Isaiah 10

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1ເຄາະກຳເປັນຂອງພວກເຈົ້າສາແລ້ວ ພວກເຈົ້າເຮັດກົດໝາຍອັນບໍ່ຍຸດຕິທຳເພື່ອກົດຂີ່ປະຊາຊົນຂອງເຮົາ.

2ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ພວກເຈົ້າຈຶ່ງງັດຄົນຍາກຈົນບໍ່ໃຫ້ມີສິດຫຍັງ ທັງບໍ່ໃຫ້ເຂົາໄດ້ຮັບຄວາມຍຸດຕິທຳດ້ວຍ. ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ພວກເຈົ້າຈຶ່ງຢຶດເອົາດິນດອນຕ່ອນຫຍ້າ ທີ່ເປັນຂອງແມ່ໝ້າຍ ແລະເດັກກຳພ້າ.

3ພວກເຈົ້າຈະເຮັດຢ່າງໃດເມື່ອພຣະເຈົ້າລົງໂທດພວກເຈົ້າ? ພວກເຈົ້າຈະເຮັດຢ່າງໃດ ເມື່ອພຣະອົງນຳໄພພິບັດຈາກດິນແດນທີ່ຫ່າງໄກມາສູ່ພວກເຈົ້າ? ພວກເຈົ້າຈະແລ່ນໄປຫາຜູ້ໃດໃຫ້ມາຊ່ວຍເຫລືອ? ພວກເຈົ້າຈະເຊື່ອງຊັບສົມບັດຂອງພວກເຈົ້າໄວ້ຢູ່ທີ່ໃດ?

4ພວກເຈົ້າຈະຖືກຂ້າໃນສະໜາມຮົບ ຫລືຈະຖືກແກ່ໄປເປັນຊະເລີຍເສິກ. ເຖິງປານນັ້ນກໍຕາມ ຄວາມໂກດຮ້າຍຂອງພຣະອົງກໍຈະບໍ່ສິ້ນສຸດເປັນ; ແຕ່ມືພຣະອົງຍັງຢຽດອອກຢູ່ເພື່ອລົງໂທດພວກເຈົ້າ.

5ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ກ່າວວ່າ, “ອັດຊີເຣຍເອີຍ ເຮົາໃຊ້ອັດຊີເຣຍເປັນດັ່ງໄມ້ຄ້ອນ ເພື່ອລົງໂທດພວກທີ່ເຮົາໂກດຮ້າຍ.

6ເຮົາໄດ້ສົ່ງຊາວອັດຊີເຣຍໄປ ເພື່ອໂຈມຕີຊາດທີ່ບໍ່ນັບຖືພຣະເຈົ້າ ຄືປະຊາຊົນທີ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ເຮົາໂກດຮ້າຍ. ເຮົາໄດ້ສົ່ງພວກເຂົາໄປເພື່ອປຸ້ນຈີ້ທັງລັກ ແລະຢຽບຢໍ່າປະຊາຊົນເຫຼົ່ານັ້ນ ເໝືອນຢຽບຢໍ່າຂີ້ຝຸ່ນໃນຖະໜົນຫົນທາງ.”

7ແຕ່ຈັກກະພັດອັດຊີເຣຍມີແຜນການອັນຮ້າຍກາດໃນໃຈຂອງຕົນເອງ. ເພິ່ນຕັ້ງໃຈຈະທຳລາຍຫລາຍໆຊົນຊາດ.

8ເພິ່ນເວົ້າອວດວ່າ, “ຜູ້ບັນຊາການທະຫານທຸກຄົນຂອງເຮົາ ລ້ວນແຕ່ເປັນກະສັດທັງນັ້ນ

9ເຮົາໄດ້ຕີຊະນະເມືອງຕ່າງໆຂອງການໂນ ແລະກາກເກມິດ ເມືອງຕ່າງໆຂອງຮາມັດ ແລະອັກປັດ. ເຮົາໄດ້ຕີຊະນະນະຄອນຊາມາເຣຍ ແລະນະຄອນດາມັສກັດ.

10ເຮົາໄດ້ຢຽດມືຂອງເຮົາໄປລົງໂທດອານາຈັກເຫຼົ່ານັ້ນ ທີ່ຂາບໄຫວ້ຮູບເຄົາຣົບ ຄືຮູບເຄົາຣົບທີ່ມີຫລາຍກວ່າຮູບເຄົາຣົບໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ແລະຊາມາເຣຍ.

11ເຮົາໄດ້ທຳລາຍນະຄອນຊາມາເຣຍກັບຮູບເຄົາຣົບທັງໝົດຖິ້ມ ແລະເຮົາກໍຈະເຮັດຄືກັນຕໍ່ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ແລະຕໍ່ບັນດາຮູບພະ ທີ່ຄົນໄດ້ຂາບໄຫວ້ຢູ່ໃນນະຄອນນີ້.”

12ແຕ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກ່າວວ່າ, “ເມື່ອໝົດພາລະທີ່ເຮົາກຳລັງເຮັດຕໍ່ພູເຂົາຊີໂອນ ແລະໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມແລ້ວ ເຮົາຈະລົງໂທດກະສັດແຫ່ງອັດຊີເຣຍ ສຳລັບການອວດອົ່ງ ແລະການຈອງຫອງທຸກປະການຂອງລາວ.”

13ຈັກກະພັດອັດຊີເຣຍເວົ້າອວດວ່າ, “ເຮົາໄດ້ເຮັດສິ່ງທັງໝົດນັ້ນ ໂດຍເຮົາເອງ. ເຮົາເຂັ້ມແຂງ ແລະສະຫລາດຫລັກແຫລມ. ເຮົາໄດ້ລຶບເຂດແດນລະຫວ່າງຊົນຊາດຕ່າງໆ ແລະຢຶດເອົາເຂົ້າຂອງທີ່ພວກເຂົາໄດ້ສະສົມໄວ້. ເຮົາໄດ້ຢຽບຢໍ່າປະຊາຊົນທີ່ອາໄສຢູ່ໃນທີ່ນັ້ນ ດັ່ງງົວກະທິງໂຕໜຶ່ງ.

14ຊົນຊາດຕ່າງໆໃນໂລກນີ້ເປັນດັ່ງຮັງນົກ ແລະເຮົາໄດ້ກວາດເອົາຊັບສົມບັດຂອງພວກເຂົາ ງ່າຍເທົ່າກັບກວາດເອົາໄຂ່. ບໍ່ມີຜູ້ໃດອາດໃຊ້ປີກມາພັດເຮົາໃຫ້ຢ້ານກົວໄດ້; ບໍ່ມີຜູ້ໃດກ້າອ້າປາກຮ້ອງໃສ່ເຮົາໄດ້.”

15ແຕ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກ່າວວ່າ, “ຂວານສາມາດອ້າງວ່າ ມັນຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າຜູ້ຈັບຂວານໄດ້ຫລື? ເລື່ອຍສຳຄັນກວ່າຄົນທີ່ໃຊ້ເລື່ອຍຫລື? ໄມ້ຄ້ອນບໍ່ໄດ້ຍົກຄົນຂຶ້ນ ແຕ່ຄົນໄດ້ຍົກໄມ້ຄ້ອນຂຶ້ນ.”

16ເຫດສະນັ້ນ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າຢາເວອົງຊົງຣິດອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່ ກຳລັງຈະສົ່ງພະຍາດໂຣຄາ ມາລົງໂທດຄົນທີ່ຢູ່ດີກິນດີ. ໃນຕົນຕົວຂອງເຂົານັ້ນຈະມີໄຟທີ່ໄໝ້ຢູ່ແລະເຜົາຜານ.

17ພຣະເຈົ້າອົງເປັນແສງແຈ້ງຂອງຊາດອິດສະຣາເອນ ຈະເປັນໄຟນັ້ນ. ພຣະເຈົ້າອົງບໍຣິສຸດຂອງຊາດອິດສະຣາເອນຈະເປັນແປວໄຟນັ້ນ ຊຶ່ງຈະເຜົາຜານທຸກໆສິ່ງພາຍໃນວັນດຽວເທົ່ານັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຕົ້ນໜາມກັບພຸ່ມໜາມກໍດີ.

18ປ່າໄມ້ ແລະທົ່ງໄຮ່ທົ່ງນາອັນອຸດົມສົມບູນຕ່າງໆພຣະເຈົ້າຢາເວຈະທຳລາຍກ້ຽງ ເໝືອນດັ່ງພະຍາດອັນຮ້າຍກາດໄດ້ທຳລາຍມະນຸດ.

19ຕົ້ນໄມ້ພຽງບໍ່ທໍ່ໃດຕົ້ນເທົ່ານັ້ນຈະເຫຼືອຢູ່ ຊຶ່ງແມ່ນແຕ່ເດັກນ້ອຍກໍສາມາດນັບໄດ້.

20ເມື່ອເວລານັ້ນມາເຖິງ ປະຊາຊົນອິດສະຣາເອນທີ່ລອດຕາຍມາໄດ້ ຈະບໍ່ເພິ່ງພາອາໄສຊາດທີ່ເກືອບຈະທຳລາຍພວກເຂົາອີກຕໍ່ໄປ, ແຕ່ພວກເຂົາຈະໄວ້ວາງໃຈຢ່າງແທ້ຈິງໃນພຣະເຈົ້າຢາເວອົງບໍຣິສຸດຂອງຊາດອິດສະຣາເອນ.

21ມີຊາວອິດສະຣາເອນແຕ່ໜ້ອຍຄົນເທົ່ານັ້ນ ທີ່ຈະກັບຄືນມາຫາພຣະເຈົ້າອົງຊົງຣິດອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່.

22ເຖິງແມ່ນວ່າດຽວນີ້ ປະຊາຊົນອິດສະຣາເອນມີຢູ່ຢ່າງຫລວງຫລາຍ ດັ່ງເມັດຊາຍທີ່ຝັ່ງທະເລກໍຕາມ, ແຕ່ກໍມີໜ້ອຍຄົນເທົ່ານັ້ນທີ່ຈະກັບຄືນມາ. ພຣະເຈົ້າໄດ້ສະສົມຄວາມຈິບຫາຍໄວ້ໃຫ້ປະຊາຊົນເຫຼົ່ານີ້ ແລະພວກເຂົາກໍສົມຄວນແລ້ວ ທີ່ຈະໄດ້ຮັບຄວາມຈິບຫາຍນັ້ນຢ່າງເຕັມສ່ວນ.

23ແມ່ນແລ້ວ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າອົງຊົງຣິດອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່ຈະນຳເອົາຄວາມຈິບຫາຍ ມາທົ່ວປະເທດດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ກ່າວໄວ້ແລ້ວນັ້ນ.

24ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າຢາເວອົງຊົງຣິດອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່ກ່າວແກ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ທີ່ອາໄສຢູ່ທີ່ພູເຂົາຊີໂອນວ່າ, “ຢ່າສູ່ຢ້ານຊາວອັດຊີເຣຍເລີຍ ແມ່ນວ່າພວກເຂົາຂົ່ມເຫັງພວກເຈົ້າ ດັ່ງຊາວເອຢິບໄດ້ເຮັດມາກໍຕາມ.

25ເຮົາຈະລົງໂທດພວກເຈົ້າໃນເວລາອັນສັ້ນໆເທົ່ານັ້ນ, ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເຮົາຈະທຳລາຍພວກເຂົາ.

26ພຣະເຈົ້າຢາເວອົງຊົງຣິດອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່ ຈະໃຊ້ໄມ້ແສ້ຕີພວກເຂົາເໝືອນກັນກັບທີ່ໄດ້ຕີຊາວມີດີອານທີ່ໂງ່ນຫີນໂອເຣັບ. ຈະລົງໂທດອັດຊີເຣຍເໝືອນກັນກັບທີ່ໄດ້ລົງໂທດເອຢິບ.

27ເມື່ອເວລານັ້ນມາເຖິງ ພວກເຈົ້າຈະຖືກປົດປ່ອຍອອກຈາກອຳນາດຂອງອັດຊີເຣຍ ແລະແອກຂອງພວກເຂົາກໍຈະບໍ່ເປັນພາລະໜັກສຳລັບພວກເຈົ້າອີກຕໍ່ໄປ.”

28ກອງທັບຂອງສັດຕູຕີເອົາເມືອງອາອີ ໄດ້ແລ້ວ ພວກເຂົາໄດ້ຜ່ານເມືອງມິກໂຣນ ພວກເຂົາໄດ້ປະສະບຽງອາຫານຂອງພວກເຂົາໄວ້ທີ່ເມືອງມິກມາດ

29ພວກເຂົາໄດ້ຂ້າມຊ່ອງແຄບ ແລະກຳລັງຄ້າງຄືນຢູ່ທີ່ເກບາ ຊາວເມືອງຣາມາຢ້ານກົວໃຫຍ່ ແລະປະຊາຊົນທີ່ເມືອງກີເບອາ ບ້ານເກີດເມືອງນອນຂອງກະສັດໂຊນກໍປົບໜີໄປ.

30ຊາວການລີມເອີຍ ຈົ່ງໂຮຮ້ອງສາເຖີດ ຊາວໄລຊາເອີຍ ຈົ່ງຟັງເທີ້ນ ຊາວອານາທົດເອີຍ ຈົ່ງຕອບແມ

31ຊາວມັດເມນາ ແລະຊາວເກບິມກຳລັງແລ່ນໜີເອົາຊີວິດລອດ.

32ມື້ນີ້ສັດຕູໄດ້ມາຮອດເມືອງໂນບແລ້ວ ແລະຢູ່ໃນທີ່ນັ້ນພວກເຂົາກຳລັງຍົກກຳປັ້ນໃສ່ພູເຂົາຊີໂອນ ຄືໃສ່ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ.

33ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າຢາເວອົງຊົງຣິດອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່ຈະນຳພວກເຂົາມາ ແລະເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາຕົກລົງ ດັ່ງງ່າໄມ້ຖືກຕັດຈາກຕົ້ນຂອງມັນ. ພວກທີ່ຄຸຍໂມ້ແລະຖືຕົນວ່າຍິ່ງໃຫຍ່ໃນພວກເຂົາ ກໍຈະຖືກປໍ້າລົງ ແລະຖືກອັບອາຍຂາຍໜ້າ.

34ພຣະອົງຈະຕັດພວກເຂົາຖິ້ມ ດັ່ງຄົນໃຊ້ຂວານປໍ້າຕົ້ນໄມ້ລົງຢູ່ກາງປ່າ ແມ່ນແຕ່ກົກໄມ້ຊຶ່ງງາມທີ່ສຸດຂອງເລບານອນກໍລົ້ມລົງເຊັ່ນກັນ.

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →