Jeremiah 51 — Ilonggo (Maayong Balita nga Biblia (2012))

1Ang Ginoo nagasiling, “Ipadala ko ang makahalalit nga hangin sa Babilonia kag sa iya mga tawo.

2Magapadala ako sing mga dumoluong nga magalaglag sang Babilonia kaangay sang hangin nga nagapalid sang dagami. Kon mag-abot ina nga adlaw sang kalaglagan magasalakay sila gikan sa tanan nga lugar kag bayaan nila ang duta nga nalaglag.

3Indi paghatagi sing kahigayunan ang mga soldado sang Babilonia nga makapana sang ila mga baslay ukon makasuksok sang ila panaming. Indi pagluwasa ang iya mga pamatan-on nga lalaki! Laglaga ang bug-os nga hangaway!

4Mapilasan sila kag magakalamatay sa mga dalan sang ila mga siudad.

5Ako, ang Dios, ang Ginoo sang mga hangaway, wala magbiya sang Israel kag sang Juda, bisan pa nga nakasala sila batok sa akon, ang Balaan nga Dios sang Israel.

6Palagyo kamo gikan sa Babilonia! Palagyo kamo tungod sang inyo kabuhi! Indi kamo magpapatay tungod sang sala sang Babilonia. Karon magatimalos ako kag magasilot sa iya suno sa nagakabagay sa iya.

7Ang Babilonia kaangay sang isa ka kupa nga bulawan sa akon kamot, nga nagapahubog sang bug-os nga kalibutan. Ang mga kapungsoran nag-inom sang iya bino, kag nadulaan sila sang ila husto nga painuino.

8Sa hinali napukan ang Babilonia, kag nalaglag! Maglalaw kamo tungod sa iya! Bulnga ninyo ang iya mga pilas, kag ayhan mag-ayo pa ini.

9Ang mga dumoluong nga nagaestar didto nagsiling, ‘Nagtinguha kami sa pagbulig sa Babilonia, pero ulihi na. Dali! Bayaan na naton sia kag magpauli. Ang Dios nagsilot sang Babilonia sa bug-os niya nga kusog, kag ginlaglag ini sing bug-os.’”

10Ang Ginoo nagasiling, “Mga tawo ko, magsinggit kamo, ‘Ang Ginoo nagpahayag nga kita matarong. Lakat kita kag isugid sa mga tawo sang Sion ang ginhimo sang Ginoo nga aton Dios.’”

11Ang Ginoo nagsudyot sa mga hari sang Media, tungod kay ang Ginoo luyag maglaglag sang Babilonia. Amo ini ang iya pagtimalos tungod sang paglaglag sang iya Templo. Ang nagaatake nga mga opisyales nagasugo, “Pataluma ang inyo mga baslay! Amana ang inyo mga taming!

12Ihatag ang mga senyas sa pagsalakay sang mga pader sang Babilonia. Dugangi ang mga gwardya! Ipahamtang ang mga bantay! Amana ang mga tawo sa liput nga pagsalakay!” Ang Ginoo naghimo sang iya ginsiling nga iya himuon sa mga tawo sang Babilonia.

13Ang Babilonia may madamo nga mga suba kag madamo nga mga manggad, pero nag-abot na ang iya tion kag ang hilo sang iya kabuhi nabugto na.

14Ang Ginoo sang mga hangaway nagsumpa sa iya kaugalingon sa pagpadala sing madamo nga mga tawo sa pagsalakay sang Babilonia kaangay sang panong sang mga apan, kag magasinggit sila sing madinalag-on.

15Ang Ginoo naghimo sang duta paagi sa iya gahom, paagi sa iya kaalam gintuga niya ang kalibutan, kag ginhumlad ang mga kalangitan.

16Sa iya sugo ang tubig sa ibabaw sang langit nagadaguhob, ginadala niya paibabaw ang mga panganod gikan sa mga punta sang duta. Ginapakilat niya kon nagaulan, kag ginapadala niya ang hangin gikan sa iya talaguan.

17Ini indi mahangpan kag matungkad sang mga tawo sa ila pagtulok sini, ang tanan nga panday sa bulawan ginpaslawan tungod sang ila mga diosdios nga ila ginhimo tungod kay sila indi matuod nga mga dios, wala sila sing kabuhi.

18Wala sila sing pulos kag dapat tamayon, pagalaglagon sila kon ang Ginoo mag-abot sa pagsilot sa ila.

19Ang Dios ni Jacob indi kaangay sini, sia amo ang naghimo sang tanan nga mga butang, kag ginpili niya ang Israel nga mangin-iya kaugalingon nga katawhan. Ang Ginoo sang mga hangaway amo ang iya ngalan.

20Ang Ginoo nagasiling, “Babilonia, ikaw ang akon maso, ang akon hinganiban sa inaway. Gingamit ko ikaw sa pagdugmok sang mga kapungsoran, sa pagwasak sang mga ginharian,

21sa paglaglag sang mga kabayo kag mga manugsakay sini, sa pagguba sang mga karwahi sa inaway kag sang mga manugsakay sini,

22sa pagpatay sang mga lalaki kag mga babayi, sang mga tigulang kag mga pamatan-on, kag sang mga bata nga lalaki kag babayi,

23sa pagpatay sang mga manugbantay sang mga karnero kag sang ila mga panong, sa pagpatay sang mga mangungoma kag sang ila mga kabayo nga ginaarado, sa pagwasak sang mga pangulo kag mataas nga mga opisyales.”

24Ang Ginoo nagasiling, “Ipakita ko sa inyo ang pagpabayad ko sa Babilonia kag sa iya sini mga tawo tungod sang tanan nga mga kalautan nga ila ginhimo sa Jerusalem.

25Babilonia, kaangay ikaw sang isa ka bukid nga nagalaglag sang bug-os nga kalibutan, pero ako, ang Ginoo, amo ang imo kaaway. Dakpon ko ikaw, kag tapanon sa duta, kag himuon nga isa ka nasunog nga bukid.

26Wala na gid sing bato nga maggamit pa liwat sa pagpatindog sing balay gikan sa imo pagkalaglag. Manginkaangay ikaw sang isa ka desierto sa walay katubtoban. Ako, ang Ginoo, naghambal sini.

27“Ihatag ang senyas sa pagsalakay! Patunoga ang trumpeta agod mabatian sang mga kapungsoran! Amana ang mga kapungsoran sa pagpakig-away batok sa Babilonia! Singgana ang mga ginharian sang Ararat, Mini kag Askenaz sa pagsalakay. Pili sing isa ka opisyal sa pagpangulo sang pagsalakay. Pataklada ang mga kabayo kaangay sang isa ka panong sang mga apan.

28Amana ang mga kapungsoran, ang mga hari sang Media, ang ila mga pangulo kag mga opisyales, kag ang tanan nga mga kapungsoran sa idalom sang ila pagdumalahan sa pagpakig-away batok sa Babilonia.

29Ang duta nagakurog kag nagatay-og, tungod kay ang Ginoo nagatuman sang iya plano sa paghimo sang Babilonia nga isa ka desierto, sa diin wala sing may nagaestar.

30Ang mga soldado sang Babilonia nag-untat sa pag-away kag nagpabilin sa ila mga pamakod. Nadulaan sila sing kusog kag kaisog. Ang mga pwerta sang siudad nagguba kag ang mga balay nasunog.

31Nagdinasundason ang mga manugbalita sa pagsugid sa hari sang Babilonia nga ang iya siudad naagaw sa tanan nga bahin.

32Ang kaaway nag-agaw sang talabukan sang suba kag nagsunog sang mga pamakod. Ang mga soldado sang Babilonia nagsalasala.

33Sa indi madugay ang kaaway magapanglabo sa ila kag magalinas sa ila kaangay sang trigo sa linasan. Ako, ang Ginoo sang mga hangaway, ang Dios sang Israel, naghambal sini.”

34Ang hari sang Babilonia nag-utod-utod sang Jerusalem, kag iya ini ginkaon. Ginkuhaan niya sing unod ang siudad kaangay sang isa ka tadyaw, kaangay sang isa ka dragon iya ini ginlamon. Ginkuha niya ang iya naluyagan, kag ginhaboy niya ang iban.

35Pahambala ang mga tawo sang Sion, “Kabay nga salabton sang Babilonia ang mga palugos nga nahimo sa amon!” Pahambala ang mga tawo sang Jerusalem, “Kabay nga salabton sang Babilonia ang amon mga gin-antos!”

36Gani, ang Ginoo nagsiling sa mga tawo sang Jerusalem, “Ako ang magaapin sang inyo kawsa, kag magatimalos ako tungod sa inyo. Pamalhon ko ang ginahalinan sang tubig sang Babilonia, kag pamalhon ko ang iya mga suba.

37Ina nga pungsod mangin-isa ka tinumpukan sang mga ginub-an sa diin nagaestar ang talunon nga mga sapat. Manginmakangilidlis ini tan-awon. Wala sing may mag-estar didto, kag ang tanan nga makakita sini magakakugmat sa natabo sa iya.

38Ang tanan nga mga taga-Babilonia nagangurob kaangay sang mga leon, kag magangurob kaangay sang tutoy nga mga leon.

39Dalukdalok bala sila? Papunsyonan ko sila. Hugbon ko sila kag lipayon. Magatulog sila kag indi na makamata.

40Pagadalhon ko sila agod ihawon subong sang mga kordero, mga kanding, kag mga karnero nga lalaki. Ako, ang Ginoo, naghambal sini.”

41Ang Ginoo nagasiling nahanungod sa Babilonia: “Ang siudad nga ginadayaw sang bug-os nga kalibutan gin-agaw! Daw ano ka makakulogmat tan-awon para sa mga kapungsoran sang Babilonia!

42Ang dagat naglapaw sa Babilonia, kag gintabunan ini sang nagadaguhob nga mga balod.

43Ang mga kabanwahanan nanginmakahaladlok tan-awon, kag nanginkaangay sang isa ka desierto nga wala sing tubig, sa diin wala sing may nagaestar ukon nagapanglakaton.

44Silutan ko si Bel, ang dios sang Babilonia, kag ipauli ko sa iya ang iya kinawat nga mga pagkabutang. Ang mga kapungsoran indi na magsimba sa iya. “Ang mga pader sang Babilonia napukan.

45Mga tawo sang Israel, magpalagyo kamo gikan didto! Ang tagsatagsa magpalagyo tungod sang iya kabuhi gikan sa akon nagabalingaso nga kaakig.

46Indi pagdulaa ang inyo kaisog kag indi magkahadlok tungod sang mga sugidsugid nga inyo nabatian. Sa tagsa ka tuig nagakalainlain nga mga sugidsugid ang nagalapnag—mga sugidsugid sang kapintas sa duta, kag sang isa ka hari nga nagapakig-away sa isa.

47Gani, magaabot ang tion nga silutan ko ang mga diosdios sang Babilonia. Ang bug-os nga pungsod mahuy-an, kag ang tanan nga mga tawo sini mapatay.

48Ang tanan sa langit kag sa duta magasininggit sa kalipay kon ang Babilonia mapukan sang mga tawo nga naggikan sa aminhan sa paglaglag sini.

49Ang Babilonia nanginkabangdanan sang pagkamatay sang tanan nga mga tawo sa bug-os nga kalibutan, kag karon ang Babilonia mapukan tungod kay nanginkabangdanan sia sang pagkamatay sang madamo nga mga Israelinhon. Ako, ang Ginoo, naghambal sini.”

50Ang Ginoo nagasiling sa iya mga tawo sa Babilonia: “Naluwas kamo sa kamatayon! Karon lakat kamo kag indi na maghulat! Bisan malayo kamo sa inyo balay, dumdoma ninyo ako nga inyo Ginoo, kag dumdoma ninyo ang Jerusalem.

51Nagasiling kamo, ‘Ginapakahuy-an kita kag nahuy-an. Wala gid kita sing mahimo, tungod kay ang mga dumoluong nag-agaw sang balaan nga mga lugar sa Templo.’

52Gani, nagasiling ako nga ang tion magaabot, nga silutan ko ang mga diosdios sang Babilonia, kag ang mga napilasan magaugayong sa bug-os nga pungsod.

53Bisan pa nga ang Babilonia makasaka sa langit, kag magpatindog sia didto sing malig-on nga pamakod, magapadala man ako sing mga tawo sa paglaglag sa iya. Ako, ang Ginoo, naghambal sini.”

54Ang Ginoo nagasiling, “Pamatii ninyo ang tingog sang paghinibi sa Babilonia, sang paglalaw tungod sang kalaglagan sa duta.

55Ginalaglag ko ang Babilonia, kag ginapahipos ko sia. Ang mga hangaway nagahuganas sa pagsulod kaangay sang nagadaguhob nga mga balod, kag nagasalakay sila sa magahod nga pagsininggit.

56Nag-abot sila sa paglaglag sang Babilonia, nadakop na ang iya mga soldado, kag ang ila mga pana nagkalabali. Ako ang Dios nga nagasilot sang malaut, silutan ko ang Babilonia suno sa nagakabagay sa iya.

57Hugbon ko ang iya mga opisyales, ang mga mangin-alamon, mga pangulo kag mga soldado. Magatulog sila, kag indi na gid magmata. Ako, ang hari, naghambal sini, Ako, amo ang Ginoo sang mga hangaway.

58Ang madamol nga mga pader sang Babilonia pagatumbahon sa duta, kag ang iya mataas nga mga pwerta pagasunogon. Ang tanan nga gin-obra sang mga kapungsoran manginwala sing pulos, ang mga pagpanikasog sang mga kapungsoran masunog. Ako, ang Ginoo sang mga hangaway, naghambal sini.”

59Si Seraya, anak ni Nerias kag apo ni Maseya, amo ang manugtatap ni Haring Sedequias. Sa ikap-at nga tuig nga si Sedequias amo ang hari sang Juda, si Seraya manugkadto sa Babilonia upod sa iya, kag ginhatagan ko sia sang pila ka mga tulomanon.

60Ginsulat ko sa isa ka libro ang tanan nga kalaglagan nga magaabot sa Babilonia, kag subong man ang iban nga mga butang nahanugod sa Babilonia.

61Ginsingganan ko si Seraya, “Kon mag-abot ikaw sa Babilonia, basaha gid sing mabaskog sa mga tawo ang tanan nga nasulat diri.

62Dayon magpangamuyo ka. ‘O Ginoo, nagsiling ka nga laglagon mo ini nga lugar agod wala sing nagakabuhi nga tinuga sa sini, mga tawo ukon mga kasapatan, kag manginkaangay ini sang isa ka desierto sa walay katubtoban.’

63Seraya, kon matapos mo basa ini nga libro sa mga tawo, dayon tabiri ini sing bato, kag ihaboy ini sa Suba sang Eufrates,

64kag magsiling, ‘Amo ini ang matabo sa Babilonia, malugdang ini kag indi na gid makabutwa liwat, tungod sang kalaglagan nga ipadala sang Ginoo sa sini nga lugar.’ Diri matapos ang mga pulong ni Jeremias.