Ezekiel 22

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →

1ຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ມາເຖິງຂ້າພະເຈົ້າກ່າວວ່າ,

2“ມະນຸດເອີຍ ເຈົ້າຕຽມພ້ອມແລ້ວບໍທີ່ຈະຕັດສິນເມືອງທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄາດຕະກຳ? ຈົ່ງບອກໃຫ້ເມືອງນີ້ຟັງຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງເຖິງສິ່ງອັນໜ້າກຽດຊັງທີ່ນາງໄດ້ເຮັດ.

3ຈົ່ງບອກເມືອງນີ້ວ່າ, ‘ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າກ່າວວ່າ ຍ້ອນເຈົ້າໄດ້ຂ້າຄົນຂອງເຈົ້າເອງຢ່າງຫລວງຫລາຍ ແລະໄດ້ປະພຶດຕົນເປັນມົນທິນ ໂດຍຂາບໄຫວ້ບັນດາຮູບເຄົາຣົບ ເວລາຂອງເຈົ້າກຳລັງມາເຖິງ.

4ເຈົ້າມີຄວາມຜິດຍ້ອນການຄາດຕະກຳເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະການເປັນມົນທິນຍ້ອນບັນດາຮູບເຄົາຣົບທີ່ເຈົ້າໄດ້ເຮັດຂຶ້ນເອງ; ດັ່ງນັ້ນ ມື້ຂອງເຈົ້າຈຶ່ງກຳລັງມາ ເວລາຂອງເຈົ້າໝົດສາແລ້ວ ເພາະສະນັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງໄດ້ໃຫ້ຊົນຊາດທັງຫລາຍດູຖູກເຈົ້າ ແລະໃຫ້ທຸກປະເທດເວົ້າເຍາະເຍີ້ຍເຈົ້າ.

5ປະເທດຕ່າງໆທັງໃກ້ແລະໄກເວົ້າເຍາະເຍີ້ຍເຈົ້າ ຍ້ອນເຈົ້າບໍ່ປະຕິບັດຕາມກົດໝາຍ.

6ພວກຜູ້ນຳຂອງຊາດອິດສະຣາເອນຕ່າງກໍເພິ່ງໃນກຳລັງຂອງຕົນເອງ ແລະກໍ່ການຄາດຕະກຳ.

7ໃນເມືອງບໍ່ມີຜູ້ໃດທີ່ນັບຖືພໍ່ແມ່ຂອງຕົນ. ເຈົ້າສໍ້ໂກງຄົນຕ່າງດ້າວ ແລະເອົາລັດເອົາປຽບພວກແມ່ໝ້າຍ ແລະເດັກກຳພ້າ.

8ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເຄົາຣົບສະຖານທີ່ສັກສິດຂອງເຮົາ ແລະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຢຶດຖືວັນຊະບາໂຕທັງຫລາຍຂອງເຮົາ.

9ບາງຄົນໃສ່ຮ້າຍຄົນອື່ນເພື່ອໃຫ້ຖືກປະຫານ. ບາງຄົນກິນເຄື່ອງທີ່ໄດ້ຖວາຍບູຊາໃຫ້ບັນດາຮູບເຄົາຣົບແລ້ວ. ບາງຄົນກໍມີແຕ່ພໍໃຈຢູ່ກັບຣາຄະຕັນຫາ.

10ບາງຄົນນອນນຳເມຍຂອງພໍ່ຕົນ. ບາງຄົນຂົ່ມເຫັງພວກແມ່ຍິງໃຫ້ສົມສູ່ກັບຕົນໃນເວລານາງເປັນປະຈຳເດືອນ.

11ບາງຄົນກໍຫລີ້ນຊູ້ສູ່ຜົວເມຍເຂົາ ແລະຄົນອື່ນໆອີກກໍລໍ້ລວງຫລີ້ນລູກໃພ້ ຫລືລູກສາວຕ່າງແມ່ຂອງຕົນ.

12ບາງຄົນຮັບຈ້າງຂ້າຄົນ. ບາງຄົນໃຫ້ກູ້ຢືມເອົາກຳໄລນຳພີ່ນ້ອງຮ່ວມຊາດຊາວອິດສະຣາເອນ ແລະສ້າງຮັ່ງຄູນມີໂດຍເອົາລັດເອົາປຽບພວກເຂົາ. ພວກເຂົາໄດ້ລືມໄລເຮົາ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າກ່າວດັ່ງນີ້ແຫຼະ.

13ເຮົາຈະຍົກກຳປັ້ນຕີພວກທີ່ກໍ່ການປຸ້ນສະດົມກັບກໍ່ການຄາດຕະກຳ.

14ເຈົ້າຄິດວ່າເຈົ້າຍັງຈະມີຄວາມກ້າຫານເຫຼືອຢູ່ ຫລືມີກຳລັງພໍທີ່ຈະຍົກມືເຈົ້າຂຶ້ນບໍ ເມື່ອເຮົາຈັດການກັບເຈົ້າແລ້ວ? ເຮົາຄືພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ກ່າວດັ່ງນີ້ແຫຼະ ແລະເຮົາຈະກະທຳ.

15ເຮົາຈະກະຈັດກະຈາຍປະຊາຊົນຂອງເຈົ້າໄປທົ່ວທຸກໆປະເທດແລະທຸກໆຊາດ; ເຮົາຈະດັບສູນການກະທຳອັນຊົ່ວຮ້າຍທັງໝົດຂອງເຈົ້າ.

16ສະນັ້ນ ຊົນຊາດອື່ນຈະລຶບກຽດເຈົ້າ; ແລະເຈົ້າຈະຮູ້ວ່າເຮົາແມ່ນພຣະເຈົ້າຢາເວ.”’

17ຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ມາເຖິງຂ້າພະເຈົ້າກ່າວວ່າ,

18“ມະນຸດເອີຍ ສຳລັບເຮົາແລ້ວ ຊາວອິດສະຣາເອນແມ່ນໃຊ້ການບໍ່ໄດ້. ພວກເຂົາເປັນດັ່ງຂອງຖິ້ມແລ້ວ ເສດໂລຫະເຊັ່ນ: ທອງແດງ, ຂີ້ກົ່ວ, ເຫຼັກ ແລະຊືນ ຄືສິ່ງເສດເຫລືອຂອງເງິນ ຫລັງຈາກຖືກຫລອມໃນເຕົາໃຫ້ບໍຣິສຸດ.

19ສະນັ້ນ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າກ່າວດັ່ງນີ້: ພວກເຂົາໃຊ້ການບໍ່ໄດ້ເໝືອນສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນແຫຼະ. ເຮົາຈະນຳພວກເຂົາທັງໝົດໄປເຕົ້າໂຮມກັນຢູ່ໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ

20ຕາມວິທີດຽວກັນກັບແຮ່ເງິນ, ທອງແດງ, ເຫຼັກ, ຊືນ ແລະກົ່ວ ຖືກນຳເຂົ້າໄປໃນເຕົາຫລອມ. ຄວາມໂກດຮ້າຍແລະຄວາມໂມໂຫຂອງເຮົາຈະຫລອມພວກເຂົາ ເໝືອນໄຟຫລອມແຮ່ຂອງໂລຫະ.

21ແມ່ນແລ້ວ ເຮົາຈະເຕົ້າໂຮມພວກເຂົາຢູ່ໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ແລ້ວຈູດໄຟຫລອມພວກເຂົາດ້ວຍຄວາມໂກດຮ້າຍຂອງເຮົາ.

22ພວກເຂົາຈະຖືກຫລອມຢູ່ໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ຕາມວິທີທີ່ເງິນຖືກຫລອມໃນເຕົາໄຟ; ແລ້ວພວກເຂົາກໍຈະຮູ້ວ່າ ພວກເຂົາກຳລັງໄດ້ຊີມຣິດແຫ່ງຄວາມໂກດຮ້າຍຂອງເຮົາຄືພຣະເຈົ້າຢາເວ.”

23ຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ມາເຖິງຂ້າພະເຈົ້າກ່າວວ່າ,

24“ມະນຸດເອີຍ ຈົ່ງບອກຊາວອິດສະຣາເອນວ່າ ດິນແດນຂອງພວກເຂົາເປັນຄືດິນແດນທີ່ບໍ່ຮັບນໍ້າຝົນ; ສະນັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງລົງໂທດດິນແດນນີ້ດ້ວຍຄວາມໂກດຮ້າຍ.

25ບັນດາຜູ້ນຳ ເປັນດັ່ງໂຕສິງທີ່ຮ້ອງຄຳຣາມເທິງສັດທີ່ມັນໄດ້ຂ້າ. ພວກເຂົາຂ້າປະຊາຊົນຢຶດເອົາເງິນຄຳ ແລະຊັບສົມບັດທັງໝົດທີ່ພວກເຂົາສາມາດເອົາໄດ້ ແລະເຮັດໃຫ້ຍິງຫລາຍຄົນເປັນໝ້າຍເພາະການຄາດຕະກຳທີ່ພວກເຂົາໄດ້ກໍ່ຂຶ້ນ.

26ບັນດາປະໂຣຫິດຝ່າຝືນກົດບັນຍັດຂອງເຮົາ ແລະບໍ່ໃຫ້ຄວາມນັບຖືແກ່ສິ່ງບໍຣິສຸດ. ພວກເຂົາບໍ່ເຫັນຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງສິ່ງບໍຣິສຸດ ແລະສິ່ງບໍ່ບໍຣິສຸດ. ພວກເຂົາບໍ່ສັ່ງສອນໃຫ້ຮູ້ເຖິງຄວາມແຕກຕ່າງ ລະຫວ່າງສິ່ງທີ່ບໍ່ເປັນມົນທິນແລະສິ່ງທີ່ເປັນມົນທິນ ແລະພວກເຂົາກໍບໍ່ເອົາໃຈໃສ່ຕໍ່ວັນຊະບາໂຕດ້ວຍ. ຜົນກໍຄືປະຊາຊົນອິດສະຣາເອນບໍ່ໄດ້ນັບຖືເຮົາ.

27ບັນດາເຈົ້ານາຍຂອງອິດສະຣາເອນເປັນດັ່ງໝາປ່າທີ່ກຳລັງຈີກສັດ ຊຶ່ງພວກຕົນໄດ້ຂ້ານັ້ນເປັນຕ່ອນໆ. ພວກເຂົາກໍ່ການຄາດຕະກຳເພື່ອສ້າງຮັ່ງຄູນມີໃຫ້ແກ່ຕົນ.

28ພວກຜູ້ທຳນວາຍໄດ້ເຊື່ອງບາບເຫຼົ່ານີ້ໄວ້ ເໝືອນຄົນໜຶ່ງທີ່ໃຊ້ປູນຂາວໂອບບ່ອນທີ່ກຳແພງແຕກ. ພວກເຂົາເຫັນນິມິດແລະການທຳນວາຍອັນຈອມປອມ. ພວກເຂົາອ້າງວ່າ ‘ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າກ່າວດັ່ງນີ້’ ໃນເມື່ອພຣະເຈົ້າຢາເວບໍ່ໄດ້ກ່າວຫຍັງເລີຍ.

29ຄົນຮັ່ງມີສໍ້ໂກງແລະປຸ້ນຈີ້. ພວກເຂົາຂົ່ມເຫັງຄົນຍາກຈົນແລະຕ່າງກໍເອົາລັດເອົາປຽບຄົນຕ່າງດ້າວ.

30ເຮົາໄດ້ຊອກຫາບາງຄົນທີ່ສາມາດກໍ່ກຳແພງຂຶ້ນ ຄືຜູ້ທີ່ສາມາດຢືນຢູ່ໃນບ່ອນກຳແພງເພພັງ ແລະປ້ອງກັນດິນແດນ ເມື່ອຄວາມໂກດຮ້າຍຂອງເຮົາມາທຳລາຍເມືອງ ແຕ່ເຮົາກໍຫາບໍ່ໄດ້.

31ສະນັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງຈະປ່ອຍໃຫ້ຄວາມໂກດຮ້າຍຂອງເຮົາດັ່ງໄຟທີ່ເຜົາຜານ ອອກໄປທຳລາຍພວກເຂົາ ເພາະສິ່ງທີ່ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດນັ້ນ.” ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າກ່າວດັ່ງນີ້ແຫລະ.

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →