Isaiah 59

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 58 Jump to: Chapter 60 →

1ຢ່າໄດ້ຄິດວ່າພຣະເຈົ້າຢາເວອ່ອນແອເກີນໄປ ທີ່ຈະຊ່ວຍຊູພວກເຈົ້າໃຫ້ພົ້ນ ຫລືວ່າພຣະອົງຫູຕຶງໂພດ ທີ່ຈະໄດ້ຍິນຄຳຮ້ອງຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫລືອ

2ເພາະການບາບຂອງພວກເຈົ້າເອງ ພຣະອົງຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ຍິນພວກເຈົ້າຮ້ອງຂໍໃຫ້ຊ່ວຍເຫລືອ. ເມື່ອພວກເຈົ້າພະຍາຍາມນະມັດສະການພຣະເຈົ້າ ແມ່ນການບາບຂອງພວກເຈົ້ານັ້ນແຫລະ ທີ່ແຍກພວກເຈົ້າຈາກພຣະອົງ.

3ພວກເຈົ້າເຮັດຜິດໃນຖານເວົ້າຕົວະ, ເຮັດຮຸນແຮງ ແລະຂ້າຄົນ.

4ພວກເຈົ້າໄປສານແຕ່ຄວາມຍຸດຕິທຳຈະບໍ່ຢູ່ຝ່າຍພວກເຈົ້າ ເພາະພວກເຈົ້າເວົ້າຕົວະເພື່ອເອົາຊະນະຄະດີ. ພວກເຈົ້າໃຊ້ອຸບາຍເພື່ອທຳຮ້າຍຄົນອື່ນ.

5ແຜນປອງຮ້າຍທີ່ພວກເຈົ້າໄດ້ວາງໄວ້ນັ້ນ ເຮັດໃຫ້ເຖິງຕາຍໄດ້ດັ່ງໄຂ່ຂອງງູພິດ. ເມື່ອໄຂ່ແຕກ ໂຕງູຈະອອກມາໂລດ ແຕ່ແຜນປອງຮ້າຍນັ້ນ ຈະບໍ່ເຮັດໃຫ້ພວກເຈົ້າດີຫຍັງເລີຍ ເພາະມັນບໍ່ມີປະໂຫຍດດັ່ງເຄື່ອງນຸ່ງທີ່ເຮັດດ້ວຍໃຍແມງມຸມ

7ພວກເຈົ້າຄິດແຜນການຊົ່ວຢູ່ສະເໝີ ແລະອົດທີ່ຈະເຮັດຕາມແຜນການນັ້ນຈົນບໍ່ໄຫວ. ພວກເຈົ້າບໍ່ເຄີຍລັ່ງເລໃຈທີ່ຈະຂ້າຄົນທີ່ບໍ່ມີຄວາມຜິດ. ບໍ່ວ່າໄປທີ່ໃດພວກເຈົ້າກໍຈະສ້າງຄວາມຈິບຫາຍໄວ້ທີ່ນັ້ນ

8ແລະເມື່ອພວກເຈົ້າຢູ່ທີ່ໃດ ທີ່ນັ້ນຈະບໍ່ມີຄວາມປອດໄພເລີຍ. ທຸກສິ່ງທີ່ພວກເຈົ້າເຮັດນັ້ນ ລ້ວນແຕ່ບໍ່ຍຸດຕິທຳ. ພວກເຈົ້າເດີນຕາມທາງຄົດ ແລະຄົນທີ່ເດີນໄປຕາມທາງນັ້ນ ບໍ່ມີຜູ້ໃດເລີຍທີ່ຈະປອດໄພ.

9ປະຊາຊົນເວົ້າວ່າ, “ບັດນີ້ ພວກເຮົາຮູ້ແລ້ວວ່າ ເປັນຫຍັງພຣະເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ຊ່ວຍພວກເຮົາໃຫ້ພົ້ນຈາກພວກທີ່ກົດຂີ່ພວກເຮົານັ້ນ. ພວກເຮົາຫວັງຈະໃຫ້ມີແຈ້ງຕາມທາງເດີນ ພັດມີແຕ່ມືດເທົ່ານັ້ນ

10ແລະພວກເຮົາກໍງົມໆທາວໆໄປເໝືອນຄົນຕາບອດ. ພວກເຮົາລົ້ມລົງໃນຕອນທ່ຽງ ຄືກັບວ່າເດີນໄປໃນຕອນກາງຄືນ ຄືກັບວ່າພວກເຮົາຢູ່ໃນທີ່ມືດຂອງແດນມໍຣະນາ.

11ພວກເຮົາຢ້ານແລະເປັນທຸກໃຈຫລາຍ. ພວກເຮົາຫວັງທີ່ຈະເຫັນພຣະເຈົ້າຊ່ວຍພວກເຮົາໃຫ້ພົ້ນຈາກການກົດຂີ່ແລະການຜິດພາດ ແຕ່ກໍບໍ່ເຫັນມີຫຍັງເກີດຂຶ້ນ.

12ຂ້າແດ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ການຊົ່ວທີ່ພວກຂ້ານ້ອຍທັງຫລາຍໄດ້ເຮັດຕໍ່ສູ້ພຣະອົງນັ້ນມີຫລາຍແທ້. ການບາບຂອງພວກຂ້ານ້ອຍກ່າວໂທດຕໍ່ສູ້ພວກຂ້ານ້ອຍແລ້ວ ແລະພວກຂ້ານ້ອຍກໍຮູ້ດີ.

13ພວກຂ້ານ້ອຍທັງຫລາຍໄດ້ກະບົດຕໍ່ສູ້ພຣະເຈົ້າຢາເວ, ປະຖິ້ມພຣະອົງ ແລະບໍ່ຍອມຕິດຕາມພຣະອົງ. ພວກຂ້ານ້ອຍໄດ້ກົດຂີ່ຄົນອື່ນ ແລະຫັນໜີໄປຈາກພຣະເຈົ້າຂອງພວກຂ້ານ້ອຍ. ຄວາມຄິດຂອງພວກຂ້ານ້ອຍຜິດພາດ ແລະຄຳເວົ້າຂອງພວກຂ້ານ້ອຍກໍລ້ວນແຕ່ເປັນຄຳຕົວະ.

14ຄວາມຍຸດຕິທຳຖືກຂັບໄລ່ໃຫ້ໜີໄປ ແລະຄວາມຖືກຕ້ອງກໍເຂົ້າມາໃກ້ບໍ່ໄດ້. ຄວາມຈິງເຕະສະດຸດລົ້ມລົງທີ່ສີ່ແຍກກາງເມືອງ ແລະຄວາມສັດຊື່ກໍບໍ່ມີຢູ່ໃນທີ່ນັ້ນ.

15ຄວາມຍຸດຕິທຳນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ໜ້ອຍດຽວກໍບໍ່ມີເລີຍ ແລະຄົນທີ່ຢາກເຊົາເຮັດຊົ່ວກໍເປັນເຫຍື່ອຂອງອາຊະຍາກຳ.” ເມື່ອພຣະເຈົ້າຢາເວຮູ້ເຫັນເລື່ອງນີ້ ພຣະອົງກໍບໍ່ພໍໃຈເລີຍທີ່ບໍ່ເຫັນຄວາມຍຸດຕິທຳເກີດມີຂຶ້ນ.

16ພຣະອົງບໍ່ພໍໃຈຫລາຍ ທີ່ເຫັນຄົນຖືກກົດຂີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບການຊ່ວຍເຫລືອໃນທີ່ນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງຈະໃຊ້ຣິດອຳນາດຂອງພຣະອົງເອງຊ່ວຍກູ້ເອົາພວກເຂົາ ເພື່ອຊີງເອົາໄຊຊະນະ.

17ພຣະອົງຈະສວມຄວາມຍຸດຕິທຳໄວ້ ດັ່ງສວມເສື້ອຫຸ້ມເກາະ ແລະສວມໄຊຊະນະໄວ້ ດັ່ງໃສ່ໝວກແຫ່ງຄວາມພົ້ນ. ພຣະອົງຈະປະດັບຕົນເອງດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາອັນແຮງກ້າ ເພື່ອເຮັດທຸກສິ່ງໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ທັງລົງໂທດແລະແກ້ແຄ້ນຄວາມຜິດທີ່ປະຊາຊົນທົນທຸກ.

18ພຣະອົງຈະລົງໂທດເຫຼົ່າສັດຕູຂອງພຣະອົງຕາມການກະທຳຂອງພວກເຂົາ ແມ່ນແຕ່ຄົນທີ່ອາໄສຢູ່ໃນດິນແດນຕ່າງໆທີ່ຫ່າງໄກກໍຕາມ.

19ຕັ້ງແຕ່ທິດຕາເວັນອອກເຖິງທິດຕາເວັນຕົກ ທຸກຄົນຈະຢຳເກງພຣະເຈົ້າຢາເວແລະຣິດອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະອົງ. ພຣະເຈົ້າຢາເວຈະມາດັ່ງນໍ້າຫ້ວຍໄຫລເຊາະແລະດັ່ງລົມພະຍຸກ້າ.

20ພຣະເຈົ້າຢາເວກ່າວແກ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງວ່າ, “ເຮົາຈະມາທີ່ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມເພື່ອປ້ອງກັນພວກເຈົ້າ ແລະເພື່ອຊ່ວຍພວກເຈົ້າທຸກຄົນທີ່ຫັນໜີຈາກການບາບຂອງຕົນ.

21ຝ່າຍເຮົາເຮັດພັນທະສັນຍາກັບພວກເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າຢາເວກ່າວວ່າ: ເຮົາໄດ້ມອບພຣະວິນຍານຂອງເຮົາໃຫ້ພວກເຈົ້າ ແລະມອບຂໍ້ຄຳສັ່ງສອນຂອງເຮົາໃຫ້ເປັນຂອງພວກເຈົ້າຕະຫລອດໄປ ແລະຕັ້ງແຕ່ນີ້ຕໍ່ໄປພວກເຈົ້າຕ້ອງເຊື່ອຟັງເຮົາ ພ້ອມທັງສັ່ງສອນພວກລູກຫລານແລະເຊື້ອສາຍຂອງພວກເຈົ້າ ໃຫ້ເຊື່ອຟັງເຮົາທຸກຍຸກທຸກສະໄໝ.” ພຣະເຈົ້າຢາເວກ່າວດັ່ງນັ້ນແຫລະ.

← Chapter 58 Jump to: Chapter 60 →