Jeremiah 22

Ilonggo (Maayong Balita nga Biblia (2012))

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →

1Ang Ginoo nagsugo sa akon sa pagkadto sa palasyo sang hari sang Juda kag didto isiling sa hari nga kaliwat ni David, sa iya mga opisyales, kag sa mga pumoluyo sang Jerusalem sa pagpamati sa ginsiling sang Ginoo:

3“Ako, ang Ginoo, nagasugo sa inyo sa paghimo sing matarong kag nagakaigo. Apini ang ginadayaan sa nagapangdaya. Indi paghimoi sing malain kag indi pagpigusa ang mga dumoluong, ang mga ilo, ukon ang mga balo. Indi pagpamatya sa sining balaan nga lugar ang mga tawo nga wala sing sala.

4Kon ginatuman ninyo ang akon ginasugo, dayon ang mga kaliwat ni David magapadayon sa paghari. Kag sila, upod sa ila mga opisyales kag mga tawo magapadayon sa pag-agi sa mga pwerta sini nga palasyo, nga nagasakay sa ila mga karwahi kag mga kabayo.

5Pero kon wala ninyo ginatuman ang akon mga sugo, nagasumpa ako sa inyo nga ini nga palasyo malaglag. Ako, ang Ginoo, naghambal sini.

6“Para sa akon, ang harianon nga palasyo sang Juda subong katahom sang duta sang Galaad kag sang mga Kabukiran sang Libano, pero himuon ko ini nga isa ka desierto, isa ka lugar nga wala sing may nagaestar.

7Magapadala ako sing mga tawo sa paglaglag sini. Tanan sila magadala sang ila mga wasay, magautod sang iya sini matahom nga mga haligi nga sedro, kag ihaboy ini sa kalayo.

8“Sa tapos sini madamo nga mga dumoluong ang magaagi kag magapamangkot sa isa kag isa, kon ngaa ako, ang Ginoo naghimo sini nga butang sa sining daku nga siudad.

9Dayon magasabat sila nga ini tungod kay ginsikway ninyo ang inyo kasugtanan sa akon, nga inyo Dios, kag nagsimba kamo kag nag-alagad sa iban nga mga dios.”

10Mga tawo sang Juda, indi kamo maghibi tungod kay Haring Josias, indi kamo maglalaw sa iya kamatayon. Pero maghilibion kamo sing tudo tungod sa iya anak nga lalaki nga si Joacaz, ginadala nila sia, kag indi na gid magbalik, indi na gid sia makakita liwat sang duta nga iya natawhan.

11Ang Ginoo nagasiling nahanungod sa anak ni Josias nga si Joacaz nga nagbulos sa iya amay subong hari sang Juda, “Wala na sia diri, kag indi na gid sia magbalik.

12Didto sia mapatay sa pungsod sa diin gindala nila sia, kag indi na gid sia makakita liwat sini nga duta.”

13Makaluluoy ang tawo nga nagapatindog sang iya balay sa di-matarong nga paagi, kag nagapadaku sini paagi sa dinaya, nga nagapaobra sa iya mga kasilingan nga wala sing bayad, kag wala nagasuhol sa ila.

14Makaluluoy ang tawo nga nagasiling “Mapatindog ako sing isa ka palasyo, nga may malapad nga mga kwarto sa ibabaw.” Gani nagabutang sia sing mga bintana sa iya balay, iya ini ginapakisamihan sang sedro, kag ginapapintahan sing pula.

15Magahimo bala ini sa imo nga mas maayo nga hari kon magpatindog ka sang mga balay nga nahimo sa sedro, nga mas matahom pa sang sa iya sang iban? Ang imo amay nagkabuhi sing malawig. Matarong gid sia kag wala sing pinilian, kag nagmainuswagon sia sa tanan nga iya ginhimo.

16Ginhukman niya sing matarong ang mga imol, kag nagmadinalag-on sia sa tanan nga butang. Amo ini ang kahulogan sang pagkilala sa Ginoo.

17Pero ang imo makita lamang amo ang imo kaugalingon nga mga kaayuhan, ginapamatay mo ang wala sing sala, kag ginpigos sing mapintas ang imo mga tawo. Ang Ginoo naghambal sini.

18Gani ang Ginoo nagasiling nahanungod sa anak ni Josias nga si Joaquim nga hari sang Juda, “Wala sing may maglalaw kon sia mapatay, ukon magsiling, ‘Daw ano ka makakulogmat, abyan ko, daw ano ka makakulogmat!’ Wala sing maghibi tungod sa iya, ukon magpanalambiton, ‘Ginoo ko! Hari ko!’ pwerta sang Jerusalem.”

19Upod sa pagpasidungog paagis sa paglubong sang isa ka asno, pagaguyoron sia kang ihaboy sa gwa sang mga pwerta sang Jerusalem.”

20Mga tawo sang Jerusalem, kadto kamo sa Libano kag magsinggit, kadto kamo sa duta sang Basan kag magpanawag sing mabaskog, magpanawag kamo gikan sa mga kabukiran sang Moab, tungod kay ang tanan ninyo nga mga kadampig nalutos.

21Ang Ginoo naghambal sa inyo sang mainuswagon pa kamo, pero indi kamo magpamati. Amo ini ang inyo ginhimo sa bug-os ninyo nga kabuhi, indi gid kamo magtuman sa Ginoo.

22Ang inyo mga pangulo pagapaliron sang hangin, ang inyo mga kadampig pagabihagon subong sang mga binilanggo sa inaway, malain ang maabutan sang inyo siudad kag mahuy-an ini tungod sang tanan nga mga kalautan nga inyo nahimo.

23Nagabatyag kamo nga indi maano sa tunga sang mga sedro nga gindala halin sa Libano, pero daw ano kamo ka makaluluoy kon mag-abot sa inyo ang mga kasakit, mga kasakit kaangay sang ginabatyag sang isa ka babayi nga manugbata.

24Ang Ginoo nagsiling kay Haring Jeconias, anak ni Joaquim nga hari sang Juda, “Tubtob ako gid ang Dios nga nagakabuhi, bisan pa nga ikaw amo ang singsing nga inugpat-in sa akon tuo nga kamot, kuhaon ko ikaw,

25kag itugyan ko ikaw sa mga tawo nga luyag magpatay sa imo, yadtong mga tawo nga imo ginakahadlukan. Itugyan ko ikaw kay Haring Nabucodonosor sang Babilonia kag sa iya mga soldado.

26Itapok ko ikaw kag ang imo iloy sa isa ka pungsod, sa diin wala kamo matawo, kag kamo nga duha mapatay didto.

27Magakahidlaw kamo sa pagbalik liwat sa sini nga pungsod pero indi gid kamo makabalik.”

28Nagsiling ako, “Nanginkaangay bala si Haring Jeconias sang isa ka buong nga banga nga ginhaboy kag wala gid sing bisan sin-o nga naluyag? Ngaa bala ginbihag sia kag ang iya mga kaanakan sa duta nga wala nila mahibaloi?”

29O duta, duta, O duta! Pamatii ang ginsiling sang Ginoo:

30“Ini nga tawo ginhukman nga manginbaw-as, isa ka tawo nga indi gid magmadinalag-on. Wala sia sing mga kaliwat nga manginhari subong mga tal-os kay David kag maggahom sa Juda. Ako, ang Ginoo, naghambal sini.”

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →