Jeremiah 12

Ilonggo (Maayong Balita nga Biblia (2012))

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →

1“O Ginoo, kon magsuay ako sa imo, mapamatud-an nga ikaw matarong. Pero may pamangkot ako sa imo nahanungod sa katarungan. Ngaa bala tama ka mainuswagon ang malaut nga mga tawo? Ngaa nagamadinalag-on ang madaya nga mga tawo?

2Ginatanom mo sila, kag sila nagapanggamot, nagatubo sila kag nagapamunga. Sa gihapon ginahambal nila nga ikaw maayo, pero wala gid sila nagakabalaka sa imo.

3Pero ikaw, O Ginoo, nakakilala sa akon, nakita mo ang akon ginahimo, kag kon daw ano ang akon paghigugma sa imo. Guyora ining malaut nga mga tawo subong sang karnero nga ilihawon, bantayi sila tubtob nga sila pagaihawon.

4Tubtob pa bala san-o ang pagkigas sang amon duta, kag ang hilamon sa tagsa ka uma malaya? Ang mga kasapatan kag mga kapispisan nagakalamatay, tungod sang kalautan sang amon mga tawo. May mga tawo nga nagasiling nga wala mo makita ang ila mga pagginawi.”

5Ang Ginoo nagsiling, “Jeremias, kon ginakapuyan ikaw sa pagpalumba batok sa mga tawo, paano ka makapalumba batok sa mga kabayo? Kon sa hilway nga duta nagakatumba ikaw, paano ang pagkabuhi mo sa madabong nga kakahuyan sa higad sang Jordan?

6Bisan ang imo mga pariente kag ang mga katapo sang imo panimalay, nagluib sa imo, nagbuylog sila sa pagsalakay sa imo. Indi ka magsalig sa ila, bisan pa nagahambal sila sing mainabyanon sa imo.”

7Ang Ginoo nagasiling, “Ginpatumbayaan ko ang Israel, ginsikway ko ang akon pinili nga pungsod. Gintugyan ko ang mga tawo nga akon ginahigugma sa gahom sang ila mga kaaway.

8Ang akon pinili nga mga tawo nagbato sa akon, subong sang isa ka leon sa kagulangan, nagngurob sila sa akon, gani ginadumtan ko sila.

9Ang akon pinili nga mga tawo kaangay sang isa ka pispis, nga ginahugnit sa pihak kag pihak sang mga dapay. Dali kamo, mga sapat sa talon, palapit kamo kag magbuylog sa punsyon.

10Ginlaglag ang akon talamnan sang ubas sang madamo nga dumoluong nga mga manugdumala, gintasak nila ang akon mga kaumhan. Ginhimo nila nga isa ka desierto ang akon matahom nga duta.

11Ginhimo nila ini nga isa ka lamgod nga duta, ang tanan nga makita ko indi mapuslan. Ang bug-os nga duta nangin-isa ka desierto, kag wala sing may nagasapak sini.

12Gikan sa pihak sang mataas nga duta nga desierto nag-abot ang mga tawo sa pagpang-agaw. Nagpadala ako sing inaway sa paglaglag sang bug-os nga duta, wala na sing makaestar sa paghidait.

13Ang akon mga tawo nagtanom sing trigo, pero nag-ani sing mga talungon; nagpangabudlay sila sing tudotudo, pero wala sila sing may nakuha. Tungod sang akon nagasilabo nga kaakig indi maayo ang ila patubas.”

14Ang Ginoo nagasiling, “May inughambal ako sa mga kaingod sang Israel nga naglaglag sang duta nga akon ginhatag sa akon mga tawo nga Israelinhon. Pagakuhaon ko ining malaut nga mga tawo sa ila mga pungsod kaangay sang isa ka ginabot nga tanom, kag hilwayon ko gikan sa ila ang Juda.

15Pero sa tapos ko sila makuha, kaluoyan ko sila. Pabalikon ko ang tagsa ka pungsod sa iya kaugalingon nga duta kag sa iya kaugalingon nga pungsod.

16Kon ila batunon ang pagtoluohan sang akon mga tawo sa ila bug-os nga tagipusoon kag magsumpa sila, ‘Subong nga nagakabuhi ang Ginoo,’—bisan ila anay gintudlo sa akon mga tawo sa pagsumpa kay Baal—dayon manginbahin man sila sang akon mga tawo kag sila magauswag.

17Pero kon ang bisan ano nga pungsod indi magtuman, dayon pagagabuton ko sing bug-os kag pagalaglagon ini. Ako, ang Ginoo, naghambal sini.”

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →