Isaiah 3

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1ບັດນີ້ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າຢາເວອົງຊົງຣິດອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່ ໃກ້ຈະເອົາທຸກສິ່ງແລະທຸກຄົນທີ່ປະຊາຊົນເພິ່ງພາອາໄສໄດ້ໄປຈາກນະຄອນເຢຣູຊາເລັມແລະຢູດາຍ. ສິ່ງທີ່ພຣະອົງກຳລັງຈະເອົາໄປຈາກພວກເຂົາມີດັ່ງນີ້: ເຂົ້າຈີ່ແລະນໍ້າດື່ມ,

2ບັນດາວິລະບູລຸດແລະພວກທະຫານ, ບັນດາຜູ້ຕັດສິນແລະພວກຜູ້ທຳນວາຍ, ບັນດາໝໍດູແລະພວກຜູ້ປົກຄອງ,

3ພວກນາຍທະຫານແລະພວກຜູ້ປົກຄອງພົນລະເຮືອນ, ບັນດານັກການເມືອງແລະທຸກຄົນທີ່ໃຊ້ເວດມົນຄາຖາເພື່ອເບິ່ງເຫດການຕ່າງໆ.

4ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະປ່ອຍໃຫ້ເດັກນ້ອຍປົກຄອງປະຊາຊົນ.

5ທຸກຄົນຈະເອົາລັດເອົາປຽບຊຶ່ງກັນແລະກັນ. ຄົນໜຸ່ມຈະບໍ່ໃຫ້ຄວາມນັບຖືແກ່ພວກຜູ້ອາວຸໂສ ແລະຄົນຊົ່ວຈະບໍ່ໃຫ້ຄວາມນັບຖືແກ່ຜູ້ມີກຽດ.

6ເມື່ອເວລານັ້ນມາເຖິງ ສະມາຊິກໃນຕະກຸນໜຶ່ງຈະເລືອກເອົາຜູ້ໜຶ່ງໃນພວກເຂົາ ແລະເວົ້າກັບລາວວ່າ, “ຢ່າງໜ້ອຍເຈົ້າກໍມີເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມບາງໂຕ; ສະນັ້ນ ໃນເວລາທີ່ເດືອດຮ້ອນຢ່າງນີ້ ຈົ່ງເປັນຜູ້ນຳຂອງພວກເຮົາເຖີດ.”

7ແຕ່ລາວຈະຕອບວ່າ, “ຢ່າເລືອກເອົາຂ້ອຍເທາະ ຂ້ອຍຊ່ວຍພວກເຈົ້າບໍ່ໄດ້ດອກ. ຂ້ອຍບໍ່ມີອາຫານແລະເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມເລີຍ. ຢ່າສູ່ເລືອກເອົາຂ້ອຍເປັນຜູ້ນຳເທາະ.”

8ຖືກຕ້ອງ ຄວາມຫຼົ້ມຈົມເປັນຂອງນະຄອນເຢຣູຊາເລັມສາແລ້ວ ຢູດາຍກໍກຳລັງຫຼົ້ມຈົມດ້ວຍ ພວກເຂົາເວົ້າແລະເຮັດທຸກຢ່າງຕໍ່ສູ້ພຣະເຈົ້າຢາເວ; ພວກເຂົາດູຖູກໝິ່ນປະໝາດພຣະອົງຢ່າງເປີດເຜີຍ.

9ຈິດໃຈລຳອຽງຂອງພວກເຂົາຕໍ່ສູ້ພວກເຂົາເອງ. ພວກເຂົາເຮັດບາບຢ່າງເປີດເຜີຍດັ່ງຊາວໂຊໂດມໄດ້ເຮັດ. ເຄາະກຳເປັນຂອງພວກເຂົາສາແລ້ວ ເພາະພວກເຂົາເອງເປັນຜູ້ນຳເຄາະກຳນັ້ນມາ.

10ຝ່າຍຄົນຊອບທຳຈະມີຄວາມສຸກ ແລະສິ່ງທັງຫລາຍຈະເປັນໄປໂດຍດີສຳລັບພວກເຂົາ. ພວກເຂົາສາມາດທີ່ຈະສະໜຸກຢູ່ກັບສິ່ງທີ່ຫາມາໄດ້.

11ແຕ່ຄົນຊົ່ວຊ້າ ພັດໄດ້ຮັບຄວາມຫາຍຍະນະ; ສິ່ງທີ່ພວກເຂົາໄດ້ກະທຳໃຫ້ຜູ້ອື່ນນັ້ນ ບັດນີ້ ສິ່ງນັ້ນໄດ້ຕາມມາສະໜອງພວກເຂົາເອງ.

12ພວກໃຫ້ກູ້ຢືມເງິນ ກົດຂີ່ປະຊາຊົນຂອງເຮົາ ແລະພວກເຈົ້າໜີ້ກໍສໍ້ໂກງພວກເຂົາ. ປະຊາຊົນຂອງເຮົາເອີຍ ບັນດາຜູ້ນຳຂອງພວກເຈົ້າກຳລັງນຳພວກເຈົ້າໄປໃນທາງຜິດ ພວກເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ຮູ້ເລີຍວ່າຄວນລ້ຽວໄປທາງໃດດີ.

13ພຣະເຈົ້າຢາເວພ້ອມແລ້ວທີ່ຈະກ່າວຄະດີຂອງພຣະອົງ; ພຣະອົງພ້ອມແລ້ວທີ່ຈະຕັດສິນປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ.

14ພຣະເຈົ້າຢາເວກຳລັງນຳຄົນເຫຼົ່ານີ້ມາຕັດສິນ ຄືບັນດາເຖົ້າແກ່ແລະບັນດາຜູ້ນຳປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງກ່າວຟ້ອງດັ່ງນີ້: “ພວກເຈົ້າໄດ້ປຸ້ນເອົາສວນອະງຸ່ນ ແລະໃນເຮືອນຂອງພວກເຈົ້າກໍເຕັມໄປດ້ວຍສິ່ງຂອງ ທີ່ພວກເຈົ້າໄດ້ຢຶດເອົາມາຈາກຄົນຍາກຈົນ.

15ພວກເຈົ້າບໍ່ມີສິດທີ່ຈະຢຽບຢໍ່າປະຊາຊົນຂອງເຮົາ ແລະເອົາລັດເອົາປຽບຄົນຍາກຈົນ.” ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າອົງຊົງຣິດອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ກ່າວດັ່ງນີ້ແຫລະ.

16ພຣະເຈົ້າຢາເວກ່າວວ່າ, “ເບິ່ງດູ ຜູ້ຍິງຊາວນະຄອນເຢຣູຊາເລັມອວດອົ່ງຈອງຫອງສໍ່າໃດ ພວກເຂົາຍ່າງເບີດຈົນດັງຕັ້ງຊື່. ພວກເຂົາມັກທ່ຽວເລາະຫລິ້ນສະເໝີໂດຍຍ່າງບາດກ້າວອັນຜ່າເຜີຍ ຈົນປອກຕີນດັງເປັນຈັງຫວະ.

17ແຕ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະລົງໂທດພວກເຂົາ ຄືເຮົາຈະແຖຫົວພວກເຂົາໃຫ້ໂຫລ້ນ ແລະພຣະເຈົ້າຢາເວຈະໃຫ້ພວກເຂົາປາກົດຕົວເປືອຍກາຍຢູ່.”

18ເມື່ອວັນນັ້ນມາເຖິງ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະເອົາທຸກສິ່ງ ທີ່ພວກຜູ້ຍິງຊາວນະຄອນເຢຣູຊາເລັມໂອ້ອວດນັ້ນໜີໄປໃຫ້ໝົດເຊັ່ນ: ເຄື່ອງເອ້ທີ່ພວກເຂົາໃສ່ຕາມຂໍ້ຕີນ, ຕາມເທິງຫົວ, ຕາມຄໍ,

19ແລະຕາມຂໍ້ມື. ພຣະອົງຈະເອົາຜ້າປົກໜ້າຂອງພວກເຂົາໄປ

20ແລະໝວກຂອງພວກເຂົາດ້ວຍ; ຄາຖາທີ່ພວກເຂົາມີຕາມແຂນແລະຕາມແອວ;

21ແຫວນທີ່ໃສ່ຕາມນິ້ວມືແລະເກາະທີ່ດັງຂອງພວກເຂົາ;

22ກະໂປ່ງອັນງາມໆ, ເສື້ອຊຸດຜ້າຄຸມ, ກະເປົາຖືຂອງພວກເຂົາ;

23ເສື້ອໃຫຍ່, ແພມົນບາງໆ, ຜ້າພັນຄໍ ແລະຜ້າຍາວໆທີ່ໃຊ້ປົກຫົວຂອງພວກເຂົາ.

24ແທນທີ່ຕົນຕົວພວກເຂົາຈະມີກິ່ນຫອມ ພວກເຂົາຈະມີກິ່ນເໝັນ; ແທນທີ່ຈະມີສາຍແອວງາມ ພວກເຂົາຈະມີເຊືອກມັດແອວ; ແທນທີ່ຈະມີຜົມງາມ ພວກເຂົາຈະຫົວໂຫລ້ນ; ແທນທີ່ຈະໃສ່ເສື້ອງາມ ພວກເຂົາຈະນຸ່ງຜ້າຂາດ; ຄວາມງາມຂອງພວກເຂົາຈະປ່ຽນເປັນຄວາມອັບອາຍຂາຍໜ້າ.

25ແມ່ນແລ້ວ ພວກຜູ້ຊາຍໃນເມືອງແມ່ນແຕ່ຄົນທີ່ແຂງແຮງທີ່ສຸດ ກໍຈະຖືກຂ້າໃນສະໜາມຮົບ.

26ທົ່ວທັງເມືອງຈະຮ້ອງໄຫ້ຄວນຄາງດັ່ງຍິງຜູ້ໜຶ່ງກຳລັງນັ່ງຢູ່ກັບພື້ນດິນ ເພາະສູນເສຍທຸກສິ່ງ.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →