Ezekiel 29

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 28 Jump to: Chapter 30 →

1ໃນວັນທີສິບສອງຂອງເດືອນທີສິບ ອັນກົງກັບປີທີສິບ ແຫ່ງການເປັນຊະເລີຍໃນຕ່າງຖິ່ນຂອງພວກເຮົານັ້ນ ຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ມາເຖິງຂ້າພະເຈົ້າກ່າວວ່າ,

2“ມະນຸດເອີຍ ຈົ່ງປະນາມກະສັດເອຢິບ. ຈົ່ງບອກວ່າ ລາວເອງແລະປະເທດຂອງລາວຈະຖືກລົງໂທດຢ່າງໃດ.

3ຈົ່ງບອກວ່າ ຕໍ່ໄປນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າກ່າວແກ່ກະສັດແຫ່ງເອຢິບວ່າ, ‘ເຮົາເປັນສັດຕູຂອງເຈົ້າ, ເຈົ້າເປັນແຂ້ຕົວຮ້າຍກາດທີ່ກຳລັງນອນຢູ່ໃນນໍ້າ. ເຈົ້າກ່າວວ່ານໍ້ານິນເປັນຂອງເຈົ້າແລະເຈົ້າສ້າງມັນຂຶ້ນມາ.

4ເຮົາກຳລັງຈະເອົາເບັດເກາະຄາງຂອງເຈົ້າ ແລະເຮັດໃຫ້ປາໃນແມ່ນໍ້ານັ້ນຕິດຕົວຂອງເຈົ້າ.

5ເຮົາຈະລາກເຈົ້າພ້ອມກັບປາທັງໝົດຂຶ້ນໄປທີ່ຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານ. ຮ່າງຂອງເຈົ້າຈະຕົກລົງກັບພື້ນດິນແລະຖືກປະໄວ້ໂດຍບໍ່ມີຜູ້ໃດຝັງ. ເຮົາຈະເອົາຮ່າງນັ້ນໃຫ້ຝູງນົກແລະຝູງສັດປ່າກິນເປັນອາຫານ.

6ແລ້ວປະຊາຊົນເອຢິບທັງໝົດກໍຈະຮູ້ວ່າ ເຮົາແມ່ນພຣະເຈົ້າຢາເວ. ຊາວອິດສະຣາເອນເພິ່ງພາອາໄສເຈົ້າຄືຊາວເອຢິບ ເພື່ອໃຫ້ການສະໜັບສະໜູນ, ແຕ່ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ດີໄປກວ່າໄມ້ຄ້ອນເທົ້າອັນໜຶ່ງ.

7ເມື່ອພວກເຂົາມາອາໄສເຈົ້າ, ເຈົ້າກໍຫັກບ່າໄຫລ່ ແລະແທງຂີ້ແຮ້ພວກເຂົາ ແລະເຮັດໃຫ້ຫລັງຂອງພວກເຂົາກົ່ງລົງ.

8ເພາະສະນັ້ນ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ເຈົ້າວ່າ ເຮົາຈະສົ່ງຄົນຖືດາບມາໂຈມຕີເຈົ້າ ແລະພວກເຂົາຈະຂ້າປະຊາຊົນແລະຝູງສັດຂອງເຈົ້າ.

9ປະເທດເອຢິບຈະກາຍເປັນທີ່ຮົກຮ້າງຫວ່າງເປົ່າ. ແລ້ວເຈົ້າກໍຈະຮູ້ວ່າເຮົາແມ່ນພຣະເຈົ້າຢາເວ. ຍ້ອນເຈົ້າໄດ້ກ່າວວ່ານໍ້ານິນເປັນຂອງເຈົ້າແລະເຈົ້າໄດ້ສ້າງມັນຂຶ້ນມາ

10ເຮົາຈຶ່ງເປັນສັດຕູຂອງເຈົ້າແລະເປັນສັດຕູແມ່ນໍ້ານິນຂອງເຈົ້າດ້ວຍ. ເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ປະເທດເອຢິບທັງໝົດເປັນທີ່ຮົກຮ້າງຫວ່າງເປົ່າ ຄືຕັ້ງແຕ່ເມືອງມິກໂດນທາງທິດເໜືອ ເຖິງເມືອງອາຊວານທາງທິດໃຕ້ ຈົນໄປຮອດຊາຍແດນຂອງເອທີໂອເປຍ.

11ບໍ່ມີຄົນຫລືສັດໃດໆເລີຍຈະຍ່າງຜ່ານເຂດນັ້ນ. ຕະຫລອດສີ່ສິບປີຈະບໍ່ມີຫຍັງອາໄສຢູ່ໃນທີ່ນັ້ນ.

12ເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ເອຢິບເປັນປະເທດທີ່ຮ້າງເປົ່າທີ່ສຸດຢູ່ໃນໂລກ. ຕະຫລອດສີ່ສິບປີເມືອງຕ່າງໆຂອງເອຢິບຈະຖືກປະປ່ອຍໃຫ້ຮົກຮ້າງເພພັງຄືເພພັງຫລາຍທີ່ສຸດກວ່າເມືອງອື່ນໆ. ເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ຊາວເອຢິບເປັນອົບພະຍົບ. ພວກເຂົາຈະໜີໄປຢູ່ທຸກໆປະເທດ ແລະອາໄສຢູ່ທ່າມກາງປະຊາຊົນຊາດອື່ນໆ.’

13ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າກ່າວວ່າ, ‘ຫລັງຈາກສີ່ສິບປີແລ້ວ ເຮົາຈະນຳຊາວເອຢິບກັບຄືນມາຈາກຊົນຊາດຕ່າງໆທີ່ເຮົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາກະຈັດກະຈາຍໄປນັ້ນ

14ແລະເຮົາຈະອະນຸຍາດໃຫ້ພວກເຂົາອາໄສຢູ່ໃນພາກໃຕ້ຂອງປະເທດເອຢິບ ຄືເມືອງດັ້ງເດີມຂອງພວກເຂົາ. ໃນທີ່ນັ້ນ ພວກເຂົາຈະເປັນອານາຈັກທີ່ອ່ອນແຮງຫລາຍ

15ຄືອ່ອນແອທີ່ສຸດໃນບັນດາອານາຈັກທັງໝົດ ແລະພວກເຂົາຈະບໍ່ໄດ້ປົກຄອງຊົນຊາດອື່ນອີກຕໍ່ໄປ. ເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາມີຄວາມສຳຄັນໜ້ອຍທີ່ສຸດ ຈົນບໍ່ສາມາດຊັກຈູງຊາດໃດໃຫ້ເຮັດຕາມຄວາມປະສົງຂອງຕົນໄດ້.

16ຊາດອິດສະຣາເອນຈະບໍ່ຂຶ້ນຕໍ່ພວກເຂົາເພື່ອໃຫ້ຊ່ວຍເຫລືອອີກຕໍ່ໄປ. ຊາຕາກຳຂອງເອຢິບຈະເຕືອນຊາດອິດສະຣາເອນໃຫ້ສຳນຶກເຖິງວ່າ, ຕົນໄດ້ຜິດພາດສໍ່າໃດທີ່ເພິ່ງພາອາໄສພວກເຂົາ. ແລ້ວຊາດອິດສະຣາເອນກໍຈະຮູ້ວ່າ ເຮົາແມ່ນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າ.”’

17ໃນວັນທີໜຶ່ງຂອງເດືອນທີໜຶ່ງ ອັນກົງກັບປີທີຊາວເຈັດ ແຫ່ງການເປັນຊະເລີຍໃນຕ່າງຖິ່ນຂອງພວກເຮົາ ຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ມາເຖິງຂ້າພະເຈົ້າວ່າ,

18“ມະນຸດເອີຍ ເຈົ້າເນບູກາດເນັດຊາແຫ່ງບາບີໂລນ ບຸກໂຈມຕີເມືອງຕີເຣແລ້ວ. ລາວໄດ້ເຮັດໃຫ້ທະຫານຂອງຕົນແບກຫາບພາລະໜັກ ຈົນຫົວເຂົາລ້ານແລະບ່າເຂົາດ້ານ; ແຕ່ກະສັດຕະຫລອດທັງກອງທັບຂອງຕົນບໍ່ໄດ້ຫຍັງເລີຍ ຈາກຄວາມລຳບາກນາໆປະການຂອງເຂົາ.

19ເພາະສະນັ້ນ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າຈຶ່ງກ່າວວ່າ ເຮົາກຳລັງມອບດິນແດນຂອງເອຢິບໃຫ້ແກ່ກະສັດເນບູກາດເນັດຊາ. ລາວຈະລັກແລະປຸ້ນປະເທດທັງຈະຂົນເອົາຊັບສົມບັດທຸກຢ່າງ ໄປເປັນຄ່າຈ້າງແກ່ກອງທັບຂອງຕົນ.

20ເຮົາກຳລັງມອບເອຢິບໃຫ້ເປັນຄ່າຈ້າງແຫ່ງການຮັບໃຊ້ຂອງລາວ ຍ້ອນກອງທັບຂອງລາວໄດ້ເຮັດວຽກເພື່ອເຮົາ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າໄດ້ກ່າວດັ່ງນີ້ແຫຼະ.

21ເມື່ອເຫດການເຫຼົ່ານີ້ເກີດຂຶ້ນ ເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ປະຊາຊົນຊາດອິດສະຣາເອນເຂັ້ມແຂງ ແລະນຳເຈົ້າຄືເອເຊກຽນກ່າວອອກໄປໃນບ່ອນທີ່ທຸກຄົນໄດ້ຍິນເຈົ້າ ເພື່ອວ່າພວກເຂົາຈະຮູ້ວ່າເຮົາແມ່ນພຣະເຈົ້າຢາເວ.”

← Chapter 28 Jump to: Chapter 30 →