Isaiah 52

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 51 Jump to: Chapter 53 →

1ຈົ່ງເຂັ້ມແຂງຍິ່ງໃຫຍ່ອີກນະຄອນເຢຣູຊາເລັມເອີຍ ພຣະນະຄອນສັກສິດ ຈົ່ງສວມພຣະສະຫງ່າຣາສີເຖີດ ພວກບໍ່ນັບຖືພຣະເຈົ້າ ແລະພວກທີ່ເປັນມົນທິນ ຈະບໍ່ໄດ້ເຂົ້າທີ່ປະຕູເມືອງຂອງເຈົ້າອີກຈັກເທື່ອ.

2ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມເອີຍ ຈົ່ງສັ່ນຂີ້ຝຸ່ນເປັນອິດສະຫລະ ຈົ່ງລຸກຈາກຂີ້ຝຸ່ນດິນ ແລະນັ່ງລົງເທິງບັນລັງເຖີດ ພວກລູກສາວຂອງພູເຂົາຊີໂອນຜູ້ຖືກຈັບເອີຍ ຈົ່ງທຸບໂສ້ທີ່ລ່າມເຈົ້ານັ້ນໃຫ້ມັນຫລຸດອອກໄປ.

3ພຣະເຈົ້າຢາເວກ່າວແກ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງວ່າ, “ເມື່ອຕົກເປັນທາດນັ້ນບໍ່ມີຜູ້ໃດທີ່ໃຊ້ເງິນຊື້ເອົາພວກເຈົ້າໄປ; ທຳນອງດຽວກັນ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ຈະຊື້ເອົາພວກເຈົ້າໃຫ້ເປັນອິດສະຫລະ.

4ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າກ່າວວ່າ ເມື່ອພວກເຈົ້າໄດ້ໄປຢູ່ທີ່ປະເທດເອຢິບໃນຖານະເປັນຄົນຕ່າງດ້າວນັ້ນ ພວກເຈົ້າໄດ້ໄປຢູ່ຕາມໃຈມັກຂອງຕົນເອງ, ແຕ່ອັດຊີເຣຍໄດ້ຈັບເອົາພວກເຈົ້າໄປ ໂດຍໃຊ້ກຳລັງແລະບໍ່ໄດ້ຈ່າຍຫຍັງໃຫ້ພວກເຈົ້າ.

5ພຣະເຈົ້າຢາເວກ່າວວ່າ, ບັດນີ້ ໃນບາບີໂລນແມ່ນສິ່ງດຽວກັນນັ້ນ ທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນອີກ ຄືພວກເຈົ້າໄດ້ຖືກຈັບໄປ ແລະບໍ່ໄດ້ຈ່າຍຫຍັງໃຫ້ພວກເຈົ້າ. ພຣະເຈົ້າຢາເວກ່າວວ່າ, ຜູ້ທີ່ປົກຄອງເໜືອພວກເຈົ້າເວົ້າໂມ້ທັງໂອ້ອວດ ແລະດູຖູກຫຍໍ້ຫຍັນເຮົາຢູ່ເປັນປະຈຳ.

6ເມື່ອເວລານັ້ນມາເຖິງ ພວກເຈົ້າຈະຮັບຮູ້ວ່າເຮົາແມ່ນພຣະເຈົ້າ ແລະແມ່ນເຮົາທີ່ໄດ້ກ່າວແກ່ພວກເຈົ້າ.”

7ເປັນຕາຮັກແທ້ທີ່ເຫັນຜູ້ສົ່ງຂ່າວຂ້າມພູເຂົາມາ ໂດຍນຳຂ່າວດີຄືຂ່າວແຫ່ງສັນຕິສຸກມາໃຫ້ ລາວປະກາດເລື່ອງໄຊຊະນະແກ່ພູເຂົາຊີໂອນວ່າ, “ພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າເປັນເຈົ້າມະຫາຊີວິດ.”

8ພວກທີ່ເຝົ້າຍາມກໍໂຮຮ້ອງດ້ວຍສຽງດັງກ້ອງ ພວກເຂົາຊົມຊື່ນຍິນດີຈຶ່ງພາກັນໂຮຮ້ອງ ພວກເຂົາສາມາດເຫັນໄດ້ດ້ວຍຕາຂອງພວກເຂົາເອງ ການກັບມາສູ່ພູເຂົາຊີໂອນຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ.

9ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມເອີຍ ຈົ່ງເປັ່ງສຽງຮ້ອງຍິນດີ ເຈົ້າຜູ້ທີ່ເປັນເມືອງເພພັງແລະຮົກຮ້າງ ພຣະເຈົ້າຢາເວຈະຊົງໄຖ່ເອົານະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ທັງຈະອອຍໃຈປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງດ້ວຍ.

10ພຣະເຈົ້າຢາເວຈະໃຊ້ຣິດທານຸພາບອັນສັກສິດ ຕໍ່ສາຍຕາປະຊາຊົນຂອງທຸກໆຊົນຊາດ ພຣະອົງຈະຊ່ວຍປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໃຫ້ພົ້ນໄພ ໝົດທັງໂລກຈະໄດ້ເຫັນຄວາມພົ້ນແຫ່ງພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ.

11ທຸກຄົນທີ່ແບກຫາບເຄື່ອງໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ ຈົ່ງອອກໄປໄວໆ ຈາກນະຄອນບາບີໂລນເຖີດ ຢ່າແຕະຕ້ອງສິ່ງຫວງຫ້າມໃດໆ ຈົ່ງຮັກສາຕົວໃຫ້ບໍຣິສຸດ ແລະອອກໜີໄປເຖີດ

12ເທື່ອນີ້ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງຟ້າວຟັ່ງອອກໄປ ພວກເຈົ້າບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງປົບໜີໄປດອກ ພຣະເຈົ້າຢາເວຈະນຳໜ້າອອກໄປ ພຣະອົງຈະປົກປັກຮັກສາພວກເຈົ້າຮອບດ້ານ.

13ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກ່າວວ່າ, “ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົານັ້ນ ຈະເຮັດສຳເລັດໜ້າທີ່ຊຶ່ງໄດ້ມອບໝາຍໃຫ້; ເພິ່ນຈະເຮັດພາລະກິດຂອງເພິ່ນໃຫ້ສຳເລັດຜົນ; ແມ່ນກຽດສັກສີອັນສູງທີ່ທ່ານຈະໄດ້ຮັບ.

14ເມື່ອປະຊາຊົນໄດ້ເຫັນທ່ານກໍສະດຸ້ງຕົກໃຈ; ໜ້າຕາທ່ານປ່ຽນໂສມ ທ່າທາງເກືອບບໍ່ຄືມະນຸດ.

15ແຕ່ບັດນີ້ຫລາຍຊົນຊາດຈະງຶດງໍ້ອັດສະຈັນໃຈ ພວກກະສັດກໍຈະອັດສະຈັນໃຈຈົນປາກບໍ່ອອກ. ພວກເຂົາຈະຮູ້ເຫັນແລະທັງຈະເຂົ້າໃຈ ບາງສິ່ງທີ່ພວກເຂົາບໍ່ເຄີຍຮູ້ເຫັນຈັກເທື່ອ.”

← Chapter 51 Jump to: Chapter 53 →