Isaiah 37

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 36 Jump to: Chapter 38 →

1ພໍເມື່ອກະສັດເຮເຊກີຢາໄດ້ຟັງຄຳລາຍງານນັ້ນ ເພິ່ນກໍຈີກເຄື່ອງນຸ່ງຂອງຕົນດ້ວຍຄວາມທຸກໃຈ, ໃສ່ເຄື່ອງທີ່ເຮັດດ້ວຍຜ້າກະສອບເຂົ້າ ແລະໄປທີ່ວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ.

2ເພິ່ນໄດ້ໃຊ້ເອລີອາກິມ ຜູ້ຮັບຜິດຊອບວັງ, ເຊັບນາເລຂາທິການ ແລະພວກປະໂຣຫິດອາວຸໂສໄປຫາຜູ້ທຳນວາຍເອຊາຢາລູກຊາຍຂອງອາໂມດ. ພວກເຂົານຸ່ງເຄື່ອງທີ່ເຮັດດ້ວຍຜ້າກະສອບເຂົ້າເຊັ່ນກັນ.

3ພວກເຂົາໄດ້ນຳຖ້ອຍຄຳໄປບອກເອຊາຢາດັ່ງນີ້: “ມື້ນີ້ແມ່ນມື້ທີ່ພວກເຮົາເປັນທຸກໃຈຫລາຍ; ພວກເຮົາໄດ້ຮັບໂທດໜັກ ແລະໄດ້ຮັບຄວາມອັບອາຍຂາຍໜ້າ. ພວກເຮົາເປັນຄືແມ່ຍິງທີ່ກຳລັງຈະອອກລູກ, ແຕ່ອ່ອນເພຍເກີນກວ່າທີ່ຈະເບັ່ງລູກອອກໄດ້.

4ກະສັດແຫ່ງອັດຊີເຣຍໄດ້ສົ່ງຂ້າຣາຊການຊັ້ນຜູ້ໃຫຍ່ ມາເວົ້າໝິ່ນປະໝາດພຣະເຈົ້າອົງຊົງຊີວິດຢູ່. ຂໍໃຫ້ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງທ່ານໄດ້ຍິນຄຳໝິ່ນປະໝາດເຫຼົ່ານີ້ ແລະລົງໂທດພວກທີ່ເວົ້າຄຳໝິ່ນປະໝາດຕໍ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງທ່ານດ້ວຍ. ສະນັ້ນ ຈົ່ງພາວັນນາອະທິຖານພຣະເຈົ້າສຳລັບປະຊາຊົນຂອງພວກເຮົາ ໃຫ້ມີຊີວິດລອດຢູ່ດ້ວຍເຖີດ.”

5ເມື່ອເອຊາຢາໄດ້ຮັບຂໍ້ຄວາມຂອງກະສັດເຮເຊກີຢາ

6ເພິ່ນຈຶ່ງສົ່ງຄຳຕອບກັບຄືນໄປດັ່ງນີ້: “ພຣະເຈົ້າຢາເວ ບອກທ່ານດັ່ງນີ້ວ່າ, ‘ບໍ່ໃຫ້ຕົກໃຈຢ້ານກົວ ເພາະຄຳກ່າວອ້າງຂອງຄົນຮັບໃຊ້ກະສັດອັດຊີເຣຍທີ່ໄດ້ປ້ອຍດ່າເຮົາ.

7ເຮົາຈະບັນດານໃຫ້ກະສັດໄດ້ຍິນຂ່າວເລົ່າລື ທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ລາວກັບຄືນເມືອປະເທດຂອງຕົນເອງ ແລະເຮົາຈະໃຫ້ລາວຖືກສັງຫານດ້ວຍດາບໃນທີ່ນັ້ນ.”’

8ຂ້າຣາຊການຊັ້ນຜູ້ໃຫຍ່ແຫ່ງອັດຊີເຣຍຮູ້ວ່າ ກະສັດໄດ້ຈາກເມືອງລາກິດໄປແລ້ວ ແລະກຳລັງສູ້ຮົບກັບເມືອງລິບນາທີ່ຢູ່ໃກ້ນັ້ນ; ສະນັ້ນ ຂ້າຣາຊການຈຶ່ງໄປທີ່ນັ້ນເພື່ອປຶກສາຫາລືກັບເພິ່ນ.

9ພວກອັດຊີເຣຍໄດ້ຂ່າວວ່າກອງທັບເອຢິບ ນຳໂດຍກະສັດຕີຣາກາແຫ່ງເອທີໂອເປຍ ກຳລັງຍົກທັບມາໂຈມຕີພວກຕົນ. ເມື່ອໄດ້ຍິນເຊັ່ນນີ້ ກະສັດຈຶ່ງສົ່ງຂໍ້ຄວາມສະບັບໜຶ່ງໄປຫາກະສັດເຮເຊກີຢາແຫ່ງຢູດາຍ ໂດຍບອກວ່າ,

10“ພຣະທີ່ທ່ານໄວ້ວາງໃຈນັ້ນໄດ້ບອກວ່າ, ທ່ານຈະບໍ່ຕົກຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງເຮົາ ແຕ່ຢ່າໃຫ້ສິ່ງນັ້ນຫລອກລວງທ່ານເລີຍ.

11ທ່ານໄດ້ຍິນແລ້ວສິ່ງທີ່ກະສັດແຫ່ງອັດຊີເຣຍ ເຮັດກັບທຸກປະເທດທີ່ເພິ່ນຕັ້ງໃຈຈະທຳລາຍ. ທ່ານຄິດວ່າທ່ານຈະປົບໜີພົ້ນໄດ້ບໍ?

12ພວກບັນພະບຸລຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ທຳລາຍເມືອງເຫຼົ່ານີ້ເຊັ່ນ: ໂກຊານ, ຮາຣານ ແລະເຣເຊັບ ທັງໄດ້ຂ້າປະຊາຊົນຊາວເອເດນທີ່ໄດ້ອາໄສຢູ່ໃນເມືອງເຕລາສາ ແລະບັນດາພະຂອງພວກເຂົາກໍຊ່ວຍພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເລີຍ.

13ກະສັດແຫ່ງນະຄອນຮາມັດ, ອັກປັດ, ເສຟາກວາອິມ, ເຮນາ ແລະອີວາຢູ່ໃສໝົດແລ້ວ?”

14ກະສັດເຮເຊກີຢາໄດ້ຈັບເອົາຂໍ້ຄວາມຈາກພວກຜູ້ສົ່ງຂ່າວມາອ່ານ. ແລ້ວເພິ່ນກໍໄປທີ່ວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ ວາງຂໍ້ຄວາມນັ້ນໄວ້ຊ້ອງໜ້າພຣະເຈົ້າຢາເວ

15ແລະພາວັນນາອະທິຖານຕໍ່ພຣະເຈົ້າຢາເວວ່າ,

16“ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວອົງຊົງຣິດອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່ ພຣະເຈົ້າຂອງຊາດອິດສະຣາເອນເອີຍ ພຣະອົງນັ່ງທີ່ເທິງເຄຣຸບ ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນເປັນພຣະເຈົ້າທີ່ປົກຄອງອານາຈັກທັງໝົດຢູ່ໃນແຜ່ນດິນໂລກນີ້. ພຣະອົງເປັນຜູ້ໄດ້ສ້າງຟ້າສະຫວັນ ແລະແຜ່ນດິນໂລກ.

17ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ຂໍໂຜດຫງ່ຽງຫູຟັງພວກຂ້ານ້ອຍ ແລະເບິ່ງສິ່ງທີ່ກຳລັງເກີດຂຶ້ນກັບພວກຂ້ານ້ອຍນັ້ນດ້ວຍ. ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ຂໍໂຜດຟັງແລະເບິ່ງສິ່ງທັງໝົດທີ່ເຊັນນາເກຣິບກຳລັງເວົ້າໝິ່ນປະໝາດພຣະອົງ ພຣະເຈົ້າອົງຊົງຊີວິດຢູ່.

18ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພວກຂ້ານ້ອຍທຸກຄົນຮູ້ວ່າກະສັດແຫ່ງອັດຊີເຣຍ ໄດ້ທຳລາຍຫລາຍຊົນຊາດ, ໄດ້ເຮັດໃຫ້ດິນແດນຂອງພວກເຂົາຮົກຮ້າງຫວ່າງເປົ່າ,

19ທັງໄດ້ຈູດບັນດາພະຂອງພວກເຂົາຖິ້ມຊຶ່ງບໍ່ແມ່ນພຣະແທ້, ແຕ່ເປັນພຽງຮູບໄມ້ ແລະຫີນທີ່ມືມະນຸດໄດ້ເຮັດຂຶ້ນເທົ່ານັ້ນ.

20ແຕ່ບັດນີ້ ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກຂ້ານ້ອຍເອີຍ ຂໍໂຜດຊ່ວຍກູ້ເອົາພວກຂ້ານ້ອຍໃຫ້ພົ້ນຈາກພວກອັດຊີເຣຍດ້ວຍເຖີດ ເພື່ອວ່າຊົນຊາດທັງໝົດທີ່ຢູ່ໃນໂລກຈະໄດ້ຮູ້ວ່າ ພຣະເຈົ້າຢາເວອົງດຽວແຕ່ເທົ່ານັ້ນທີ່ເປັນພຣະເຈົ້າ.”

21ແລ້ວເອຊາຢາລູກຊາຍຂອງອາໂມດກໍໄດ້ສົ່ງຖ້ອຍຄຳໄປບອກກະສັດເຮເຊກີຢາວ່າ: ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງຊາດອິດສະຣາເອນກ່າວວ່າ: ເພາະເຈົ້າໄດ້ພາວັນນາອະທິຖານຫາເຮົາກ່ຽວກັບກະສັດເຊັນນາເກຣິບແຫ່ງອັດຊີເຣຍ,

22ນີ້ແມ່ນຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ກ່າວຕໍ່ສູ້ລາວວ່າ, “ລູກສາວພົມມະຈາຣີແຫ່ງຊີໂອນດູຖູກແລະຫົວຂວັນໃສ່ເຈົ້າ ລູກສາວນະຄອນເຢຣູຊາເລັມກໍຫົວເຍາະເຍີ້ຍເຈົ້າ.

23ເຈົ້າຄິດວ່າເຈົ້າເວົ້າໝິ່ນປະໝາດຜູ້ໃດ? ແລະໄດ້ປ້ອຍດ່າຜູ້ໃດ? ເຈົ້າໄດ້ຂື້ນສຽງຕໍ່ສູ້ຜູ້ໃດ? ແລະແຫງນຕາທີ່ໂອ້ອວດຂອງເຈົ້າຕໍ່ສູ້ພຣະເຈົ້າອົງບໍຣິສຸດແຫ່ງຊາດອິດສະຣາເອນ.

24ເຈົ້າໄດ້ສົ່ງຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຈົ້າມາຄຸຍໂມ້ໃສ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະເຈົ້າໄດ້ກ່າວວ່າ ດ້ວຍລົດຮົບທັງໝົດເຈົ້າໄດ້ຕີເອົາພູເຂົາໜ່ວຍສູງທີ່ສຸດຂອງເລບານອນ. ເຈົ້າຄຸຍໂມ້ວ່າເຈົ້າໄດ້ຕັດຕົ້ນແປກທີ່ງາມທີ່ສຸດ ແລະຕົ້ນສົນທີ່ສູງທີ່ສຸດລົງ ແລະທັງໄດ້ເຂົ້າໄປໃນປ່າເລິກທີ່ສຸດດ້ວຍ.

25ເຈົ້າຄຸຍໂມ້ວ່າເຈົ້າໄດ້ຂຸດນໍ້າສ້າງ ແລະດື່ມນໍ້າໃນດິນແດນຕ່າງດ້າວ ແລະທັງຄຸຍອີກວ່າທະຫານຂອງເຈົ້າໄດ້ຢຽບແມ່ນໍ້ານິນ ຈົນແຫ້ງ.

26ເຈົ້າຍັງບໍ່ເຄີຍໄດ້ຍິນບໍວ່າ ເຮົາວາງແຜນການທັງໝົດນີ້ໄວ້ຕັ້ງນານແລ້ວ? ບັດນີ້ ເຮົາກໍດຳເນີນຕາມແຜນການນັ້ນ. ເຮົາໄດ້ໃຫ້ອຳນາດແກ່ເຈົ້າປ່ຽນນະຄອນທີ່ມີປ້ອມປ້ອງກັນ ໃຫ້ເປັນກອງສິ່ງຮົກຮ້າງເພພັງ.

27ປະຊາຊົນທີ່ໄດ້ອາໄສຢູ່ໃນທີ່ນັ້ນບໍ່ມີກຳລັງ. ພວກເຂົາຕົກໃຈຈົນສະຫລົບ ດັ່ງຕົ້ນຫຍ້າໃນທົ່ງນາ ຫລືຫຍ້າຮົກຊຶ່ງເກີດທີ່ເທິງຫລັງຄາ ເມື່ອຖືກລົມຮ້ອນທາງທິດຕາເວັນອອກພັດມາ.

28ແຕ່ເຮົາຮູ້ທຸກສິ່ງກ່ຽວກັບເຈົ້າ ຄືສິ່ງທີ່ເຈົ້າເຮັດ ແລະບ່ອນທີ່ເຈົ້າໄປ. ເຮົາຮູ້ວ່າເຈົ້າໂກດແຄ້ນເຮົາສໍ່າໃດ.

29ເຮົາໄດ້ຮັບລາຍງານເຖິງຄວາມໂກດແຄ້ນ ແລະຄວາມຈອງຫອງຂອງເຈົ້າ; ບັດນີ້ ເຮົາຈະເອົາເບັດເກາະດັງເຈົ້າ, ຈະເອົາບັງຫຽນໃສ່ປາກເຈົ້າ ແລະພາກັບຄືນໄປທາງເກົ່າທີ່ເຈົ້າມາ.”

30ແລ້ວເອຊາຢາກໍໄດ້ກ່າວແກ່ກະສັດເຮເຊກີຢາວ່າ, “ນີ້ແມ່ນໝາຍສຳຄັນຂອງເຫດການທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນ. ໃນປີນີ້ກັບປີໜ້າ ທ່ານຈະໄດ້ກິນແຕ່ເມັດພືດໃນປ່າເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ໃນປີຕໍ່ໄປ ທ່ານສາມາດປູກຝັງທັງເກັບກ່ຽວ ແລະປູກໝາກອະງຸ່ນກິນໄດ້.

31ພວກທີ່ລອດຊີວິດຢູ່ໃນຢູດາຍຈະຮຸ່ງເຮືອງຂຶ້ນ ດັ່ງຕົ້ນໄມ້ທີ່ຢັ່ງຮາກລົງເລິກໃນພື້ນດິນ ແລະເກີດໝາກໄດ້ຫລາຍ.

32ໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ແລະທີ່ພູເຂົາຊີໂອນຈະມີປະຊາຊົນທີ່ລອດຊີວິດຢູ່ ເພາະພຣະເຈົ້າຢາເວອົງຊົງຣິດອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ວ່າ ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນຈະເກີດຂຶ້ນແທ້.

33ສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ກ່າວໄວ້ເຖິງກະສັດແຫ່ງອັດຊີເຣຍນັ້ນ ມີດັ່ງນີ້: ລາວຈະບໍ່ໄດ້ເຂົ້າມາໃນນະຄອນນີ້ ຫລືແມ່ນແຕ່ຍິງທະນູລູກດຽວເຂົ້າໄປ. ບໍ່ມີທະຫານຄົນໃດທີ່ຈະຖືໂລ້ເຂົ້າມາໃກ້ ແລະຈະບໍ່ມີຜູ້ໃດສ້າງສິ່ງປິດລ້ອມນະຄອນ.

34ລາວຈະກັບຄືນເມືອທາງເກົ່າທີ່ລາວໄດ້ມາ ໂດຍບໍ່ໄດ້ເຂົ້າມາໃນນະຄອນ.” ພຣະເຈົ້າຢາເວກ່າວດັ່ງນີ້ແຫລະ.

35“ເຮົາຈະປ້ອງກັນ ແລະຮັກສານະຄອນນີ້ໄວ້ເພື່ອເຫັນແກ່ກຽດຂອງເຮົາເອງ ແລະຍ້ອນຄຳສັນຍາທີ່ເຮົາໄດ້ເຮັດໄວ້ກັບດາວິດຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາ.”

36ຕໍ່ມາ ເທວະດາຕົນໜຶ່ງຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ເຂົ້າໄປ ທີ່ຄ້າຍພັກຂອງກອງທັບອັດຊີເຣຍ ແລະຂ້າທະຫານໜຶ່ງຮ້ອຍແປດສິບຫ້າພັນຄົນ. ພໍເຊົ້າຂອງວັນໃໝ່ ພວກເຂົາທັງໝົດກໍນອນຕາຍເດຍລະດາດຢູ່ທີ່ນັ້ນ

37ແລ້ວເຈົ້າເຊັນນາເກຣິບ ກະສັດແຫ່ງອັດຊີເຣຍກໍລ່າຖອຍກັບຄືນເມືອເມືອງນີເນເວ.

38ວັນໜຶ່ງ ໃນຂະນະທີ່ເພິ່ນກຳລັງຂາບໄຫວ້ນີຊະໂລກ ພະຂອງຕົນຢູ່ໃນວິຫານ ອັດຣຳເມເລັກແລະຊາເຣເຊ ລູກຊາຍສອງຄົນຂອງເພິ່ນ ໄດ້ສັງຫານເພິ່ນດ້ວຍດາບຂອງພວກເຂົາ ແລ້ວກໍປົບໜີໄປໃນດິນແດນອາຣາຣັດ. ເອສາຮັດໂດນລູກຊາຍອີກຄົນໜຶ່ງຂອງເພິ່ນໄດ້ຂຶ້ນເປັນກະສັດແທນ.

← Chapter 36 Jump to: Chapter 38 →