Jeremiah 11

Ilonggo (Maayong Balita nga Biblia (2012))

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1Ang Ginoo nagsiling sa akon,

2“Pamatii ang mga tulomanon sining kasugtanan. Singgana ang mga pumoluyo sang Juda kag sang Jerusalem,

3nga ako, ang Ginoo, ang Dios sang Israel, nagpakamalaut sa kay bisan sin-o nga wala nagatuman sa mga tulomanon sining kasugtanan.

4Amo ini ang kasugtanan nga akon ginhimo sa ila mga katigulangan sang ginpagwa ko sila sa Ehipto, ang duta nga kaangay sang isa ka hornohan sa ila. Ginsingganan ko sila nga ila ako tumanon kag himuon nila ang tanan nga akon ginsugo. Ginsingganan ko sila nga kon magtuman sila, mangin-akon sila mga tawo kag ako mangin-ila Dios.

5Dayon tumanon ko ang akon ginsaad sa ila mga katigulangan nga ihatag ko sa ila ang maayo kag mapatubason nga duta nga ila na karon ginapanag-iyahan.” Nagsiling ako, “Huo, Ginoo.”

6Dayon ang Ginoo nagsiling sa akon, “Kadto ka sa mga siudad sang Juda kag sa mga dalan sang Jerusalem. Isugid ang akon mga pulong didto, kag singgana ang mga tawo nga pamatian nila ang mga tulomanon sang kasugtanan kag tumanon nila ini.

7Sang ginpagwa ko ang ila mga katigulangan sa Ehipto, ginpaandaman ko sila nga tumanon nila ang akon mga pulong, kag nagpadayon ako sa pagpaandam sa mga tawo tubtob sa karon nga adlaw.

8Pero wala sila magpamati ukon magtuman. Sa baylo tanan sila nagpadayon sa gihapon sa ila pagkatig-a kag pagkamalaut. Nagsugo ako sa ila nga tumanon nila ang kasugtanan, pero ila ini ginsikway. Gani ginpadalhan ko sila sang tanan nga mga silot nga nasulat sa sini nga kasugtanan.”

9Dayon ang Ginoo nagsiling sa akon, “Ang mga pumoluyo sang Juda kag sang Jerusalem nagplano batok sa akon.

10Ginhimo man nila ang mga sala sang ila mga katigulangan, nga wala magtuman sang akon ginsiling, kag nagsimba sa iban nga mga dios. Ang Israel kag subong man ang Juda naglapas sang kasugtanan nga akon ginhimo sa ila mga katigulangan.

11Gani karon, ako, ang Ginoo, nagapaandam sa ila nga padalhan ko sila sing kalaglagan, kag indi sila makapalagyo. Kag kon magpangayo sila sing bulig sa akon, indi ko sila pagpamatian.

12Dayon ang mga pumoluyo sang Juda kag sang Jerusalem magakadto sa mga dios nga ila ginahalaran sing mga dulot kag magapangayo sa ila sing bulig. Pero ini nga mga dios indi makaluwas sa ila kon mag-abot ini nga kalaglagan.

13Ang mga tawo sang Juda may madamo nga mga dios subong kadamo sang ila mga siudad, kag ang mga pumoluyo sang Jerusalem nagpatindog sing madamo nga mga altar agod halaran sang makahuloya nga mga halad para kay Baal subong kadamo sang mga dalan sa siudad.

14O Jeremias, indi ka magpangamuyo sa akon ukon magpakitluoy sa akon tungod sining mga tawo. Kon yara sila sa kalisdanan kag magpangayo sila sing bulig sa akon, indi ko sila pagpamatian.”

15Ang Ginoo nagasiling, “Ang mga tawo nga akon ginahigugma nagahimo sing mga kalautan. Ano bala ang ila kinamatarong sa pagkadto sa akon Templo? Nagahunahuna bala sila nga malikawan nila ang kalaglagan paagi sa paghimo sing mga panaad kag sa pagdulot sing mga halad nga sapat? Dayon magakalipay bala sila?

16Sang una anay gintawag ko sila nga kahoy nga olivo nga madabong sing dahon, nga puno sang matahom nga mga bunga. Pero karon sa isa ka daguhob kaangay sang daguob, sunogon ko ang iya sini mga dahon, kag balion ang iya mga sanga.

17“Ako, ang Ginoo sang mga hangaway, nagtanom sang Israel kag sang Juda, pero karon paandaman ko sila nga laglagon. Sila ang nagdala sini sa ila kaugalingon tungod kay naghimo sila sing malaut. Ila ako ginpaakig paagi sa ila pagdulot sing mga halad kay Baal.”

18Ang Ginoo nagpahibalo sa akon sang mga plano sang akon mga kaaway batok sa akon.

19Kaangay ako sang isa ka matinumanon nga kordero nga gindala agod ihawon, kag wala ako makahibalo nga nagaplano sila sang malaut nga mga butang batok sa akon. Nagsiling sila, “Tapson naton ang kahoy samtang matambok pa ini. Patyon naton sia agod wala na sing may makadumdom pa sa iya.”

20Dayon nagpangamuyo ako, “O Ginoo sang mga hangaway, ikaw ang hukom nga matarong. Ginatilawan mo ang mga panghunahuna kag mga balatyagon sang mga tawo. Ginatugyan ko ang akon kawsa sa imo mga kamot, gani patan-awa ako sang imo pagtimalos sa sini nga mga tawo.”

21Ang mga tawo sang Anatot luyag nga ako mapatay, kag ginsingganan nila ako nga ila ako patyon kon magpadayon ako sa pagwali sang mensahe sang Ginoo.

22Gani, ang Ginoo sang mga hangaway nagsiling, “Silutan ko sila! Ang ila pamatan-on nga mga lalaki mapatay sa inaway, kag ang ila mga kabataan mapatay sa gutom.

23Wala sing bisan isa sa ila nga mabilin kon mag-abot ina nga tion nga gintalana ko sa paglaglag sang mga tawo sang Anatot.”

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →