Jeremiah 9

Ilonggo (Maayong Balita nga Biblia (2012))

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →

1Kuntani ang akon ulo isa ka bubon sang tubig, kag ang akon mga mata isa ka tuboran sang mga luha, agod nga makahibi ako sa adlaw kag sa gab-i tungod sang akon mga tawo nga ginpamatay.

2Kuntani may lugar ako nga estaran sa desierto sa diin makapalagyo ako sa akon mga tawo. Tanan sila indi matutom, isa ka grupo sang mga maluibon.

3Handa sila pirme sa pagsugid sing mga butig, sa baylo sang kamatuoran, ang dinaya ang nagagahom sa duta. Ang Ginoo nagasiling, “Ang akon mga tawo nagahimo sing dinasundason nga kalautan, kag wala nila ako ginakilala subong ila Dios.”

4Ang tagsatagsa dapat magbantay sa iya abyan, kag wala sing isa nga makasalig sa iya pariente, kay ang tagsa ka pariente subong kadaya kay Jacob, kag ang tagsatagsa nagapatupato sa iya mga abyan.

5Tanan sila nagadaya sa ila mga abyan, kag wala gid sing bisan isa nga nagasugid sing matuod. Ginatudloan nila ang ila mga dila sa pagbutig, kag wala nagabiya sa ila pagpakasala. Nagadinasundason lang ang ila paghimo sang palugos nga mga butang, kag ang isa ka dinaya nga butang ginasundan sang isa. Ang Ginoo nagasiling nga ang iya mga tawo indi magkilala sa iya.

7Tungod sini ang Ginoo sang mga hangaway nagasiling, “Pagaputli-on ko ang akon mga tawo subong nga ang metal ginaputli sa hornohan. Ang akon mga tawo naghimo sing malaut ano pa ang sarang ko mahimo sa ila?

8Ang ila mga dila kaangay sang mga baslay nga makamamatay, nagasugid sila pirme sang mga butig. Ang tagsatagsa nagahambal sing mainabyanon sa iya kasilingan, pero sa pagkamatuod nagabutang sia sing siod sa pagdakop sa iya.

9Indi ko bala pagsilutan sila tungod sini nga mga butang? Indi ko bala pagbalusan ang isa ka pungsod nga kaangay sini? Ako, ang Ginoo, naghambal sini.”

10Nagsiling ako, “Magahibi ako tungod sang mga kabukiran, kag magapanalambiton ako tungod sang mga halalban, tungod kay nalaya ini, kag wala na sing bisan isa nga nagaagi sini. Ang pagmama sang mga baka indi na mabatian, ang mga pispis kag mga sapat nga talunon nagpalagyo kag wala na.”

11Ang Ginoo nagasiling, “Himuon ko ang Jerusalem nga isa ka tinumpukan sang mga ginub-an, isa ka lugar nga ginaestaran sang mga talunon nga ido. Ang mga siudad sang Juda manginkaangay sang isa ka desierto, nga wala sing bisan isa nga nagaestar.”

12Nagpamangkot ako, “ Ginoo, ngaa bala nga nalaglag ang duta, kag nagmala subong sang desierto, sa bagay nga wala na sing may nagaagi sini? Sin-o bala ang tuman kaalam nga makahangop sini? Sa kay sin-o mo bala ginpaathag ini, agod nga makasugid sia sa iban?”

13Ang Ginoo nagsabat, “Natabo ini tungod kay ginbayaan sang akon mga tawo ang pagtulon-an nga akon ginhatag sa ila. Wala nila ako gintuman ukon ginhimo ang akon ginsiling sa ila nga himuon.

14Sa baylo nagmatig-a ang ila mga ulo, kag nagsimba sila sa mga diosdios nga si Baal, subong sang gintudlo sang ila mga ginikanan nga himuon.

15Gani, pamatii ang akon pagahimuon, ako, ang Ginoo sang mga hangaway, ang Dios sang Israel. Pakan-on ko ang akon mga tawo sang mapait nga mga tanom kag paimnon ko sila sing tubig nga may hilo.

16Paaplaagon ko sila sa mga kapungsoran nga wala nila mabatii ukon sang ila mga katigulangan. Magapadala ako sing mga hangaway batok sa ila, tubtob malaglag ko sila sing bug-os.”

17Ang Ginoo sang mga hangaway nagsiling, “Panghunahunaa kon ano ang nagakatabo! Tawga kag pakadtua ang mga manuglalaw, ang mga babayi nga nagaamba sang mga kalantahon sa patay.”

18Ang mga tawo nagsiling, “Singgana sila sa pagdalidali kag sa pag-amba para sa amon sing kalantahon sa patay, tubtob nga magluha ang amon mga mata, kag mabasa ang amon mga pisngi tungod sang paghibi.”

19Pamatii ang mga paghinibi sa Sion: “Nalaglag kita! Nahuy-an gid kita! Kinahanglan bayaan naton ang aton duta, ang aton mga balay ginpangguba.”

20Nagsiling ako, “Pamati kamo, O mga babayi, sa ginsiling sang Ginoo, kag talupangda ninyo ang iya mga pulong. Tudloi ninyo ang inyo mga anak nga babayi sa paghibi, kag ang inyo mga abyan sa pag-amba sang kalantahon sa patay.

21Ang kamatayon nagsulod na paagi sa aton mga bintana, kag nagsulod na sa aton mga palasyo; ginpamatay sini ang mga kabataan sa mga dalan, kag ang mga pamatan-on nga lalaki sa mga tiendahan.

22Ang mga bangkay pagalaptahon subong mga tinumpok nga ipot sa mga wayang, subong mga uyas nga inupong kag ginbayaan sang mga mangangani, mga uyas nga wala sing may nagatipon. Amo ini ang ginsiling sang Ginoo nga akon ihambal.”

23Ang Ginoo nagasiling, “Ang mga mangin-alamon indi dapat magpabugal sang ila kaalam, ukon ang makusog nga mga tawo sang ila kusog, ukon ang mga manggaranon sang ila manggad.

24Kon may yara nga luyag magpabugal, dapat sia magpabugal nga nakakilala kag nakahangop sia sa akon, tungod kay ang akon gugma mapinadayunon, kag ginahimo ko ang nagakaigo kag matarong. Amo ini ang mga butang nga akon naluyagan. Ako, ang Ginoo, naghambal sini.”

25Ang Ginoo nagasiling, “Ang tion magaabot nga silutan ko ang mga tawo sang Ehipto, sang Juda, sang Edom, sang Amon, sang Moab kag ang tanan nga nagaestar sa desierto kag ang tanan nga nagpautod sang ila buhok. Ini tanan nga mga tawo gintuli pero wala nagtuman sang kasugtanan. Wala sing isa sini nga mga tawo, ukon mga tawo sang Israel ang nagtuman sang akon kasugtanan.”

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →