລກັນມາຟັງສິ່ງທີ່ເຈົ້າຕ້ອງກ່າວ, ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເຮັດຕາມ. ພວກເຂົາຖືຄຳເວົ້າຂອງເຈົ້ານັ້ນເປັນດັ່ງບົດເພງງ່າຍໆ ແລະພວກເຂົາຍັງສືບຕໍ່ໂລບມາກໂລພາ.

32ສຳລັບພວກເຂົາແລ້ວ ເຈົ້ານັ້ນເປັນດັ່ງນັກຮ້ອງແລະນັກດົນຕຼີ ທີ່ຮ້ອງເພງຮັກ ຫລືດີດພິນ. ພວກເຂົາຟັງຄຳເວົ້າຂອງເຈົ້າທຸກຄຳ; ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດຕາມແມ່ນແຕ່ຄຳດຽວ.

33ແຕ່ເມື່ອທຸກຖ້ອຍຄຳຂອງເຈົ້າກາຍເປັນຈິງ ຄືມັນຈະກາຍເປັນຈິງແທ້ ແລ້ວພວກເຂົາກໍຈະຮູ້ວ່າມີຜູ້ທຳນວາຍຜູ້ໜຶ່ງຢູ່ໃນທ່າມກາງພວກເຂົາ.”

← Chapter 32 Jump to: Chapter 34 →