Jeremiah 14

Ilonggo (Maayong Balita nga Biblia (2012))

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

1Ang Ginoo nagsiling sa akon nahanungod sang malawig nga tingadlaw,

2“Ang Juda nagapangalisod, ang iya mga siudad nagaluya, ang iya mga tawo nagahaplay sa duta sa kasubo, kag ang Jerusalem nagapangayo sing bulig.

3Ang mga manggaranon nagsugo sa ila mga suloguon sa pagsag-ob, nagkadto sila sa mga bubon, pero wala sing tubig, nagbalik sila nga wala unod ang ila mga tibod. Tungod sa kahuya kag pagkadula sang paglaom, ginatabunan nila ang ila mga guya.

4Ang mga mangungoma nagapangalisod, ginatabunan nila ang ila mga guya tungod sa kahuya kay wala mag-ulan kag ang duta nagkigas.

5Sa latagon ang iloy nga usa nagbiya sang iya tinday tungod kay wala sing hilamon.

6Ang talunon nga mga asno nagatindog sa ibabaw sang mga bakulod, kag ginahagal kaangay sang talunon nga mga ido; nagapalangdulom ang ila mga mata tungod kay wala sila sing kalan-on.

7Ang akon mga tawo nagapanawag sa akon, ‘Bisan ang amon mga sala nagasumbong sa amon, buligi kami, O Ginoo, suno sa imo ginsaad. Makapila kami magbiya sa imo, nagpakasala kami batok sa imo.

8Ikaw lamang ang paglaom sang Israel, ikaw ang nagluwas sa amon sang yara kami sa kalalat-an. Ngaa bala kaangay ikaw sang isa ka dumoluong sa amon duta, kaangay sang isa ka nagapanglakaton nga nagatener lamang sing isa ka gab-i?

9Ngaa bala kaangay ikaw sang tawo nga nakibot, subong sang isa ka soldado nga indi makabulig? Pat-od gid Ginoo, nagaupod ikaw sa amon! Kami imo mga tawo, indi kami pagpatumbayai.’”

10Ang Ginoo nagasiling nahanungod sini nga mga tawo, “Luyag gid nila magpalagyo sa akon, kag wala nila ginapunggi ang ila kaugalingon. Gani, wala ako malipay sa ila. Dumdomon ko ang mga kalautan nga ila nahimo kag silutan ko sila tungod sang ila mga sala.”

11Ang Ginoo nagsiling sa akon, “Indi ka magpangayo sa akon nga buligan ko ini nga mga tawo.

12Bisan pa nga magpuasa sila, indi ako magpamati sa ila pagpangayo sing bulig, bisan pa nga halaran nila ako sing mga halad nga sinunog kag mga halad nga kalan-on, indi gid ako malipay sa ila. Sa baylo pamatyon ko sila paagi sa inaway, sa gutom kag sa balatian.”

13Dayon nagsiling ako, “ Ginoo nga Gamhanan, nakahibalo ikaw nga ang mga propeta nagasugid sa mga tawo nga wala sing magaabot nga inaway ukon gutom, tungod kay siling nila, imo ini ginsaad nga ang paghidait lamang ang magaluntad sa duta.”

14Pero ang Ginoo nagsabat, “Ang mga propeta nagasugid sing kabutigan sa akon ngalan. Wala ako magpadala, magsugo ukon maghambal sa ila. Ang mga palanan-awon nga ila ginasugid sa inyo wala maggikan sa akon. Ang ila mga ginatagna wala sing pulos nga mga butang nga nag-abot sa ila mga hunahuna.

15Ako, ang Ginoo, nagasiling sa inyo kon ano ang akon himuon sa sining mga propeta nga wala ko ginpadala, pero nagahambal sa akon ngalan kag nagasiling nga ang inaway kag gutom indi maghalit sining duta. Pamatyon ko sila sa inaway kag sa gutom.

16Ang mga tawo nga ila ginhambalan sini nga mga butang pagapatyon sa amo man nga paagi. Ang ila mga bangkay pagaihaboy sa mga dalan sang Jerusalem, kag wala sing isa nga magalubong sa ila. Mahanabo ini sa ila tanan, lakip sa ila mga asawa, kag sa ila mga anak nga lalaki kag babayi. Pabayron ko sila sang ila mga kalautan.”

17Ang Ginoo nagmando sa akon nga sugiran ko ang mga tawo sang akon kalisod kag magsiling: “Kabay nga mag-ilig ang mga luha sa akon mga mata sa adlaw kag sa gab-i, kabay nga indi ako mag-untat sa paghibi, tungod kay ang akon mga tawo napilasan gid sing madalom, kag nasakit gid sila.

18Kon magkadto ako sa mga kaumhan, makita ko ang mga bangkay sang mga tawo nga nagkalamatay sa inaway. Kon magkadto ako sa mga kabanwahanan, makita ko ang mga tawo nga nagkalamatay sa gutom. Ang mga propeta kag ang mga pari nagapadayon sa ila bulohaton, pero wala sila makahibalo sang ila ginahimo.”

19O Ginoo, ginsikway mo na bala sing bug-os ang Juda? Ginadumtan mo bala ang mga tawo sang Sion? Ngaa bala nga ginhalitan mo gid kami sing tama sa bagay nga indi na kami mag-ayo? Nagpangita kami sang paghidait, pero wala sang natabo nga maayo. Naglaom kami nga ayuhon, pero sa baylo nag-abot ang kakugmat.

20Nagpakasala kami batok sa imo, O Ginoo, ginakilala namon ang mga sala, kag ang mga sala sang amon mga katigulangan.

21Dumdoma ang imo mga saad, kag indi kami pagtamaya, indi pagpakahuy-i ang Jerusalem ang lugar sang imo mahimayaon nga trono. Tumana ang kasugtanan nga imo ginhimo sa amon.

22Wala sing bisan isa sang mga diosdios sang mga kapungsoran ang sarang makapaulan. Bisan ang kalangitan mismo indi makapanalithi. Naglaom kami sa imo, O Ginoo nga amon Dios, tungod kay ikaw ang nagahimo sini nga mga butang.

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →