Jeremiah 15

Ilonggo (Maayong Balita nga Biblia (2012))

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →

1Dayon ang Ginoo nagsiling sa akon, “Bisan pa si Moises kag si Samuel yari diri nga nagatindog nga nagapakitluoy sa akon, indi gid ako magkaluoy sa sini nga mga tawo. Palakta sila kag pahalina sa akon panulok.

2Kon magpamangkot sila sa imo kon diin sila makadto, singgana sila nga ako nagsiling: Ang iban nahukman na nga mapatay paagi sa balatian, amo ina ang ila maabutan! Ang iban nahukman nga mapatay paagi sa inaway, amo ina ang ila maabutan! Ang iban nahukman nga mapatay paagi sa gutom, amo ina ang ila maabutan! Ang iban nahukman nga pagabihagon subong mga binilanggo, amo ina ang ila maabutan!

3Ako, ang Ginoo, nagpamat-od nga ining apat ka makakulogmat nga mga butang mahanabo sa ila: pagapatyon sila sa inaway; ang ila mga bangkay pagatabanon sang mga ido; pagatuk-on sila sang mga pispis, kag ang nabilin pagahalunhunon sang mga sapat nga talunon.

4Himuon ko nga ang tanan nga mga katawhan sang kalibutan magakangidlis sa ila, tungod sang ginhimo ni Manases nga anak ni Ezequias sa Jerusalem, sang sia amo ang hari sang Juda.”

5Ang Ginoo nagasiling, “Mga tawo sang Jerusalem, sin-o bala ang magakaluoy sa inyo, sin-o bala ang magapangalisod tungod sa inyo? Sin-o bala ang magadulog sa pagpamangkot kon ano na ang inyo kahimtangan?

6Kamo nga mga tawo nagsikway sa akon, gintalikdan ninyo ako. Gani, gin-untay ko ang akon kamot sa paglaglag sa inyo, tungod kay natak-an na ako sa pagpugong sang akon kaakig.

7Sa tagsa ka banwa sa duta, ginhaboy ko kamo sa hangin subong sang dagami. Mga tawo ko, ginlaglag ko kamo, ginpamatay ko ang inyo mga kabataan, kay wala kamo magbiya sang inyo malaut nga pagginawi.

8May mas madamo pa ang mga balo nga babayi sa inyo duta sang sa mga balas sa baybay. Ginpamatay ko ang inyo mga pamatan-on nga lalaki samtang lamharon pa sila, kag ginpaantos ko ang ila mga iloy. Sa hinali ginpadalhan ko sila sing kalisdanan kag kakugmat.

9Ang iloy nga nadulaan sing pito ka mga anak nalipong, nga nagalagas sang iya pagginhawa. Ang iya kasanag ginbayluhan sing kadudulman, nahuy-an sia kag nagakagha ang iya tagipusoon. Ipapatay ko kamo sa inyo mga kaaway kamo nga mga buhi pa. Ako, ang Ginoo, naghambal sini.”

10Daw ano ka masinulob-on sa akon! Ngaa bala ginbun-ag pa ako sang akon iloy sa sining kalibutan? Dapat ako mag-away kag magpakigsuay sa kay bisan sin-o sa duta. Wala ako magpahulam ukon maghulam sang kwarta sa kay bisan sin-o, pero ginapakamalaut ako sang tanan.

11O Ginoo, kabay nga ang tanan nila nga mga pagpakamalaut magmatuod kon wala ako mag-alagad sa imo sing maayo, ukon wala ako magpakitluoy sa imo tungod sang akon mga kaaway sang yara sila sa kalisdanan kag kalalat-an.

12Wala sing may makabali sang salsalon, ilabi na gid ang salsalon gikan sa aminhan nga nasimbugan sing bronsi.

13Ang Ginoo nagsiling sa akon, “Magapadala ako sing mga kaaway nga magahakot sang manggad kag mga pagkabutang sang akon mga tawo, agod sa pagsilot sa ila tungod sang mga sala nga ila nahimo sa bug-os nga duta.

14Paalagaron ko sila sa ila mga kaaway sa duta nga wala nila mahibaloi, tungod kay ang akon kaakig kaangay sang kalayo, kag magadabdab ini sa walay katapusan.”

15Dayon nagsiling ako, “Ikaw nakahibalo, O Ginoo. Dumdoma kag buligi ako. Patimalusa ako batok sa mga nagahingabot sa akon. Indi ka magpailob sa ila sa bagay nga magamadinalag-on sila sa pagpatay sa akon. Dumdoma nga tungod lamang sa imo ginapakahuy-an ako.

16Naghambal ka sa akon, kag ginpamatian ko ang tanan mo nga ginahambal. Imo ako, O Ginoo, ang Dios sang mga hangaway, gani ang imo mga pulong nagpuno sang akon tagipusoon sing kalipay kag kasadya.

17Wala ako mag-upod-upod sa iban nga mga tawo nga nagakadlaw kag nagapangalipay. Tungod sang pagtuman ko sang imo sugo, nag-isahanon lang ako kag napuno sing kaakig.

18Ngaa bala nagapadayon pa ako sa pag-antos? Ngaa bala indi mag-ayo ang akon mga pilas? Ngaa indi ini magpali? Hungod mo bala nga mapaslawan ako subong sang isa ka sapa nga nagamala sa tingadlaw?”

19Sa sini ang Ginoo nagsabat, “Kon magbalik ka, batunon ko ikaw, kag mangin-alagad ko ikaw liwat. Kon maghambal ikaw sing mga butang nga mapuslanon, kag indi ang mga butang nga wala sing pulos, mangin-akon ikaw propeta liwat. Magabalik sa imo ang mga tawo, kag indi kinahanglan nga ikaw ang magkadto sa ila.

20Himuon ko ikaw kaangay sang isa ka bronsi nga pader nga matig-a, sa sini nga mga tawo. Magapakig-away sila batok sa imo, pero indi nila ikaw madaog. Magaupod ako sa imo sa pag-apin sa imo, agod indi ikaw maano.

21Luwason ko ikaw sa mga kamot sang malaut nga mga tawo, kag hilwayon ko ikaw sa gahom sang mapintas nga mga tawo. Ako, ang Ginoo, naghambal sini.”

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →