Jeremiah 5

Ilonggo (Maayong Balita nga Biblia (2012))

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1Mga tawo sang Jerusalem, magdalagan kamo sa inyo mga dalan! Magtulok ka sa palibot! Kamo gid ang magtan-aw! Usisaa ang mga tiendahan! Tan-awa kon may makita kamo nga tawo nga nagahimo sing matarong, kag nagatinguha nga magmatutom sa Dios. Kon may makita kamo, ang Ginoo magapatawad sang Jerusalem.

2Bisan pa nagasiling kamo nga nagasimba kamo sa Ginoo, indi matuod ang inyo ginasiling.

3Ang Ginoo nagapangita sang pagkamatutom. Ginsakit niya ikaw, pero wala ikaw nagbatyag sing kasakit, gindugmok niya ikaw, pero indi ikaw luyag tudloan. Katig-a kaayo sang imo ulo kag indi ikaw magbiya sang imo mga sala.

4Dayon naghunahuna ako, “Ini mga imol lamang kag wala sing may nahibal-an. Nagabinuang sila, wala sila makahibalo sang kabubot-on sang Ginoo, ukon sang luyag sang Ginoo nga ila himuon.

5Kadtuan ko ang mga tawo nga yara sa gahom, kag magpakighambal sa ila. Nahibal-an gid nila ang kabubot-on sang Ginoo, ang luyag sang Ginoo nga ila himuon.” Pero tanan sila nagsikway sang awtoridad sang Ginoo, kag indi sila magtuman sa iya.

6Gani, pagakaunon sila sang mga leon gikan sa kagulangan, pagagus-abon sila sang mga lobo gikan sa desierto, kag ang mga leopardo magaluyong sa ila mga kabanwahanan. Ang bisan sin-o nga magagwa pagagus-abon tungod kay madamo kaayo ang ila mga sala, kag makapila na nila ginbayaan ang Dios.

7Ang Ginoo nagpamangkot, “Ngaa patawaron ko ang mga sala sang akon mga tawo? Ginbayaan nila ako kag nagsimba sa mga dios nga indi matuod. Ginpakaon ko ang akon mga tawo tubtob nabusog sila, pero nagpanginbabayi sila, kag nag-usik sang ila mga tion sa malain nga mga babayi.

8Kaangay sila sang sinagod nga mga kabayo nga nagahirihiri sa kailigbon, ang tagsatagsa nagakaibog sa asawa sang iya isigkatawo.

9Indi ko bala sila pagsilutan tungod sini nga mga butang? Indi ko bala pagtimalusan ang isa ka pungsod nga nagahimo sini?

10Sugoon ko ang ila mga kaaway nga pangtapson ang ila mga tanom nga ubas, pero indi ini paglaglagon sing bug-os. Sugoon ko sila sa pag-utod sang mga sanga, tungod kay ang mga ini indi akon.

11Ang mga tawo sang Israel kag sang Juda nagluib gid sa akon. Ako, ang Ginoo, naghambal sini.”

12Ang mga tawo sang Ginoo nagpanghiwala sa iya, kag nagsiling pa gani, “Indi gid sia maghimo bisan ano. Indi mag-abot sa aton ang mapiot nga tion, indi mag-abot sa aton ang inaway ukon gutom.”

13Nagsiling sila nga ang mga propeta kaangay lang sang hangin, wala ini sila sing mensahe gikan sa Ginoo. Ang Ginoong Dios sang mga hangaway nagsiling sa akon, “Jeremias, tungod kay ining mga tawo naghambal sini nga mga butang, ibutang ko ang akon mga pulong sa imo baba kaangay sang kalayo. Ini nga mga tawo manginkaangay sang kahoy, kag ang kalayo magasunog sa ila.”

15Mga tawo sang Israel, ang Ginoo nagadala sing isa ka pungsod gikan sa malayo sa pagsalakay sa inyo. Isa ka makusog kag dumaan nga pungsod, isa ka pungsod nga ang linggwahe sini indi ninyo naintiendihan.

16Ang ila mga manugpana isganan nga mga hangaway, kag nagapana sa pagpatay.

17Kaunon nila ang inyo mga patubas kag kalan-on, pamatyon nila ang inyo mga anak nga lalaki kag babayi. Ihawon nila ang inyo mga panong kag mga kasapatan, laglagon nila ang inyo mga balagon sang ubas kag mga higera. Ang ila mga hangaway magalaglag sang napamakuran nga mga siudad nga inyo ginasaligan.

18Ang Ginoo nagasiling, “Pero bisan pa sa sadto nga mga adlaw indi ko paglaglagon sing bug-os ang akon mga tawo.

19Kon mamangkot sila ngaa ginhimo ko ini nga mga butang, sugiri sila, Jeremias, ‘Subong nga ginbayaan ninyo ang Ginoo kag nag-alagad kamo sa iban nga mga dios, sa amo man magaalagad kamo sa mga dumoluong, sa duta nga indi inyo.’”

20Ang Ginoo nagasiling, “Singgana ang mga kaliwat ni Jacob, singgana ang mga tawo sang Juda:

21Magpamati kamo, mga buangbuang kag matig-a sing ulo nga mga tawo, nga may mga mata, pero indi makakita, kag may mga dulonggan, pero indi makabati.

22Ako ang Ginoo, ngaa wala kamo nagakahadlok sa akon? Ngaa wala kamo nagakurog sa akon atubang? Ginbutang ko ang mga balas subong dulonan sang dagat, isa ka dayon nga dulonan nga indi niya ini malakbay. Ang dagat magataob, pero indi ini makalapaw sini, ang mga balod magadaguhob, pero indi ini makalakbay sini.

23Pero kamo nga mga tawo! Matig-a sing ulo kag mabinatuon! Nagtalikod kamo kag nagbiya sa akon.

24Wala gid kamo maghunahuna sa pagpasidungog sa akon bisan pa nagapadala ako sing ulan sa nagakaigo nga panahon, sang nahauna kag naulihi nga ulan, kag nagahatag sa tagsa ka tuig sang tion sang tig-alani.

25Sa baylo, ang inyo mga sala nagpalayo sining maayo nga mga butang sa inyo.

26“Ang malaut nga mga tawo nagaestar upod sa akon mga tawo. Nagahulat sila kaangay sang mga tawo nga nagbutang sing siod sa pagdakop sang mga pispis, ugaling lang, ang ginasiod nila mga tawo.

27Kaangay sang isa ka mangangayam nga nagapuno sang iya hawla sing mga pispis, ginpuno man nila ang ila mga balay sang mga inagaw. Tungod sini gamhanan sila kag manggaranon,

28matambok kag nasagod sing maayo. Ang ila paghimo sing kalautan wala sing dulonan. Wala nila ginahatag sa mga ilo ang ila mga kinamatarong kag wala nila ginahatag ang hustisya sa mga ginapigos.

29“Pero ako, ang Ginoo, magasilot sa ila tungod sini nga mga butang, timalusan ko ini nga pungsod.

30Ang makangilidlis kag makakulogmat nga butang natabo sa duta:

31ang mga propeta nagahambal pero pulos kabutigan, ang mga pari nagadumala suno sa pagmando sang mga propeta, kag ang akon mga tawo wala nagapamatok sini. Pero ano ang ila himuon kon matapos ini tanan?”

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →