Isaiah 65

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 64 Jump to: Chapter 66 →

1ພຣະເຈົ້າຢາເວກ່າວວ່າ, “ເຮົາພ້ອມແລ້ວ ທີ່ຈະຕອບຄຳພາວັນນາອະທິຖານຂອງປະຊາຊົນຂອງເຮົາ. ເຮົາພ້ອມແລ້ວ ທີ່ຈະໃຫ້ພວກເຂົາໄດ້ພົບເຮົາ, ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ພະຍາຍາມເລີຍ. ຊົນຊາດນີ້ບໍ່ໄດ້ພາວັນນາອະທິຖານຫາເຮົາ ເຖິງແມ່ນວ່າເຮົາພ້ອມແລ້ວທີ່ຈະຕອບພວກເຂົາວ່າ, ‘ເຮົາຢູ່ທີ່ນີ້ ເຮົາຈະຊ່ວຍພວກເຈົ້າ.’

2ເຮົາຍິນດີຕ້ອນຮັບປະຊາຊົນຂອງເຮົາຢູ່ສະເໝີ ຄືຜູ້ທີ່ເຮັດໃນສິ່ງທີ່ຜິດ ແລະຕາມວິທີທາງຂອງຕົນຢ່າງດື້ດ້ານ.

3ພວກເຂົາສືບຕໍ່ຍົວະເຮົາໃຫ້ໂກດຮ້າຍຢ່າງໜ້າອັບອາຍຫລາຍທີ່ສຸດ. ພວກເຂົາຖວາຍເຄື່ອງບູຊາແບບຄົນຕ່າງຊາດໃນສວນສັກສິດ ແລະເຜົາເຄື່ອງຫອມບູຊາເທິງແທ່ນຂອງພະຕ່າງຊາດ.

4ໃນຕອນກາງຄືນ ພວກເຂົາໄປໃນຖໍ້າ ແລະຂຸມຝັງສົບ ເພື່ອເອີ້ນວິນຍານຂອງຄົນຕາຍມາປຶກສາ. ພວກເຂົາກິນຊີ້ນໝູ ແລະຊົດນໍ້າຕົ້ມຂອງຊີ້ນໝູ ທີ່ໄດ້ບູຊາຖວາຍແກ່ພະຂອງຊາວຕ່າງຊາດ.

5ແລ້ວພວກເຂົາກໍເວົ້າກັບຄົນອື່ນວ່າ ‘ຫຍັບໜີຈາກພວກເຮົາເດີ ພວກເຮົາເປັນຜູ້ບໍຣິສຸດທີ່ພວກເຈົ້າຈະແຕະຕ້ອງບໍ່ໄດ້’ ເຮົາທົນຕໍ່ຄົນຢ່າງນັ້ນບໍ່ໄຫວແລ້ວ; ດັ່ງນັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງໂກດຮ້າຍພວກເຂົາດັ່ງໄຟລຸກໄໝ້ທີ່ມອດບໍ່ເປັນຈັກເທື່ອ.

6ເຮົາຕັດສິນໃຈລົງໂທດພວກເຂົາແລ້ວ ແລະໂທດກຳຂອງພວກເຂົານັ້ນກໍບັນທຶກໄວ້ແລ້ວ. ເຮົາຈະບໍ່ເບິ່ງຂ້າມສິ່ງທີ່ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດ

7ແຕ່ເຮົາຈະຕອບແທນການບາບທີ່ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດ ພ້ອມທັງການບາບຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຂົາ. ພວກເຂົາໄດ້ເຜົາເຄື່ອງຫອມບູຊາພະຂອງຊາວຕ່າງຊາດທີ່ເນີນພູ ແລະໄດ້ເວົ້າສິ່ງທີ່ຊົ່ວຮ້າຍໃສ່ເຮົາ. ສະນັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງຈະລົງໂທດພວກເຂົາ ໃຫ້ສະສົມກັບບາບກຳຂອງພວກເຂົາໃນອະດີດ.”

8ພຣະເຈົ້າຢາເວກ່າວວ່າ, “ບໍ່ມີຜູ້ໃດທຳລາຍໝາກອະງຸ່ນທີ່ດີ, ແຕ່ພວກເຂົາຈະເອົາໄປເຮັດເຫຼົ້າ. ທຳນອງດຽວກັນ ເຮົາກໍຈະບໍ່ທຳລາຍປະຊາຊົນທັງໝົດຂອງເຮົາ, ແຕ່ເຮົາຈະຊ່ວຍພວກທີ່ບົວລະບັດຮັບໃຊ້ເຮົາໃຫ້ພົ້ນ.

9ເຮົາຈະອວຍພອນຊາວອິດສະຣາເອນທີ່ເປັນຄົນໃນເຜົ່າຢູດາ ແລະເຊື້ອສາຍຂອງພວກເຂົາຈະໄດ້ດິນແດນທີ່ເທິງພູເຂົາຂອງເຮົາເປັນກຳມະສິດ. ປະຊາຊົນທີ່ເຮົາໄດ້ເລືອກເອົາ ຄືຜູ້ທີ່ບົວລະບັດຮັບໃຊ້ເຮົາຈະອາໄສຢູ່ໃນທີ່ນັ້ນ.

10ພວກເຂົາຈະນະມັດສະການເຮົາ ແລະຈະນຳຝູງແກະ ແລະຝູງງົວຂອງພວກເຂົາໄປລ້ຽງຕາມທົ່ງຫຍ້າຊາໂຣນ ໃນທິດຕາເວັນຕົກ ແລະໃນຮ່ອມພູເຂົາເດືອດຮ້ອນທາງທິດຕາເວັນອອກ.

11ແຕ່ມັນຈະແຕກຕ່າງສຳລັບພວກເຈົ້າທີ່ປະຖິ້ມພຣະເຈົ້າຢາເວໄປ ຄືຄົນທີ່ເມີນເສີຍຕໍ່ຊີໂອນ ເນີນພູສັກສິດຂອງເຮົາ ແລະຄົນທີ່ຂາບໄຫວ້ພະກາດ ແລະພະເມນີ ພະທີ່ໃຫ້ໂຊກລາບ ແລະພະແຫ່ງຊາຕາກຳ.

12ຊາຕາກຳຂອງພວກເຈົ້າຄືການຕາຍຢ່າງໂຫດຫ້ຽມ ເພາະພວກເຈົ້າບໍ່ຂານຕອບເມື່ອເຮົາໄດ້ເອີ້ນຫາພວກເຈົ້າ ຫລືຍອມຟັງເມື່ອເຮົາໄດ້ກ່າວແກ່ພວກເຈົ້າ. ພວກເຈົ້າເລືອກເອົາການບໍ່ເຊື່ອຟັງແລະການເຮັດຊົ່ວ.

13ສະນັ້ນ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າຈຶ່ງບອກພວກເຈົ້າວ່າ ພວກທີ່ນະມັດສະການເຮົາ ແລະເຊື່ອຟັງເຮົາຈະໄດ້ກິນ ແລະດື່ມຢ່າງອຸດົມສົມບູນ, ແຕ່ພວກເຈົ້າຈະອຶດເຂົ້າແລະຫິວນໍ້າ. ພວກເຂົາຈະມີຄວາມສຸກ ແຕ່ພວກເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບຄວາມອັບອາຍ.

14ພວກເຂົາຈະຮ້ອງເພງຢ່າງຊົມຊື່ນຍິນດີ ແຕ່ພວກເຈົ້າຈະຮ້ອງໄຫ້ຢ່າງລະທົມຂົມຂື່ນ.

15ປະຊາຊົນທີ່ເຮົາໄດ້ເລືອກເອົາ ຈະໃຊ້ຊື່ຂອງພວກເຈົ້າເປັນການສາບແຊ່ງ. ເພາະວ່າອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າຈະປະຫານພວກເຈົ້າ. ແຕ່ເຮົາຈະໃຫ້ຊື່ໃໝ່ແກ່ຄົນທີ່ເຊື່ອຟັງເຮົາ.

16ໃນດິນແດນນີ້ ຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງທີ່ຂໍພອນຈະຕ້ອງຂໍໃຫ້ພຣະເຈົ້າອົງສັດຊື່ອວຍພອນ. ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ສາບານຕ້ອງເຮັດໃນນາມຂອງພຣະເຈົ້າອົງສັດຊື່. ຄວາມເດືອດຮ້ອນໃນອະດີດຈະໝົດໄປ ແລະຖືກລືມໄລໝົດສິ້ນ.”

17ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກ່າວວ່າ, “ເຮົາກຳລັງສ້າງຟ້າສະຫວັນໃໝ່ແລະແຜ່ນດິນໂລກໃໝ່. ເຫດການຕ່າງໆໃນອະດີດຈະຖືກລືມໄລໄປຢ່າງໝົດສິ້ນ.

18ຈົ່ງຍິນດີແລະເບີກບານໃຈຕະຫລອດໄປໃນສິ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ສ້າງ. ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມໃໝ່ທີ່ເຮົານິຣະມິດສ້າງຈະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຊົມຊື່ນຍິນດີ ແລະປະຊາຊົນໃນນະຄອນຈະມີແຕ່ຄວາມສຸກ.

19ເຮົາເອງກໍຈະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຊົມຊື່ນຍິນດີ ຍ້ອນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ແລະປະຊາຊົນໃນນະຄອນນີ້. ໃນທີ່ນັ້ນ ຈະບໍ່ມີສຽງຮ້ອງໄຫ້ ບໍ່ມີສຽງຮ້ອງຂໍໃຫ້ຊ່ວຍເຫລືອ.

20ພວກແອນ້ອຍຈະບໍ່ຕາຍຕັ້ງແຕ່ຕອນເກີດໃໝ່ອີກຕໍ່ໄປ ແລະປະຊາຊົນທັງໝົດຈະມີອາຍຸໝັ້ນຍືນຫລາຍ. ຄົນທີ່ມີຊີວິດຮ້ອຍປີກໍນັບວ່າຍັງໜຸ່ມຢູ່. ຄົນຕາຍກ່ອນນັ້ນ ເປັນສັນຍານບອກວ່າ, ຖືກເຮົາລົງໂທດເຂົາ.

21ປະຊາຊົນຈະປຸກບ້ານ ແລະພວກເຂົາເອງໄດ້ຢູ່ໃນບ້ານນັ້ນ, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນຜູ້ອື່ນຈະເຂົ້າມາຢູ່ແທນ. ພວກເຂົາຈະປູກຕົ້ນອະງຸ່ນ ແລະມີເຫຼົ້າອະງຸ່ນດື່ມ ແຕ່ບໍ່ແມ່ນຜູ້ອື່ນຈະໄດ້ດື່ມ. ປະຊາຊົນຂອງເຮົາຈະມີຊີວິດຍືນຍາວດັ່ງຕົ້ນໄມ້. ພວກເຂົາຈະຊົມຊື່ນຍິນດີກັບສິ່ງທີ່ຫາມາໄດ້ນັ້ນຢ່າງເຕັມທີ່.

23ພວກເຂົາຈະເຮັດວຽກງານໂດຍບໍ່ເສຍປະໂຫຍດ ແລະລູກຫລານຈະບໍ່ປະສົບກັບໄພພິບັດ. ພຣະເຈົ້າຢາເວຈະອວຍພອນພວກເຂົາແລະເຊື້ອສາຍທຸກຍຸກທຸກສະໄໝ.

24ແມ່ນແຕ່ກ່ອນທີ່ພວກເຂົາພາວັນນາອະທິຖານສຸດ ເຮົາກໍຈະຕອບຄຳພາວັນນາອະທິຖານຂອງພວກເຂົາແລ້ວ.

25ໝາປ່າແລະລູກແກະຈະກິນຮ່ວມກັນ ສິງຈະກິນເຟືອງເໝືອນງົວ ແລະງູພິດກໍຈະກິນຂີ້ດິນຢ່າງພໍໃຈ. ທີ່ຊີໂອນເທິງເນີນພູສັກສິດຂອງເຮົາ ຈະບໍ່ມີສິ່ງອັນຕະລາຍຫລືຊົ່ວຮ້າຍເລີຍ.” ພຣະເຈົ້າຢາເວກ່າວດັ່ງນັ້ນ.

← Chapter 64 Jump to: Chapter 66 →