Ezekiel 12

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →

1ຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ມາເຖິງຂ້າພະເຈົ້າວ່າ,

2“ມະນຸດເອີຍ ເຈົ້າກຳລັງຢູ່ທ່າມກາງປະຊາຊົນທີ່ກະບົດ. ພວກເຂົາມີຕາ ແຕ່ພວກເຂົາເບິ່ງບໍ່ເຫັນຫຍັງ ພວກເຂົາມີຫູ ແຕ່ພວກເຂົາຟັງບໍ່ໄດ້ຍິນຫຍັງ ເພາະພວກເຂົາເປັນຄົນກະບົດ.”

3“ມະນຸດເອີຍ ບັດນີ້ ຈົ່ງຈັດແຈ່ງຫໍ່ເອົາເຂົ້າຂອງເໝືອນອົບພະຍົບຄົນໜຶ່ງ ແລະເລີ່ມອອກເດີນທາງກ່ອນຕາເວັນຕົກດິນ. ຈົ່ງໃຫ້ທຸກຄົນເຫັນເຈົ້າໜີໄປບ່ອນອື່ນ. ບາງທີຄົນກະບົດເຫຼົ່ານັ້ນຈະສັງເກດເຫັນເຈົ້າກໍໄດ້.

4ໃນຂະນະທີ່ຍັງເວັນຢູ່ ຈົ່ງຫໍ່ເອົາເຂົ້າຂອງສຳລັບໜີໄປຕ່າງຖິ່ນ ເພື່ອວ່າພວກເຂົາຈະເຫັນເຈົ້າໄດ້, ແຕ່ແລ້ວໃຫ້ພວກເຂົາເຝົ້າເບິ່ງເຈົ້າໃນຕອນແລງ ເໝືອນກັບວ່າເຈົ້າກຳລັງຖືກກວາດໄປເປັນຊະເລີຍໃນຕ່າງຖິ່ນ.

5ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາກຳລັງເຝົ້າເບິ່ງຢູ່ນັ້ນ ຈົ່ງເຈາະຝາເຮືອນຂອງເຈົ້າໃຫ້ເປັນຮູ ແລະຫໍ່ເອົາພົກເຄື່ອງຂອງອອກໄປທາງຮູນີ້.

6ຈົ່ງໃຫ້ພວກເຂົາເບິ່ງເຈົ້າຍົກພົກໃສ່ບ່າ ແລະອອກໄປໃນຕອນມືດ ໂດຍເອົາຜ້າບັງຕາໄວ້ເພື່ອເຈົ້າຈະບໍ່ສາມາດເຫັນໄດ້ວ່າ ເຈົ້າກຳລັງຈະເດີນທາງໄປໃສ. ສິ່ງທີ່ເຈົ້າເຮັດນັ້ນຈະເປັນໝາຍສຳຄັນໃຫ້ແກ່ຊົນຊາດອິດສະຣາເອນ.”

7ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຮັດຕາມທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ບອກ. ໃນວັນນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ພົກເອົາເຄື່ອງຂອງດັ່ງອົບພະຍົບຜູ້ໜຶ່ງ ແລະໃນຕອນແລງໃນຂະນະທີ່ມືດຢູ່ນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຈາະຝາເຮືອນດ້ວຍມືເປົ່າ ແລະອອກໄປ. ຂະນະທີ່ທຸກຄົນເຝົ້າເບິ່ງຢູ່ນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຍົກພົກຂຶ້ນໃສ່ບ່າແລະຈາກໄປ.

8ເຊົ້າມື້ໃໝ່ມາ ຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ມາເຖິງຂ້າພະເຈົ້າວ່າ,

9“ບັດນີ້ມະນຸດເອີຍ ເມື່ອພວກອິດສະຣາເອນຜູ້ທີ່ກະບົດເຫຼົ່ານັ້ນຖາມເຈົ້າວ່າ, ‘ເຈົ້າກຳລັງເຮັດຫຍັງ?’

10ຈົ່ງບອກພວກເຂົາວ່າ, ‘ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າກ່າວດັ່ງນີ້: ຖ້ອຍຄຳນີ້ແມ່ນສຳລັບເຈົ້າຊາຍທີ່ກຳລັງປົກຄອງຢູ່ໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ແລະສຳລັບປະຊາຊົນທັງໝົດທີ່ຢູ່ໃນທີ່ນັ້ນ.’

11ຈົ່ງບອກພວກເຂົາວ່າ, ‘ສິ່ງທີ່ຂ້ອຍໄດ້ເຮັດນັ້ນຈະເປັນໝາຍສຳຄັນຂອງເຫດການທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນກັບພວກເຂົາ ຄືພວກເຂົາຈະຖືກຈັບໄປເປັນຊະເລີຍໃນຕ່າງຖິ່ນ.’

12ເຈົ້າຊາຍທີ່ປົກຄອງພວກເຂົານັ້ນຈະແບກພົກເຄື່ອງຂອງໃສ່ບ່າຂອງຕົນ ແລະປົບໜີໄປໃນກາງຄືນໂດຍຜ່ານທາງຮູທີ່ພວກເຂົາໄດ້ເຈາະເອງທີ່ກຳແພງເມືອງ. ພວກເຂົາຈະເອົາຜ້າບັງໜ້າຕົນເອງໄວ້ ແລະຈະບໍ່ເຫັນວ່າຕົນກຳລັງໄປໃສ.

13ແຕ່ເຮົາຈະກາງຕາໜ່າງດັກຈັບເອົາລາວ. ແລ້ວເຮົາຈະນຳລາວໄປສູ່ນະຄອນບາບີໂລນ ຄືບ່ອນທີ່ລາວຈະຕາຍໂດຍບໍ່ໄດ້ເຫັນນະຄອນນີ້.

14ເຮົາຈະກະຈັດກະຈາຍພວກບໍລິວານທັງໝົດໃນສຳນັກຂອງລາວ ຕະຫລອດທັງບັນດາທີ່ປຶກສາ ແລະພວກຜູ້ປ້ອງກັນຕົວຂອງລາວໄປທຸກທິດທຸກທາງ ແລະຄົນກໍຈະຊອກຫາເພື່ອສັງຫານພວກເຂົາ.

15ເມື່ອເຮົາກະຈັດກະຈາຍພວກເຂົາໄປໃນທ່າມກາງຊົນຊາດອື່ນໆ ແລະໃນຕ່າງປະເທດນັ້ນ ພວກເຂົາຈະຮູ້ວ່າເຮົາແມ່ນພຣະເຈົ້າຢາເວ.

16ເຮົາຈະໃຫ້ມີໜ້ອຍຄົນໃນພວກເຂົາລອດຕາຍຈາກເສິກສົງຄາມ, ຈາກການຕາຍອຶດຕາຍຢາກ ແລະຈາກການເຈັບໄຂ້ໄດ້ປ່ວຍ ເພື່ອວ່າໃນທ່າມກາງຊົນຊາດທັງຫລາຍນັ້ນ ພວກເຂົາຈະສຳນຶກເຖິງການກະທຳອັນໜ້າກຽດຊັງຕ່າງໆຂອງພວກເຂົາ ແລະທັງຈະຮັບຮູ້ວ່າເຮົາແມ່ນພຣະເຈົ້າຢາເວ.”

17ຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ມາເຖິງຂ້າພະເຈົ້າວ່າ,

18“ມະນຸດເອີຍ ຈົ່ງສັ່ນເຊັນເມື່ອເຈົ້າກິນເຂົ້າ ແລະສັ່ນເຊັນດ້ວຍຄວາມຢ້ານເມື່ອເຈົ້າດື່ມນໍ້າ.

19ຈົ່ງບອກຊົນຊາດທັງໝົດວ່າ, ‘ຕໍ່ໄປນີ້ແມ່ນຖ້ອຍຄຳຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າ ທີ່ກ່າວແກ່ປະຊາຊົນເຢຣູຊາເລັມຜູ້ທີ່ຍັງອາໄສຢູ່ໃນດິນແດນຂອງຕົນ ຄືພວກເຂົາຈະສັ່ນເຊັນເມື່ອພວກເຂົາກິນເຂົ້າ ແລະຈະສັ່ນເຊັນດ້ວຍຄວາມຢ້ານເມື່ອພວກເຂົາດື່ມນໍ້າ. ດິນແດນຂອງພວກເຂົາຈະຖືກຢຶດເອົາເຂົ້າຂອງໄປໝົດ ເພາະທຸກຄົນທີ່ອາໄສຢູ່ໃນທີ່ນັ້ນບໍ່ໄດ້ນັບຖືກົດໝາຍ.

20ບັດນີ້ ເມືອງຕ່າງໆທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍປະຊາຊົນຈະຖືກທຳລາຍຖິ້ມ ແລະປະເທດກໍຈະກາຍເປັນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານ. ແລ້ວພວກເຂົາກໍຈະຮູ້ວ່າເຮົາແມ່ນພຣະເຈົ້າຢາເວ.”’

21ຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ມາເຖິງຂ້າພະເຈົ້າວ່າ,

22“ມະນຸດເອີຍ ເປັນຫຍັງປະຊາຊົນອິດສະຣາເອນຈຶ່ງເວົ້າສຸພາສິດນີ້ ຊໍ້າແລ້ວຊໍ້າອີກວ່າ, ‘ເວລາຜ່ານໄປ ຄຳທຳນວາຍບໍ່ເຫັນກາຍເປັນຈິງຈັກເທື່ອ?’

23ຈົ່ງບອກພວກເຂົາວ່າ, ‘ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າກ່າວດັ່ງນີ້: ເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ສຸພາສິດນີ້ສຸດສິ້ນໄປ. ຈະບໍ່ມີຜູ້ໃດເວົ້າຊໍ້າໄປຊໍ້າມາອີກຕໍ່ໄປໃນຊາດອິດສະຣາເອນ.’ ຈົ່ງກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, ‘ເວລາມາເຖິງແລ້ວ ແລະຄຳທຳນວາຍກໍກຳລັງກາຍເປັນຈິງ.

24ໃນທ່າມກາງປະຊາຊົນອິດສະຣາເອນຈະບໍ່ມີນິມິດປອມ ຫລືຄຳທຳນວາຍທີ່ນຳໄປສູ່ທາງຜິດ.

25ແຕ່ພຣະເຈົ້າຢາເວຈະກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ ເຮົາຈະກ່າວແລະສິ່ງທີ່ເຮົາກ່າວກໍຈະເກີດຂຶ້ນ. ມັນຈະບໍ່ຊັກຊ້າອີກຕໍ່ໄປ. ຄົນກະບົດເອີຍ ໃນຄາວທີ່ພວກເຈົ້າຍັງມີຊີວິດຢູ່ນີ້ ເຮົາຈະເຮັດຕາມຖ້ອຍຄຳທີ່ເຮົາໄດ້ເຕືອນພວກເຈົ້າແລ້ວ.’ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າກ່າວດັ່ງນີ້ແຫຼະ.”

26ຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ມາເຖິງຂ້າພະເຈົ້າວ່າ,

27“ມະນຸດເອີຍ ຊາວອິດສະຣາເອນກ່າວວ່າ, ‘ນິມິດກັບການທຳນວາຍຕ່າງໆຂອງເຈົ້າ ແມ່ນເວົ້າເຖິງອະນາຄົດອັນຫ່າງໄກ.’

28ສະນັ້ນ ຈົ່ງບອກພວກເຂົາວ່າ, ‘ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າກ່າວວ່າ ມັນຈະບໍ່ຊັກຊ້າອີກຕໍ່ໄປ. ຖ້ອຍຄຳທີ່ເຮົາໄດ້ເວົ້ານັ້ນຈະເກີດຂຶ້ນ.’ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າກ່າວດັ່ງນີ້ແຫຼະ.”

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →