Isaiah 40

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 39 Jump to: Chapter 41 →

1ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາກ່າວວ່າ, “ຈົ່ງເລົ້າໂລມປະຊາຊົນຂອງເຮົາ ຈົ່ງເລົ້າໂລມໃຈປະຊາຊົນຂອງເຮົາເຖີດ

2ຈົ່ງຊູໃຈປະຊາຊົນຊາວນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ຈົ່ງບອກວ່າ, ພວກເຂົາທົນທຸກດົນນານພໍແລ້ວ ບັດນີ້ການບາບຂອງພວກເຂົາທັງຫລາຍ ກໍໄດ້ຮັບອະໄພ ເສຍແລ້ວ. ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ລົງໂທດລົງທັນພວກເຂົາ ໃຫ້ສົມກັບບາບກຳທີ່ພວກເຂົາໄດ້ກະທຳແລ້ວ.”

3ຍັງມີສຽງໜຶ່ງນັ້ນຮ້ອງດັງອອກມາວ່າ “ຈົ່ງຕຽມທາງໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານໃຫ້ພ້ອມ ຈົ່ງຕຽມຫົນທາງນັ້ນໄວ້ສຳລັບພຣະເຈົ້າຢາເວເດີ ຈົ່ງແປງທາງໃນທະເລຊາຍສຳລັບພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ

4ຈົ່ງຖົມຮ່ອມພູທຸກບ່ອນໃຫ້ຮາບພຽງກັນ ຈົ່ງຂຸດພູທຸກໜ່ວຍລົງໃຫ້ຮາບພຽງກັນໄວ້. ເນີນພູທັງຫລາຍຈະກາຍເປັນທົ່ງຮາບພຽງ ທີ່ແຂງແລະຫຍາບຈະຖືກປ່ຽນໃຫ້ເປັນດິນອ່ອນ.

5ແລ້ວສະຫງ່າຣາສີຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວກໍຈະປາກົດແຈ້ງ ທຸກປະຊາຊາດກໍຈະໄດ້ເຫັນພຣະສະຫງ່າຣາສີນັ້ນ ປາກຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວເອງໄດ້ກ່າວໄວ້.”

6ຍັງມີສຽງໜຶ່ງນັ້ນຮ້ອງດັງອອກມາວ່າ, “ຈົ່ງໄປປະກາດຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະອົງ.” ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ເອີ້ນຖາມຄືນໄປວ່າ, “ແມ່ນຖ້ອຍຄຳຫຍັງທີ່ຂ້ານ້ອຍຈະຕ້ອງປະກາດ?” ສຽງນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ກ່າວຕໍ່ໄປອີກວ່າ, “ຈົ່ງປະກາດວ່າມະນຸດທຸກຄົນເປັນດັ່ງຕົ້ນຫຍ້າ; ຊາຕາກຳຂອງມະນຸດນັ້ນຈະຢູ່ບໍ່ໄດ້ດົນ ເພາະທຸກຄົນເປັນພຽງແຕ່ດອກໄມ້ປ່າ.

7ຕົ້ນຫຍ້າຫ່ຽວແຫ້ງທັງດອກໄມ້ກໍຫລ່າເຫລືອງ ເມື່ອພຣະເຈົ້າຢາເວສົ່ງລົມພັດມາໃສ່ ມະນຸດເຮົາບໍ່ອາດທົນທານໄດ້ສັນໃດ ຕົ້ນຫຍ້າກໍບໍ່ອາດທົນທານໄດ້ສັນນັ້ນ.

8ຖືກແລ້ວ ຕົ້ນຫຍ້າຫ່ຽວແຫ້ງດອກໄມ້ຫລ່າເຫລືອງ ແຕ່ຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາກໍດຳລົງຢູ່ຕະຫລອດໄປເປັນນິດ.”

9ຊາວນະຄອນເຢຣູຊາເລັມເອີຍ ຈົ່ງຂຶ້ນໄປເທິງພູສູງ ຈົ່ງພາກັນໄປປະກາດຂ່າວດີຢູ່ທີ່ນັ້ນເຖີດ ຈົ່ງເປັ່ງສຽງຮ້ອງດັງໆ ຊາວພູເຂົາຊີໂອນເອີຍ ຈົ່ງປະກາດຂ່າວດີ ຢ່າຢ້ານກົວສິ່ງໃດໆທັງນັ້ນ. ຈົ່ງບອກເມືອງຕ່າງໆຂອງຊາວຢູດາຍ ວ່າພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຂົາກຳລັງສະເດັດມາຮອດ.

10ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າຢາເວຈະມາປົກຄອງດ້ວຍຣິດທານຸພາບຍິ່ງໃຫຍ່ ໂດຍນຳຄົນທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊ່ວຍກູ້ເອົາມາພ້ອມ.

11ພຣະອົງຈະລ້ຽງແກະຂອງພຣະອົງດັ່ງຄົນລ້ຽງແກະຜູ້ໜຶ່ງ ພຣະອົງຈະເຕົ້າໂຮມລູກແກະທຸກໂຕໄວ້ ແລະອູ້ມເຂົາໄວ້ຢູ່ໃນອ້ອມກອດຂອງພຣະອົງ ຈະນຳລູກແກະ ແມ່ແກະເຫຼົ່ານັ້ນຢ່າງອ່ອນໂຍນ.

12ຜູ້ໃດແທກມະຫາສະໝຸດໄດ້ດ້ວຍອົ້ງມືຕົນ ຫລືໃຊ້ຝາມືຕົນແທກລວງຍາວຂອງຟ້າສະຫວັນໄດ້? ຜູ້ໃດເອົາຂີ້ດິນໃນໂລກນີ້ໄດ້ໃສ່ເຄື່ອງຜອງຕວງເບິ່ງ ຫລືຊັ່ງພູເຂົາ ແລະເນີນພູ ເພື່ອຢາກຮູ້ວ່າໜັກເທົ່າໃດ?

13ຜູ້ໃດບອກພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ວ່າຄວນຈະເຮັດຫຍັງ? ຫລືສັ່ງສອນພຣະອົງ ຫລືແນະນຳພຣະອົງໄດ້?

14ພຣະອົງປຶກສານຳຜູ້ໃດເພື່ອຢາກຮູ້ແລະເຂົ້າໃຈ ຫລືສຶກສາຮໍ່າຮຽນສິ່ງທັງໝົດໃນໂລກນີ້?

15ສຳລັບພຣະອົງແລ້ວຊົນຊາດຕ່າງໆໄຮ້ຄ່າໝົດ ພວກເຂົາເທົ່າທຽມກັບຢອດນໍ້າຢອດໜຶ່ງເທົ່ານັ້ນ; ພວກເຂົາເປັນພຽງແຕ່ຂີ້ຝຸ່ນທີ່ຊັ່ງເທິງຊີງ ໝູ່ເກາະກໍເປັນພຽງແຕ່ຂີ້ຝຸ່ນດິນສວດຂຶ້ນ.

16ແມ່ນແຕ່ສັດຕ່າງໆທີ່ຢູ່ໃນປ່າເລບານອນ ກໍຍັງບໍ່ມີພຽງພໍທີ່ຈະຖວາຍບູຊາແກ່ພຣະເຈົ້າ ພ້ອມທັງບັນດາຕົ້ນໄມ້ທີ່ຢູ່ໃນປ່າດົງພົງໄພ ກໍຍັງມີແຕ່ໜ້ອຍດຽວເພື່ອເຮັດຟືນດັງໄຟໄດ້.

17ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງຊົນຊາດຕ່າງໆໄຮ້ຄ່າທັງໝົດ ພວກເຂົາບໍ່ມີປະໂຫຍດຫຍັງຕໍ່ພຣະອົງຈັກດີ້.

18ພຣະເຈົ້າຖືກທຽບໃສ່ໄດ້ກັບສິ່ງໃດ? ທ່ານພັນລະນາໄດ້ບໍວ່າພຣະອົງເປັນອັນໃດແທ້?

19ພຣະອົງບໍ່ເປັນດັ່ງຮູບເຄົາຣົບທີ່ຖືກສ້າງດ້ວຍມື ທີ່ຊ່າງໂລຫະເຄືອບຄຳທັງໃຊ້ເງິນຫລໍ່ຕີນດ້ວຍ.

20ຄົນທີ່ບໍ່ສາມາດຫາເງິນ ຫລືຄຳມາເຮັດ ກໍເລືອກເອົາໄມ້ທີ່ມອດກັດບໍ່ໄດ້ມາເຮັດ. ລາວຊອກຫາເອົາຊ່າງຜູ້ທີ່ຊຳນິຊຳນານ ມາສ້າງເປັນຮູບພະທີ່ເໜັງຕີງໄປມາບໍ່ໄດ້.

21ທ່ານບໍ່ຮູ້ບໍສິ່ງທີ່ຄົນໄດ້ກໍ່ຕັ້ງແຕ່ດົນນານ? ບໍ່ໄດ້ຍິນບໍວ່າໂລກເຮົາໄດ້ຕັ້ງຕົ້ນຢ່າງໃດແທ້?

22ພຣະອົງທີ່ນັ່ງເທິງບັນລັງຂອງພຣະອົງ ຢູ່ເໜືອແຜ່ນດິນໂລກເຮົາ ແລະຢູ່ເທິງທ້ອງຟ້າ; ພຣະອົງໄດ້ສ້າງໂລກນີ້ດ້ວຍສີມືຂອງພຣະອົງເອງ ພຣະອົງຫລຽວເຫັນມະນຸດຄືໂຕຕັກແຕນຢູ່ເທິງໂລກ. ພຣະອົງກາງຟ້າສະຫວັນດັ່ງກາງຜ້າກັ້ງອອກມາ ດັ່ງຄົນກາງຜ້າເຕັນເພື່ອຈະອາໄສຢູ່.

23ພຣະອົງປົດນັກປົກຄອງຈາກອຳນາດຂອງພວກເຂົາ ແລະລົດກຽດພວກເຂົາລົງຈົນບໍ່ມີຄ່າຫຍັງໝົດ.

24ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນເປັນດັ່ງຕົ້ນໄມ້ນ້ອຍໆທັງຫລາຍ ທີ່ຫາກໍ່ປູກໃໝ່ ແລະຮາກຫາກໍ່ຢັ່ງລົງດິນເທົ່ານັ້ນ. ເມື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃຫ້ລົມພັດຜ່ານກາຍມາ ມັນກໍຫ່ຽວແຫ້ງທັນທີ ແລະຖືກພັດໄປດັ່ງເຟືອງເຂົ້າ.

25ພຣະເຈົ້າອົງບໍຣິສຸດຖືກທຽບໃສ່ໄດ້ກັບສິ່ງໃດນໍ? ມີຜູ້ໃດແດ່ທີ່ສຳຄັນເໝືອນດັ່ງພຣະອົງໄດ້?

26ຈົ່ງເງີຍໜ້າຂຶ້ນສູ່ທ້ອງຟ້າເວຫາເບິ່ງດູ ຜູ້ໃດສ້າງໝູ່ດວງດາວທີ່ທ່ານເຫັນຢູ່ນັ້ນ? ຜູ້ທີ່ນຳດວງດາວມາໄວ້ດັ່ງກອງທັບທະຫານ ຮູ້ຈັກຈຳນວນແລະເອີ້ນຊື່ດາວແຕ່ລະດວງໄດ້ ຣິດອຳນາດຂອງພຣະອົງຍິ່ງໃຫຍ່ເຫລືອຫລາຍ ຈົນບໍ່ມີດາວດວງໃດຂາດຫາຍໄປຈັກດວງ.

27ຊາດອິດສະຣາເອນເອີຍ ເປັນຫຍັງພວກເຈົ້າຈຶ່ງຈົ່ມ ວ່າພຣະເຈົ້າຢາເວບໍ່ຮູ້ຈັກຄວາມເດືອດຮ້ອນຂອງພວກເຈົ້າ ຫລືບໍ່ເບິ່ງແຍງພວກເຈົ້າ ແລະເຝົ້າຮັກສາ? ເມື່ອຖືກທົນທຸກເພາະຄວາມບໍ່ຍຸດຕິທຳນັ້ນ?

28ພວກເຈົ້າຕັ້ງບໍ່ຮູ້ ພວກເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຍິນບໍ? ພຣະເຈົ້າຢາເວຄືພຣະເຈົ້າເປັນຢູ່ສືບໄປເປັນນິດ; ພຣະອົງເປັນຜູ້ສ້າງສັບພະທຸກສິ່ງຢູ່ໃນໂລກເຮົາ ພຣະອົງບໍ່ເຄີຍກ່າວວ່າພຣະອົງອ່ອນແຮງຈັກເທື່ອ ຫລືພຣະອົງອິດເມື່ອຍແຕ່ປະການໃດເລີຍ ບໍ່ມີຜູ້ໃດເຂົ້າໃຈຄວາມຄິດຂອງພຣະອົງໄດ້.

29ພຣະອົງເຊີດຊູກຳລັງຜູ້ທີ່ອິດເມື່ອຍອ່ອນແຮງ ແລະໃຫ້ຄວາມເຂັ້ມແຂງແກ່ຜູ້ທີ່ຂາດກຳລັງ.

30ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ໜຸ່ມນ້ອຍກໍຍັງອ່ອນແຮງ ຄົນໜຸ່ມລົ້ມລົງເພາະຕົນໝົດແຮງໄດ້.

31ແຕ່ພວກທີ່ລໍຄອຍໄວ້ວາງໃຈໃນພຣະເຈົ້າຢາເວ ຈະໄດ້ຮັບການເສີມກຳລັງເຮື່ອແຮງຂຶ້ນໃໝ່ ພວກເຂົາຈະບິນຂຶ້ນດ້ວຍປິກດັ່ງນົກອິນຊີບິນໄປ; ພວກເຂົາຈະແລ່ນໄດ້ແລະບໍ່ອິດເມື່ອຍອ່ອນແຮງ, ພວກເຂົາຈະຍ່າງໄປ ແລະບໍ່ອ່ອນເພຍລົງອີກ.

← Chapter 39 Jump to: Chapter 41 →