Ezekiel 32

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 31 Jump to: Chapter 33 →

1ໃນວັນທີໜຶ່ງຂອງເດືອນທີສິບສອງ ອັນກົງກັບປີທີສິບສອງ ແຫ່ງການເປັນຊະເລີຍໃນຕ່າງຖິ່ນຂອງພວກເຮົານັ້ນ ຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ມາເຖິງຂ້າພະເຈົ້າກ່າວວ່າ,

2“ມະນຸດເອີຍ ຈົ່ງຕັກເຕືອນກະສັດແຫ່ງເອຢິບຢ່າງໜັກແໜ້ນ. ຈົ່ງມອບຖ້ອຍຄຳຂອງເຮົານີ້ໃຫ້ລາວວ່າ, ‘ເຈົ້າປະພຶດຕົນດັ່ງສິງໂຕໜຶ່ງໃນທ່າມກາງຊົນຊາດທັງຫລາຍ. ແຕ່ເຈົ້າກໍເປັນດັ່ງແຂ້ທີ່ກຳລັງຟາດຫາງໃສ່ແມ່ນໍ້າ. ເຈົ້າໃຊ້ຕີນກວນນໍ້າໃຫ້ຂຸ່ນ ແລະເຮັດໃຫ້ແມ່ນໍ້າຕ່າງໆເປິເປື້ອນ.

3ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າກ່າວດັ່ງນີ້: ເມື່ອຫລາຍຊົນຊາດມາເຕົ້າໂຮມກັນ ເຮົາຈະໃຊ້ຕາໜ່າງຈັບເຈົ້າໄວ້ແລະໃຫ້ພວກເຂົາລາກເຈົ້າຂຶ້ນມາເທິງຫາດ.

4ເຮົາຈະໂຍນເຈົ້າລົງເທິງພື້ນດິນ ແລະນຳຝູງນົກກັບຝູງສັດທັງໝົດໃນໂລກມາກັດກິນເຈົ້າ.

5ເຮົາຈະໃຫ້ຊາກສົບອັນເປື່ອຍເນົ່າຂອງເຈົ້າປົກຄຸມພູກັບຮ່ອມພູທັງຫລາຍ.

6ເຮົາຈະເທເລືອດຂອງເຈົ້າອອກໃຫ້ແຜ່ໄປຖ້ວມພູແລະໃຫ້ລົ້ນລຳນໍ້າ.

7ເມື່ອເຮົາທຳລາຍເຈົ້ານັ້ນ ເຮົາຈະອັດຟ້າສະຫວັນໄວ້ແລະໃຫ້ດວງດາວມືດມົວໄປ. ຕາເວັນຈະລີ້ຢູ່ຫລັງກ້ອນເມກແລະດວງຈັນຈະບໍ່ສ່ອງແສງ.

8ເຮົາຈະໃຫ້ແສງທັງໝົດໃນຟ້າສະຫວັນດັບໄປ ແລະໃຫ້ປະເທດຂອງເຈົ້າມືດມົນ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າກ່າວດັ່ງນີ້ແຫຼະ.

9ຫລາຍຊົນຊາດຈະເດືອດຮ້ອນ ເມື່ອເຮົາແຜ່ຂ່າວການທຳລາຍເຈົ້າ ໄປທົ່ວບັນດາປະເທດທີ່ເຈົ້າບໍ່ເຄີຍໄດ້ຍິນ.

10ສິ່ງທີ່ເຮົາກະທຳກັບເຈົ້ານັ້ນ ຈະເຮັດໃຫ້ຫລາຍຊົນຊາດສະດຸ້ງຕົກໃຈ. ເມື່ອເຮົາແກວ່ງດາບຂອງເຮົາກວາດໄປມາ ກະສັດທັງຫລາຍຈະຢ້ານກົວຈົນຕົວສັ່ນ. ໃນມື້ທີ່ເຈົ້າລົ້ມລົງນັ້ນ ພວກເຂົາຈະສັ່ນເຊັນດ້ວຍຄວາມຢ້ານເພາະຫ່ວງຊີວິດຕົນເອງ.

11ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າກ່າວວ່າ, ເຈົ້າຈະປະເຊີນກັບດາບຂອງກະສັດແຫ່ງບາບີໂລນ.

12ເຮົາຈະປ່ອຍໃຫ້ທະຫານຈາກຊາດຕ່າງໆທີ່ໂຫດຫ້ຽມ ຊັກດາບຂອງພວກເຂົາອອກມາຂ້າປະຊາຊົນຂອງເຈົ້າ. ປະຊາຊົນທັງໝົດແລະທຸກສິ່ງທີ່ເຈົ້າພູມໃຈນຳນັ້ນຈະຖືກທຳລາຍ.

13ເຮົາຈະຂ້າຝູງງົວຂອງເຈົ້າຕາມບ່ອນທີ່ມີນໍ້າທຸກແຫ່ງ. ຈະບໍ່ມີຄົນຫລືສັດໃດໆກວນນໍ້າໃຫ້ຂຸ່ນອີກຕໍ່ໄປ.

14ເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ນໍ້າຂອງເຈົ້ານອນລົງຈົນໄສ ແລະໃຫ້ແມ່ນໍ້າທັງຫລາຍໄຫລຢ່າງສະຫງົບງຽບ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າກ່າວດັ່ງນີ້ແຫຼະ.

15ເມື່ອເຮົາໄດ້ກະທຳໃຫ້ປະເທດເອຢິບເປັນດິນແດນຮົກຮ້າງຫວ່າງເປົ່າ ແລະທຳລາຍທຸກຄົນທີ່ຢູ່ໃນທີ່ນັ້ນແລ້ວ ພວກເຂົາກໍຈະຮູ້ວ່າເຮົາແມ່ນພຣະເຈົ້າຢາເວ.

16ຄຳຕັກເຕືອນອັນໜັກແໜ້ນນີ້ຈະກາຍເປັນເພງອາໄລອາວອນ. ພວກຜູ້ຍິງຂອງຊົນຊາດທັງຫລາຍຕ່າງກໍຈະຮ້ອງເພງນີ້ ໄວ້ທຸກໃຫ້ແກ່ປະເທດເອຢິບແລະປະຊາຊົນທັງໝົດໃນປະເທດ.’ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າກ່າວດັ່ງນີ້ແຫຼະ.”

17ໃນວັນທີສິບຫ້າຂອງເດືອນທີໜຶ່ງ ອັນກົງກັບປີທີສິບສອງ ແຫ່ງການເປັນຊະເລີຍໃນຕ່າງຖິ່ນຂອງພວກເຮົານັ້ນ ຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ມາເຖິງຂ້າພະເຈົ້າກ່າວວ່າ,

18“ມະນຸດເອີຍ ຈົ່ງໄວ້ທຸກໃຫ້ປະຊາຊົນທັງໝົດຂອງປະເທດເອຢິບ. ຈົ່ງສົ່ງພວກເຂົາລົງໄປກັບຊົນຊາດອື່ນໆທີ່ມີອຳນາດສູ່ແດນມໍຣະນາ.

19ຈົ່ງກ່າວຕໍ່ພວກເຂົາວ່າ, ‘ເຈົ້າຄິດວ່າເຈົ້ານັ້ນງາມຫລາຍຊັ້ນບໍ? ງາມລື່ນກວ່າຄົນອື່ນໆຫລືນີ້? ເຈົ້າຈະລົງໄປຍັງແດນມໍຣະນາ ນອນຢູ່ຫັ້ນໃນທ່າມກາງຄົນບໍ່ນັບຖືພຣະເຈົ້າ.’

20ປະຊາຊົນເອຢິບຈະລົ້ມລົງນຳພວກທີ່ໄດ້ຖືກຂ້າໃນສະໜາມຮົບ. ດາບມີຕຽມພ້ອມໄວ້ແລ້ວເພື່ອຈະຂ້າພວກເຂົາຖິ້ມໝົດ.

21ບັນດາວິລະບູລຸດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະພວກທີ່ໄດ້ສູ້ຮົບໃຫ້ຝ່າຍເອຢິບ ຍິນດີຕ້ອນຮັບຊາວເອຢິບລົງໄປສູ່ແດນມໍຣະນາ. ພວກເຂົາຮ້ອງຂຶ້ນວ່າ, ‘ພວກບໍ່ນັບຖືພຣະເຈົ້າທີ່ໄດ້ຖືກຂ້າໃນສະໜາມຮົບລົງມາທີ່ນີ້ແລ້ວ ແລະພວກເຂົາກໍນອນຕາຍຢູ່ທີ່ນີ້.’

22ອັດຊີເຣຍຢູ່ໃນທີ່ນັ້ນ ພ້ອມທັງມີຂຸມຝັງສົບຂອງບັນດາທະຫານຂອງຕົນອ້ອມຮອບຢູ່. ພວກເຂົາລ້ວນແຕ່ຖືກຂ້າໃນສະໜາມຮົບ

23ແລະຂຸມຝັງສົບຂອງພວກເຂົາແມ່ນຢູ່ບ່ອນເລິກທີ່ສຸດຂອງແດນມໍຣະນາ. ບັນດາທະຫານຂອງຕົນກໍລົ້ມຕາຍໃນສະໜາມຮົບ ແລະຂຸມຝັງສົບຂອງພວກເຂົາກໍອ້ອມຮອບຂຸມຝັງສົບຂອງອັດຊີເຣຍ. ຄັ້ງໜຶ່ງ ພວກເຂົາເປັນທີ່ສະທ້ານຢ້ານກົວຂອງໂລກຄົນເປັນ.

24ເອລາມກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພ້ອມທັງມີຂຸມຝັງສົບພວກທະຫານຂອງຕົນອ້ອມຮອບຢູ່. ພວກເຂົາລ້ວນແຕ່ຖືກຂ້າໃນສະໜາມຮົບ ແລະພວກເຂົາໄດ້ລົງໄປສູ່ແດນມໍຣະນາໂດຍບໍ່ໄດ້ຮັບພິທີຕັດ. ເມື່ອຍັງມີຊີວິດຢູ່ ພວກເຂົາເຄີຍກະຈາຍຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່; ແຕ່ບັດນີ້ ພວກເຂົາກໍຕາຍແລະຖືກຫຍໍ້ຫຍັນ.

25ຊາວເອລາມນອນຕາຍຢູ່ທ່າມກາງພວກທີ່ຖືກຂ້າໃນສະໜາມຮົບ ແລະຂຸມຝັງສົບຂອງບັນດາທະຫານຂອງຕົນກໍອ້ອມຮອບຕົນຢູ່. ພວກເຂົາລ້ວນແຕ່ບໍ່ໄດ້ຮັບພິທີຕັດ ໄດ້ຖືກຂ້າໃນສະໜາມຮົບ. ເວລາຍັງມີຊີວິດຢູ່ນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ແຜ່ຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່; ແຕ່ບັດນີ້ພວກເຂົາກໍນອນຕາຍແລະຖືກຫຍໍ້ຫຍັນ ໂດຍຮ່ວມຊາຕາກຳກັບພວກທີ່ໄດ້ຖືກຂ້າໃນສະໜາມຮົບ.

26ເມເຊັກກັບຕູບານກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພ້ອມທັງມີຂຸມຝັງສົບຂອງບັນດາທະຫານຂອງພວກເຂົາອ້ອມຮອບຢູ່. ພວກເຂົາລ້ວນແຕ່ບໍ່ໄດ້ຮັບພິທີຕັດ ໄດ້ຖືກຂ້າໃນສະໜາມຮົບ. ຄັ້ງໜຶ່ງ ພວກເຂົາໄດ້ເປັນທີ່ສະທ້ານຢ້ານກົວຂອງໂລກຄົນເປັນ.

27ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຖືກຝັງຢ່າງມີກຽດດັ່ງບັນດາວິລະບູລຸດຂອງພວກເຂົາໃນສະໄໝກ່ອນກີ້ ຜູ້ທີ່ໄດ້ລົງໄປສູ່ແດນມໍຣະນາໂດຍມີອາວຸດຕິດຕົວຄົບຊຸດ ຄືດາບຂອງພວກເຂົາຖືກວາງໄວ້ທີ່ກ້ອງຫົວ ແລະໂລ້ຂອງພວກເຂົາ ກໍຖືກວາງໄວ້ທີ່ເທິງຮ່າງກາຍ. ຄັ້ງໜຶ່ງ ວິລະບູລຸດເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ມີອຳນາດ ພໍທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ໂລກຄົນເປັນສະທ້ານຢ້ານກົວໄດ້.

28ສະນັ້ນ ຊາວເອຢິບຈຶ່ງຈະນອນຢູ່ໃນທ່າມກາງພວກທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບພິທີຕັດ ຄືພວກທີ່ໄດ້ຖືກຂ້າໃນສະໜາມຮົບ.

29ເອໂດມກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພ້ອມທັງບັນດາກະສັດກັບພວກຜູ້ປົກຄອງຂອງຕົນ. ພວກເຂົາເຄີຍເປັນທະຫານທີ່ມີອຳນາດ; ແຕ່ບັດນີ້ ພວກເຂົານອນຢູ່ໃນແດນມໍຣະນາກັບຄົນທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບພິທີຕັດ ຄືພວກທີ່ໄດ້ຖືກຂ້າໃນສະໜາມຮົບ.

30ບັນດາກະສັດທັງໝົດທາງທິດເໜືອກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນເຊັ່ນດຽວກັນກັບຊາວຊີໂດນ. ຄັ້ງໜຶ່ງ ອຳນາດຂອງພວກເຂົາໄດ້ກະຈາຍຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່; ແຕ່ບັດນີ້ ພວກເຂົາລົງໄປຢ່າງອັບອາຍຂາຍໜ້າກັບພວກທີ່ໄດ້ຖືກຂ້າໃນສະໜາມຮົບ ແລະໄດ້ນອນພັກຜ່ອນໂດຍບໍ່ໄດ້ຮັບພິທີຕັດ. ພວກເຂົາແບ່ງຄວາມອັບອາຍຂາຍໜ້າກັບພວກທີ່ລົງໄປສູ່ແດນມໍຣະນານັ້ນ.

31ກະສັດແຫ່ງເອຢິບຈະເຫັນຄົນເຫຼົ່ານີ້ທີ່ໄດ້ຖືກຂ້າໃນສະໜາມຮົບ ແລ້ວລາວກໍຈະໄດ້ຮັບຄວາມບັນເທົາໃຈພ້ອມກັບກອງທັບຂອງລາວ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າກ່າວດັ່ງນີ້ແຫຼະ.

32ເຮົາໄດ້ບັນດານໃຫ້ກະສັດແຫ່ງເອຢິບ ເປັນທີ່ສະທ້ານຢ້ານກົວຂອງຜູ້ທີ່ມີຊີວິດຢູ່ ແຕ່ລາວພ້ອມທັງທະຫານຂອງລາວຈະຖືກຂ້າ ແລະນອນພັກຜ່ອນກັບຄົນທັງປວງທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບພິທີຕັດ ຄືຜູ້ທີ່ໄດ້ຖືກຂ້າຢູ່ໃນສະໜາມຮົບ.” ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າກ່າວດັ່ງນີ້ແຫຼະ.

← Chapter 31 Jump to: Chapter 33 →