Jeremiah 17

Ilonggo (Maayong Balita nga Biblia (2012))

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →

1Ang Ginoo nagasiling, “Mga tawo sang Juda, ang inyo mga sala ginsulat sang pluma nga salsalon. Gintigib ini sa inyo mga tagipusoon sang punta sang diamante, kag ginsinsil sa mga pamusod sang inyo mga altar.

2Ang inyo mga tawo nagasimba sa mga altar kag sa mga simbulo nga ginpatindog para sa diosa nga si Asera sa tupad sang tagsa ka madabong nga kahoy sa ibabaw sang kabakuloran,

3kag sa mga kabukiran sa wayang. Ipakuha ko sa inyo mga kaaway ang inyo mga manggad kag pagkabutang tungod sang tanan nga mga sala nga inyo nahimo sa bug-os nga duta.

4Pagaitugyan ninyo ang inyo duta nga akon ginhatag sa inyo. Kag paalagaron ko kamo sa inyo mga kaaway didto sa duta nga wala ninyo mahibaloi, tungod kay ang akon kaakig kaangay sang kalayo, kag magadabdab ini sa walay katapusan.”

5Ang Ginoo nagasiling, “Silutan ko ang tawo nga nagabiya sa akon, kag nagabutang sang iya pagsalig sa tawo, sa kusog sang tawo nga mamalatyon.

6Kaangay sia sang magamay nga kahoy sa desierto nga nagatubo sa kigas nga duta, sa maasin nga duta nga wala gid sing may nagatubo. Wala gid sing butang nga maayo nga nagakahanabo sa iya.

7“Pero bendisyunan ko ang tawo nga nagasalig sa akon, ang tawo nga may pagtuo sa akon.

8Kaangay sia sang isa ka kahoy nga nagatubo malapit sa tubig, nagapangalapkap ang iya mga gamot sa sapa. Wala ini mahadlok kon mag-abot ang tingadlaw, tungod kay ang iya mga dahon wala nagakalaya, wala ini nagapalibog bisan indi mag-ulan, nagapadayon ini sa pagpamunga.

9“Sin-o bala ang makahangop sang tagipusoon sang tawo? Wala sing makalabaw sa iya pagkadayaon. Indi na gid ini mag-ayo kay tama gid ang iya pagkalaut.

10Ako, ang Ginoo, nagausisa sang mga hunahuna, kag nagatilaw sang mga tagipusoon sang tawo. Ginabalusan ko ang tagsa ka tawo suno sa iya mga pagginawi, kag suno sa iya ginahimo.”

11Ang tawo nga nagaangkon sang kwarta sa indi maayo nga paagi kaangay sang isa ka pispis nga nagalumlom sa mga itlog nga indi iya. Sa nagahingurosgan pa sia madula niya ang iya mga manggad, kag sa katapusan wala gid sia sing pulos, kundi mangin-isa sia ka buangbuang.

12Ang aton Templo kaangay sang isa ka mahimayaon nga trono, nga napahamtang sa mataas nga bukid halin pa sa ginsugoran.

13O Ginoo, ikaw ang paglaom sang Israel; ang tanan nga nagabiya sa imo pagapakahuy-an, magakawala sila kaangay sang mga ngalan nga nasulat sa yab-ok, tungod kay ginbayaan nila ikaw, ang Ginoo, ang tuboran sang mabugnaw nga tubig.

14O Ginoo, ayuha ako kag ako magaayo sing bug-os. Luwasa ako kag indi gid ako maano. Ikaw ang akon ginadayaw!

15Ang mga tawo nagasiling sa akon, “Diin na bala yadtong mga pamahog nga ginhimo sang Ginoo batok sa amon? Ipatuman ina sa iya subong!”

16Pero, O Ginoo, wala gid ako magpilit sa imo sa pagpadala sa ila sing kalaglagan. Wala gid ako maghandom nga abutan sila sing kalalat-an. Nahibaluan mo ini, O Ginoo, nahibaluan mo ang akon ginsiling.

17Indi ka magmanginkahaladlukan sa akon, ikaw ang akon dalangpan kon mag-abot ang kalalat-an.

18Pakahuy-i ang mga nagahingabot sa akon, pero indi ako pagpakahuy-i. Pun-a sila sang kakugmat, pero indi ako pagpahadluka. Padalhi sila sing kalaglagan, kag balibalia sila.

19Ang Ginoo nagsiling sa akon, “Jeremias, lakat ka kag isugid ang akon mensahe sa Pwerta sang mga Tawo, nga ginaagyan sang mga hari sang Juda sa pagsulod kag pagwa sa siudad, dayon kadto ka sa iban nga mga pwerta sang Jerusalem.

20Singgana ang mga hari kag ang tanan nga mga tawo sang Juda, kag ang tanan nga nagaestar sa Jerusalem kag ang nagasulod sa sini nga mga pwerta, sa pagpamati sa akon ginasiling.

21Singgana sila nga kon ginahigugma nila ang ila kabuhi, indi sila dapat magdala sang bisan ano sa Adlaw nga Inugpahuway, sa ila pag-agi sa mga pwerta sang Jerusalem,

22ukon sa pagdala pa gwa sa ila balay sang bisan ano nga butang sa Adlaw nga Inugpahuway. Indi sila dapat mag-obra sa Adlaw nga Inugpahuway. Dapat nila pakabalaanon ini nga adlaw subong sang akon ginsugo sa ila mga katigulangan.

23Ang ila mga katigulangan wala magpamati sa akon, ukon magtalupangod sang akon ginhambal. Sa baylo nanginmatig-a ang ila mga ulo, kag indi sila luyag magtuman ukon magpatudlo sa akon.

24“Singgana ining mga tawo nga dapat gid sila magtuman sa tanan ko nga mga sugo. Indi sila dapat magdala sing bisan ano nga dalal-on sa ila pag-agi sa mga pwerta sining siudad sa Adlaw nga Inugpahuway. Dapat nila pakabalaanon ang Adlaw nga Inugpahuway kag indi sila maghimo sang bisan ano nga bulohaton.

25Dayon ang ila mga hari kag mga prinsipe magasulod sa mga pwerta sang Jerusalem kag magaangkon man sang amo nga harianon nga gahom nga iya anay ni David. Upod sa mga pumoluyo sang Juda kag sang Jerusalem, magasakay sila sa mga karwahi kag sa mga kabayo, kag ang siudad sang Jerusalem mapuno sa gihapon sang mga tawo.

26Ang mga tawo magaabot halin sa mga kabanwahanan sang Juda kag halin sa mga kabarangayan sa palibot sang Jerusalem. Magaabot sila halin sa kadutaan ni Benjamin, sa kunsaran sang mga kabakuloran, sa mga kabukiran, kag sa nabagatnan nga bahin sang Juda. Magadala sila sing mga halad nga sinunog, mga halad nga kalan-on kag insyenso, subong man ang mga halad sa pagpasalamat, sa akon Templo.

27Pero dapat sila magtuman sa akon. Dapat nila pakabalaanon ang Adlaw nga Inugpahuway kag indi sila magdala sang bisan ano nga dalal-on sa ila pag-agi sa mga pwerta sang Jerusalem sa sina nga adlaw. Kon himuon nila ini, sunogon ko ang mga pwerta sang Jerusalem. Ang kalayo magasunog sang mga palasyo sang Jerusalem, kag wala gid sing may makapalong sini.”

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →